About My Father (2023)

Vanaf 25 mei 2023 in de bioscoop (The Searchers)

Ik ging van rommel uit, maar hij bleek gewoon fun te zijn. Bepaalde scènes vond ik echt leuk met De Niro, zoals die ene over het skateboard en Nintendo. Sowieso had hij wel een leuke rol.

Niets "OMFG" wat is dit geweldig ofzo, maar gewoon fun.

"You look like the guy who killed John Wick's dog."

Vooraf was ik bang dat dit de richting op zou gaan van een 'Dirty Grandpa', maar het is mij nog best meegevallen.

Robert De Niro speelt hier de geïmmigreerde vader van Sebastian. Laatstgenoemde is van plan om zijn vriendin ten huwelijk te vragen tijdens een weekendje weg, maar vader Salvo wil eerst kennismaken met haar familie voordat hij zijn goedkeuring geeft. Het belooft zo een memorabel weekend te worden.

'About My Father' volgt een beetje hetzelfde stramien als 'Meet the Parents'. Er vindt een clichématige cultuurclash tussen beide families plaats, waarbij soberheid versus rijkdom centraal staat. Dit levert een aantal leuke momenten op. Het is alleen jammer dat men soms iets te lang doorgaat met het uitmelken van een grap, waardoor de lol er snel van af is.

De film begint nog vrij aardig, maar al gauw wordt het nogal onzinnig. Daarbij helpen de platte personages en flauwe grappen zeker niet. Wel moet gezegd worden dat het als geheel vlot wegkijkt, ondanks de voorspelbaarheid. En De Niro doet het naar behoren; zijn jongere versie is een grappig aangezicht.

Al met al een redelijke comedy waar je niet veel aan zult missen. Het scheelt dat de speelduur lekker kort is.

2,5 Sterren.

De Niro gaat vrolijk verder met het besmeuren van zijn eigen reputatie in deze treurige kopie van het ook al niet bijster gedenkwaardige Meet The Parents en aanverwante artikelen. Hij speelt Salvo, een Italiaanse immigrant die tegen de zin van zoon Sebastian [Sebastian Maniscalco] besluit in te gaan op de uitnodiging van de ouders van Sebastians verloofde [Leslie Bibb] voor een familieweekend. Ellies ouders zijn in vrijwel alles Salvo’s tegenpolen, enzovoorts. Oubollige op culturele stereotypes gebaseerde komedie is de zoveelste nagel in de doodskist van De Niro’s carrière. Met twee Oscars op zak en een vette bankrekening zal hem dat weinig deren, maar kan hij eens ophouden met zijn talent te verkwisten aan dit soort prutswerkjes?

Matige film waarin een man zijn vader laat kennismaken met zijn aanstaande schoonfamilie. Allemaal al eens eerder en beter gezien. De verschillen in rijkdom en cultuur tussen beide families is nog wel vermakelijk uitgewerkt. Voor de rest is zowel het verhaal als de humor vrij voorspelbaar. Robert DeNiro doet op zich niets verkeerd, maar zie hem toch liever in een andere rol.

Het was idd te weinig.

Die vorige komedie met De Niro was top.

About My Father

Tja, weinig origineel en echt heel grappig was deze film ook weer niet. Jammer dat zo'n grote naam als Robert de Niro zich voor zo'n film laat lenen.

2,5 sterren.

Awllll...dit was niet best zeg. Komedie die op geen enkel ogenblik leuk wil worden. Geforceerde pijnlijk niet leuke scenes en dito dialogen. Elk verder woord over deze mislukte komedie is er een teveel. De Niro deed dit duidelijk voor extra zakcentjes. 1.5*

Een redelijke komedie met Sebastian Maniscalco in de hoofdrol. In het echte leven emigreerde zijn vader eveneens op 15-jarige leeftijd vanuit Italië naar de Verenigde Staten, en was hij actief als kapper. In Spanje werd de film onder de titel "Todo sobre mi padre" (all about my father) uitgebracht. Dit is een kleine verwijzing naar Todo sobre Mi Madre.

Het verhaal komt veel overeen met Meet the Fockers, en bevat een knipoog naar Goodfellas met Robert De Niro. Toch is het allemaal niets nieuws, en heb ik hooguit tijdens de tennisscène wat kunnen lachen.

2,5 *

Belachelijk slecht.

Robert De Niro zijn carrière lijkt aan het einde van de rit in te delen in 30 jaar (veelal goede) misdaadfilms en 30 jaar familiekomedies. About my Father is een zoveelste miskleun, misschien wel zijn grootste tot nog toe. Behoorlijk kinderachtig gebracht, maar na films met 'kleinkinderen' is het deze keer met een zoon van in de 40. De infantiele humor is dan ook amper te begrijpen.

1

About My Father is geen grootse komedie. About My Father is een meer dan redelijke komedie. Als Robert de Niro afkomstig uit de arbeidersklasse zijn zoon vergezelt naar het enorme vakantiehuis van zijn vermogende schoonfamilie, kun je spreken van een behoorlijke cultuurbotsing. De film gaat met dat thema vervolgens komisch aan de haal. Het is vanaf het begin duidelijk dat About My Father een pretentieloze komedie is. Van complexe karakterschetsen en een diepgaand onderzoek naar de verschillen tussen de twee klassen is geen sprake.

De film brengt grappige onzin. Het verhaal stelt niets voor. De film is een aaneenschakeling van grappige sketches, zou je kunnen zeggen. In het middelpunt De Niro als spaarzaam mens die zijn geld verdient als kapper. Hij moppert, trekt zich weinig aan van conventies en maakt dat zijn zoon zich rotschaamt. De entourage rondom de Niro is met acteurs als Kim Catrall, David Rasche en Sebastian Maniscalco goed verzorgd. Zij verbeelden prettige personages. Het is leuk om naar de personages te kijken terwijl zij zich door allerhande rampspoed en problemen manoeuvreren. Ik heb me er in ieder geval goed mee vermaakt.

Het script is van de hand van Maniscalco zelf naar z'n eigen relatie met zijn vader als Italiaanse immigrant. De Niro ontmoette Maniscalco's vader om hem zo waarheidsgetrouw neer te zetten. Dus ja, misschien gewoon niet de film of rol waarin je De Niro gewoon bent, maar naar mijn bescheiden mening speelt hij het nog niet eens zo slecht, en de film zelf had ook wel nog z'n waarde als komedie.

Het is allemaal behoorlijk voorspelbaar, de humor is niet erg verfijnd en de stereotypen zijn een beetje uitgekauwd (de softie met de healing en de klankschalen), maar de acteurs die de stinkend rijke gezinsleden spelen vervullen hun rollen met verve (met name Anders Holm als de pesterige Lucky) en Sebastian Maniscalco is een innemende hoofdpersoon met een levendige mimiek en een goed gevoel voor timing. Voor wie z'n verzameling geziene Robert de Niro-films zo compleet mogelijk wil houden (zoals ik) is dit een redelijk pijnloze bevalling, en ik heb af en toe warempel toch hardop zitten lachen (hoewel ik nú al niet meer precies weet om welke scènes het ging).