The Boogeyman (2023)

Leuke Première gehad in een zo goed als volle zaal.

Film zat goed in elkaar, goed verhaal.

Maar niet echt vernieuwend/speciaal.

Zeker wel 1 van de betere horror films in jaren.

Met een goede sfeer in de zaal is het altijd leuk.

Jammer dat horror films niet meer zoals vroeger zijn, maar er komt wel wat verbetering in

Mooie 3 sterren (richting de 3,5).

Gewoon een goede film.

Eng was het niet echt, maar de sfeer in deze horror vond ik wel nog goed.

Een verhaal van Stephen King is altijd leuk om naar te zien. (ook al zijn er een paar slecht verfilmd).

Rob Savage (Regie) levert toch een goede film af, ook al mocht het toch wel wat meer zijn.

Op naar de volgende horror van dit jaar

Vandaag gezien in supermarkt Pathé en op de helft zat ik al te draaien in m'n stoel uit verveling en te overwegen om deze film

te laten voor wat het was en het was een irritante flutfilm. Niets vernieuwends zat erin, alles zit al in andere "horror" films van dit soort genre. De donkere scènes waren ook inderdaad irritant donker met veel geluid. Het verhaal is zo matig (eigenlijk slecht) dat mijn nichtje van 12 het beter geschreven zou hebben. Het acteerwerk vond ik ook matig behalve de man die onaangekondigd de kamer van de psychiater binnen komt in het begin van de film, maar de rest...een zes minnetje.

Al met al een zoveelste 13 in een dozijn film

Jammer dat the Boogeyman toch teveel uit het vaatje met clichés tapt, want de sfeer wordt goed neergezet en ik kan echt goed mee met de cast in de film. Wat is er nou enger dan een inloopkast in een slaapkamer?

Het is alleen dat er zoveel dingen in zitten die de film naar beneden halen. Het huis is bijvoorbeeld geluidsdicht als er wordt gegild, maar bij creepy geluidjes van boven trilt het door het hele huis heen. En maar in het donker blijven zitten dat je denkt, werken de lichtknopjes niet? Wellicht dat ik nu nog ruim ben in mijn beoordeling, maar er had hier wel meer in gezeten.

Nutteloze film. Ik hou van B-horror en een herhaling van zetten in de zoveelste spookhuis- of slasherfilm ben ik niet vies van. Maar om dit misbaksel dan groots aan te kondigen en Stephen King zijn naam te noemen (wat vaak niet eens garantie voor een goed verhaal is…) voor dit uitgekauwde filmpje is mij een raadsel. Ik heb wellicht al te veel films gezien, maar dit is letterlijk al 100x gedaan, in 2005 zelfs door een exacte kopie van deze film die nota bene ook “Boogeyman” heette. Later ook nog eens Bye Bye Man. Nogmaals, als je er plezier aan beleeft, good for you. Maar dit hebben we allemaal al eens gezien. Het weerhoud mij er nu inmiddels wel ervan om horror in de bios te gaan kijken, want het is het niet meer waard. Ik wacht wel op de streaming. 1 ster voor het prima acteerwerk van de zusjes. Die blonde muts had op z’n minst eraan moeten gaan, als pesterige vriendin

Weinig enthousiasme hier over deze film zo te zien, maar ik vond het eerlijk gezegd een prima film binnen dit genre. Wint niet de originaliteitsprijs maar zat qua sfeer een opbouw zeker goed en had een paar écht goede scares. Scènes zoals het meisje met haar lichtbol onder het bed en de knipperlichtsessie bij de spooky psycholoog waren heel leuk gedaan. Geen overdreven toevoegingen van achtergrondverhaal en verklaringen. 'Uitleg' is w.m.b. het laatste waar je op zit te wachten bij een film als deze en slaat nooit ergens op. Gewoon lekker creepy en duistere horror.

Tweede deel was wel iets minder dan het eerste deel. De aard van het monster had van mij geheimzinniger mogen blijven. De suggestie werkt voor mij beter dan expliciet in beeld brengen. Of je moet iets visueel indrukwekkends hebben maar dat was hier niet het geval. En naarmate het einde nadert is het altijd weer afwachten in hoeverre zo'n film dan toch vervalt in een eindgevecht/vuur/lawaai/gedoe. En ja, dat gebeurde, maar niet onnodig uitgerekt dus uiteindelijk ook niet erg storend.

De verhaallijn over de overleden moeder en alles wat daaruit voortvloeit (meidengroepje/ruzies etc.) voegde niet zoveel toe en had achterwege mogen blijven. Maar verder heb ik me het grootste deel prima vermaakt.

Doe hier geen moeite voor, ga gewoon eens lekker op restaurant, zal spannender zijn dat dit B-filmpje, natuurlijk nog maar eens naar een verhaal Stephen King. Hij was bang van licht, zoals iemand zei, gewoon schijnen met de zaklamp op de smartphone....

The Boogeyman

Vrij doorsnee horrorfilm.

Horrorfilms als deze zijn er al veel meer van gemaakt. Sommige goed, sommige slecht, deze zit er tussenin. De jongste dochter ziet een eng monster in haar kamer, maar niemand gelooft haar. Aan de andere kant komt zo ook niet echt overtuigend over. Bijvoorbeeld nadat haar kastdeur openvloog en het monster onder haar bed zat, paar seconde later stond ze rustig in de kamer van haar zus te vertellen dat er een monster in haar kamer zat. En hoezo zit ze alleen in het donker te gamen terwijl ze bang is in het donker? Sowieso vond ik het jongste meisje het minste acteren.

Sadie daarentegen vond ik wel goed acteren. Ik had het wel met haar te doen. Ben je net je moeder verloren, kom je na een maand weer op school en dan heb je zulke onsympathieke vriendinnen. Vooral die blonde kwam echt als een bitch over. Maar moeilijk te geloven dat er echt zulke mensen rond lopen, maar ze zullen er vast zijn. Maar goed, dat is meer de dramakant van de film.

Verder moet de film het vooral hebben van de sfeer. Het monster vond ik er aardig creepy uitzien en 1 jumpscare had me wel te pakken. Toen Sadie thuis kwam en naar haar kamer ging, haar kleine zusje Sawyer vragend achter haar aan liep en net wanneer ze haar slaapkamerdeur weer open wilde doen om Sawyer te confronteren sprong dat monster door de deur op haar.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar meer ook niet. 3 sterren.

Goede spannende film.Sadie en Sawyer speelde het goed en de Boogeyman was mooi om te zien.Genoten

Helemaal zo slecht nog niet hoor. De cast speelt in ieder geval wel aardig, en dat is voor heel veel horrorfilms niet te zeggen, dus dat is al een pluspuntje. Het verhaal is niet al te origineel, een beetje standaard, maar ik vond het sfeertje wel oké. De spanning is voelbaar en het ziet er allemaal wel redelijk uit, alhoewel het wel makkelijk is om gebruik te maken van het donker. Maar goed, dat hoort een beetje bij de Boogeyman zullen we maar zeggen. Al met al een redelijk simpel, maar toch vermakelijk filmpje. Een kleine voldoende.

Gebaseerd op een heel kort verhaal van Stephen King is het niet vreemd dat de plot van The Boogeyman aan de karige kant is. Regisseur Rob Savage weet dit probleem grotendeels te omzeilen door een strak tempo aan te houden, met veel enge momenten. Vooral de montage van de film is sterk, maar ook camerawerk en special effects zijn dik in orde. Zoals vaker bij dergelijke films is de finale niet bepaald het beste deel, maar Savage weet de boel redelijk op de rails te houden, geholpen door een degelijke cast.

Sadie Harper [Sophie Thatcher] bezoekt sinds de dood van haar moeder regelmatig een psycholoog [LisaGay Hamilton]. Haar vader [Chris Messina], zelf een psycholoog, krijgt te maken met een onverwacht bezoek van Lester Billings [David Dastmalchian] dat tragisch afloopt. Lester was in de ban van ‘The Boogeyman’, dus het is een kwestie van tijd voor de familie Harper hierdoor wordt geterroriseerd. Zou je denken … en hopen. Helaas gebeurt er lange tijd vrijwel niets interessants, en de spannend bedoelde momenten zijn zo slecht belicht dat je amper iets van ziet. Geen slowburner, maar een no-burner dus.

Matige horrorfilm. Het verhaal is verre van origineel en de film kent ook vele voorgangers. De uitwerking volgt ook de bekende paden maar op zich doet Savage het niet slecht. De film kent een lekker tempo en bevat een aantal spannende momenten. Daarnaast is het allemaal erg voorspelbaar en niet altijd even logisch. Het einde gaat wat over the top en valt tegen. Het acteerwerk kan er verder mee door. Visueel goed te doen. 2.5/3.0

De basis voor het plot was een kort verhaal van Stephen King dat stamt uit 1973. Waarbij een man bij een psychiater komt om te praten over de "moorden" op zijn drie jonge kinderen. Dit zit in de film maar het plot richt zich hier meer op het gezin van die psychiater Harper. De "Boeman" begint uiteraard algauw de familie te teisteren, maar waarom het nou per se deze familie moet hebben ? Verhaaltechnisch kwam dat niet lekker uit de verf. Enfin de film begint lekker rustig met af en toe een donkere ontmoeting met de "Boeman" De makers doen verder niets nieuws, het is tig keer in andere titels gezien. Toch was dit net iets beter dan sommige van die andere! Dat komt doordat men in plaats van een compleet verlichte set, gebruik maak van elk mogelijke ‘natuurlijke’ licht. Van een bolvormige nachtlamp die over de vloer rolt, via waxinelichtjes en een reflectie in een oplichtende wasmachinedeur tot koelkastlicht, naar een lcd-scherm of kerstverlichting. Het eindresultaat is dan ook een alleraardigste spannende film!

De opbouw van het verhaal is sterk. Kleine onheilspellende gebeurtenissen zorgen voor een goede beklemmende sfeer. In de eerste helft van de film worden we deelgenoot van de trauma’s en angsten van de personages. Uiteraard is dan geloofwaardigheid belangrijk. En dat gebeurt met goed acteerwerk. Alleen met goed acteerwerk redt je het natuurlijk niet. Een intrigerende karakterinvulling van de personages is minstens zo belangrijk. En die is er gelukkig. Zo legt de film een mooie onheilspellende basis voor de meer expliciete horror die nog zal volgen.

In de vorige films van Rob Savage vielen de ongewone cameraperspectieven op die hij gebruikte om spanning te genereren. Die perspectieven zie je sporadisch ook in The Boogeyman, maar in het algemeen beperkt de camera zich tot conventioneel spel met licht en donker. Niet heel spectaculair, maar zeker effectief genoeg werkend om spanning op te wekken.

De tweede helft van de film wordt benut om de dreiging vorm te geven en te visualiseren. Bij die procesgang volgt de film weinig opvallende paden. De subtiliteit verdwijnt ten koste van jumpscares en speciale effecten. Nog steeds vermakelijk, maar zonder veel verrassing loopt de film op die manier naar zijn einde. The Boogeyman volgt daarmee het bekende stramien van zovele andere horrorfilms en eindigt als een formulewerkje. De beklemmende sfeer weet de film gelukkig tot het einde toe vast te houden.

The Boogeyman is overigens de verfilming van een verhaal van Stephen King. Die verfilmingen zijn niet allemaal even geslaagd, wat mij betreft. Deze film zou ik als geslaagd willen betitelen.

Aangenaam verrast door deze nieuwe vertelling van The Boogeyman.

Met een erg goed spelende cast.

Op sommige momenten, heel spannend.

Een film,met een spannend en creepy verhaal een echte griezel film.

Ook de film muziek is passend en goed.

Zeer geslaagde film,in dit genre.

Regisseur Rob Savage begon zijn carrière opvallend degelijk met het effectieve horrorwerkje Host, maar liep daarna iets te snel van stapel en leverde het matige filmpje Dashcam af. Op slechts 29-jarige leeftijd begon hij daarop alweer aan zijn derde horrorfilm die in tegenstelling tot Dashcam weer terugkeert naar de bekende clichés, maar zo blijkt dat Savage zich daarbinnen behoorlijk thuis lijkt te voelen. Het levert een uiterst effectief gebeuren af die erin slaagt om de spanning zo lang mogelijk vast te houden. Een goede basis daarbij is dat het allemaal lekker snel van stapel loopt en de scares helemaal niet verkeerd worden geregisseerd. Sophie Thatcher speelt uitzonderlijk goed, maar ook Chris Messina verdient een dikke pluim voor zijn rol als teruggetrokken vader. De formule van The Boogeyman is redelijk by-the-books (al was ik zeer blij dat er weinig tijd wordt gespendeerd aan kind-ziet-spoken-en-niemand-gelooft-haar), maar dat neemt niet weg dat het zich nog altijd kan onderscheiden met enkele doordenderende horrormomenten. Scenes zoals het rollen met de lichtbal zijn op die manier uiteraard voorspelbaar, maar vormen net de toetsen waar een film als deze goed gebruik van kan maken. De regie neemt soms niet genoeg tijd om een griezelscene op te bouwen en bijzaak zoals dat gedoe met die vriendinnen voegt te weinig toe, maar ik heb een uiterst geslaagde avond gehad en zie het volgende werkje van Savage graag tegemoet.

Griezelen voor het hele gezin

In tegenstelling tot moviemeter staat op IMDB vermeld dat The Boogeyman een 13+ rating heeft. Hoewel ik mij goed kan voorstellen dat dit voor de meeste dertienjarige nog te schokkend zal zijn zal hier voor de gemiddelde horrorliefhebber weinig aan zijn. Hiervoor is het verhaal veel te generiek en voelt het te vaak als een spookhuishorror aan. Net als bij een spookhuis wordt hier namelijk gebruik gemaakt van effectief, maar simplistisch schrikgedrag. Hiermee bedoel ik te zeggen dat je in eerste instantie kan schrikken wanneer je iets in een spookhuis plots ziet bewegen, totdat je ziet waar je eigenlijk van schrikt. Al snel is de rest van je bezoek dan niet zo eng meer.

Hetzelfde geldt voor The Boogeyman. Er komen een aantal scenes voorbij die helemaal niet verkeerd worden opgebouwd, maar steeds wanneer het monster uiteindelijk uit de spreekwoordelijke kast komt blijft er nog maar weinig van de spanning over. Al snel verdwijnt de spanning zelfs helemaal en veranderd dit (bijna) in een familiefilm.

Het dubbelzinnige einde die de kijker de vraag stelt of het monster toch nog in leven is, of dat het deze keer wel haar verbeelding is, voelt aan als een mislukte poging om horrorliefhebbers toch nog een beetje tevreden te stellen. Wat overigens ook niet hielp waren bepaalde ongeloofwaardigheden. De meest storende vond ik de wortels van het kwaad die overal in huis verschenen waar het monster zich genesteld had, zonder dat de verdere buitenwereld hier ook maar enige aandacht aan leek te besteden.

2,5*

Goed geregisseerde horrorfilm met lekkere schrikeffecten. Sommige keuzes in de film waren erg dom vooral van die vader. Maar dit mocht de pret niet drukken. Ik heb mezelf er goed mee vermaakt. Ook echt een regisseur om in de gaten te houden onze Rob.