Das Lehrerzimmer (2023)

Vanaf 16 november 2023 in de bioscoop (Cinéart)

De film gaat over een idealistische en door en door goede en schuldbewuste lerares die liever haar eigen leven geeft dan een ander de schuld geeft maar die evengoed het mikpunt wordt van een hetze van zo’n beetje iedereen tegen haar omdat zij de dief heeft gefilmd en tegelijk niet wil oordelen, welk contrast wel enig drama en welke escalatie wel enige spanning oplevert maar dat uiteindelijk niet levert: er is geen ontknoping (we leren niet wie de dief is), climax (we leren niet hoe het afloopt) of verrassende wending. Het slot is althans onbegrijpelijk maar waarschijnlijk nietszeggend: we zien de leerling, die een persoonlijke vete met de lerares uitvecht, de Rubiks kubus oplossen met erna geometrische beelden van de schoollokalen en de leerling triomfantelijk door de politie de school uitgedragen. Het is een aardige maar uiteindelijk toch weinig bijzondere film die als Duitse inzending voor de Oscar teleurstelt.

Niet Oscarwaardig. Ben wel blij dat ik uiteindelijk geen leraar ben geworden. Vreselijk beroep.

Op zich niet slecht, maar beetje willekeurig einde. Had net zo goed eerder kunnen stoppen, of langer door kunnen gaan. Zit niet echt een afgesloten verhaal in, maar een goed open einde vind ik het ook niet. Het is gewoon opeens afgelopen.

Op een middelbare school met een zerotolerancebeleid is een aantal diefstallen gepleegd. In plaats van dit bij de politie te melden, start de school een onderzoek in de vooronderstelling dat een van de leerlingen uit de klas van Juf Nowak [Leonie Benesch] de schuldige is. Schoolhoofd Böhm [Anne-Kathrin Gummich] en slachtoffer Liebenwerda [Michael Klammer] verhoren de klassenvertegenwoordigers en daaruit blijkt (min of meer) dat Ali [Can Rodenbostel] de dader is. En dus moeten diens ouders [Uygar Tamer, Özgür Karadeniz] terstond naar school komen. Uiteraard ontstaat er onvrede onder de leerlingen die Juf Nowak bestoken met kritische vragen die ze niet eerlijk kan of mag beantwoorden, maar daarmee stookt ze het vuurtje alleen maar verder op. Goed geregisseerd en voortreffelijk geacteerd drama over de mentale aanslag op een integer tussenpersoon die schietschijf wordt van twee partijen die lijnrecht tegenover elkaar staan. Maar door het verhaal te beginnen op een moment dat de situatie al is geëscaleerd (op een manier die geen enkele schoolleider zou moeten accepteren), is er onvoldoende context. Als voormalig docent middelbaar onderwijs stond ik versteld van de incompetentie en het gebrek aan empathie, waardoor alle volwassen betrokken in bijna elke situatie verkeerd reageren. Duitse inzending voor de Oscars van 2024.

Ik vond het wel goed gedaan hoe die lerares voortdurend van haar eigen principes uit bleef gaan, ervan overtuigd dat ze op die manier uiteindelijk aan het langste eind zou trekken. En dat dat het beste zou zijn voor haar leerlingen.

Verder ook een prima film. Goed geacteerd, mooi geschoten, niet te uitleggerig. Ik vind het in dit geval een pluspunt dat niet alles afgewikkeld werd. Dat voelt vaak zo gekunsteld. Dat schoolkrantlijntje vond ik dan juist wel een beetje irritant en vergezocht. Je kunt niet alles hebben.

Ik was toevallig met twee mensen die in het onderwijs werken. Zij vonden het erg geloofwaardig en interessant.

Een hoop te herkennen over perikelen met kinderen maar ook over hoe mensen met elkaar omgaan op het werk.

Beklijvend drama over een geëngageerde lerares, die naar beste eer en geweten een diefstal op een middelbare school probeert op te lossen en vervolgens zelf het middelpunt wordt van alle commotie. Een intrigerende karakterstudie met voortreffelijk acteerwerk, in het bijzonder van Leonie Benesch. Een van de betere film van dit kalenderjaar.

Wat ik nog steeds niet goed kan plaatsen is dat de lerares op een bepaald moment duidelijk ziet dat een collega wat geld uit een spaarvarken peutert, maar dat ze daar verder helemaal niets mee doet. En dan wel een heel circus maken als het om geld uit haar eigen portemonnee gaat.

Uitstekende film over een school waarin een aantal diefstallen voor flinke commotie zorgt. De escalatie en de ongemakkelijke scenes worden vrij realistisch neergezet. Het uitstekende acteerwerk van Leonie Benesch draagt hier zeker aan bij. De spanning blijft er ook goed in (mede door de soundtrack en het feit dat de film zich geheel binnen de schoolmuren afspeelt).

Onderhoudende film, ik heb me geen moment verveeld. Ik ben zelf docent op een middelbare school. Ik vond de scènes binnen de klas behoorlijk geloofwaardig, daarentegen die in 'dem Lehrerzimmer' niet bepaald. Maar verder dus zeker een aanrader.

Film die weinig om het lijf heeft. En tóch continu weet te boeien. Uiteindelijk anderhalf uur op het puntje van mijn stoel gezeten. Het helpt waarschijnlijk als je werkzaam in het onderwijs bent, dan resoneert een en ander net wat meer.

Lerares met goede bedoelingen laat ongewild de boel in het honderd lopen. Met een vleugje humor. Laatste shot had wat mij betreft niet gehoeven. Het einde met de kubus was prima.

Ik dacht dat dit een soort realistische weergave van een klas zou gaan worden maar het was voor mij een compleet vervreemde ervaring. Wat was dit? Dit was een film vol narcistische figuren zowel de leraren als de kinderen die de hele tijd over van alles willen praten. Voor mij persoonlijk boeide de diefstallen niet. Ja, er wordt gestolen op scholen en dat was vroeger bij mij op school ook. Iemands telefoon wordt gestolen uit een jas op de gang en niemand geeft daar geen ene zak om. Dan koop je een nieuwe telefoon.

De aanpak van de leraren is gewoon raar en die kinderen zijn ook allemaal raar hoe ze praten en een krantje beginnen en dergelijke en ik vond iedereen een zeur in deze film. Iedereen behalve dat meisje met die hoofddoek, die was heel schattig. Dus deze kinderen zijn ook heel confronterend naar de lerares toe en hebben een soort plan om een papieren krant te beginnen. Dus deze digitale, gezombifeerde (is geen echt woord maar klinkt wel goed) beginnen een krant en doen dit allemaal niet digitaal. Ik geloof totaal niet dat dit realistisch is. Is dit een school van nu en 20 jaar geleden was het compleet anders?

Wat een stel humorloze, serieuze Duitsers ook de hele tijd op die school. En moet ik nu geloven dat die Oskar zeg maar het voor elkaar heeft gekregen dat hij de hele school of veel mensen van die school dezelfde shirt als zijn moeder heeft laten dragen? Wtf? Waarom? Dus hij of zijn moeder besteden even honderden euro's om die kleding te kopen om die lerares een beetje gek te maken. En op het einde word Oskar door de politie met stoel en al uit die school gedragen? Waarom op een stoel? En waarom zou je die Oskar beschermen als hij je met een laptop in je gezicht slaat? En wat een rare dramatische scenes allemaal met die moeder en Oskar. Ik vond het heel maf en iedereen vervelend.

Met Das Lehrerzimmer maakt regisseur en coauteur Ilker Catak een bijzonder leuk, authentiek en kritisch portret van de gang van zaken op een middelbare school. In het middelpunt staat de jonge lerares Frau Nowak die met haar leswijze en idealisme een frisse wind in de wat ingeslapen schoolgemeenschap doet waaien. Haar frisse kijk is reden voor boze geruchten, verontwaardigde ouders, ontevredenheid bij leerlingen en oogst veel misnoegen bij haar collega’s.

Ondanks al deze serieuze ontwikkelingen is das Lehrerzimmer geen vinnige of bittere film. Vaak worden de gebeurtenissen met een zekere grappige intonatie gebracht. De film heeft ook geen beschuldigend karakter. Das Lehrerzimmer houdt afstand van de gebeurtenissen, is observerend en stelt vragen. De film observeert een systeem waarin geen enkele pedagogische aanpak effectief is. De autoritaire manier functioneert niet. De anti-autoritaire manier functioneert eveneens niet.

In de film is de school een instituut dat enigszins als het instituut gevangenis functioneert. De school is een plaats waar een groep mensen verplicht is heen te gaan en te verblijven terwijl een andere groep ervoor zorg draagt dat de ene groep het gebouw niet verlaat. De school is in zekere zin geïsoleerd van de buitenwereld. In een dergelijke overzichtelijke microkosmos worden dezelfde foutjes gemaakt als in de wereld daarbuiten. Misstappen en discutabel gedrag zijn over het algemeen gemakkelijker herkenbaar en persoonlijker van aard, maar zijn door het kleine speelveld waarin van verschillende ego’s met verschillende inzichten en agenda’s samenkomen even moeilijk op te lossen als in de wereld daarbuiten. Er is onmacht. Er wordt niet geluisterd. Er wordt gedwarsboomd, gebureaucratiseerd en geëgotript. Het schoolsysteem verstart en de leerling is er niet bij gebaat. Een sombere visie.

De filmische omlijsting gaat mee in de somberheid die de film langzaamaan in zijn greep krijgt. Koele kleuren, een 4:3 beeldformaat en indringend klinkende strijkmuziek zorgen in samenhang met de sombere boodschap voor een hopeloos verstikkende sfeer. De camera die de boel op welhaast voyeuristische wijze registreert doet succesvol zijn best om dat gevoel te verhevigen. Das Lehrerzimmer is een interessante film. Een goede film. Een beetje mistroostig, maar ook met humorvolle momenten. Ik was erg blij met de komische momenten die de boel weer wat relativeren.

Een leuke sfeer is het niet op school. Er heerst wantrouwen over een aantal onverklaarbare diefstallen en de sfeer is in het begin best koeltjes. Wanneer een videocam de feiten vastlegt, zou je denken dat het euvel van de baan is, maar dan begint het pas.

Ik had wel wat te doen met de leerkracht mevrouw Novak. Niet dat het allemaal super handig is aangepakt, zeker ook niet van de directie die tegelijk besluiteloos en vervolgens nogal compromisloos reageert. Maar het toont wel aan hoe beetje bij beetje de controle verloren wordt over het gebeuren.

De reactie van de klas was er eentje van opstandigheid hoewel ze weinig wisten over het voorval of er echt last van hadden. Het kreeg zo een wat humoristische chaotische insteek. Maar boeiend en onderhoudend vond ik het wel. Het zat hem vaak in die kleine dingen waar psychologische spelletjes en prikken werden uitgedeeld.

Ik werd echt meegezogen door deze film en dat zal vooral ook aan hoofdrolspeelster Benesch liggen die je constant erbij houdt. Goede docent, sowieso, die duidelijk het kind op 1 zet. Maar de energie (niet overdreven maar je voelt hem wel) die ze in de rol legt is geweldig.

Boeiende studie van roddel en achterdocht en hoe groepsprocessen kunnen lopen, ook bij leerlingen. Het is vooral observerend en dat vind ik prettig. Het gaat niet eens om de waarheid (we krijgen geen antwoord wat er is gebeurd, zelfs niet echt hints, als kijker mag je dat zelf bepalen als je dat wil). Vaak enorm realistisch en soms wat dik aangezet (iets too much dan soms echt wel) maar door het tempo, de ijzige sfeer (ook veel blauwe koude kleuren en een krap formaat) en Benesch bleef ik toch 90 volle minuten enorm geboeid kijken. 4,0*.

Ik kan me volledig bij mjk87 aansluiten. Leonie Benesch geeft een acteerprestatie van Sandra Hüller niveau, maar ook de score viel mij positief op als bijdragend aan de beklemmende sfeer. Ik kan me voorstellen dat mensen die graag een duidelijke afwikkeling van het verhaal willen wat vragend achterblijven wanneer de credits beginnen te rollen. Ook mij stoorde dat niet. Sterke film, deze Lola winnaar.

4*

Als een film die maximaal drama haalt uit relatief kleine gebeurtenissen op een middelbare school is dit een zeer intense en claustrofobische film. Als allegorie kon ik een stuk minder met de film. Ook al is realisme het doel niet, ik kon me er nooit helemaal overheen zetten hoe ongeloofwaardig en onsubtiel de situaties en het gedrag van personages veelal zijn. Maar goed, ik zat wel de hele tijd met samengeknepen billen te kijken, en een prikkelende film is het zeker. Benesch' haar spel is ook uitstekend.

Lijkt me nogal heftig en omdat ik zelf al vele jaren met plezier in het onderwijs werk, wil ik deze zien.

Ik heb trouwens een gloeiende hekel aan lerarenkamers: iedereen zit er op zijn telefoon, zó voorspelbaar, daarom eet ik altijd buiten bij de kinderen: veel gezonder en fijne gesprekken....Leerkracht zijn is juist een prachtig beroep en het is heel verrijkend om met kinderen om te gaan.

Volgens mij staat deze film symbool voor de maatschappij en is realisme niet het doel.

Helaas mijn tweede screening gestaakt door technische problemen (stroompanne). En ik zat echt gebeiteld in de film!!! Toch iets verhoogd nog want zelden blijft een film even sterk bij een tweede view.

DAS LEHRERZIMMER - Fast Forward review