The Sound of 007 (2022)

Een nogal rommelige documentaire. Er wordt teveel hak op de tak gesprongen. Ik snap niet waarom er geen chronologische volgorde is aangehouden. Daarnaast was er wel erg veel aandacht voor de muziek van de laatste Bondfilm No time to Die.

Positief aan de documentaire zijn een paar leuke oude interviewfragmenten met John Barry, uitleg hoe het Bondhema door de jaren is gebruikt en wat de Bondsound eigenlijk is. Maar de uitleg is helaas vaak wat oppervlakkig en kort. Het blijft toch grotendeels bij het delen van (meestal bekende) anekdotes.

Geen straf om te kijken, maar wel een gemiste kans.

2,0*

Geweldige docu over de muziek in de James Bond films over de afgelopen 60 jaar, met genoeg info en achtergronden over de productie van zowel de oude en nieuwe nummers.

Persoonlijk had het van mij niet zo uitgebreid over het tijdperk van Daniel Craig hoeven te gaan, buiten Skyfall vind ik de nummers niet al te bijzonder. Het tijdperk van John Barry vind ik vooral boeiend, hoe alles begon en welke obstakels Barry uit de weg moest ruimen om zijn muziek gemaakt te krijgen. Gelukkig krijgt elk decennia voldoende aandacht (denk aan Shirley Bassey, Louis Armstrong, Paul McCartney, Tina Turner etc) en is een kritische noot ook aanwezig. Niet elk nummer is even tijdloos goed en niet elke artiest was even tevreden.

Ook tof om te zien is hoe de orkesten door de vele jaren heen de bekende James Bond muziek steeds weer hebben aangepast om er toch origineel mee uit de hoek te kunnen komen. En als groot fan van de James Bond franchise was het sowieso al fijn om in anderhalf uur even de hele muzikale geschiedenis voorbij te zien komen. Must see voor Bondfans

Even mijn top 5, in willekeurige volgorde, met favoriete soundtracks:

Goldfinger (Shirley Bassey)

We have all the time in the world (Louis Armstrong)

Nobody does it better (Carly Simon)

License to kill (Gladys Knight)

Skyfall (Adele)

Bonus: De slechtste: Die Another Day (Madonna)

4*

Snap hier echt niks van zeg. De info is uitgebreid genoeg en je moet wel een hele speurneus zijn wil je alle verhalen al kennen. Dat ze de boel niet chronologisch behandelen klopt ook maar deels, af en toe een zijstapje maar over het algemeen pakken ze de tijdperken goed mee.

Sowieso erg leuk om te kijken. Mooie vormgeving ook! Maar de film hangt wel erg van gemiste kansen aan elkaar. De nieuwste film kreeg wel érg veel aandacht. Het begin was zó druk met titels, foto's en namen dat het allemaal niet te zien en lezen is. Nog los van de ondertiteling die OOK nog in beeld stond. Namen van mensen met functie nog geen 1 seconde in beeld vind ik altijd nogal storend. Naar wie kijk je nu!? En dan hebben ze het over een nummer, en dan HOOR je het niet. Nooit. Begin er dan niet over.

Het gaat ook allemaal erg lang door. Na 1 uur was het wel verteld. Om dan ook nog te komen welke artiest het NIET is geworden... Zonde, want met het materiaal was er een veel betere film van te maken.

Rommelige docu, doordat het snel van het ene naar het andere nummer hopt. Ik heb de bondsongs de laatste jaren niet meer gevolgd, gezien ik Daniel Craig de Freddy Krueger onder de acteurs vind. Maar tot en met Pierce Brosnan als Bond vond ik de songs geweldig. Jammer dat er totaal niet wordt gesproken over mijn persoonlijk favoriet A License to Kill van Gladys Knight.

Erg leuk om te zien, mede door het verrassend grote aantal bekende talking heads, maar qua structuur vond ik het een tegenvaller.

Wat ik bijvoorbeeld miste was een wat uitgebreidere bespreking van de 11 Bond soundtracks van Barry. (12 als je zijn werk voor Dr. No meerekent). In de eerste Bondsfilms definieerde Barry de Bondsound, maar ook Barry heeft daarna nieuwe wegen ingeslagen. (Bijvoorbeeld het gebruik van een synthesizer in On Her Majesty's Secret Service). Een uitgebreide bespreking van zijn 007 thema (gebruikt in 5 Bondfilms) en zijn instrumentale thema van On Her Majesty's Secret Service had op zijn minst gemoeten.

Ook de bespreking van de muziek van David Arnold had wel wat uitgebreider gekund. Eén aantal andere componisten worden helemaal niet besproken. Ik snap dat het niet mogelijk is om alles te behandelen. Maar vreemd genoeg is er dan weer wel tijd voor een uitgebreid blokje over songs die niet zijn gebruikt.

Op één van de James Bond dvd's staat als bonus een documentaire over de James Bond muziek. Deze documentaire is op YouTube te vinden. Dit is ook geen perfecte documentaire, maar qua structuur wel een stuk beter dan de poging van Amazon.

Zeer onderhoudende, zij het wat rommelige en van-de-hak-op-de-tak springende documentaire over de muziek in de James Bond-films. De meeste aandacht gaat uit naar de spraakmakende titelsongs, maar ook de scores van componisten John Barry en David Arnold komen aan bod. Hier en daar mis ik wel wat artiesten (waar zijn bijvoorbeeld A-ha, Chris Cornell en Madonna?) en wat mij betreft wordt er teveel aandacht besteed aan de prietpraat van Billie Eilish en haar irritante muzikale partner. Afgezien daarvan een feest der herkenning, met veel leuke anecdotes.

Hier snap ik dan weer niks van. De muziek van de Bond reeks, vaak helaas vaak gedecimeerd tot 1 welbekend thema en de liedjes (onterecht), is allang zo breed uitgemeten. Welke speurneus is daarvoor nodig? Deze documentaire over filmmuziek is de zoveelste waarin, rekeninghoudende met lengte en inhoud, weinig nieuws ter tafel komt. Voor zowel leken als inglijfden had ik op voor hand al kunnen voorspellen wat deze documentaire zou brengen.