Joker: Folie à Deux (2024)

De eerste film was heerlijk gestoord, waarom deze musical vorm en een slap verhaal vertellen via briljante en waardeloze momenten.

Phoenix speelt wederom geweldig, sommige scenes zijn echt goed gedaan en slepen je mee, echter heb je kort erna weer momenten dat het compleet in elkaar stort, De film begint goed maar zakt zienderogend helemaal in, zoveel potentie deze Joker saga maar imo verprutst.

Ik had graag een nog gestoordere uitbreiding van Jokers anarchistische greep op de maatschappij zien ontaarden om een stad in totale chaos zien vervallen door zijn krankzinnigheid, ik kreeg een zingend verliefd stelletje tijdens een rechtzaak in een musical jasje, wat een zonde.

Een 2.5 puur door de geweldige Phoenix.

Iedereen had dit graag gezien , Todd Phillips heeft de tweede Joker-film gemaakt, niet omdat hij per se een anarchistische hype-film wilde maken, maar juist als een soort dikke middelvinger naar de studio. Hij wilde eigenlijk iets anders creëren, maar kreeg daar geen kans voor. Net als bij The Hangover Part II is het resultaat een teleurstelling; beide films hadden bij één deel moeten blijven. Maar de studio’s blijven maar met geld strooien om franchises uit te melken in plaats van regisseurs de kans te geven met iets nieuws te komen. Uit protest tegen dat systeem heeft Todd deze film geregisseerd.

Geen succes. Totaal losgezongen van de Batman saga, dun verhaal, geen chemie tussen Gaga en Phoenix, als musical mislukt, kortom: overbodig.

Na het zien van alle negatieve aandacht was ik bang dat dit echt een enorme flopper zou zijn, toch heb ik er van genoten. Het is prachtig hoe euforie zo kan afbouwen naar realiteit en dat is ook terug te zien aan het publiek.

Niemand geeft om Arthur Fleck, alleen om de Joker.

Goeie film waarin de Joker in gevangenschap wacht op zijn proces in de rechtbank. Ondanks dezelfde toon is dit geen standaard vervolg (als musical gooit deze film het toch wat over een andere boeg). De Joker blijft een boeiend personage en het acteerwerk van Joaquin Phoenix draagt hier enorm aan bij (Lady Gaga weet zich prima staande te houden tegenover hem). De film had wel met gemak wat korter kunnen zijn.

Todd Philips heeft geprobeerd verschillende genres samen te brengen in een mengelmoes, in de hoop een nieuw meesterwerk te creëren.
Helaas faalt hij hier gigantisch in. Alle thema's die we te zien krijgen, zijn in andere films al vele malen beter uit de verf gekomen.
Door te denken dat je met het creëren van een combinatie van verschillende genres een nieuw meesterwerk kan creëren, ben je mijn inziens nogal pretentieus bezig, en komen de boxoffice resultaten dan ook als een deksel op je neus vallen.

Musicals zijn niet mijn favoriete genre, maar als ik wat gemiddeldes erbij pak, is dat genre al vele malen beter uitgevoerd.
Rechtbankdrama's zijn er ook veel van te vinden die beter zijn, zoals Primal Fear en Rainmaker.
Primal Fear is wederom veel beter als het gaat om een gevangenge die terecht moet staan, en moet bewijzen dat hij schizofreen is.
En als laatste zijn er uiteraard ook vele gevangenisfilms (Shawshank, Green Mile) van een veel hoger niveau.

En voor interessante plottwists over identiteit kun je ook beter gaan voor een Usual Suspects of Prestige

Waar het Philips in deel 1 wel lukte om slim gebruik te maken van eerdere films als Taxi Driver en King of Comedy, faalt hij hier bij het 2e deel hopeloos in, met deze combinatie van genres en verschillende invloeden.

Regelmatig is goed gejat beter dan slecht verzonnen, maar dat gaat voor Joker 2 helaas totaal niet op.

De 2* is vooral voor het puike acteerwerk van Phoenix, want dat is wederom van hoogstaand niveau.

Waarom zo negatief?

Jammer had best een mooie film kunnen worden.

Hele saaie beelden, dialogen, decor, kleur, voorspelbaar

De film en z'n fans/volgers in de fictieve wereld van The Joker zijn een afspiegeling van de kijkers van deze film. Nobody gives a fuck about Fleck. We willen the Joker. In dat opzicht betekenis op meta-niveau. Maar of dat de film nou echt tot een topper maakt... nah. En dat is ondanks dat ik de briljantie er wel van inzie.

Als je nog gelooft dat hier een (dergelijk) vervolg op komt, dan heb je de film totaal niet begrepen.

Niet verschrikkelijk maar verpest wel een beetje de eerste film voor mij

Jij hebt er dus echt helemaal niets van begrepen.

Een verspilling van de tijd/talenten van Phoenix, Gaga en Guðnadóttir. Die zie je hier natuurlijk nog steeds wel terug (en dat trekt dit brol bijna naar een voldoende), maar mijn God het houdt niet over zeg. Twee uur kan lang duren.

Zo slecht vind ik hem niet, iets te veel liedjes , maar sfeer van de film was best lekker. Verhaal ook wel te pruimen

Niet geweldig maar toch leuk om gezien te hebben. De liedjes die gevoelsmatig nogal lang duren vind ik niet echt een toegevoegde waarde.

Van een solide 4 sterren voor Joker naar 2.5 sterren voor Folie à Deux. Auw.

Waar het voor mij vooral aan lag, was dat ik geen duidelijk beeld had bij waar Phillips met dit vervolg heen wilde. Het idee om er een musical van te maken is echt te gek. daar was ik dan ook best enthousiast over. Zeker omdat Phoenix ook best goed kan zingen zoals hij al had bewezen in Walk the Line.

Dan denk ik tijdens het kijken, waar is nu dat musical gedeelte van de film. Die paar minuten die er wordt gezongen mag niet eens de aandacht krijgen. Dat viel enorm tegen. Maar ook hoe het verhaal loopt. Of vooral niet loopt. Alles wat er geprobeerd wordt om in de voetsporen van het goede eerste deel te treden lijkt hier gedoemd te mislukken. Het gevangenis gedeelte werkt niet, de rechtbank scenes werken niet. En er is totaal geen chemie tussen Gaga en Phoenix. Ik voelde het gewoon niet.

de film ziet er wel erg goed uit. Het groezelige van Gotham gemengd met de glitter en glamour in de muzikale intermezzo's is erg fijn. Ook het cartoonstukje in het begin is erg leuk gevonden. Phoenix zit weer helemaal in de rol en ziet er zelfs nog magerder uit dan in het eerste deel. Zijn commitment kun je niets over zeggen. Gaga doet het ook prima. Maar zoals gezegd, werken ze samen gewoon niet echt. De nummers die aan bod komen, zijn ook perfect gekozen en voelen alsof ze nu bij deze wereld van Joker horen.

Te veel elementen die niet werken tegenover net zoveel elementen die wel werken maken dat ik erg gemengde gevoelens had tijdens het kijken. Er is wel te zien dat er echt geprobeerd is om hier iets tofs van te maken. Jammer dat dat dan niet goed uit de verf komt.

Zonde! Ik denk dat er veel niet zitten te wachten op een soort van musical.. moet je maar net van houden en past dan ook totaal niet in de reeks van voorlopers!

Lang gewacht met het bekijken van deze film vanwege alle kritiek.

Conclusie: tegen alle verwachtingen in; ik snap deze film; eigenlijk is deze nog meer geniaal richting het gestoorde dan de eerste. En hoe dit beter te vertolken door gestoorde musical tintjes toe te voegen. Dat maakt de karakters alleen nog maar meer over the top onvoorspelbaar psychopatisch.

En daar gaat deze film en dit verhaal over, wat speelt zich af in het hoofd van een psychopaat tegenover de rest van de wereld en zijn eigen wereld. Zal hem niet snel nog eens kijken, minder donker en triest dan de eerste, maar een groeiend karakter met meer zelfvertrouwen en overtuigd van zijn eigen ik.

Aparte film, kijk dit niet als je op zoek bent naar een actiefilm uit het superhelden genre, maar kijk erheen als je openstaat voor iets aparts, uitdiepen van een psychopatisch karakter. Waarbij uiteindelijk nog veel meer vraagtekens blijven staan dan voordat ik deze film zag.

Niemand die in Joker 2 een actiefilm zocht. Dan heb je echt het punt van al die kritieken hier niet begrepen.

Joker 1 krijgt hele hoge cijfers en dat was ook gewoon alles behalve een film met tempo en actie.

Nee dat actiegebeuren zeker niet, maar ik richt me naar iemand die blind een dergelijke film zou willen gaan kijken.

En wat is volgens jou het punt van kritiek dan? In mijn optiek heeft iedereen het over een dun verhaal, weinig chemie met gaga, slap aftreksel van het Batman universum, onzin musical gedoe etc. Ik ben het in elk geval daar niet mee eens, maar neem me ff mee, vind het altijd wel interessant hoe andere mensen naar een dergelijke film kijken.

Het grootste punt van kritiek is dat de film de vorige film niet meer serieus neemt en er een hele andere draai aan geeft.

Los van dat deze film nergens naartoe werkt en gewoon heel zwak geschreven is. Ze hadden zoveel geweldige mogelijkheden en ze hebben er een niveauloze musical van gemaakt.

Raar, want deze film is juist precies zoals een sequel hoort te zijn: niet een nodeloos vergrotende trap van de eerste, maar een vervolg dat diepgang en dimensie aan de eerste geeft.

En dat doet deze film perfect.

En deze film is helemaal geen musical. In een musical zijn de liedjes onderdeel van de structuur van het narratief, niet van het narratief zelf. De personages zingen echt als de personages die ze zijn, niet om een stukje verhaal in liedvorm te tonen.

Als je dit een musical vindt, dan zijn Bohemian Rhapsody en The Doors ook een musical.

Zo, moest er even uit. Nu mogen jullie weer.

De moeite nemen om Jokertje Nummertje 1 en 2 een x na elkaar te bekijken zou zeer verhelderend kunnen werken voor de filmkenners. Maar met zo een teleurstellend vervolg word dat natuurlijk niet gedaan. Liever nog een x de A team kijken, dat is veel meer ontspanning.

Het blijft leuk om te zien hoe sommige mensen zichzelf als filmkenner bestempelen en daarmee impliceren dat anderen een film niet begrijpen als die hen niet aanspreekt. Het lijkt dan ineens alsof je, omdat je hun favoriete film niet waardeert, automatisch maar genoegen moet nemen met iets wat algemeen wordt gezien als "dom vermaak," zoals The A-Team.

Onnodig hautain en doet eigenlijk niets af of toe aan de kwaliteit van de film zelf.

Ach, misschien is het gewoon makkelijker om zo’n houding aan te nemen dan toe te geven dat een film misschien toch niet zo speciaal was als je dacht. En ja, op een online platform is het natuurlijk ook aantrekkelijker om een afwijkende mening te hebben. Alsof je iets hebt gezien waar anderen blind voor zijn. Als je dat de selectie criteria is om jezelf filmkenner te noemen, ben ik er liever geen.

Ik zie dat inderdaad ook wel anders. Met het risico in herhaling te vallen van wat anderen ook zeiden: voor mij waren die nummers juist de overtreffende trap van de gekte, de totale waanzin van die twee figuren. Dat deze film de vorige film niet serieus neemt is ook niet wat ik herken, integendeel. De prachtige sfeer was nog steeds geweldig, nog steeds een hele fijne club aan mensen in ook de bijrollen. Dat dit zwak geschreven zou zijn is ook geen kritiek die ik herken. Het blijft leuk hoe deze film zo kan verdelen.