He Ni Zai Yi Qi (2002)

Op zich aan simpel verhaaltje, wat dankzij de invloeden van een interessante cultuur stukken beter is. Opvallend is dat de prachtige vioolstukken worden afgewisseld met wat lelijke elektronische score. Moet er niet aan denken hoe enorm storend dit op soundtrack wel niet zal zijn. 3 sterren

Verrassend goede film. Overtuigende acteerprestaties en een goed verhaal zorgden voor een leuke filmervaring. Met name de interactie tussen Xiaochun en Lili was indrukwekkend.

Wat een ongelooflijk mooie film! Dit wordt een juichrecensie van de bovenste plank.

Heerlijk. Dat is wat ik te zeggen heb over de jonge vioolspeler, zijn vader, zijn 'oudere zuster' en de twee professors, met name professor Jiang. En wat ik te zeggen heb over het plot, de cinematografie, de hand van de meester, Kaige Shen.

Wat een feest! Ik ben zeer ontroerd, grenzend aan tranen. Ga Together alsjeblieft zien.

De eerste 5 minuten was ik sceptisch, namelijk nog nooit een goede Chinese film gezien. Oeps, ik vergeet Crouching Tiger. Maar heb ook een aantal abominabel slechte gezien.
Na 10 minuten was ik om.

Tijdens het kijken ging ik van 3 sterren, naar 3enhalf... hoger, 4enhalf... en ik kwam uit op een 5 met een griffel. Ik maak daar een 4 ½ van, want ik geef nooit de volle mep na een eerste ziening. Dat moet een film nog verdienen bij herziening. Maar mijn god, wat was ik er deze keer dichtbij om deze regel van mij te breken.

Erg mooie film!

Had er van tevoren niet veel van verwacht, maar toch zeer verbaast.

Langzaam aan bouwt de film zich op tot een ware drama film.

Alhoewel het even duurt voordat de emoties in beeld komen, zijn ze vervolgens ook daadwerkelijk prachtig.

Ik heb zeer zeker genoten van deze film, lekker simpel in elkaar gezet maar een o zo mooi verhaal.

Een film met een mooi verhaal dat helaas niet altijd de diepgang kent die het zou moeten meegeven. Het verhaal van een vader die zijn zoon alle kansen wil geven en er alles voor over heeft om hem bij een goeie vioolleraar te brengen. In de grote stad leren beiden elkaar en de wereld wat beter kennen. De interactie tussen Xiaochun en zijn vader is wel mooi. Al blijft het verder wat oppervlakkig. Gelukkig is het talent van vioolspelen goed genoeg om van te genieten. En met Tsjaikovski's muziek wordt de zweep er toch nog opgelegd. Ook daar weer weinig diepgang die ik toch had verwacht, maar de muziek is niet slecht natuurlijk.

Together heeft veel potentie die het niet gebruikt. Maar het is toch net boeiend genoeg om boven het gemiddelde te komen.

Deze film bewijst maar weer eens dat je niet allerlei fratsen of speciale effecten uit de hoek hoeft te zoeken om een mooie film te maken. Prachtige rol van Peiqi Liu als de vader met beperkte sociale vaardigheden, die zich door niets en niemand uit het veld laat slaan. Het slot is een juweeltje.

Mooie stukjes klassieke muziek (hadden best wat langer mogen zijn) omlijsten deze simpele, maar o zo charmante feel good movie.

Eenvoudig, melancholisch verhaal, niet zonder enige ontroering. Soms erg langzaam, soms verrassend vlug sprongetjes makend en helaas soms wat spankracht missend. Het einde vergoedt veel.

Matig.

Klassiek Chinees filmpje, met themas als stad vs platteland, jong vs oud en andere platgeslagen themas. Het is duidelijk van een vorige generatie filmmakers, in een stijltje dat ondertussen wat achterhaald is. Misschien had ik deze film 20 jaar eerder moeten kijken, dan had het allicht net wat verser gevoeld.

Vond verder het acteerwerk nogal wisselend. De vader was best leuk, het zoontje vond ik echter minder, zo ook Chen zelf. Er waren in ieder geval weinig personages waar ik echt mee kon meeleven, wat toch een probleem is voor een film als deze. Verhaal is ook niet echt speciaal, weinig verrassingen en Chen houdt zich braaf aan de geijkte paadjes.

Echt slecht is het nu ook weer niet, daarvoor is Chen wel kundig genoeg als regisseur, maar veel meer dan een wat slap afkooksel van Yimou Zhang's late 90s films is dit niet vind ik. Had er toch net iets meer van verwacht.

2.5*

Ik moest er even in komen, toen vond ik het erg leuk en hield het mijn aandacht vast. Het verhaal keek fijn weg. Ik was benieuwd naar de ontwikkelingen en Lili vind ik een innemend personage. Ook Xiaochun interesseerde mij en het vioolspel vind ik prachtig. Goed gespeeld. Het heeft mij geraakt. 4*

Matig. Zo'n verhaal en thematiek die ik voor mijn gevoel al veel vaker heb gezien. En beter ook. Wel redelijk geacteerd maar die vader vond ik vooral irritant. Het is allemaal wel oké (visueel, verhaal, locaties, losse momenten) maar eigenlijk nooit echt top en het laatste halfuur begint te slepen, temeer daar het drama echt de bovenhand krijgt en die anderhalf uur ervoor de personages me niet hebben weten te overtuigen. Dat laatste halfuur boeide daarom niet echt meer. 2,0*.