The Super Mario Bros. Movie (2023)

Volgens mij valt het met mijn bijdragen hier nog wel mee, maar als iemand een vrij laag cijfer geeft met oa als reden het verhaal dan reageer ik ja. Mario draaide om gameplay, niet om plot. Is nooit geweest en zal nooit zo zijn.

Verder maakt het me vrij weinig uit welk cijfer je geeft, maar ik kon me niet in je uitleg vinden. Ik zie ook niet wat er aan creativiteit en touch ontbreken zou. Je krijgt letterlijk een game omgezet naar film, meer is er ook nooit beloofd. Het is ook een eindproduct geworden waarbij elke doelgroep iets kan vinden. Kinderen, Mario fans, nostalgische fans.

En er zal zeker een vervolg komen, waarbij Yoshi dus screentijd krijgt. Ik vond het ook jammer dat hij ontbrak op een kort stukje na. Maar er is al zoveel geïntroduceerd.

Een film is geen game en heeft toch echt wel meer nodig om vermakelijk te zijn. Een degelijk plot, grappen die wel aanslaan of andere elementen die de film de moeite maken om te kijken. Die ontbraken hier imo gewoon. Juist dat het niet meer was dan een naar film omgezette game is gewoon jammer. Waar de Nintendo games altijd erg innovatief zijn is dit gewoon puur makkelijk creatiefloos cashen. Had er gewoon meer van verwacht.

Dus eigenlijk heeft een film géén degelijk plot nodig om vermakelijk te zijn? Er zijn duidelijk ook alternatieven, zoals je zelf al zegt.

Tikkie krom verwoord idd, ga hem even editen.

Argentijnse tv zendt Mario-film uit terwijl die nog in bioscopen draait | Power Unlimited

Wat een totale idioten. Ik hoop dat Nintendo die zender financieel sloopt. Dikke kans dat er nu ook een topversie online zal lekken dus dit kost Nintendo een fortuin aan misgelopen bioscoopinkomsten.

Ik heb nooit echt veel met Mario gehad, maar dit is natuurijk wel de ideale film om samen met je kids te kijken op een druilerige zondag. Een kleurrijk spektakel, je kijkt je ogen uit en het was vooral niet te lastig te volgen voor mijn bijna 4 jarige. Leuk tussendoortje.

Een lastige overweging,wat betreft de waardering

De eerste helft is fantastisch.

Werkelijk prachtig gemaakt, en Mario en Luigi zijn echt fenomenaal mooi gemaakt.

Naar volle eer, van de game.

Ook de andere karakters zijn, schitterend gemaakt.

Zoals Toad en ook de boef Bowser.

Maar de tweede helft van de film, verloor hij wat kracht.

Omwille de film, helaas in dit gedeelte ontzettend druk werd.

Dat deed enige afbreuk.

Waardoor hij voor mij, enige stabiliteit verloor.

Waardoor ik balanceerde tussen 4 of 4,5 als waardering.

Toch geef ik hem een 4,5 puur omwille de animatie, zo schitterend is gemaakt, er zit ontzettend veel werk en passie in.

Je ziet er keihard aan gewerkt is.

Ook ontzettend leuk, de meesterlijke eighties superhelden hit.

Van Bonnie Tyler ook hier weer acte de presence gaf.

Net zoals ook de schitterende song van A-Ha Take on me.

En vele andere steengoede golden oldie hits.

Echt complimenten voor de makers.

Maar wel is dit een zeer geslaagde animatie film.

En echt genieten voor jong en oud.

Deze film heb ik twee weekeindes terug gezien samen met mijn club van het voortgezet onderwijs. We komen nog eens in de drie maanden bij elkaar om nog een videospel te spelen.

Deze alinea heeft niets te maken met de film, maar schets wat ik zelf met de reeks heb. Zelf ben ik opgegroeid met een afgetrapte tweedehands SNES en een mooie Gamecube. Ik heb alleen Mario Sunshine en Luigi’s Mansion echt grondig gespeeld. Ik heb eigenlijk altijd meer gehad met de spin-offs, zoals Toadstool Tour en Double Dash. Deze spellen komen nog steeds op onze game-avonden aan bod. Soms zelfs als drankspel, maar dat doet er niet toe. Mijn zusje heeft een breed scala aan Switch-spellen. Zo heb ik ook de mogelijkheid gehad om een paar van de nieuwe spellen te proberen. Alle spin-offs die ik heb gespeeld voelen zeer kaal en onpersoonlijk aan. Ik denk dat ik Super Rush een van de grootste teleurstelling vind. Bijna alle golfbanen spelen als een rechte lijn. Het spelmechanisme ontbreekt ook compleet aan de fijne filosofie van Toadstool Tour: makkelijk te leren, moeilijk te beheersen. Je kunt gewoon vol met je driver op de green meppen en de bal landt nog steeds in de buurt van de hole. Al deze spellen zijn zelden af en het is maar de vraag of er DLC komt om de leegte een beetje op te vullen. Waarom zijn ze ook gestopt met F-Zero? En dat na zo’n topper als F-Zero GX. Maar goed, dit is de puberale gamer die nog in me zit. Ik ga nu naar de film toe.

De film is een fraaie animatiefilm. Ik heb vooraf niets gelezen over schrijvers, acteurs en andere medewerkers. Geen enkele stem heeft gestoord. Eigenlijk ben ik wel blij dat het geen stereotypering van een Italiaan is geworden. Ook de aankleding en de referentie vielen ook wel in de smaak bij mij. Die Punch-portretten kan ik echt wel van genieten.

Waar ik natuurlijk het meeste naar uit heb gekeken is wat ze met de Princes hebben gedaan. Ik kies haar namelijk in iedere spin-offs. Ze was zelfs een van mijn ‘mains’ in mijn Smash Bros carrière. En ik kan zeggen dat ik van haar het meeste genoten heb. Ik moest even wennen aan hoe ze getekend was, maar het wende vrij vlug. Ze kwam zelfverzekerd over. De stoere en zorgende aspecten waren goed in balans.

Ik had wel wat meer moeite met het scenario zelf. Ik zat eigenlijk niet te wachten op een verhaal waarin wordt uitgelegd hoe Mario en Luigi in het Mushroom Kingdom belanden. Ik had gehoopt dat het avontuur direct zou starten zonder dat hele gedoe in Brooklyn. De scènes die zich in Brooklyn afspelen, interesseren me vrij weinig en vind ik zeer overbodig. Verder had ik ook gehoopt dat er meer getoond werd van andere regio’s. In plaats daarvan krijgen we een vlugge montage van de reis door de gebieden heen. Het enige rijk waar de hoofdpersonen iets langer vertoeven is het junglerijk. Deze passage is me ook niet zo goed bevallen. DK vind ik toch echt wel mislukt. Hij deed me meer denken aan de DK van de mislukte animatie (Nobody’s Hero, An Absolute Zero), dan het beest van de Donkey Kong Country reeks. Als hij er nog een paar keer ‘bro’ tussen had gegooid, dan kon hij zo uit de Water World van Avatar komen. Ook zijn relatie met Cranky Kong vind ik niet zo geslaagd.

Tot slot, wil ik het nog over de muziek hebben. In algemene zin vind ik dit vrij goed gelukt. De bekende deuntjes zijn in een fijn jasje gegoten. Alleen heb ik zeer veel moeite met de pop/rock muziek die er onder was gezet. Daar heb ik me eigenlijk het meeste aan gestoord. Dat er pop/rock muziek onder de scènes in Brooklyn zitten, daar kan ik nog mee omgaan. Mochten de makers er niet te veel Mario muziek onder willen zetten, dan was Mute City nog altijd een betere optie dan AC/DC. Of muziek van een andere Nintendo reeks. De pianoballade vind ik het dieptepunt van de film.

In conclusie, doet deze film me een beetje denken aan de filosofie van de nieuwe spin-off spellen. Een reeks aan veilige zetten waarbij de diepgang tussen de regels door ontbreekt. Dat Mario spellen geen verhaal hebben daar ben ik het namelijk niet volledig mee eens. De RPG-spellen en de Paper Mario spellen hebben toch wel redelijk leuke verhaallijntjes. In Sunshine, gaat Mario zelfs de bak in. Enfin, deze film is nog altijd beter gelukt dan die uit 1993. Een prima animatiefilm waarbij ik eigenlijk op de DLC zit te wachten om de leegtes te vullen. Mijn initiële stem van 2 sterren toch iets verhoogt naar 2,5 ster. Dus een krappe voldoende. Ik heb Thracia 776 maar weer in de versleten SNES van mij gestopt, want van deze film kreeg ik wel weer zin om een controller op te pakken. 2,5*

Niet verwacht dat ik deze film zo leuk zou vinden.

Erg vermakelijk voor jong en oud

4*

Heerlijk vermaak!

Ik vond hem zéér vermakelijk ! Ik ging er naar kijken zonder al te veel te verwachten, maar ik werd aangenaam verrast.

Waar ik persoonlijk niet van hou is als de aanloop naar de gebeurtenissen te lang duurt. (Een superhledenfilm met 2 uur aanloop en 10 minuten 'eindgevecht'). Dat was in deze film gelukkig niet zo ! Je leert in de eerste 5 á 10 minuten de hoofdpersonen en de setting kennen, en daarna begint het meteen ! Voor de veertigers een feest van herkenning natuurlijk !

Wat er in deze filmgelukkig niet zat : Dat overdreven accent wat ik in de TV serie erg irritant vond. Ik heb me prima vermaakt ! Verwacht geen diepere betekenis en dat soort dingen, Daar is dit de film niet naar ! Gewoon lekkere popcorn actie !

Deze film is de miljard aan opbrengst voorbij. Geweldig gedaan zeg.

Is de film niet te kinderlijk ?

Super Mario spelen , ja ...maar als film ?

Ik ben overigens 49 jaar.

Ik ga niet liegen, ik vond het geweldig om te zien. Zeker omdat ik met Mario ben opgegroeid. Game referenties waren er, film iets te kort. Film zonder echt een goed verhaal en gewoon volgen waar het om gaat, gaan amper in op karakters hun verleden. Neem aan dat we wel vervolgen gaan krijgen op peach en andere karakters door het succes van deze film

Ja dat ben ik wel met jou eens. De game was echt super mooi, maar als film was het voor mij ook niet nodig.

Toch wel lichtelijk teleurstellend.

Ik ben redelijk laat met de film, dus ik heb de afgelopen weken alle positieve recensies voorbij zien komen en ik snap best waar deze op gebaseerd zijn. De film ziet er tegelijkertijd adembenemend realistisch uit als over de top kleurrijk. Animatie is anno 2023 ver gekomen en The Super Mario Bros. Movie zet een nieuwe standaard neer waar fantasierijk, kleurrijk en fotorealisme de nieuwe standaard neerzet.

De stemmencast is ook erg goed en zelfs de mensen die Seth Rogen als Donkey Kong neerzetten ben ik het niet mee eens. Vond hem redelijk ingetogen en niet overdreven Seth Rogen achtig.

Ook is de film een feest der herkenning en wordt er bijvoorbeeld aan het begin met Mario en Luigi en later ook met Mario en Donkey Kong heel inventief gewerkt alsof je naar een platformer aan het kijken bent. Op deze vlakken werkt de film gewoon perfect en valt het enorme succes ook zeker te begrijpen. Je kan de liefde voor de franchise vanuit de makers voelen.

De bottleneck van de film is eigenlijk de rest. De film duurt slechts 90 minuten en dat zorgt ervoor dat de film van scene naar scene dendert en werkelijk elke setting en personage amper de ruimte geeft om te ademen en om het op je in te laten werken. Dit was een vrees die ik op basis van de trailers al had. Er wordt teveel in veel te weinig tijd gepropt. Echt alles en iedereen moet voorbij komen om maar met referenties te kunnen pochen. Mario is nog net niet in Mushroom Kingdom binnen komen vallen of hij staat al bij Peaches in het kasteel en even later bij Donkey Kong in de jungle. Zo'n Jungle gebied met alle Kong's had beter in een sequel gepast wat mij betreft. Laat de impact van zo'n nieuwe wereld voor Mario meer voelen. Het buizensysteem is zo ontzettend leuk gedaan, maar het is zo ontzettend ADHD dat voordat het op je ingewerkt is de film alweer 4 stappen verder is.

Het gevoel van verwondering en avontuur ontbreekt compleet en de film begint daardoor zelfs vermoeiend te worden. Een jongetje achter me in de bios dacht hetzelfde en vroeg al vrij rap of de film al klaar was. Nu is dat natuurlijk niet leidend, maar het zegt genoeg dat deze film zoveel op je af vuurt dat ik best kan geloven dat kinderen hiervan overprikkeld kunnen raken en juist daardoor afhaken.

Ook had de film eigenlijk nog wel een stuk grappiger gekund. Niet dat het niet grappig is, maar ik denk dat met wat meer rust en minder de drang naar referenties de film als geheel wat stabieler en grappiger had kunnen krijgen. Ik had achteraf gezien toch wel wat vaker willen lachen. Wat ik eerder met de buizen aanhaalde. Laat Mario die wereld nog met veel meer rust ontdekken en laat al die weirde shit die om hem heen plaatsvindt meer tot leven komen en op de kijker inwerken in plaats van door knallen naar het volgende plotelement.

Waar de wereld ontzettend creatief is en leeft slaat het eigenlijk dood door een overdaad aan ambities. Wat willen ze nu in een vervolg gaan gooien? Leuk vermaak, maar het is absoluut geen klassieker voor mij.

Leuke en zeer vermakelijke tekenfilm. Het verhaal is eenvoudig. De uitwerking is zeer geslaagd. De film vliegt voorbij en zit vol humor en actie. Daarnaast zitten er veel herkenbare settings en verwijzingen naar de games in. Prima geslaagde tekenfilm voor jong maar ook zeker voor oud. 3.5

ik zeg laat het Nintendo universum zich maar uitbreiden zoals Marvel dit heft gedaan.

Heerlijke film met zoveel verwijzingen naar de geniale games.

Had er niet teveel van verwacht, het is en blijft een kinderfilm, maar viel toch een beetje tegen.

Animaties, karakters, verwijzingen, muziekjes alles is prima maar het verhaal zelf is echt brak.

Het hele New York gebeuren voegt vrijwel niks toe, "the hero's journey" stelt ook nauwelijks iets voor, en waar ik een groot episch avontuur had verwacht valt het eigenlijk samen te vatten tot: Ojee X komt eraan, even bij de buren langs voor hulp, zo we zijn weer terug en daar is X al, boem-knal-biff-zap einde film. Bij je echte buren om een kopje suiker vragen is misschien nog wel spannender. Nee dan vond ik concurrent Sonic een betere structuur qua verhaal en opbouw hebben, meer een kat en muisspel dat leidt tot een (grote) finale ipv even op en neer en dan meteen de grote climax.

De humor trok ik ook echt niet, zover het humor te noemen is. De film is zo ontiegelijk braaf en wil zo graag iedereen tevreden houden en geen tere zieltjes kwetsen, dat sommige grappen geen greintje humor bevatten.

De actiescenes zijn in het begin best ok, maar loopt uiteindelijk ook een beetje uit de hand in overdaad. Er gebeurd heel erg veel, en met de ook weer niet zo bijzondere regie is het al snel teveel.

All in all krijgt de film van mij nog wel 3*. Op zich ziet het meeste er namelijk prachtig uit, en met alle knipoogjes en verwijzingen merk je dat er met ontzettend veel liefde aan is gewerkt. In dat opzicht is het zeker een geslaagde Mario-film. Maar ik denk ook te merken dat krankzinnig veel partijen zich met de film bemoeid hebben... Alsof er 20 chefs in de keuken stonden te werken aan hetzelfde gerechtje, en ze moesten het unaniem eens worden over het gerecht... dan krijg je kennelijk een prachtig kleurrijk gerecht met niet zoveel smaak en vooral veel lucht.

OK, blij verrast is wel een goede omschrijving.

Nu hoorde ik al wel dat de film goed zou zijn, dat helpt niet altijd, maar in dit geval ga ik mee met de positiviteits-trein Het is gewoon een heerlijk wegkijkende film die nauwelijks rustige/langzame stukjes heeft.

Je wordt als "onbekende" meegenomen in de wereld, krijgt uitleg wat de dingen doen en dan knallen we de 2de helft in.

Leuke setup, geen moeilijk verhaal (het is een kinder animatie film dus dat zien we als een positief) en voor de volwassenen genoeg referenties en schoonheid om naar te kijken.

Daar over gezegd, het ziet er inderdaat er netjes uit. Natuurlijk moeten ze zich houden aan de "schoon en netjes" geanimeerde barbiepop-wereld. Maar er zijn genoeg netjes uitgewerkte opervlakte, stoffen, reflecties en details om er diepte in te geven. Het is geen poppetjes-wereld en dat is goed.

De slechterik van het verhaal werd in de trailer (en zeker in de teaser) al neergezet als een echte slechterik. Gelukkig blijft dit volledig overeind staan. Er is wel een lieve kant, maar voor de rest is bij boos. Alles om hem heen moet kapot, vernietigd worden en dood. Heerlijk om geen "kinder-schurk" te krijgen maar iemand die een echt probleem is. Zijn wereld is donker, ruuw, lava gevuld en punterig. Totaal tegenover alles wat lief, licht en rond is in de rest van de wereld. Beide zien er erg goed uit .. maar ja .. the dark side blijft mateloos interesanter

Stemwerk is goed. Chris Pratt als Mario is een rare keus, waarom niet diegene het laten doen die de stem van Mario altijd al is geweest? Maar op een handjevol momenten merk ik helemaal niet dat hij het is. Weet een puntje in het nu wel erg vol rakende puntenbakje van de man ! Alle andere karakters zijn prima verwoord en Jack Black geeft nog een amerikaans (lees overdreven) sausje maar daarom is hij ook gevraagd. Hij kan dat en wij houden van die man

Lekker wegkijken, lekker meegaan in de actie, lekker alle referenties meepakken en in de nostalgie en het spectakel even de wereld vergeten. Dit is een goed stuk entertainment in een krappe 1,5 uur gepropt.

Ja natuurlijk meer dan 1 miljart binnnengehaald. Natuurlijk komt er een deel 2 die slechter gaan zijn met meer progingen tot humor en slechtere aktie (gokje) en natuurlijk even blijven zitten tot het einde van de aftiteling. Zo hoort het nu eenmaal

Handig 4*, makkelijke aanrader en terugkijker.

Met bouwjaar 1980 heb ik Mario 1,2 en 3 helemaal grijs gespeeld, en op de SNES ook nog enkele games. Maar zoals reeds gezegd maakt nostalgie en leuke gameplay (die niet persé afhankelijk is van een sterk verhaal), nog geen goede film. Op een stoel zitten en passief kijken hoe iemand anders gamed, is immers ook niet heel leuk, en dat gevoel had ik een beetje bij deze film.

Qua box office doet Mario het fenomenaal, en als mijn zoontje wat ouder was had ik hem graag meegenomen. Maar voor mij was deze film een beetje een nothing-burger, die ik hoewel niet heel verveeld, wel vrij onaangedaan heb zitten kijken.

2,2*

"In an Insane World, the Sane are called Insane.”

Ik denk dat zo'n beetje iedereen die hier komt opgegroeid is met Mario. Van de oudste generatie tot aan de jongste generatie, Mario is nog steeds erg booming en erg populair onder de Nintendo gamers. Ikzelf ben uiteraard ook wel deels opgegroeid met Mario maar, ik kom dan weer uit een tijd waar er ook een hele berg aan andere games waren dus voor mij heeft Mario nooit veel betekend. Toch blijft Mario een bekend gezicht in de game wereld, en ook bij mij wekte het toch enige interesse in deze film op. Veel nostalgie zal ik er niet uit gaan halen, en dat heb ik achteraf niet gedaan. Wel heb ik heel veel kenmerken gezien in de film, wat me dan wel weer goed deed.

Toch kwam ik niet helemaal lekker in de film. Door het een beetje op te zoeken binnen de community kwam ik er eigenlijk achter wat mij stoorde, en dat was het verhaal. Ik weet inderdaad dat de games van Mario en zijn broer nogal verhaal loos zijn, het doel is duidelijk maar het verhaal weet nooit héél veel indruk op mij te maken, en dat deed het eigenlijk in de film ook niet. En dat is misschien wel iets wat ik juist mis in een film als dit, een beetje een sterk verhaal. Enfin, wanneer je eigenlijk door hebt dat het niet realistisch genoeg is om dat te wensen (gezien het feit dat dit gewoon typisch deze serie is), kon ik het al gauw en makkelijk naast mij neerleggen.

De film is visueel echt een plaatje, soms voor mijn doen iets té kleurrijk al is dat gewoon wel wat je gaat en mag verwachten van een film over Mario. Het stoorde mij gelukkig ook niet, ik denk dat ik genoeg kan nadenken dat dit gewoon te verwachten was. De animaties zien er waanzinnig goed uit, en ik heb echt genoten van de manier waarop de film zichzelf vertoont. Alleen ben ik het wel eens met het gene wat ik las in de berichten, en dat was voornamelijk dat de regisseurs wel even wat meer tijd mochten rekken voor wat meer informatie. De film is met zijn anderhalf uur vrij kort, waardoor de film eigenlijk te veel wil vertellen en het eigenlijk niet kan, te veel herkenningspunten krijgt en te veel bezig is met alles te laten zien. Had het wat uitgetrokken, en het was wat overzichtelijker en misschien fijner om te kijken. Ik denk nou ook niet dat het heel erg stoorde als deze film tien minuten langer was, al ga je dan wel naar het feit dat het misschien te saai kon worden gezien het niet zo boeiende verhaal.

Humor was er zeker wel, al vond ik het vaak te kinderlijk. Het is ook niet heel vreemd, omdat ik nou niet denk dat deze film direct op de oudere generatie is gericht. En er zitten ook echt wel leuke momenten in de film, waarbij ik even moest lachen. Ook het einde is leuk, het is allemaal wel cliché maarja, wat wil je dan? Ook vond ik de bijrollen vermakelijk, leuk om personages zoals Toad en mijn persoonlijke favoriet Donkey Kong ook in deze film te zien. Dat deed het dan wel weer goed voor mij.

Leuke, fantasierijke en kleurrijke film die zeker wist te boeien op visueel vlak maar, inhoudelijk eigenlijk toch wat tekortkomt. Voor mij ook niet direct een klassieker te noemen, een film waarvan ik ook verwacht hem weer eens op te zetten maar, zeker leuk voor de fans van de franchise, en om eens gezien te hebben!

Een mooie, kleurrijke verfilming van de broertjes Mario en Luigi. Mario is de held van de film, het duo heet dan ook de Mario bros., arme Luigi! Tenzij Mario de familienaam van de broers is, maar dan heet Mario Mario Mario, en Luigi heet dan Luigi Mario.

De stemmen van Mario en Luigi worden ingesproken door Chris Pratt en Charlie Day, en zij gebruiken jammer genoeg geen Italiaans accent. De broers wonen nog bij hun ouders en familieleden in een flat in Brooklyn New York. Geen idee hoe oud ze zijn maar beiden hebben een ferme moustache en Mario heeft een buikje, dus heel jong kunnen ze niet zijn.

Natuurlijk moest men een manier vinden om Mario in het Mushroom Kingdom te krijgen, en dus heeft men een makkelijk oplossing gevonden. Terwijl Mario en Luigi de stad wil redden van een overstroming, belanden ze in de ondergrondse riool in een pijp die hen wegzapt, Mario naar het Mushroom Kingdom en Luigi naar het Dark Land.

Als zowel de helden als de vijanden terug in Brooklyn belanden, krijgen Mario en Luigi superkrachten, waardoor de film op een Avengers film gaat lijken. Waarom Bowser, die de ster die de speler onoverwinnelijk maakt voorheen al in bezit had, ze niet eerder heeft gebruikt om zijn tegenstanders te verslaan, is mij evenwel een raadsel.

Een tikkeltje deprimerend dat een film als deze meer dan een miljard aan bioscoopopbrengsten binnen heeft weten te harken. Het enige wat deze film doet is zwaar leunen op de herkenfactor voor de fans van de spellen. Het is misschien niet zo slecht en schaamteloos als die Space Jam sequel van twee jaar geleden, maar het is nog altijd een veredelde reclamespot. Ik ben haast blij dat Super Mario World het laatste spel is dat ik heb gespeeld van de serie, anders was de eindeloze stroom fanservice een nog grotere ergernis geweest.

Het verhaal stelt weinig voor (hoe kon het ook anders met dit bronmateriaal?) en wist daardoor nauwelijks mijn aandacht vast te houden. De prinses is nu veel meer dan alleen de vrouw in nood, maar deze keuze is eigenlijk zo saai als iedere andere in de film. Iedere grap kondigt zich ruim van tevoren aan en de eerste helft van de film wordt gevuld met een luie collectie van willekeurige popsongs.

Eigenlijk vond ik alleen Jack Black als Bowser een zeldzaam hoogtepuntje. Voor de rest is dit gewoon een standaard Amerikaanse animatiefilm met voortdurend net iets te luid sprekende personages. De animatie is mooi, met spetterende kleuren, maar in welke film van de grote animatiestudio's is dat niet zo tegenwoordig? Goddank weet de film zelf heel goed wat het is en blijft de speelduur onder de 90 minuten.

Als voormalig Mario kart (Super Nintendo) en Super Mario 64 (Nintendo 64) junk, keur ik deze film goed. Het kijkt lekker weg, bevat veel verwijzingen naar de games en zit vol gevatte humor.

Een oud concept in een nieuw jasje.

Best knap hoe ze nog verrassend veel elementen uit de games in dit verhaaltje hebben kunnen stoppen.

En verder.. tja. Ik zie de meerwaarde niet echt.

De games spelen is op de 1 of andere manier toch een stuk minder kinderachtig dan zo'n film.

De meerwaarde is dat je even weer terug keert naar die mooie Mario werelden, naar die leuke karakters en met die herkenbare muziek. Je geeft een laag cijfer, maar jij hebt je dus niet anderhalf uur vermaakt als (voormalige) gamer?

Zo'n gamer ben ik niet hoor. En Mario was leuk en verslavend maar zeker geen favoriet of zo.

2,5* is voor mij niet zo laag, want voor zo'n simpel filmpje was het niet slecht gemaakt.

Alleen snap ik niet echt hoe je als volwassene echt 1,5 uur lang hier door geboeid kunt zijn.

Als ik de werelden en muziekjes wil horen ga ik toch gewoon de game spelen? Is vele malen leuker dan dit.

Juist Super Mario is een game waar het verhaaltje eigenlijk totaal niet boeit. Zelfs de personages niet echt. Het gaat puur om de behendigheid van de gamer zelf.

Zo bekeken is dit eigenlijk 1 van de raarste games om een film over te maken want de beleving kan niet meer anders zijn dan de game.

Ik zie het meer als bv een voetbalpraatprogramma. De wedstrijd zelf kijken is spannender en leuker, maar daarom kan een discussie over de wedstrijd ook best boeien. Met wedstrijdbeelden en analyses.

Bij deze Mario Movie zie ik het ook als aanvulling. De games spelen is inderdaad leuker, maar daarom is het toch ook lachen om er een film van te zien. Misschien is het een groot cameo-fest vol dingetjes herkennen, maar dat vond ik dan ook leuk. Want eens, Mario draaide nooit om een verhaal en zelfs niet perse om de personages. Het ging om de werelden, het avontuur en het spelplezier. Maar dat herken ik juist prima terug in de film.