Cocaine Bear (2023)

Vandaag gezien op de Belgische Première.

Verstand op 0 en genieten.

Leuke film om naar te kijken, veel humor, acteurs doen zeker hun best.

Verhaal goed, prima camerawerk.

Voor mij niet echt min punten.

Verdiende 3,5 sterren, hopelijk wordt het een succes aan de kassa.

Een wilde rit met deze bloederige komedie!!

Ik heb echt genoten van deze film, tijd vloog voorbij (1u35 is niet zo lang, maar toch)

Regie, acteurs, verhaal, locatie,... allemaal goed.

Vooral de humor vond ik zeer goed in deze film

& uiteraard bloed is altijd goed

Zeker gaan kijken naar deze film!! Dikke 3,5 sterren (richting de 4)

Heel erg gelachen. Aan het einde zakte het wat mij betreft een beetje in, maar al met al veel leuker dan ik verwacht had.

"What the fuck is wrong with that bear?"

Dat de film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal klinkt krankzinnig, maar er is daadwerkelijk een beer geweest die zich te goed heeft gedaan aan coke. De enige kanttekening is wel dat de beer in kwestie niet op een moordtocht ging.

In de film gaan we terug naar de jaren '80. Vanuit een vliegtuig dropt een drugsmokkelaar tassen gevuld met cocaïne in het bos. Een zwarte beer stuit op het witte goedje en gaat hier helemaal op los. Ondertussen zijn er verscheidene nietsvermoedende bezoekers in het bos die ongewild slachtoffer van de beer worden.

Het gegeven is natuurlijk te absurd voor woorden, maar ik moet zeggen dat Elizabeth Banks er best iets aardigs van heeft gemaakt. De kleurrijke personages zijn geweldig, vooral om Margo Martindale en Isiah Whitlock Jr. ging ik goed stuk. Ik snap alleen niet waarom elk van hen voorzien moest worden van een achtergrondverhaal. Hierdoor is het qua narratief all over the place.

De beer zelf is overduidelijk gemaakt van CGI, maar dat mag de pret niet drukken. Er zitten namelijk meer dan genoeg gestoorde momenten in die erg grappig zijn. Daarbij mogen de bloederige kills er zeker zijn. Ik vind het wel een gemiste kans dat je nooit te zien krijgt hoe de beer in eerste instantie in aanraking komt met de coke.

Al met al is 'Cocaine Bear' een vermakelijke comedy geworden. Met een dergelijke premisse had ik dat vooraf eigenlijk niet verwacht, zolang je het gebeuren maar niet al te serieus neemt.

3,0 Sterren.

Dit was een film waar ik bij voorbaat wist: dit wordt niets, of dit wordt enorm vermakelijk. Een tussenweg gaat er niet zijn. Helaas is de film het eerste geworden. Pijnlijker nog dan een komedie die überhaupt geen grappen heeft is een komedie die wel grappen heeft, die je ook herkent als zodanig, maar die nooit grappig worden doordat ze door slechte getimede regie en acteurs zonder komische timing volledig dood slaan. En eigenlijk gebeurde dat met elke grap in deze film. Niet leuk, pijnlijk eerder. De beste grappen komen ook voort uit de situatie serieus benaderen en dat wordt hier ook nooit echt helemaal gedaan.

Tempo is nog wel te doen, de keuze om iedereen een beetje achtergrond te geven werkt ergens ook nog wel en geeft nog enige sfeer (ook met af en toe lekker een 80s-vibeje met de muziek) maar al met al veel te weinig. De zaal zat behoorlijk vol, zeker voor dat tijdstip en ik heb geen lachje gehoord in 90 minuten (eigenlijk enkel iets van geluid bij die scène met de Ambulance die iets van een flauwe glimlach wist te geven). Heerlijk zo'n stille zaal, maar bij een film als deze is dat wel een teken. 1,5*.

De combinatie slasher/horror en komedie kan meevallen of zwaar tegenvallen, en Cocaine Bear ligt daar een beetje tussenin. De kills zijn bloederig genoeg maar de humor valt zwaar tegen, ik heb zelden moeten lachen. Ook de CGI van de beer valt wat tegen. Toch zijn de stukjes met de beer het leukste van de hele film, de rest (de zoektocht naar de cocaïne) is maar opvulling.

De personages in deze film zijn typetjes die enkel als slachtvee opgediend worden. De leukste rol vind ik die van Kristofer Hivju als hippie backpacker. Hij lijkt een beetje op Chuck in Friday the 13th part III. Na het leuke stuk met de ambulance is de fun er wel uit, en de film duurt dan nog meer dan een half uur.

Jackson Junior (de zoon van Ice Cube en beter bekend onder zijn 'artiestennaam' OMG ) en Alden Ehrenreich als boefjes, en Isiah Whitlock als detective Bob zijn niet grappig. En Ook Ray Liotta brengt het er niet beter vanaf. Dat laatste gedeelte haalt de film voor mij een heel punt naar beneden. Een leuk idee maar erg matig uitgevoerd!

Tamelijk bedroevend. Geforceerde pogingen tot humor sloegen bij mij niet aan. Welgeteld twee glimlachmomentjes: helemaal in het begin (source: Wikipedia) en de scène waarin de parkranger met brancard en al over het asfalt schuift. Verder weinig bedoeld of onbedoeld grappigs kunnen ontdekken.

De eerste helft van de film gebeurt er, afgezien van de scène met het reizende koppel en de beer helemaal in het begin, eigenlijk niks. Lange beerloze stukken worden opgevuld met flauwe dialoogjes en saaie plotontwikkelingen. Waarschijnlijk om nog iets van een verhaal op te bouwen, maar dat is het laatste wat deze film nodig heeft. Het lijkt nergens op, is niet grappig of interessant en bovendien kom je voor de beer. Dat hele cocaïneverhaal boeit eigenlijk voor geen meter.

Als de beer dan eindelijk zijn rol opeist wordt het eigenlijk niet veel beter. Hij is echt spuuglelijk en totaal niet eng of indrukwekkend. Ik ben geen expert maar dit soort CGI-beesten moet tegenwoordig toch zelfs met weinig budget wel beter kunnen?

Zo kabbelt de film voort richting einde met weinig spanning of spektakel. De kills zijn niet bijzonder. Af en toe vliegt er een ledemaat in het rond maar verder wordt er ook veel níet expliciet in beeld gebracht. Geslaagde scares zijn er ook al niet. Over het acteerwerk wil ik bij dit soort films eigenlijk niet te veel zeuren, dat was 'gewoon' slecht zoals te verwachten. Maar die kinderen waren wel echt extreem slecht (en irritant).

Wat rest is een aardige soundtrack.

Inkakken is bijpakken

Cocaine Bear levert een vermakelijk concept op papier op, maar weet dit niet goed te vertalen naar de praktijk. Ik heb het vermoeden dat de uitvoering een stuk sterker was geweest wanneer deze, net zoals het idee van een doorgesnoven beer, compleet over de top was gegaan. Niet zoals nu, er maar ergens tussenin zwevend.

Het resultaat is een slechte film, met een paar sterke scenes. Deze vallen helaas gemakkelijk weg in alle middelmatigheid aan scènes die een verhaal vertellen die op geen enkele manier weet te boeien. Met regelmaat neemt het verhaal zichzelf ook veel te serieus, en dan met name richting het slot. Dit past niet goed in het veel te belachelijke verhaal die je van het begin af aan vooral niet te serieus wilt nemen. Met regelmaat treedt hierdoor verveling in, en hoewel een enkel tal scènes mij positief wakker wisten te schudden was dit niet genoeg voor een positieve totaalbeleving.

Op internet las ik terug dat het niet uitgesloten is dat er een spirituele opvolger in de vorm van cocaine shark gaat komen naar aanleiding van het nieuws over cocaïne die in de oceaan gevonden is. Liefhebbers die een titel in de categorie van een Sharknado kunnen waarderen zullen hier ongewtijefeld enthousiast van kunnen worden, maar voor mij is cocaine shark een film zijn die ik na het zien van het ongebalanceerde cocaine Bear op voorhand al over wil gaan slaan.

2,0*

Instant cult.

Beren zijn hier in Europa wat onbekend, en al zeker de Amerikaanse zwarte beer. Nogal een knuffelbeer eigenlijk, nauwelijks ooit agressief - check het youtube kanaal van een zekere Patrick Conley eens bijvoorbeeld. Meer kans dat je in je eigen gootsteenmolen eindigt dan door een beer, in de VS.

Soit, de film. Wel een beetje op de grens van het minimale level over the top wat nodig is voor het genre, maar toch, het is er wel, al lijkt het vooral in het begin echt veel te dun. Maar sommige scenes zijn echt geniaal - ik noem even het raampje in de deur, de stop van de ambulance. En geniaal ook hoe de beer gaandeweg steeds meer de sympathie naar zich toe trekt.

Zoals het ook hoort vanzelf, want wie de bad guy is in deze horrorfilm is vanaf het eerste moment duidelijk. Dat zijn wij, de mens, die alles kapot maakt. Own it, zeggen we daarvan dan in de tegenwoordige taal, basta. Of doe er iets aan, als je iets beters wilt.

"A bear it fucking did cocaine. A bear did cocaine!”

Hilarische film, echt. Negatieve berichten zou ik echt niet serieus nemen, deze film doet zo'n beetje alles goed. De komedie doet zijn werk, en de beer draagt daar zijn steentje aan bij. Het enige jammere vond ik toch wel dat ik wat meer horror had verwacht, ik meende ook dat deze film eerst als horrorfilm werd neergezet. Deze film kan makkelijk als een leuke cult-film neergezet worden, die ik in de toekomst echt nog wel een keer wil gaan kijken. Alles beheerst deze film, prima cast, leuke komedie en toch nog beste gore horrorscenes met aardig wat bloed. Het heeft mijn verwachtingen in ieder geval waargemaakt, en we hebben vanmiddag smakelijk mogen lachen om deze film.

Het begint al echt wel leuk. Met het nummer ‘Jane’ van de rock ‘n roll groep ‘Jefferson Starship’ die eigenlijk het hele verhaal al laat zien. We zien namelijk hoe er rode tassen uit het vliegtuig werden gegooid, die allemaal vol met pakken cocaïne zaten. Deze pakketten zijn beland in een bos, midden jaren tachtig. Het opent daarna ook vrij leuk met twee hikers, die op een zwarte beer stuitten. Deze beer gedroeg zich echter wat anders dan normale beren, hij sloeg met zijn kop namelijk tegen een boom aan alsof hij iets had gebruikt. Daarna wanneer de beer hun ziet gaat hij gelijk in de aanval en verslind de vrouwelijke hiker waarnaar je haar been nog even in beeld zag vliegen. O.a. ook weer met komische one-liners.

Daarna is het verhaal eigenlijk niet altijd even boeiend. Toch blijft de humor er goed in zitten, en vond ik het o.a. ook erg mooi wanneer we die twee tieners zagen die de cocaïne vonden en daar een beetje mee gingen kloten. Vervolgens komen ze ook met aanraking met de beer en moeten daarna vluchten waarna we de moeder van Dee Dee zien die op zoek gaat naar haar dochter. Met o.a. ‘Ranger Liz’ en ‘Peter’. Die vervolgens ook nog op een komische wijze worden afgeslacht. Peter werd vermoord omdat hij in de coke was gevallen en de beer dat vervolgens ruikt, waarna hij echt op een bloederige manier werd gedood. En Liz werd uit de ziekenwagen gedrukt door de beer wanneer ze met een soort face-plant op het asfalt terecht komt en zo ook helemaal kapot wordt gemaakt. Die ambulancescene was sowieso wel geinig, vrij sadistisch meer erg komisch.

Ik zou het verhaal echter niet echt te serieus nemen. Want wat wil je dat je krijgt? Het is allemaal gewoon lekker simpel maar, vooral lekker om weg te kijken. De acteerprestaties zijn nog best vermakelijk. Elke personage kent zijn eigen humor, en zijn plek in deze film, en iedereen draagt toch een leuk steentje bij.

Ik ben het niet eens met dat de beer te weinig voorbijkomt, en ik denk juist dat ‘Banks’ daar goed aan heeft gedaan. Door de beer niet constant te laten zien wat sommige mensen hier willen, betekent dat er ook geen overkill is. In mijn ogen helemaal goed. De beer komt juist op precies de goede momenten. Zoals het moment dat Liz naar haar hut is gevlucht en de beer dan high voor haar deur zit te wachten, lachen man.

De film had dus in mijn ogen misschien toch wat bloederiger mogen zijn, al kan je denk ik niet meer vragen dan is laten zien. Want wat dat betreft is er wel echt genoeg gore te zien hoor. Heerlijke kills ook door die beer. Het blijft een lekkere cult-prent, en dat neem je hem niet meer af.

Get Higher Baby

Snuivende beren, eens wat anders, maar eigenlijk gewoon zeer vermakelijk, de humor beviel me wel en de juiste dingen en dialogen opt juiste moment, zodat de humor er vaak pal op zit, hilarisch. Lekker verstand op nul en genieten, lachen n ssst

Bijzonder vermakelijk en het heeft alles in zich om een gewaardeerde cultfilm te worden, maar hier had wel meer uitgehaald kunnen worden eigenlijk. De start is heerlijk als we een beer die met zijn neus in de coke heeft gesnuffeld heerlijk los zien gaan op weerloze slachtoffers, daarna volgen nog een paar funny momenten maar zo in het laatste halfuur wordt het serieuzer dan voor mij nodig was geweest. Ik had het graag hier meer een verhaalloze slasher met een beer zien worden. Maar laat ik niet te kritisch doen, heel goed dat zulke werkjes nog worden gemaakt en ook met zichtbaar plezier. De CGI viel me ook reuze mee voor iets als dit. Opvallend trouwens dat Jesse Tyler Ferguson uit Modern Family hier met een bijrolletje in zit. Opvallende keuze.

3,5*

Wat een onwijs slechte film was dit zeg. Welgeteld één keer gelachen om een leuke opmerking. Verder was het vooral het overdreven slechte Amerikaanse humor. De CGI van de beer, toch wel een belangrijk onderdeel van de film, zag er alles behalve realistisch uit. Plot holes vliegen je om de oren terwijl je een ambulance broeder de beer ziet bench pressen alsof het niets is. Het meerendeel van de cast hebben ze volgens mij willekeurig van straat geplukt want die hadden het charisma van een bezemsteel.

De gemiddelde beoordeling mag nog wel gehalveerd worden en dan is het nog overrated.

De film vat aan met een killer score van Jefferson Starship, waardoor de sfeer meteen goed zit. Daarna volgt een leuke hikerscène waardoor ik mij al kon beginnen verkneukelen op een heerlijk gorefest. Helaas, vrijwel meteen daarna stort de film tijdelijk in elkaar en krijgen we een zeer lang en saai middenstuk te verwerken. Daarin valt de substantiële leegte op: een belabberd script en vreselijke acteerprestaties verpesten het voor iedereen. Vooral de jonge knaap Henry is vreselijk irritant met uitspraken die duidelijk door een volwassene geschreven zijn. Erg vervelend en flauw. Gelukkig herpakt de film zich daarna en blijkt Cocaine Bear toch nog heel wat in petto te hebben. Leuke cameo ook van Ray Liotta.

Dat deze B-film de bioscopen gehaald heeft, mag na Terrifier 2 misschien niet verbazen, het blijft wel opmerkelijk. Blij dat ik hem daar niet gezien heb alleszins.

In 1985 vond de politie zo’n 30 kilo cocaïne bij het lichaam van een drugskoerier die omkwam bij een parachutesprong boven Chattehoochee National Park. Dee Dee [Brooklyn Prince] en Henry [Christian Convery] stuiten bij toeval op een deel van de cocaïne en ontdekken al snel dat ze niet de eerste zijn; een beer heeft een deel van de cocaïne tot zich genomen en heeft er nu letterlijk en figuurlijk een neusje voor. Drugsbaas Synd [Ray Liotta] heeft ondertussen zijn handlangers Daveed [O’Shea Jackson Jr.[ en Eddie [Alden Ehrenreich] op pad gestuurd om wat er nog over is van de cocaïne terug te vinden. Banks weet de altijd lastig te combineren elementen van horror en genre goed te mixen maar het scenario vervalt in de tweede helft jammer genoeg wat teveel in de genreconventies die het daarvoor nog zo succesvol op de hak wist te nemen. Convery is één van de uitblinkers, de andere is Margo Martindale als de onconventionele Ranger Liz. Opgenomen in de zomer van 2021 en opgedragen aan Liotta, die overleed in mei 2022.

Cocaine Bear

Genoten van deze komediefilm. Dit was totaal geen thriller, ik snap ook niet waarom dat genre erbij staat, maar goed.

Vanaf de 1e scene vallen we direct met onze neus in de coke en begint de killing spree van de ''cocaine bear''. Jammer genoeg is het eerste slachtoffer wel de enige Nederlandse actrice in de film. Daarna volgen we verschillende groepen mensen die, met een komisch gegoten sausje, ook in aanraking komen met deze geschifte beer.

Vond het mooi om te zien hoe 'over the top' en bruut sommige kills waren. De CGI zag er ook best goed uit. Al met al een heerlijke film dus.

3,5 sterren.

De humor van producenten Phil Lord en Christopher Miller is duidelijk te herkennen in dit 'waargebeurde' verhaal, over een zwarte beer die in 1985 een lading cocaïne aantreft in haar territorium, waarna zij volledig doordraait. Vaak erg grappig en behoorlijk bloederig, al is de rek er tegen het einde wel een beetje uit. Ook niet alle special effects en digitaal gegenereerde achtergronden zijn even indrukwekkend. Maar goed, het tempo zit er lekker in en de enthousiaste cast maakt er een klein feestje van.

Deze ietwat flauwe (de humor is vooral droog en ik heb eigenlijk nergens echt om hoeven te lachen) en melige maar toch ook wel vermakelijke (is soms best grof) komedie / horror film, met een flinterdun lijntje over "Don’t do drugs kids!" en goede moeders en slechte vaders, zag ik gisteren voorbijkomen en toen heb ik hem maar eens een kans gegeven. De film is opgedragen aan Ray Liotta die in deze film een rol heeft en die stierf op 26 mei 2022, maar volgens mij is het ook een eerbetoon aan Dee Dee Ramone, bassist en één van de oprichters van de punkband "Ramones", want iemand in de film heet ook Dee Dee

Als een vliegtuig gaat neerstorten, besluit een piloot alle cocaïne uit het vliegtuig te gooien en zelf daarna te springen. Hierbij komt de piloot echter te overlijden. De cocaïne komt terecht in een bos in Georgia en een deel van de drugs wordt gevonden door een zwarte beer, die high wordt van de drugs en op moorddadige strooptocht gaat door de bossen op zoek naar meer cocaïne. Ondertussen willen de kinderen Dee Dee (Brooklynn Prince) en haar beste vriendje Henry (Christian Convery) naar de waterval in het bos om deze te schilderen, willen Daveed (O'Shea Jackson jr.) en Eddie (Alden Ehrenreich) de vermiste drugs van maffiabaas Syd (Ray Liotta) terug zien te vinden, gaan boswachter Liz (Margo Martindale) en Peter (de vrijwel onherkenbare Jesse Tyler Ferguson uit "Modern Family (TV Series 2009–2020)") samen met moeder Sari (Keri Russell), oftewel Mrs. Mckinndry, op zoek naar dochter Deedee en is rechercheur Bob samen met politieagente Reba (Ayoola Smart) opzoek naar Daveed en Eddie en de drugs. En dat is kort in een notendop waar het om draait in deze film.

Opzicht klinkt het best belachelijk allemaal, maar het gaat hier om een waargebeurd verhaal! Op 11 september 1985 sprong Andrew Thornton II, een voormalig politieagent die drugsdealer werd, met ongeveer 40 kilogram cocaïne uit zijn privévliegtuig boven het Chattahoochee National Forest in het noorden van Georgia. Maar er ging iets mis! Thornton, die mogelijk zijn hoofd stootte (daar gaat deze film ook vanuit) toen hij het vliegtuig verliet, werd namelijk dood aangetroffen in een steeg in Knoxville in Tennessee, omdat zijn parachute niet openging, terwijl zijn vliegtuig ongeveer 100 mijl verderop neerstortte.

Thornton's team heeft de cocaïne nooit teruggevonden, maar twee maanden later vond een jager in het Chattahoochee bos een dode zwarte beer omringd door open verpakkingen. Zijn maag was gevuld met wit poeder. De beer had blijkbaar cocaïne ingenomen en stierf aan een overdosis. Bijna 40 jaar later vormt dit bizarre verhaal de basis van "Cocaine Bear", een film geregisseerd door Elizabeth Banks, die zelf ook regelmatig in films, vaak komische en luchtige, te zien was zoals in "Zack and Miri Make a Porno (2008)" en "Walk of Shame (2014)".

Hoogstaand (wat je overigens ook niet verwacht) is het allemaal niet wat je te zien krijgt, maar slecht was het zeker ook niet en de film duurt ook maar 90 minuten, gevolgd nog door twee korte extra scènes. De film bevat een mix van komedie, horror en misdaad en stelt één simpele vraag, namelijk wat als de beer bleef leven, coke gebruikte en ongelukkige mensen aanviel die zijn pad kruisten? De film is dus heel losjes gebaseerd op waargebeurde feiten uit 1985, maar in dit verhaal loopt het een tikkeltje anders af.

In "Cocaine bear" zien we namelijk al tijdens het begin een koppel rugzaktoeristen, te weten Olaf (Kristofer Hivju) en Elsa (Hannah Hoekstra), de zwarte beer opmerken en fotograferen wanneer die vreemd gedrag vertoont aan een boom. De beer is namelijk constant het hoofd tegen de boom aan het slaan. Later ontdekken we dat het een wijfje is en dat ze twee berenwelpjes heeft die ook aan het witte spul zitten, maar in tegenstelling tot hun moeder daar niet een woedend bloeddorstig superroofdier van worden. Als de beer het koppel opmerkt, valt het dier hen aan en loopt het niet goed af voor Elsa (verliest o.a. een been), waarbij Olaf weet te ontkomen (wordt naderhand alsnog het slachtoffer van de beer).

Daarna komen verschillende groepen mensen terecht in het bos dat in de Amerikaanse staat Georgia, de habitat van de beer, ligt en dat met verschillende bedoelingen. Hierbij spijbelen twee kinderen, te weten Dee Dee en Henry, op school omdat ze een waterval in het bos willen zien en gaat de moeder van Dee Dee, te weten Sari, opzoek naar haar. Daarnaast zijn er drie onnozele boefjes, te weten Kid (Aaron Holliday), Vest (J.B. Moore) en Ponytail (Leo Hanna), die in het bezoekerscentrum van het bos van alles stelen (o.a. snoep en ze overvallen ook mensen op het toilet). Zij hebben o.a. een tas gevonden met drugs en verstopt boven een paviljoentje in het bos.

Het spreekt voor zich dat de drugsbende waarvoor de cocaïne bestemd was zo veel mogelijk van de inhoud terug wil vinden in het bos. Zij zijn daarbij met zijn drieën (lange tijd zijn ze met zijn tweeën en op een gegeven moment ook met zijn vieren, dus er is nog een verrader), te weten Daveed, Eddie (die rouwt om zijn vrouw en die een zoontje heeft) en maffiabaas Syd (die de vader is van Eddie en die net echt een rolmodel is als vader en opa). Zij worden achternagezeten door rechercheur Bob, die later zal vaststellen dat zijn vrouwelijke collega Reba een corrupte agente is. En dan is er nog de boswachter van het bos, te weten Liz, die het bezoekerscentrum bemand en die bezoek krijgt van de zekere Peter, die meer dan enkel het bos lijkt te komen inspecteren. Peter wilt namelijk ook het bos van Liz inspecteren

Verschillende personages ontmoeten elkaar in het bos (soms bewust en soms toevallig) en vrijwel allemaal stuiten ze ook op de zwarte beer (zeg maar gerust CGI beer, want die komt overduidelijk uit de computer) en overleven velen deze ontmoetingen niet. En wie dacht even een ambulance te bellen om zo te ontsnappen aan zijn lot komt ook bedrogen uit, want op een gegeven moment rijdt een ambulance naar het park om een gewonde persoon, te weten boswachter Liz die aangevallen is door de beer, op te halen bij het bezoekerscentrum. De ambulance scène is het hoogtepunt van de film (was tenminste nog enigszins komisch en ook behoorlijk grof) en daarbij krijg je ook het passende jaren 80 nummer "Just Can't Get Enough " van de Britse band "Depeche Mode" (maakte elektronische muziek) te horen. Dee Dee was daar schijnbaar ook fan van, want op haar kamer hangt o.a. een "Depeche Mode" poster.

M.b.t. de beer lijkt het erop dat klimmen in bomen (die natuurlijk ruimschoots aanwezig zijn in een bos) geen zin heeft om te ontsnappen aan de beer, want dit 230 kilo wegende dier kan dat ook en Dee Dee en Peter komen daar op een gegeven moment ook achter, waarbij het slecht afloopt voor Peter (doodgebeten en verliest ook een been). Ook vluchten haalt niets uit, want de beer haalt je moeiteloos in (o.a. te zien tijdens de opening en bij de ambulance scène). Een bloedbad wordt dus aangericht in het bos en lichamen, benen en darmen vliegen in het rond, want de beer krijgt er gewoon niet genoeg van ("Just Can’t Get Enough" ) Niet altijd overigens, want soms valt de beer gewoon in slaap en zelfs op een mens.

De beer lijkt niemand te sparen, behalve de kinderen (dat vond Elizabeth Banks schijnbaar iets te grof, maar dat de kinderen cocaïne eten vond ze schijnbaar niet erg ), moeder Sari, Daveed en Eddie van de drugsbende en de corrupte politieagente Reba . Hoewel de cast vooral bestaat uit typische stereotypes personages, deden ze het wel leuk en hadden ze er ook zichtbaar veel plezier in en vooral Ray Liotta, Keri Russell, Christian Convery en Margo Martindale en als hoogtepunt O’Shea Jackson Jr. en Alden Ehrenreich die enorm veel chemie hebben met elkaar. O’Shea Jackson Jr. brengt zijn stoïcijnse stoere "men's persona" goed over (slaat o.a. de drie onnozele boefjes op het toilet in elkaar die hem willen beroven) en het gaat prima samen met Alden Ehrenreichs emotionele Eddie, die nog altijd rouwt om de dood van zijn vrouw. Ook onze Nederlandse Hannah Hoekstra heeft een klein rolletje in de film en is tevens het eerste slachtoffer van de beer.

De digitale techniek (een stuntman in een "motion capture" pak) waarmee de beer tot leven komt is best indrukwekkend. Natuurlijk zijn de bewegingen van de beer wat meer vermenselijkt en uitvergroot, maar het realisme is nog steeds groot genoeg om toch nog enige angst in te boezemen en de beer is ook een echte moordmachine. Het geweld is vaak erg grafisch, maar wel op een komische manier waardoor het ook voor niet-horrorhelden goed te doen is.

Al met al bevat "Cocaine Bear" voldoende ingrediënten om je verstand op nul te zetten en er ook van te genieten. De plot is dun, maar bloed, afgerukte ledematen en darmen zijn er in overvloed (je zou haast denken dat de schrijvers zelf iets hebben genomen om dit maffe scenario te bedenken) en de film duurt ook niet lang (wat ook perfect is voor een film als deze).

Aardige horror komedie. Het verhaal is simpel, een beetje onnozel en wordt met een vette knipoog uitgewerkt door Banks. De film is een mooi mengsel van komedie, thriller en horror. Echt geslaagd….mwah. Het is niet slecht maar piekt ook nergens. Vermakelijk is het allemaal wel met een aantal grappige personages. Maar er had veel meer in kunnen zitten dus een echte cultstatus verwacht ik niet. Visueel kan het er goed mee door en het acteerwerk is net voldoende. 2.5/.3.0

Het woord komedie is misplaatst. Pure horror. Valt weinig over te vertellen de titel zegt genoeg. 1 point

Een luchtig komisch filmpje waar je niet veel bij moet nadenken. Een vol gesnoven beer die mensen aanvalt en niet zomaar. De ledematen vliegen door het beeld heen en weer. Laatste film van Ray Liotta, die er al niet best uitziet, met een slap rolletje. Een film voor benen omhoog, chippie erbij en een mix cola of biertje.

Tuurlijk weet je wat je mag verwachten als je deze gaat bekijken. Erg serieus wordt het niet, maar zelfs in alle gekheid vond ik hem niet overweldigend. Er wordt hier wel een serieus loopje genomen met het zinnetje “based on true events”, alsof het een kwaliteitslabel betreft.

De film gaat duidelijk de komische toer op en ligt eerder in het genre van het heden op Netflix draaiende The Dead Don't Die (Film, 2019), absurd en vermakelijk, met hier en daar een kleine komische noot, maar verder gaat het niet.

Logica moet je er ook niet te veel bij zoeken. De personages zijn dan ook karikaturen van zichzelf, met de wandelaars en die ranger op kop. De beer is ook ontzettend onvoorspelbaar, de ene keer uiterst agressief en nietsontziend, de andere keer erg speels en loom. Voor sommige potentiële slachtoffers een zegen dat laatste.

Is het een goede film? Niet echt, zelfs niet top binnen het genre. Heb ik me vermaakt voor 90 minuten, dat toch wel. Het is hoe je het bekijkt.

Zoals ik vooraf wel had verwacht, leuk om een keer te zien maar zal niet in m'n top250 komen. Verstand op nul en de film uitkijken.

Een vermakelijke en bij vlagen spannende film.

Met enige milde horror scenes.

Geen hoogstandje en natuurlijk een absurde film.

Die aangeeft waargebeurd te zijn.

Wat zeer onwaarschijnlijk is.

Een prima film.

Cocaine Bear was nu eens zo'n titel waar ik best wel wat leuke pulp van verwachtte, maar dat is me helaas ferm tegengevallen. Een cultfilm in wording is dit wat mij betreft niet, maar daar kunnen anderen helemaal anders over denken natuurlijk. Daarvoor durft de film naar mijn mening gewoonweg niet ver genoeg te gaan; noch in de gore, noch in de absurde of zelf-relativerende humor. In de plaats daarvan sleept regisseur Elizabeth Banks er tientallen oninteressante personages bij in al even oninteressante subplots, en probeert ze aan iedereen een gezicht en achtergrondverhaal te geven. Toch exact iets wat in een film als deze niet nodig is? Ik was daardoor vaak in de war over de toon van Cocaine Bear; soms doodserieus en oprecht, dan weer over the top en absurd, en vaak een mengeling van beide. Ik wist soms niet wat ik er van moest maken. De CGI-beer zelf heeft uiteindelijk best nog wel wat screentime, maar het ontbreekt gewoonweg aan echt goede inventieve kills of (actie)scènes. De ambulance-scène is één van de weinige momenten waar ik wel even volledig mee was; bruut, sadistisch, grappig. Zo had de hele film moeten zijn. Nu was het allemaal wat braafjes en blijft het binnen de lijntjes, wat bij een pulpfilm met de titel Cocaine Bear allesbehalve wenselijk is. Die vrij grote focus op de kinderen tegen het einde aan, evenals het 'moralistische' einde met de criminele vader die zijn verdiende loon krijgt, geeft het geheel echt een veel te brave sfeer.

Nee jammer, ik had hier meer van verwacht. 2*.

All hail esteemed character actress and park ranger Margo Martindale!

Hoogtepunt is honderd procent de beer. Ze is de echte ster van de film. De rest van de cast loopt er maar wat bij, mede te danken aan het matige script. Personages zijn ridicuul en cartoonesk en dit werkt meestal wel. Het jammere is dat zo’n typetjes redelijk snel gaan vervelen.

De humor zit wel snor en de beer is badass maar de rest laat erg hard te wensen over.

Zwarte zwanenzang.

Zoals de titel doet vermoeden is Cocaine Bear - alweer de 4e film van Elizabeth Banks - kauwgom voor de ogen. Je moet het dus niet doorslikken, maar gewoon van genieten. Niet dat de film enige diepgang biedt, maar als je hem wél serieus gaat nemen kom je bedrogen uit. 'Inspired by true events' staat op de doos vermeld. De eerste indicatie dat de tong in de wang mag worden gestoken. Op de blu-ray uitgave staat zelfs 'maximum rampage edition'. Mocht het allemaal nog niet duidelijk zijn; we hebben hier te maken met een horror-komedie.

Eind jaren 70 en het hele daaropvolgende decennium werd je met dit genre doodgegooid. Bedoeld en onbedoeld. Hier is het overduidelijk knipogen geblazen. De manier waarop men de bosjes in wordt getrokken... Titels als Joe Dante's Piranha schieten te binnen. Zeg maar het betere B-werk. Maar al dat vergelijken doet er niet toe. Ray Liotta's zwanenzang is er een om tevreden vanaf zijn dik verdiende wolk op terug te kijken. De film weet de juiste balans tussen gorigheid en zwarte humor te behouden. De lach heeft gelukkig de overhand.

***½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Redelijke film waarin een lading cocaine terecht komt in een bos. Behoorlijk over de top, zoals de titel wellicht al doet vermoeden (dit ondanks dat het soort van gebaseerd is op een echte gebeurtenis). Leuke personages, een mooie omgeving en over het geheel gewoon een vermakelijke film.

Dit is best een leuke film, maar ik had er wel wat meer van verwacht. Zoveel ledematen vlogen er nou ook weer niet door de lucht. Het had van mij wel wat grover gemogen.

De film ziet er wel mooi uit. Prachtige locaties in de bossen.

Verder is de humor eigenlijk niet echt sterk. Soms gniffelde ik een beetje, maar echt grappig wordt de film nergens.

De kinderen spelen vermakelijk en Keri Russel speelt geweldig.

De beer ziet er redelijk goed uit, maar helaas toch te vaak CGI. Gebruik toch gewoon weer eens vaker poppen animatronics.

Cocaine Bear is natuurlijk geen film die zich erg serieus neemt. Dat merk je dan ook wel, al had het wat mij betreft meer over the top nog gemogen. Ik vond het precies wat braaf allemaal. Grappig werd het zelden vond ik. Het verhaal is compleet belachelijk en een zootje van speciale types aaneengeregen. Al is het hier ook eerder nog braaf. Ofwel ga je hard ofwel ga je niet, zeg ik altijd en deze film lijkt niet goed te weten waar het naartoe wilt. Net voldoende.