The Super Mario Bros. Movie (2023)

Leuk filmpje!!

Een nostalgisch avondje voor mij, na jaren het spel te spelen

Simpel verhaal, simpele maar leuke humor & veel herkenbaar!!

Leuk filmpje, voor een ontspannen avondje.

Normaal bekijk ik geen animatie films, maar deze moest ik wel zien

Er mag gerust nog een filmpje komen

Mooie 3,5 sterren!!!

Nostalgische film & een enorm kassa succes!!

Heel slim om hiervan een film te maken.

Voor ons puur nostalgie & voor kinderen leuk om naar te kijken. Ideaal voor iedereen!!

Ochtend/voormiddag voorstelling van 11u genomen, heel veel volk, veel reactie uit de zaal, gewoon zalig!!

Deze film wordt qua opbrengst heel groot & ook wel verdiend.

Gezien in 3D (originele versie). / Volgende week in 4DX gaan kijken (Vlaamse versie).

"Just pop in this pipe and we're on our way."

Iedereen is in zijn kindertijd denk ik wel in aanraking gekomen met Mario en consorten. De games hebben mij in ieder geval altijd veel plezier gebracht, dus ik was wel benieuwd geworden naar deze adaptatie.

Deze film brengt ons het oorsprongsverhaal van Mario en Luigi. Ze zijn net begonnen in de loodgieterij, maar niemand lijkt echt vertrouwen in hen te hebben. Om toch naam voor zichzelf te maken, proberen ze een natte crisis met overstromende riolen in Brooklyn te verhelpen. Via een mysterieuze buis worden ze vervolgens de wereld van de Mushroom Kingdom ingezogen en kan het avontuur beginnen.

Vanaf dat moment is het eigenlijk een feest der herkenning. Als liefhebber zie je de ene na de andere Easter egg en vele referenties voorbij vliegen. De wereld ziet er bovendien erg kleurrijk uit; wat een pracht en praal overal. Daarbij worden de vele franchises, zoals 'Mario Kart' op een leuke wijze geïmplementeerd in het geheel.

Er was vooraf een hoop gedoe rondom Chris Pratt als de stem van Mario, maar hij doet het eigenlijk best oké. Jack Black als Bowser is voor mij degene die het meest in positieve zin uitsteekt. Ik bleef maar stukgaan om zijn grappige vertolking. Het simpele verhaaltje dient voor de rest louter als kapstok om je als kijker door de hele wereld heen te leiden, veel moet je daar zeker niet van verwachten. Overigens mocht de - gemakzuchtige - jaren '80 soundtrack wel een tikkeltje minder van mij.

Al met al is 'The Super Mario Bros. Movie' een vermakelijke gameverfilming geworden. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra Easter egg.

3,0 Sterren.

Ik vond het een hele leuke film niet kwa humor maar wel de beleving die in een prachtige omgeving zich afspeelde. De actie daar was het om te doen zonder overdreven snelle beelden, nee dat was echt wel heel vloeiend en het zat vol met herkenbare dingen en typetjes. En Mario zijn stem paste gewoon wel goed nu is het minder een stereotype en Luigi die hebben ze gelukkig niet helemaal weggestopt zijn rol was wel oke. Over rollen gesproken Bowser zijn vertoning was misschien wel de beste samen met Donkey Kong en Cranky Kong. De film was zelfs aan de korte kant ik wilde meer.. op naar deel 2.

Gisteravond dan eindelijk gezien en alles waar ik op hoopte kwam gelukkig wel uit. Dit is een hele zware bom Super Mario nostalgie, voor wie dit niet zoekt of hier weinig verleden mee heeft zou ik zeggen, kijk lekker een andere film dan. Want volgens mij is dit zeer aan te raden voor kinderen en zeker ook (en misschien nog wel veel meer) aan oudere kijkers die deze games ooit hebben gespeeld. Of nog steeds doen, zoals ik. Want Mario verveelt me gewoon nooit, dat zijn tijdloze games en om de paar jaar komt er weer een nieuwe parel bij. Iedereen kan deze film bekijken, maar heb je veel kennis van de franchise, dan geniet je nog veel harder van de vele verwijzingen die op alle manieren voorbij komen in de werelden, personages, attributen en muziek. Het zit hem in de vele details van de verwijzingen, waaruit zoveel liefde blijkt. Neem de arcadekast met Jumpman of de klassieke King Bob-omb.

Valt er ook wat te klagen? Niet veel. Van mij had de film nog wel langer mogen wezen, maar ik snap dat een minuut of 90 voor jongere kijkers lang zat is. Het moet gek lopen wil hier over een paar jaar geen vervolgfilm op komen, want er zijn nog zoveel werelden en personages niet voorbij gekomen. Kijk ook even de aftiteling uit, dan krijg je sowieso een dikke hint naar wat nog kan komen. De enige irritatie die ik heb is dat ook Nintendo weer lekker woke moest zijn door van Peach een powervrouw te maken. Ze wordt al 40 jaar lang ontvoerd door Bowser, maar dat durfden ze hier niet aan. Die rol is voor Luigi, want Peach moet een kick ass woman zijn. Beetje jammer, ook al was ze niet eens vervelend ofzo. Maar als je dan een film maakt dat teert op nostalgie, had het dan gewoon bij het oude gelaten. Wel heb ik bij een dingetje nog vraagtekens, waarom die klassieke 80's rockmuziek. Uiteraard kwaliteitsmuziek, maar wel onnodig hier. Had het gewoon alleen bij Mario muziek gelaten.

Overigens ook een hele fijne stemmencast. Snap werkelijk de klachten over Chris Pratt niet, deed het prima. Al hadden ze van mij de originele stem van Mario ook mogen gebruiken. De beste voice actor is wel Jack Black als Bowser. Perfecte casting. Zoals ik een perfect avondje bioscoop heb gehad. Deze film komt over een paar maanden zeker in mijn collectie, ondanks dat ik niet vaak meer een film op disc koop.

4*

Mario [Chris Pratt] en Luigi [Charlie Day] denken na het maken van een reclamespotje dat de loodgieterswereld meteen aan hun voeten ligt. Wanneer dat niet zo blijkt te zijn en de riolering in Brooklyn letterlijk en figuurlijk rampzalig blijkt te zijn, besluiten ze een poging te doen de zaak op eigen houtje te fixen. Daardoor komt Mario op een of andere manier terecht in Toadland en Luigi in The Underworld. Om Luigi te kunnen bevrijden moet Mario de steun krijgen van Princess Peach [Anya Taylor-Joy] en Donkey Kong [Seth Rogen] om het op te nemen tegen Bowser [Jack Black]. Niets meer dan een reclamespot voor alle varianten op het legendarische spel dat louter tot doel heeft om de zakken van Nintendo te vullen. Een goede, enthousiaste cast is opgezadeld met een ontzettend slap scenario.

Niet helemaal geweldig. Ik heb dit vroeger weleens gespeeld maar niet vaak, toch had ik er wel zin in, mede door de vele positieve geluiden. Maar goed, toen de film begon bleek dit een product van Illumination en ik vind veel van die films echt vreselijk. Vaak ADHD op Red Bull: druk, schreeuwerig en op rustige momenten kakt de film volledig in en dat met volstrekt ongeïnspireerde actie. Zo ook dit product. Een matige film, vaak enorm schreeuwerig (om de aandacht erbij te houden ofzo?) maar met een Mario-sausje en enkele momenten die de film nog wel iets geven. Vooral dat stukje door New York als verwijzing naar de 2D-games was gewoon erg leuk gedaan. En die wereld is best geinig, net als dat het stemmenwerk wel oké is. Maar als de actie even stopt dan zakt de film direct in en enkele grappen werken ook niet (de film is nauwelijks grappig). Door nostalgie nog net 2,5*.

Leuke film. Geen hoogvlieger, maar wel een kinderfilm waarbij ik een keer niet knikkebolde in de bioscoop. Eigenlijk was dit een feest der herkenning voor iemand als ik, die al tientallen jaren Mario-spelletjes speelt, waardoor ik ook echt wel op momenten aan het genieten was. Humor zoals je ziet bij de Minions-films, en natuurlijk die kleine verwijzingen naar de vroegere spellen van Mario, die de kids niet begrepen.

De negentig minuten schieten voorbij in deze vliegensvlugge film, waarin alles in een sneltreinvaart voorbijraast. Misschien onderaan de streep iets teveel "Red Bull"-gehalte, maar daardoor slaat in ieder geval de verveling ook niet toe. Nu nog eens herzien met de Engelse stemmen. Leuke film.

Dit was nog een leuke film. Een erg kleurrijke film met al de bekende figuurtjes. De film zag er heel erg mooi uit.

Het verhaal zelf was wel goed, niet super speciaal, maar had dit nu ook niet verwacht. De stemmen vond ik ook niet slecht.

Een prima familiefilm!

Zaterdag met mijn twee zoontjes van 5 en 8 deze film gezien. En we hadden alledrie dikke pret. We hebben de Nederlandse versie gezien, maar de stemmen waren niet onaardig. Gek genoeg hoor je in de Nederlandse stem van Donkey Kong de duidelijke invloed van Seth Rogen (één van mijn favoriete acteurs).

Eerlijk is eerlijk: als je de nostalgie van de film af pelt, blijft in de kern weinig over. Een nobody wordt plotseling in een andere wereld gezogen en moet daar de held uit hangen, waardoor hij zelfvertrouwen krijgt en respect van anderen. Dit is natuurlijk het meest uitgekauwde concept sinds Laurel en Hardy en wordt herhaald in vele films, maar nagenoeg alle avonturenfilms voor kinderen. Dat zelfbenoemde filmcritici en moviesnobs de film afbranden, is niet onverklaarbaar - maar wel oliedom. Want het is natuurlijk gemaakt voor de fans, niet voor de snobs.

Want als je de het jeugdsentiment erbij betrekt is het een feest der herkenning, ook al heb ik zelf alleen Mario 1,2 en 3 op de NES gespeeld en later nog wat Mario Kart 64 in het studentenhuis. De twee toads die Mario vertellen dat de "prinses in een ander kasteel zit", bijvoorbeeld. Wel vond ik het jammer dat ik dat maffe depressieve ballonventje niet snapte, die wilde de hele tijd dood? En ook kan het irritante liedje "Peaches" van Bowser mij totaal niet bekoren, maar misschien ontgaat me iets. De manier waarop de moeder aller platform- en Mariogames (de OG Donkey Kong) is verwerkt in het gevecht tussen Mario en DK is briljant. De metalen truss platforms, de tonnen...

De soundtrack is goed en de meeste bekende Mario songs hoor je terug, tot en met het tutututu-tutututu van de bekende 'invincibility star'. Dat met AC/DC en A-Ha het 80s sentiment nogal opzichtig in je gezicht wordt gesmeerd, stoorde me niet.

Dat Peach haar mannetje staat en minimaal de evenknie is van Mario, daar heb ik geen moeite mee. Het zou pas 'woke' zijn als ze van haar een zwarte prinses met een hazenlip hadden gemaakt. Het eeuwig ontvoerde prinsesje, eigenlijk vond ik dat in de jaren 80 al dom. Zelda, ook zo'n doos die zich te pas en te onpas laat kidnappen.

Ook leuk om na dik 40 jaar een deugdelijke origin story van Mario, Luigi en de paddenstoelenwereld te zien. En Mario's vorige werkgever is Spike uit Wrecking Crew en dat klopt ook gewoon. Mooie details. Er wordt nog gehint naar de herkomst van Peach, maar dat komt vast in het vervolg aan bod. Sowieso genoeg ruimte voor een sequel: Yoshi liet zich al even zien, dus die komt geheid terug. En Wario natuurlijk.

3,5 sterren. Inhoudelijk wat mager, maar heerlijk nostalgisch.

Voor kinderen moet dit helemaal te gek zijn. Mario is namelijk tegenwoordig nog steeds een prominent videogame personage, dus de meeste kids kennen hem goed. Ik ben opgegroeid met de eerste Mario Bros spellen en een film als dit doet totaal geen afbreuk aan de games. Het is gewoon erg leuk om naar te kijken. Het kind in mij is er blijkbaar nog steeds. En ik ben dol op easter eggs. De beste easter egg is het liedje in hun reclame. Dat komt van de jaren 90 animatie serie. Ook dat was leuk. En er zaten ook wat The Legend of Zelda afleveringen tussen. Stiekem hoop ik dat daar ooit is een toffe serieuze film van gemaakt wordt.

Een paar zaken vind ik niet helemaal geslaagd. De humor is grotendeels net iets te flauw. Jack Black als Bowser is perfect gecast. Totdat hij gaat zingen. En dat is precies hoe Jack Black dat ook doet. Ik walg hiervan. Sommige mensen kunnen er niet tegen als je met mes en vork over een bord gaat schrapen. Nou dat heb ik met Jack Black die gaat zingen. Dat ze voor eighties muziek hebben gekozen snap ik, maar het is alsnog misplaats. En jammer dat Yoshi er niet in zit. Ja, 5 seconde. Maar die bewaren ze denk ik voor eventueel deel 2. En dat zie je al in het after credits filmpje.

3,5*

Met zoontje en diens kameraadjes gezien. In de NL-versie. Het was een hele zit.

Alleen het depressieve sterretje was - komt ‘ie - een lichtpuntje. Tip daarom aan andere ouders: als je zelf niet zoveel hebt met dat Mario-universum, dump de kids in de bios en ga lekker een bak koffie drinken of zo.

In mijn jeugd werkelijk Mario Bros (1, 2, World + auto kart op de SNES) suf gespeeld, uren en dagen aan een stuk, elke keer opnieuw. Alles uitgespeeld ook en in dat karten enorm bezeten om telkens tijden te verbreken tijdens de time trial. Alles op je eentje, want nog geen internet te bespeuren toen. Zonet nog eens wat nostalgische filmpjes op Youtube opgesnord. Geweldig!

Maar de film zelf viel me toch enigszins tegen. Uiteraard zijn er een aantal leuke nostalgische momenten. De geluidjes, de buizen, de bloemen, de vissen, de schildpadjes, de vraagtekens ... Ook een aantal fijne scènes zoals het duel met DK, de race of het oefenterrein in paddenstoelland.

Inhoudelijk daarentegen viel het zwaar tegen met een zwak verhaal. Erg flauw en ook weinig humor. Ronduit vervelende scènes ook. Brooklyn vond ik niet geslaagd in het begin noch op het einde. Wel prima dat Princess niet gered moest worden, maar zelfs de vooruitstuwende heldin bleek. Jammer dat Yoshi er niet bij was, maar dat zal voor het vervolg zijn neem ik aan.

Kortom, leuk voor een aantal dingen die een "aja-gevoel" opriepen, maar dat wil nog niet zeggen dat de film in zijn geheel geweldig is. Wanneer je inderdaad niets hebt met Mario Bros, dan zit je op het niveau van Trolls en co. Maar heb ik me vermaakt? Dat zeker wel.

Een lastige overweging,wat betreft de waardering

De eerste helft is fantastisch.

Werkelijk prachtig gemaakt, en Mario en Luigi zijn echt fenomenaal mooi gemaakt.

Naar volle eer, van de game.

Ook de andere karakters zijn, schitterend gemaakt.

Zoals Toad en ook de boef Bowser.

Maar de tweede helft van de film, verloor hij wat kracht.

Omwille de film, helaas in dit gedeelte ontzettend druk werd.

Dat deed enige afbreuk.

Waardoor hij voor mij, enige stabiliteit verloor.

Waardoor ik balanceerde tussen 4 of 4,5 als waardering.

Toch geef ik hem een 4,5 puur omwille de animatie, zo schitterend is gemaakt, er zit ontzettend veel werk en passie in.

Je ziet er keihard aan gewerkt is.

Ook ontzettend leuk, de meesterlijke eighties superhelden hit.

Van Bonnie Tyler ook hier weer acte de presence gaf.

Net zoals ook de schitterende song van A-Ha Take on me.

En vele andere steengoede golden oldie hits.

Echt complimenten voor de makers.

Maar wel is dit een zeer geslaagde animatie film.

En echt genieten voor jong en oud.

Ik ga niet liegen, ik vond het geweldig om te zien. Zeker omdat ik met Mario ben opgegroeid. Game referenties waren er, film iets te kort. Film zonder echt een goed verhaal en gewoon volgen waar het om gaat, gaan amper in op karakters hun verleden. Neem aan dat we wel vervolgen gaan krijgen op peach en andere karakters door het succes van deze film

Toch wel lichtelijk teleurstellend.

Ik ben redelijk laat met de film, dus ik heb de afgelopen weken alle positieve recensies voorbij zien komen en ik snap best waar deze op gebaseerd zijn. De film ziet er tegelijkertijd adembenemend realistisch uit als over de top kleurrijk. Animatie is anno 2023 ver gekomen en The Super Mario Bros. Movie zet een nieuwe standaard neer waar fantasierijk, kleurrijk en fotorealisme de nieuwe standaard neerzet.

De stemmencast is ook erg goed en zelfs de mensen die Seth Rogen als Donkey Kong neerzetten ben ik het niet mee eens. Vond hem redelijk ingetogen en niet overdreven Seth Rogen achtig.

Ook is de film een feest der herkenning en wordt er bijvoorbeeld aan het begin met Mario en Luigi en later ook met Mario en Donkey Kong heel inventief gewerkt alsof je naar een platformer aan het kijken bent. Op deze vlakken werkt de film gewoon perfect en valt het enorme succes ook zeker te begrijpen. Je kan de liefde voor de franchise vanuit de makers voelen.

De bottleneck van de film is eigenlijk de rest. De film duurt slechts 90 minuten en dat zorgt ervoor dat de film van scene naar scene dendert en werkelijk elke setting en personage amper de ruimte geeft om te ademen en om het op je in te laten werken. Dit was een vrees die ik op basis van de trailers al had. Er wordt teveel in veel te weinig tijd gepropt. Echt alles en iedereen moet voorbij komen om maar met referenties te kunnen pochen. Mario is nog net niet in Mushroom Kingdom binnen komen vallen of hij staat al bij Peaches in het kasteel en even later bij Donkey Kong in de jungle. Zo'n Jungle gebied met alle Kong's had beter in een sequel gepast wat mij betreft. Laat de impact van zo'n nieuwe wereld voor Mario meer voelen. Het buizensysteem is zo ontzettend leuk gedaan, maar het is zo ontzettend ADHD dat voordat het op je ingewerkt is de film alweer 4 stappen verder is.

Het gevoel van verwondering en avontuur ontbreekt compleet en de film begint daardoor zelfs vermoeiend te worden. Een jongetje achter me in de bios dacht hetzelfde en vroeg al vrij rap of de film al klaar was. Nu is dat natuurlijk niet leidend, maar het zegt genoeg dat deze film zoveel op je af vuurt dat ik best kan geloven dat kinderen hiervan overprikkeld kunnen raken en juist daardoor afhaken.

Ook had de film eigenlijk nog wel een stuk grappiger gekund. Niet dat het niet grappig is, maar ik denk dat met wat meer rust en minder de drang naar referenties de film als geheel wat stabieler en grappiger had kunnen krijgen. Ik had achteraf gezien toch wel wat vaker willen lachen. Wat ik eerder met de buizen aanhaalde. Laat Mario die wereld nog met veel meer rust ontdekken en laat al die weirde shit die om hem heen plaatsvindt meer tot leven komen en op de kijker inwerken in plaats van door knallen naar het volgende plotelement.

Waar de wereld ontzettend creatief is en leeft slaat het eigenlijk dood door een overdaad aan ambities. Wat willen ze nu in een vervolg gaan gooien? Leuk vermaak, maar het is absoluut geen klassieker voor mij.

Leuke en zeer vermakelijke tekenfilm. Het verhaal is eenvoudig. De uitwerking is zeer geslaagd. De film vliegt voorbij en zit vol humor en actie. Daarnaast zitten er veel herkenbare settings en verwijzingen naar de games in. Prima geslaagde tekenfilm voor jong maar ook zeker voor oud. 3.5

OK, blij verrast is wel een goede omschrijving.

Nu hoorde ik al wel dat de film goed zou zijn, dat helpt niet altijd, maar in dit geval ga ik mee met de positiviteits-trein Het is gewoon een heerlijk wegkijkende film die nauwelijks rustige/langzame stukjes heeft.

Je wordt als "onbekende" meegenomen in de wereld, krijgt uitleg wat de dingen doen en dan knallen we de 2de helft in.

Leuke setup, geen moeilijk verhaal (het is een kinder animatie film dus dat zien we als een positief) en voor de volwassenen genoeg referenties en schoonheid om naar te kijken.

Daar over gezegd, het ziet er inderdaat er netjes uit. Natuurlijk moeten ze zich houden aan de "schoon en netjes" geanimeerde barbiepop-wereld. Maar er zijn genoeg netjes uitgewerkte opervlakte, stoffen, reflecties en details om er diepte in te geven. Het is geen poppetjes-wereld en dat is goed.

De slechterik van het verhaal werd in de trailer (en zeker in de teaser) al neergezet als een echte slechterik. Gelukkig blijft dit volledig overeind staan. Er is wel een lieve kant, maar voor de rest is bij boos. Alles om hem heen moet kapot, vernietigd worden en dood. Heerlijk om geen "kinder-schurk" te krijgen maar iemand die een echt probleem is. Zijn wereld is donker, ruuw, lava gevuld en punterig. Totaal tegenover alles wat lief, licht en rond is in de rest van de wereld. Beide zien er erg goed uit .. maar ja .. the dark side blijft mateloos interesanter

Stemwerk is goed. Chris Pratt als Mario is een rare keus, waarom niet diegene het laten doen die de stem van Mario altijd al is geweest? Maar op een handjevol momenten merk ik helemaal niet dat hij het is. Weet een puntje in het nu wel erg vol rakende puntenbakje van de man ! Alle andere karakters zijn prima verwoord en Jack Black geeft nog een amerikaans (lees overdreven) sausje maar daarom is hij ook gevraagd. Hij kan dat en wij houden van die man

Lekker wegkijken, lekker meegaan in de actie, lekker alle referenties meepakken en in de nostalgie en het spectakel even de wereld vergeten. Dit is een goed stuk entertainment in een krappe 1,5 uur gepropt.

Ja natuurlijk meer dan 1 miljart binnnengehaald. Natuurlijk komt er een deel 2 die slechter gaan zijn met meer progingen tot humor en slechtere aktie (gokje) en natuurlijk even blijven zitten tot het einde van de aftiteling. Zo hoort het nu eenmaal

Handig 4*, makkelijke aanrader en terugkijker.

Met bouwjaar 1980 heb ik Mario 1,2 en 3 helemaal grijs gespeeld, en op de SNES ook nog enkele games. Maar zoals reeds gezegd maakt nostalgie en leuke gameplay (die niet persé afhankelijk is van een sterk verhaal), nog geen goede film. Op een stoel zitten en passief kijken hoe iemand anders gamed, is immers ook niet heel leuk, en dat gevoel had ik een beetje bij deze film.

Qua box office doet Mario het fenomenaal, en als mijn zoontje wat ouder was had ik hem graag meegenomen. Maar voor mij was deze film een beetje een nothing-burger, die ik hoewel niet heel verveeld, wel vrij onaangedaan heb zitten kijken.

2,2*

"In an Insane World, the Sane are called Insane.”

Ik denk dat zo'n beetje iedereen die hier komt opgegroeid is met Mario. Van de oudste generatie tot aan de jongste generatie, Mario is nog steeds erg booming en erg populair onder de Nintendo gamers. Ikzelf ben uiteraard ook wel deels opgegroeid met Mario maar, ik kom dan weer uit een tijd waar er ook een hele berg aan andere games waren dus voor mij heeft Mario nooit veel betekend. Toch blijft Mario een bekend gezicht in de game wereld, en ook bij mij wekte het toch enige interesse in deze film op. Veel nostalgie zal ik er niet uit gaan halen, en dat heb ik achteraf niet gedaan. Wel heb ik heel veel kenmerken gezien in de film, wat me dan wel weer goed deed.

Toch kwam ik niet helemaal lekker in de film. Door het een beetje op te zoeken binnen de community kwam ik er eigenlijk achter wat mij stoorde, en dat was het verhaal. Ik weet inderdaad dat de games van Mario en zijn broer nogal verhaal loos zijn, het doel is duidelijk maar het verhaal weet nooit héél veel indruk op mij te maken, en dat deed het eigenlijk in de film ook niet. En dat is misschien wel iets wat ik juist mis in een film als dit, een beetje een sterk verhaal. Enfin, wanneer je eigenlijk door hebt dat het niet realistisch genoeg is om dat te wensen (gezien het feit dat dit gewoon typisch deze serie is), kon ik het al gauw en makkelijk naast mij neerleggen.

De film is visueel echt een plaatje, soms voor mijn doen iets té kleurrijk al is dat gewoon wel wat je gaat en mag verwachten van een film over Mario. Het stoorde mij gelukkig ook niet, ik denk dat ik genoeg kan nadenken dat dit gewoon te verwachten was. De animaties zien er waanzinnig goed uit, en ik heb echt genoten van de manier waarop de film zichzelf vertoont. Alleen ben ik het wel eens met het gene wat ik las in de berichten, en dat was voornamelijk dat de regisseurs wel even wat meer tijd mochten rekken voor wat meer informatie. De film is met zijn anderhalf uur vrij kort, waardoor de film eigenlijk te veel wil vertellen en het eigenlijk niet kan, te veel herkenningspunten krijgt en te veel bezig is met alles te laten zien. Had het wat uitgetrokken, en het was wat overzichtelijker en misschien fijner om te kijken. Ik denk nou ook niet dat het heel erg stoorde als deze film tien minuten langer was, al ga je dan wel naar het feit dat het misschien te saai kon worden gezien het niet zo boeiende verhaal.

Humor was er zeker wel, al vond ik het vaak te kinderlijk. Het is ook niet heel vreemd, omdat ik nou niet denk dat deze film direct op de oudere generatie is gericht. En er zitten ook echt wel leuke momenten in de film, waarbij ik even moest lachen. Ook het einde is leuk, het is allemaal wel cliché maarja, wat wil je dan? Ook vond ik de bijrollen vermakelijk, leuk om personages zoals Toad en mijn persoonlijke favoriet Donkey Kong ook in deze film te zien. Dat deed het dan wel weer goed voor mij.

Leuke, fantasierijke en kleurrijke film die zeker wist te boeien op visueel vlak maar, inhoudelijk eigenlijk toch wat tekortkomt. Voor mij ook niet direct een klassieker te noemen, een film waarvan ik ook verwacht hem weer eens op te zetten maar, zeker leuk voor de fans van de franchise, en om eens gezien te hebben!

Een mooie, kleurrijke verfilming van de broertjes Mario en Luigi. Mario is de held van de film, het duo heet dan ook de Mario bros., arme Luigi! Tenzij Mario de familienaam van de broers is, maar dan heet Mario Mario Mario, en Luigi heet dan Luigi Mario.

De stemmen van Mario en Luigi worden ingesproken door Chris Pratt en Charlie Day, en zij gebruiken jammer genoeg geen Italiaans accent. De broers wonen nog bij hun ouders en familieleden in een flat in Brooklyn New York. Geen idee hoe oud ze zijn maar beiden hebben een ferme moustache en Mario heeft een buikje, dus heel jong kunnen ze niet zijn.

Natuurlijk moest men een manier vinden om Mario in het Mushroom Kingdom te krijgen, en dus heeft men een makkelijk oplossing gevonden. Terwijl Mario en Luigi de stad wil redden van een overstroming, belanden ze in de ondergrondse riool in een pijp die hen wegzapt, Mario naar het Mushroom Kingdom en Luigi naar het Dark Land.

Als zowel de helden als de vijanden terug in Brooklyn belanden, krijgen Mario en Luigi superkrachten, waardoor de film op een Avengers film gaat lijken. Waarom Bowser, die de ster die de speler onoverwinnelijk maakt voorheen al in bezit had, ze niet eerder heeft gebruikt om zijn tegenstanders te verslaan, is mij evenwel een raadsel.

Missende Mario.

Laat ik vooropstellen dat The Super Mario Bros. Movie niet zo slecht is als je zou verwachten. De meeste game-naar-film-vertalingen zijn niet om aan te gluren, gelukkig is dat hier niet het geval. Met name kleine kinderen zullen genieten van dit kleurrijke en mooi geanimeerde avontuur van de twee loodgieters en hun nieuwe vrienden. Dat Nintendo lang heeft gewacht - en dus ook menige filmmaatschappij - is niet zo gek, want eerdere pogingen waren allesbehalve succesvol. En dus moesten er minimaal 3 decennia overheen voordat men weer een serieuze poging zou wagen. Er is op CGI-gebied natuurlijk het een en ander mogelijk inmiddels. En zo geschiedde.

Het verhaal heeft weinig meer om het lijf dan de gemiddelde game van de beroemde snorremans, maar het is ook hier de actie die het hem moet doen. Daarmee zit het wel snor (sorry), maar het houdt niet over. Het is meer een feest der herkenning voor de gamers want alle beroemde figuren uit het Mario-landschap komen voorbij, net als menige setting. Tuurlijk is het onderhoudend en zitten er een paar kleine grapjes in, maar op de gevangen ster en Bowser na blijft het vooral bij glimlachen. Met dat laatste is nooit iets mis, echter in ogenschouw nemende dat het verhaal, de personages en de actie ook redelijk doorsnee zijn, mist het geheel net even wat bite.

**½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Aardige film waarin twee broers terecht komen in een verborgen koninkrijk. Gebaseerd op het alom bekende Nintendo spel. Wellicht omdat ik het zelf nooit gespeeld heb, had ik ook wat minder met de personages. Het verhaal zelf is meer als een sprookje. Verder gewoon een vlotte, actievolle en kleurrijke animatiefilm, maar die toch een beetje in de categorie valt van allemaal al eens eerder gezien. Met gemak 3.0 sterren.

De animaties zijn over het algemeen dik in orde. Maar dat valt van het scenario helaas absoluut niet te zeggen. Alsof een stagiair die halverwege zijn opleiding zit deze Mario film even in twee weekjes heeft neer moeten pennen.

Van de hak op de tak springen de verschillende nietszeggende scenes voorbij, veelal dienend als niet meer dan een kapstok om wat elementen uit de spellen aan op te hangen. Dat de centrale storyline flinterdun is, is natuurlijk niet echt een verrassing. Maar daarnaast slaan ook de humoristisch bedoelde "gevatte opmerkingen" met fikse regelmaat volledig dood. En alsof dat al niet erg genoeg is, heeft scriptschrijver Fogel het ook nog voor elkaar gekregen om deze animatiefilm werkelijk vol te proppen met vrachtladingen uitgemolken clichés.

Een computerspel converteren naar een film is niet gemakkelijk. Maar over een wereldberoemd karakter met zo'n omvangrijke back catalogue als Super Mario moet toch wel een beter verhaaltje te maken zijn?

De slicke beelden, lekkere liedjes, nostalgische waarde, en het zwaarmoedige blauwe sterretje maken wat goed. Maar niet genoeg.

30 jaar na de geflopte live action film, krijgt Mario Bros een nieuwe kans. Als tiener was dit één van de weinig games die ik speelde toen ik nog een gameboy had. Ondertussen wel wat ontgroeid, maar ook al heb ik niets met games is Mario mij toch altijd wat bijgebleven.

Visueel ziet de film er alvast veel beter uit dan de live action uit 1993. Het resultaat is een mooie maar drukke animatie waar kinderen wel zullen van genieten of mensen die wat opgegroeid zijn met de games en veel zullen herkennen met een nostalgische blik. Mij zegt het vrij weinig, zoveel variaties had die gameboy van mij niet. Geen idee of Mario Bros nu nog zo populair is als game, maar kans zal wel groot zijn als er een film van gemaakt wordt.

Niet echt mijn ding, maar ik kan me heel goed voorstellen dat nostalgische gamers en kinderen hier zeker van houden.

Middelmatig.

Behoorlijk vlotte film, dat wel. Niet erg lang van speelduur en daar los van ook aan een hoog tempo verteld. De typische Mario-dingetjes moeten voor de nostalgie zorgen. Zelf heb ik wel één Mario-game een tijdlang tot den treure toe gespeeld, maar da's echt maar één zomer of zo, 20 jaar of langer geleden. Veel dingetjes zaten dan ook érg ver weg.

Erg goed vind ik de film niet. Charlie Day in de cast is sowieso al een foute keuze, voor welke (stem)rol dan ook. Verder much ado about nothing. Heel vlot gebracht, maar ik ervaar weinig melancholie als ik aan de Mario-games denk en dat wreekt zich een beetje bij deze film, vrees ik.

2,5

Leuke animatiefilm gebaseerd op de videogames die hoe raar het ook klinkt weinig of niet gespeeld heb. Ja, het spel met Donkey Kong zit wel ergens in het geheugen van de videogames op de kermissen. Maar meer ook niet. Dus echt vergelijken met de games is niet aan de orde waardoor de verrassing ook groter is. Het verhaal is leuk en kijkt vlot weg. Pluspunt is vooral het visuele aspect met wervelende kleurrijke beelden. Tof filmpje ! 7/10

Van platformen door Mushroom Kingdom tot driften op Rainbow Road. En van een Underworld Theme pianospelende Bowser tot een Bullet Bill ontwijkende Tanooki. Voor gamers is de filmadaptie van 's werelds bekendste loodgieter absoluut een feest van herkenning. Het ziet er daarnaast visueel adembenemend uit allemaal. Toch maskeert al die pracht en praal het dertien in een dozijn verhaal en semi-gevatte grappen - met als risico dat deze Mario-film alleen specifieke doelgroepen aanspreekt. Als die aspecten voor een eventueel vervolg meer uitgediept worden, dan zit het wel snor.

3,0 * Risicoloze fanservice

Heel fijn nostalgisch vermaak, deze Super Mario Bros. Movie. Er wordt inderdaad heel erg op veilig gespeeld, dat ziet iedereen wel denk ik. Textbook fanservice. Maar is dat altijd erg? In dit geval namelijk niet wat mij betreft. Het is anderhalf uur een feest der herkenning voor Mario-fans, met verwijzingen naar een groot deel van de games, de soundtrack, de game mechanics en hoe die in de film verwerkt worden, de verschillende gebieden en levels.. Mario Kart was altijd m'n favoriet, en zelfs dat spel wordt in grote mate verwerkt in het verhaal. Het tempo is razendsnel, de speelduur lekker kort, het verhaal simpel en ongecompliceerd, de animatie mooi en kleurrijk. Nergens innovatief, zeker niet als je je bedenkt hoe zeer de grenzen in animatiefilms tegenwoordig worden opgezocht en verlegd, maar het voelt fijn en vertrouwd aan. Het is eerder een animatiefilm zoals je ze begin jaren 2000 zag, maar dat draagt enerzijds wel bij aan dat nostalgische karakter. De stemmencast is grotendeels ook leuk. Vooral Jack Black verdient wel een aparte vermelding; die gaat er helemaal voor als Bowser.

Het is allemaal héél basic en het is overduidelijk een schaamteloze poging van Nintendo om de verkoop van de games de lucht in te laten schieten, maar het werkt wel. Voor kleine kinderen sowieso lijkt me, maar ook voor de iets oudere fans. En voor wie anders dan die twee doelgroepen maak je uiteindelijk een Mario Bros-film?

3.5*

Prima voor wat 't is. Voor een videogame-verfilming weet 'The Super Mario Bros. Movie' (2023) opvallend dichtbij het oorspronkelijke bronmateriaal te blijven. Met een combinatie van vele nostalgische verwijzingen en actiescènes die herinneringen oproepen aan 2D-platformers, weet deze animatiefilm jong en oud erbij te betrekken. Het is ook leuk hoe ze de wereld rond Mushroom Kingdom weergeven zoals in de games: vol pijpleidingen, platforms, lavastromen en natuurlijk kartbanen. Zelfs Mario's band met Brooklyn werkt goed als contrast tegenover die kleurrijke cartoonwereld. Al moet ik eerlijk zeggen dat 'The Super Mario Bros. Movie' (2023) voor een volwassen kijker wat plat blijft. Hoe energiek en visueel aantrekkelijk ook, maar de vlotte actiescènes missen een dramatisch zwaartepunt. Het is zeker géén Mario-epos.

Ik deel de grotendeels positieve ontvangst die deze film genoten heeft. Ik ben niet eens opgegroeid als een heel groot Super Mario Bros. fan, maar ik vond enkele spelletjes zeker wel leuk. Daardoor is het ook voor mij toch wel grotendeels een feest van herkenning wanneer alle personages één voor één hun opwachting maken. Ze komen op een leuke manier tot leven, enerzijds door de sterke stemmencast en anderzijds door de mooie animatie, die gelukkig niet vernieuwend wil zijn maar trouw blijft aan de stijl van de games. Voor het verhaal hoef je het niet te doen, want dat is erg standaard en ligt in het verlengde van veel andere (animatie)films. Toch heb ik me gedurende de hele speelduur uitstekend weten te vermaken en ik kan goed begrijpen waarom dit onder het jonge publiek een grote bioscoop-hit was.

3,5*

Entertainende animatiefilm die heel erg lijkt op het merendeel van de cartooneske kinderproducties van tegenwoordig. De makers halen er in zo'n geval vaak een bekend concept bij, verzamelen een grootmacht aan bekende stemmen en creëren vervolgens zoveel mogelijk lawaai om de kijkers met weinig geduld af te leiden waar kan. De getekende plaatjes zijn dan ook hyperactief in elkaar gestoken en vrijwel ieder personage komt zo luidruchtig en hysterisch mogelijk voor de dag. Het maakt van The Super Mario Bros. Movie soms een relatief vermoeiende en vervelende zit, maar wel eentje waarin de actie groots voor de dag komt en met een buitengewoon hoog tempo wordt gebracht. Kinderen zullen zich in ieder geval absoluut niet vervelen, dus regisseursduo Aaron Horvath en Michael Jelenic is geslaagd met de basis.

Twee jaar na release heb ik dan toch eindelijk The Super Mario Bros. Movie gekeken. Als kind groot Mario-fan (ben inmiddels bijna 37), maar de film trok me lange tijd niet echt omdat ik dacht: het zal wel te kinderachtig zijn voor mij. Op aanraden van collega's toch maar een kans gegeven op een luie doordeweekse middag, en ik werd aangenaam verrast.

Vanaf de openingsscène zet de film meteen een nostalgische toon neer waarin de gebroeders Mario een tv spotje hebben gemaakt met dezelfde rap stijl muziek als de jaren '80 cartoon intro. Vond het zo leuk dat ik even ging terugspoelen. Brings back memories. Wat hield ik toch van die tekenfilm. De stemmencast doet het verder heel goed, met een hilarische Seth Rogen als Donkey Kong, inclusief zijn kenmerkende lach. Ook leuk: een kleine rol voor Charles Martinet, de stem van Mario in de games. En Keegan-Michael Key als Toad herkende ik niet eens, zo goed deed hij het.

Wat opvalt is dat deze 'kinderfilm' slim inspeelt op een breder publiek. Er zitten genoeg verwijzingen en knipogen in voor oudere fans, en het tempo ligt prettig hoog. Bovendien is het verfrissend dat prinses Peach niet de stereotype damsel-in-distress is, maar een sterke zelfstandige vrouw, wat ook leuk kan zijn voor de jonge meisjes in het publiek.

Geen meesterwerk, maar absoluut vermakelijk. Ideaal voor even hersenloos wegkijken met een vleugje jeugdsentiment.