The Iron Claw (2023)

Aangekocht door The Searchers. Release in 2023.

En de trailer

Ben toch erg benieuwd naar deze. A24 stelt zelden teleur in hun drama's

Hi Jotil, Heb je misschien al een update wanneer deze precies in NL te zien is?

Haha, ziet er idd wel goed uit. Mooie cast ook.

Hij is door The Searchers verplaatst naar een TBA datum in 2024. Ik heb helaas geen specifiekere indicatie voor je

Releasedatum bekend: 15 februari 2024

The Von Erichs verworven nationale bekendheid (vooral in Texas) in de jaren '80. In het plot hierboven staat jaren '60 maar dat klopt niet helemaal want toen zaten ze nog in de luiers.
Voor niet worstelfans is dit ook een interessant verhaal, aangezien ze vooral bekend staan om de vloek van de Von Erichs (4 broers dood binnen 10 jaar).
Hopelijk komt deze film snel naar Nederland, ondanks pro wrestling hier niet echt leeft.

Máár ik geef wel om een goed verteld verhaal, én om een vakkundige verfilming, en Durkin's Martha Marcy May Marlene en The Nest bevielen me allebei (twee keer 3,7*). Ik heb ook niets met voetbal, formule 1 of boksen, maar toch met ingehouden adem naar films in die setting gekeken. Ik kon The Wrestler ook zeker waarderen.

En als ik de review van Indiewire lees en A24 zie, dan ben ik aan boord voor The Iron Claw. Fijne cast ook.

Ik denk trouwens dat Efron hier gaat verrassen als ik de trailer zo bekijk, helemaal voor wie Ted Bundy — Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile nog niet heeft gezien.

Zal wel thuis worden ergens in de lente of zomer, maar kom maar op!

Behoorlijk pittige film met de sportouder (of muziekouder) zoals die wel vaker in films is getoond. Maar de liefde tussen de broers is erg mooi in beeld gebracht. Best veel sportscenes overigens, dus ik denk niet dat dit voor iedereen een geschikte film is.

Heftige film.

Veel heftiger dan ik dacht. Ik ben een Zac Efron fan geworden, dat is ook heftig, veel heftiger dan ik ooit had kunnen denken maar hij is een goed acteur of kiest goede rollen uit die hij goed uitvoert. Hij is heel goed in deze film maar ook in de The Greatest Beer Run Ever deed hij het heel goed.

Ik heb niet veel met worstelen. Ik houd wel van de typetjes, die zijn altijd zeer over de top arrogant, the bad guy worstelaar typetje. De hele show daaromheen vind ik altijd wel mooi om te zien. Het is toch echt wel een spektakel. Ik snap de sport verder niet echt. De winnaar is van te voren al bepaald? Ik begrijp het niet zo goed maar het is een heftig leven met veel blessures. Deze sportfilm drama gaat wat mij betreft wel een stap verder dan andere, vergelijkbare films. Het is erg tragisch en onnodig allemaal. Allemaal voor de sport of voor de vader die alleen maar gelooft in sterker worden en geen emoties tonen.

Goede film, er worden nog goede films gemaakt las ik ergens anders en dat is ook wat ik dacht bij deze film.

Euhm ja. Het verhaal an sich is natuurlijk onwezenlijk sterk, truth is stranger than fiction, en was al wel bekend (toch?). Dan is de vraag wat je er aan scenario en screenplay mee doet en dat vond ik nogal gemakzuchtig, banaal zelfs. Acteerwerk is op z'n best gemiddeld, leek soms nog meer aan de regie te liggen dan aan de acteurs zelf. Sportscènes wel heel goed gedaan maar vlak; niet bijzonder verbeeld of erg spannend in beeld gebracht.

Maar ach, keek wel lekker weg, soms best meeslepend, sterk verhaal...onvoldoende is het ook weer niet, maar krijg het toch ook niet naar 3.5* merk ik. Of het moet een halfje zijn voor de indrukwekkende fysique van Efron, oei!

Mooi ingetogen verteld, waargebeurd verhaal van de familie Von Erich, een bekend begrip binnen de worstelwereld. De observerende, bijna afstandelijke aanpak van regisseur Sean Durkin zal niet iedereen kunnen bekoren en het staat meeleven met de personages ook wel wat in de weg, maar afgezien daarvan is dit een visueel indrukwekkende, imposant gespeelde film. Vooral de bizar opgepompte, bijna onherkenbare Zac Efron is hier erg goed. Ook al lijkt hij zo weggelopen uit The Incredible Hulk.

Als WWF fan van eind jaren 80 - begin 90 was dit voor mij een must see. Ik kende het verhaal niet, maar had me ingelezen. (Kende the Texas Tornado wel, niet wetende dat dit Kerry was...)

De film is erg mooi gedaan, goed geacteerd en laat ook wel enigszins zien wat voor een maffe wereld de Amerikaanse showworstel wereld is. Heb ook eens de biografie van the Hitman gelezen, dan lees je vele bizarre dingen. Maar in the Iron Claw gaat het vooral om de bizarre familie geschiedenis van de Von Erichs en die was het filmen waard. Efron speelt erg sterk zoals ook de rest van de familie.

4 *

Zac Efron verbaast vriend en vijand in de complexe, ingetogen rol van Kevin von Erich in deze tragische biografie. Vader Jack Barton Adkisson Sr. [Holt McCallany] maakte onder zijn artiestennaam Fritz von Erich furore als professioneel worstelaar, maar kreeg nooit de kans om de felbegeerde wereldtitel veroveren. Daarom dwingt hij zijn zoons in feite om die titel alsnog binnen te halen en is hij blind voor de fysieke en mentale gevolgen van zijn ambities. Efron speelt de oudste nog levende zoon (de eerstgeborene stierf toen hij zes jaar oud was), die tevergeefs probeert te voldoen aan de verwachting van zijn vader én zijn broers te beschermen. Efron trainde ontzettend hard om een enorme bundel spieren te kweken en trainde met stunt coördinator Chavo Guerrero Jr. (die in de opening te zien is als ‘The Sheik’) om te overtuigen als professioneel worstelaar. Een toewijding die sterk doet denken aan dat van Robert DeNiro voor Raging Bull.

Mooi gespeeld drama met een glansrol van Zac Efron. Dat gezegd hebbende, dat professioneel worstelen is toch wel een heel apart fenomeen. Met sport heeft het op zichzelf weinig te maken, omdat het vechten wordt gesimuleerd en is bedoeld als entertainment om de toeschouwer te vermaken. Dat laat onverlet dat de beoefenaars wel degelijk atleten zijn die het nodig hebben opgeofferd om dit soort stunts te kunnen doen. Wat ik echter ongrijpbaar blijf vinden na het zien van deze film: met name de vader van de jongens maakt de hele film lang stampij over het behalen van de wereldtitel. Hij is rancuneus dat hem vroeger nooit de kans is gegund om voor die titel te vechten en doet er alles aan om zijn jongens wel die kans te geven. Maar wat is nu in hemelsnaam de betekenis van een titel in dit wereldje als het in feite allemaal doorgestoken kaart is?

Een tikkeltje overschat toch. Ik zie wel waarom dit een crowdpleaser is, maar het is best een gemiste kans dat de film niet meer een psychologische studie is van deze bizarre familie. De film blijft helaas behoorlijk aan de oppervlakte. Het is dat de gebeurtenissen zo dramatisch zijn, en de broederliefde zo voelbaar. McCallany is perfect gecast als de patriarch van de familie, en de rest van de cast is ook heel aardig. Met name White is echt een uitstekende acteur.

Van Efron had ik eigenlijk wat meer verwacht na al die goede verhalen. Dit is bepaald geen Mickey Rourke in The Wrestler-achtige comeback. Zijn fysieke transformatie is indrukwekkender dan zijn spel. Ik vind hem nog steeds een beetje een houten klaas op momenten. Het is meer dat contrast tussen de spieren en dat zachtmoedige karakter dat zo innemend is. Over die pruik zullen we het maar niet hebben.

Ondanks dat ik me niet geïnvesteerd kon voelen in een fake sport als dat worstelen vond ik de film wel echt heel behoorlijk wegkijken. De editing wordt op een gegeven moment wel wat slordig. De tijd verloopt dan zo snel dat je het gevoel krijgt dat er bruut wat scènes uit de film zijn geknipt. Het einde is wel best mooi, ondanks die onnodig sentimentele scène waarin Kevin fantaseert dat zijn broers elkaar in het hiernamaals ontmoeten. Ook de score is alleraardigst.

Uit The Iron Claw - ikruikversemosterd:

"Fritz Von Erich en zijn zoons waren in de jaren tachtig gevreesde worstelaars die hun tegenstanders met acrobatische kunstjes reduceerden tot bloederige hoopjes ellende. Pater familias Fritz verwachtte het allerbeste van zijn jongens. Onvoorwaardelijke loyaliteit en toewijding. Eén van hen moest en zou thuiskomen met de NWA World Heavyweight Championship, de felbegeerde prijsriem die worstelaars op de top van de pyramide plaatst.

De druk voor Kevin, Kerry, David en Mike was dan ook hoog. Onwerkelijk hoog. Het was een gewicht dat het gezin uiteendreef. De jongens moesten bovendien knokken tegen persoonlijke drama’s. Alleen Kevin heeft zijn gevecht gewonnen. Zoiets smeekt om een verfilming. Dat is precies wat Sean Durkin heeft gedaan.

Met The Iron Claw regisseerde hij een strak familiedrama over competitie, verwachtingsdruk, nalatenschap en de prijs voor blinde overwinningsdrang. Het drama wordt nooit expliciet uitgesproken, maar verduidelijkt vanuit handelingen en kleine opmerkingen. Onenigheden worden opgeblazen tot epische proporties. De zoons gunnen elkaar het succes niet. Het gif van de afgunst krijgt alle ruimte om het gezin binnen te druppelen.

Omdat The Iron Claw zich afspeelt in het wispelturige en verraderlijke wereldje van het professioneel worstelen, speelt deze sport uiteraard een belangrijke rol. Legendes als Ric Flair en Harley Race passeren de revue, en de eerdergenoemde prijsriem is voor de von Erichs een bom die onder hun gezinsleven ligt. Maar wees gerust. Ook zonder kennis van professioneel worstelen is The Iron Claw prima te volgen.

Fans van Zac Efron kunnen helemaal hun hart ophalen. Als Kevin onderging hij een indrukwekkende metamorfose en zet hij een introvert en goedhartig personage neer, heen en weer slingerend tussen zijn ontvlambare familie en de wens om opnieuw te beginnen met lief Pam. Ver weg van de worstelring. Op een plek waar niemand hem verder kent.

Het schijnt trouwens dat de rampspoed zoals getoond in The Iron Claw nog relatief mild is vergeleken met de echte verhalen. Durkin heeft het bronmateriaal moeten intomen om de geloofwaardigheid te behouden. Misschien maar goed ook."

Tragisch. Anders kan je het bijna niet omschrijven wat de familie von Erich overkwam. Hartverscheurend moet het zijn hoe vaak een ouder zijn kind moest afgeven. De klappen die de familie moest opvangen in de ring zijn maar klein bier vergeleken met wat ze moesten opvangen in het echte leven.

Ik ben iets te jong om de familie von Erich gekend te hebben. Ik ben van de generatie Hulk Hogan en erna. Als tiener vond ik worstelen wel leuk om naar te kijken en wekelijks was er op TV een show erover. Wie niet geïnteresseerd is in worstelen kan hier ook wel zijn ding kwijt. Worstelen is louter ondersteunend en er is voldoende aandacht voor het familiale aspect. Het is geen Rocky-film waarbij veel aandacht besteed wordt aan training of voorbereiding. De scènes in de ring zijn leuk, maar ook de (band met de) familie staat erg centraal hier.

De issues bij elkeen worden iets te summier benaderd, het is dus ook geen The Wrestler (Film, 2008) geworden van Aronofsky, maar het blijft wel een onderhoudende interessante film. Het acteerwerk is eveneens onderhoudende. Leuk om meegepikt te hebben.

Goede film over een familie waar ik nog nooit van gehoord had. Ik heb verder dan ook niets met dat show worstelen maar deze film was goed gemaakt en genoeg familie drama om je aandacht vast te houden.

" The Iron Claw" geeft je vooral een kijkje in de keuken van het plastic wereldje rondom het amerkaans fenomeen show worstelen. Hetgeen soms op de lachspieren werkt.

Maar de film neemt je ook mee met de perikelen, de gedrevenheid en bezetenheid van deze sport van de familie von Erich. Met name pa von Erich drukt een belangrijke stempel op het gezin met zijn strenge regime. Tragische ontwikkelingen volgen elkaar in rap tempo op waardoor deze op ware gebeurtenissen gebaseerde "The Iron Claw" een behoorlijk beladen tintje krijgt. Sterke rol van Zac Efron als een van de worstel zonen. Maar de gehele cast doet het meer dan goed.

3.5*/4*

Een krachttoer van Zac Efron! Hierbij bewijst hij dat hij meer in zijn mars heeft dan te spelen in al die romcoms en teenagerfilms! Ook de volledige cast speelt de pannen van het dak. Dit is echt oscarmateriaal, te vergelijken een beetje met The Wrestler en zelfs Rundskop. Een echte aanrader ook al hou je niet van de worstel 'sport' !!

Uitstekende film over een gezin waarvan alleen de moeder niet aan worstelen doet. Gebaseerd op een aangrijpend, waargebeurd verhaal met flink wat tragiek. De familiedynamiek komt goed naar voren hier, evenals het tijdsbeeld dat wordt neergezet. Goed acteerwerk van de gehele cast, waarbij Zac Efron er positief uitspringt.

Wat een waanzinnig bizar, tragisch en intrigerend verhaal wat deze familie is overkomen en ook wat ze zichzelf aangedaan hebben. Toch voelt het niet alsof deze film er het meeste uithaalt.

Vooral de tweede helft van de film gaan veel ingrijpende gebeurtenissen als kijker nogal snel aan ons voorbij. Erg jammer omdat er in potentie echt een hoop te vertellen en uit te bouwen is. Er zijn zelfs gehele familieleden uit dit verhaal weggelaten om het nog redelijk overzichtelijk te houden.

Denk dat dit verhaal beter als serie tot z'n recht zou zijn gekomen zodat de span van het verhaal (toch zo'n 25 jaar) beter tot zijn recht zou zijn gekomen.

Overigens nog steeds zeker geen slechte film. 3 sterren.

Ik wist hier op voorhand eigenlijk niks van. Had enkel een vaag idee om welke sport het zo gaan.

Het bleek een goed drama.

4*

Uitstekende dramafilm omtrent de worstelende familie Von Erich. De film is eigenlijk meer dan onderhoudend op elk vlak. Het geheel is vakkundig geschoten. Geen enkele scene voelt als teveel of overbodig. Bovendien wordt er ook zeer sterk geacteerd door de cast, waarvan Efron's rol op mij de meeste indruk achterliet.

4 Sterren.

Een behoorlijk tragische film over de zogenaamde Von Erich vloek, die ook voor niet-Pro Wrestling fans interessant is. De bekende familie worstelt ook buiten de ring om blijkt, maar dan met misère als onverslaanbare tegenstander. Ingetogen geschoten en ijzersterke rollen voor onder meer Zac Efron en Holt McCallany. Toch had er op het vlak van karakterontwikkeling voor mijn gevoel meer in gezeten.

3,0 * Tragische broederliefde

Een film over een beroemde worstelaars familie.

En een vader die teveel eist van zijn zoons.

En die wil zijn zoons net als hem profesional worstelaar worden.

En de nodige verwikkelingen maar ook tragedies in deze familie afspelen.

Het acteer spel is uitstekend van de cast in deze film.

Vooral Zac Efron speelt in deze film uitmuntend en heeft mij wat betreft zijn acteer spel verast.

Een acteur die steeds beter wordt.

Een prima film.

Over feit en fictie, winnaars en verliezers

Eens in de zoveel tijd plaats ik dan weer een comment, om de film te overdenken en soms mensen wat mee te geven. Dit behoort er zo eentje te zijn, want The Iron Claw maakte veel gedachten over feiten en fictie, herinneringen en ouderwets youtuben los gisterenavond!

Oeuvre

Sean Durkin stelt mij eigenlijk nooit echt teleur tot op heden. Wat een oeuvre! Zijn films verbeelden verhalen over de niet zo geweldige kant van The American Dream. Ook nu weer. MrHorror beschrijft hieronder heel mooi waarom dat zo knap is gedaan. Al vond ik de film geweldig qua acteerprestatie, verhaal, belichting, soundtrack, toch ging er bij de napret iets knagen.

Wie is de winnaar?

Dat is al met al geen reden geworden om deze absolute topfilm van dit filmjaar laag te waarderen, maar wel om de in de film weergegeven eigenaardigheden van de mensheid te overdenken. Sean Durkin heeft keuzes willen en moeten maken die in mijn ogen vrij logisch zijn geweest in zijn rol als filmmaker.

De wrijving tussen feiten en fictie speelt in de ring: wie is nu de winnaar? Ook Sean Durkin heeft -hoe kan het ook anders- moeten worstelen met feiten en fictie.

Facts and Fiction

Ik raad iedereen aan na de film youtube door te struinen voor: 1) een korte docu van 30 min. over de historie van de familie (en de achtergrond van pa iets verder uitgediept. 2) een razendsnelle opsomming van de verschillen tussen fact and fiction. Het zijn overigens geen overweldigende docu’s, eerder informatieve clipjes. Ondanks gedachten als “waarom is dit weggelaten?”, is mijn indruk dat veel te maken heeft met het doel om de film behapbaar en niet al te lang te maken. Of hier wellicht ook mensen benadeeld zijn kun je natuurlijk zelf bepalen!

Ook raad ik aan de Von Erichs, Hulk Hogan, Mr. Perfect nog eens te youtuben. Dat is zeker wat voor de (voormalige) WWF kijker. Partyboooi is daar dus één van, hij somde de “helden” van weleer al op! Wat een maffe industrie met véél verliezers.

Ultieme docutip

Het mooie aan filmlijstjes/ online ranken en je geheugen is dat er dan ineens zo’n docu oppopt van even geleden die (toen al) de pijnlijke kant van de weirde (spierballen)industrie blootlegde.

Bigger, Stronger, Faster* (Film, 2008)

Onwaarschijnlijk overkomen.

Zac Efron doet zijn uiterste best in dit sportdrama, maar zijn karakter blijft gek genoeg aan de oppervlakte kabbelen. Om van zijn eendimensionale medespelers nog maar te zwijgen. Het is een vreemde gewaarwording, dat ondanks de hoge dosis ellende de film nergens echte emoties weet op te wekken.

Misschien omdat het script het niet toestaat, wellicht omdat de worstelwereld ver van ons afstaat. De meeste Nederlanders weten enkel wie Hulk Hogan is en willen het daar graag bij laten. Het is bovenal theater, al wordt aan dat aspect amper aandacht besteed in de film. Sterker nog, de sport wordt vooral bloedserieus genomen.

Hetgeen ook kunstmatig aandoet, is het lichaam van de hoofdrolspeler. Of er anabole steroïden in het spel zijn of niet, het ziet er niet uit. Hij lijkt bijna uit zijn vel te knappen. Eveneens gemanipuleerd ogen zijn lippen, net als bij filmmoeder Maura Tierney. Blijkbaar is iedereen in Hollywood sinds Rourke en Stallone compleet schaamteloos met botox in de weer. Regisseurs grijpen vooralsnog niet in, lijkt het.

Het verhaal is gelukkig afleidend van de uiterlijke schijn en voldoende onderhoudend, ondanks dat men weigert diepgang te zoeken. Je wilt graag blijven kijken. Maar wat de ware drijfveren waren van de familie en of er überhaupt serieuze gesprekken zijn gevoerd onderling? Wie het weet mag het zeggen. Misschien is het evengoed waarheidsgetrouwer dan we kunnen bevroeden. Hoe onwaarschijnlijk het ook mag overkomen.

Toch had hier veel meer in kunnen zitten. Bijvoorbeeld balans en achtergrond. De filmmakers hadden wellicht niet eens een broer eruit hoeven laten. Het is helaas geen goed teken wanneer zo een waargebeurd verhaal vol tragische zaken in filmvorm weinig impact weet te maken. Het verhaal is een mokerslag, de film bij lange na niet. Een kunst an sich. Soms is het echte leven nu eenmaal gekker dan film je kan doen geloven.

***

Met dank aan Remain In Light voor het recensie-exemplaar.

Ik kan me goed vinden in wat Thomas83 over dze film zegt, met name dit:

Pas als de film over de helft is gaat het drama los, en dan dendert het wel wat erg vlot door waardoor het drama soms de impact mist die er zou moeten zijn. Ik vind ook dat je met dit verhaal (wat in het echt nog veel dramatischer blijkt dan het in deze film is, ihkv als je denkt dat je alles hebt gehad, blijkt er nog meer pijn, dood en ellende te zijn geweest die de film niet eens gehaald heeft) veel meer had gekund dan wat er in deze film mee gedaan is. Zoveel ellende en het dan toch nog redelijk oppervlakkig houden, het is bijna knap.

De werkelijkheid schijnt nog erger te zijn geweest dan in de film die al heel erg pittig is. Het drama spat er vanaf en het is echt ongelooflijk wat deze familie heeft meegemaakt. Uiteraard klopt niet alles wat er in de film is gestopt, maar ver naast zitten ze er niet. Wat gekke dingetjes zoals de twee zonen van Kevin die in werkelijkheid twee dochters waren. En wie het eerst Kerry's lichaam zag; niet Kevin maar hun vader Kleine dingetjes om het verhaal kennelijk iets anders vorm te geven. Daarnaast wordt niet alle drama vertoond alsof er stukjes expres zijn weggehaald. Zoals het motorongeluk dat je niet ziet, maar wel zijn geamputeerde been En dan was er ook veel onzekerheid over de dood van die zoon die zou zijn overleden aan een darmbreuk, maar misschien toch een overdosis drugs Afijn het geheel is al heel zwaar genoeg. Geen film om elk jaar op te zetten. Misschien over een aantal jaartjes weer. Beste rol vond ik die van hun vader die een wel zeer dominante rol speelt in het gezin. Een gevalletje van mij niet gelukt jullie gaan die Champions belt halen tegen elke prijs tot de dood erop volgt

Film 3.5
Beeld 4.0
Geluid 4.0