The Super Mario Bros. Movie (2023)

"Just pop in this pipe and we're on our way."

Iedereen is in zijn kindertijd denk ik wel in aanraking gekomen met Mario en consorten. De games hebben mij in ieder geval altijd veel plezier gebracht, dus ik was wel benieuwd geworden naar deze adaptatie.

Deze film brengt ons het oorsprongsverhaal van Mario en Luigi. Ze zijn net begonnen in de loodgieterij, maar niemand lijkt echt vertrouwen in hen te hebben. Om toch naam voor zichzelf te maken, proberen ze een natte crisis met overstromende riolen in Brooklyn te verhelpen. Via een mysterieuze buis worden ze vervolgens de wereld van de Mushroom Kingdom ingezogen en kan het avontuur beginnen.

Vanaf dat moment is het eigenlijk een feest der herkenning. Als liefhebber zie je de ene na de andere Easter egg en vele referenties voorbij vliegen. De wereld ziet er bovendien erg kleurrijk uit; wat een pracht en praal overal. Daarbij worden de vele franchises, zoals 'Mario Kart' op een leuke wijze geïmplementeerd in het geheel.

Er was vooraf een hoop gedoe rondom Chris Pratt als de stem van Mario, maar hij doet het eigenlijk best oké. Jack Black als Bowser is voor mij degene die het meest in positieve zin uitsteekt. Ik bleef maar stukgaan om zijn grappige vertolking. Het simpele verhaaltje dient voor de rest louter als kapstok om je als kijker door de hele wereld heen te leiden, veel moet je daar zeker niet van verwachten. Overigens mocht de - gemakzuchtige - jaren '80 soundtrack wel een tikkeltje minder van mij.

Al met al is 'The Super Mario Bros. Movie' een vermakelijke gameverfilming geworden. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra Easter egg.

3,0 Sterren.

Leg dat eens uit als wilt...

Ik vond het een hele leuke film niet kwa humor maar wel de beleving die in een prachtige omgeving zich afspeelde. De actie daar was het om te doen zonder overdreven snelle beelden, nee dat was echt wel heel vloeiend en het zat vol met herkenbare dingen en typetjes. En Mario zijn stem paste gewoon wel goed nu is het minder een stereotype en Luigi die hebben ze gelukkig niet helemaal weggestopt zijn rol was wel oke. Over rollen gesproken Bowser zijn vertoning was misschien wel de beste samen met Donkey Kong en Cranky Kong. De film was zelfs aan de korte kant ik wilde meer.. op naar deel 2.

Valt daar veel aan uit te leggen dan? Dingen die ik vroeger leuk vond blijven me zelden lang aantrekken. Ik hoef niet zozeer de 90s opnieuw te beleven, ook niet omdat ik toen mijn vormende jaren gekend heb. Die tijd is voorbij, de media van toen ligt in het verleden, ik kijk liever naar de toekomst.

Voor mij hoeft al dat "hé kijk, brol uit je verleden, we brengen het opnieuw uit met een vers likje verf" gedoe dan ook niet zo, of het moet met enige inventiviteit en intelligentie gebracht worden. Twee zaken die absoluut niet terug te vinden zijn in deze film.

Gisteravond dan eindelijk gezien en alles waar ik op hoopte kwam gelukkig wel uit. Dit is een hele zware bom Super Mario nostalgie, voor wie dit niet zoekt of hier weinig verleden mee heeft zou ik zeggen, kijk lekker een andere film dan. Want volgens mij is dit zeer aan te raden voor kinderen en zeker ook (en misschien nog wel veel meer) aan oudere kijkers die deze games ooit hebben gespeeld. Of nog steeds doen, zoals ik. Want Mario verveelt me gewoon nooit, dat zijn tijdloze games en om de paar jaar komt er weer een nieuwe parel bij. Iedereen kan deze film bekijken, maar heb je veel kennis van de franchise, dan geniet je nog veel harder van de vele verwijzingen die op alle manieren voorbij komen in de werelden, personages, attributen en muziek. Het zit hem in de vele details van de verwijzingen, waaruit zoveel liefde blijkt. Neem de arcadekast met Jumpman of de klassieke King Bob-omb.

Valt er ook wat te klagen? Niet veel. Van mij had de film nog wel langer mogen wezen, maar ik snap dat een minuut of 90 voor jongere kijkers lang zat is. Het moet gek lopen wil hier over een paar jaar geen vervolgfilm op komen, want er zijn nog zoveel werelden en personages niet voorbij gekomen. Kijk ook even de aftiteling uit, dan krijg je sowieso een dikke hint naar wat nog kan komen. De enige irritatie die ik heb is dat ook Nintendo weer lekker woke moest zijn door van Peach een powervrouw te maken. Ze wordt al 40 jaar lang ontvoerd door Bowser, maar dat durfden ze hier niet aan. Die rol is voor Luigi, want Peach moet een kick ass woman zijn. Beetje jammer, ook al was ze niet eens vervelend ofzo. Maar als je dan een film maakt dat teert op nostalgie, had het dan gewoon bij het oude gelaten. Wel heb ik bij een dingetje nog vraagtekens, waarom die klassieke 80's rockmuziek. Uiteraard kwaliteitsmuziek, maar wel onnodig hier. Had het gewoon alleen bij Mario muziek gelaten.

Overigens ook een hele fijne stemmencast. Snap werkelijk de klachten over Chris Pratt niet, deed het prima. Al hadden ze van mij de originele stem van Mario ook mogen gebruiken. De beste voice actor is wel Jack Black als Bowser. Perfecte casting. Zoals ik een perfect avondje bioscoop heb gehad. Deze film komt over een paar maanden zeker in mijn collectie, ondanks dat ik niet vaak meer een film op disc koop.

4*

Maar hoezo dan? Elke jojo die 10 minuten YouTube filmpjes kijkt en de Mario wikipage erop naleest kan toch met dezelfde verwijzingen op de proppen komen? En dat is toch wel het ultieme minimum dan je van een stevig gebudgeteerde film als deze mag verwachten. Ik zie de liefde er niet zo van in.

Nou, nee. Deze Mario franchise is zo groot en uitgebreid dat een gemiddelde film het bij algemeenheden had gelaten. Deze film toont zat details uit de oude periodes.

Jij bent vermoedelijk dan niet de doelgroep, maar ik wel. Ben ook benieuwd wat jij dan in deze film had willen zien om er wel een voldoende, laat staan een dikke voldoende aan te geven.

Deze film gaat weer flink wat mensen aan Super Mario binden of er terug naar toe jagen. Beetje wat de game Mario Odyssey van een paar jaar geleden ook lukte, die verwerkten sentiment en nostalgie ook weer terug in een perfecte game.

Het zou al veel gedaan hebben moesten ze er wat verschillende visuele stijlen in verwerkt hebben. Wat een game als Odyssey wel perfect deed. Je hebt ook Paper Mario waar je leuke dingetjes mee had kunnen doen. Of Dr. Mario, nog zo'n klassieker. En dan misschien verwerken op zo'n manier dat het niet gewoon "dit is dingetje X uit game Y" is, maar op wat creatievere of verrassendere manieren. Het is grappig dat je zelf Odyssey aanhaalt, want dat vind ik dan een perfect voorbeeld waar nostalgie wél op een coole manier verwerkt wordt.

De meest retro verwijzing in deze film was nog Mario die de originele Kid Icarus zat te spelen. Maar da's dan een bredere NES referentie, niet eens eentje van de Mario franchise.

De officiële muziekvideo van Peaches.

Het is een beetje wat je kan verwachten, maar in alle eerlijkheid, het viel niet tegen. Een heel interessant plot hoef je niet te verwachten, maar het is vooral een exercitie in zoveel mogelijk Mario-figuren langs laten komen op een enigszins leuke manier. En dat lukt wel aardig; het blijft allemaal wat kinderlijk natuurlijk, maar het is best wel weg te kijken en de meeste usual suspects komen langs (al is Yoshi wel heel erg kort). En vooral, het ziet er erg vrolijk en fraai geanimeerd uit.

De box office schiet al richting de 400 miljoen, dus dikke kans dat dit binnenkort al over de miljard schiet.

Wat weer goed nieuws is voor eventuele vervolgen.

Jack Black wil dat Pedro Pascal Wario speelt in Super Mario Bros. Movie vervolg - nl.ign.com

Wario en misschien wel Yoshi in de opvolger..

Mario [Chris Pratt] en Luigi [Charlie Day] denken na het maken van een reclamespotje dat de loodgieterswereld meteen aan hun voeten ligt. Wanneer dat niet zo blijkt te zijn en de riolering in Brooklyn letterlijk en figuurlijk rampzalig blijkt te zijn, besluiten ze een poging te doen de zaak op eigen houtje te fixen. Daardoor komt Mario op een of andere manier terecht in Toadland en Luigi in The Underworld. Om Luigi te kunnen bevrijden moet Mario de steun krijgen van Princess Peach [Anya Taylor-Joy] en Donkey Kong [Seth Rogen] om het op te nemen tegen Bowser [Jack Black]. Niets meer dan een reclamespot voor alle varianten op het legendarische spel dat louter tot doel heeft om de zakken van Nintendo te vullen. Een goede, enthousiaste cast is opgezadeld met een ontzettend slap scenario.

Zojuist gezien als Mario fan van vroeger. Heb me vermaakt met al die mooie beelden en verwijzingen. Maar ergens mist er toch iets dat eigenlijk al sinds het begin van Mario nooit ontstaan is. Ze hebben een universum gemaakt dat zich kan meten met Starwars en Lord Of The Rings. Maar echt een sterk verhaal is er met die mooie werelden en leuke wezentjes tot dusver nooit gemaakt. Het laat je met nogal wat vragen zitten. Op een gegeven moment lijken ze een voorzet te doen "waar komt princess peach vandaan" maar die wordt dan weer niet ingekopt. Hadden ze iets meer moeite hierin gestoken dan was het vele malen leuker geweest.

Maar als je er niet teveel bij nadenkt wel een leuke film die je helemaal in laat leven in het Mario universum en maakt ook levendig hoe bepaalde game situaties in het echt zouden zijn. En er zitten leuke invloeden bij uit films als Lord Of The Rings en Mad Max. En het is een mooie boel nostalgie bij elkaar. En nog genoeg losse eindjes om een vervolg te kunnen maken dan hopelijk wat meer diepgang heeft

Ach ja, we hebben er weer één... The Super Mario Bros. Movie - Rotten Tomatoes - rottentomatoes.com

Het publiek en de recensenten zijn het niet met elkaar eens. Niet verrassend bij deze film overigens.

De wereld van Mario heeft geen sterk verhaal nodig, al 40 jaar niet. De gameplay en de creatieve werelden, daar draait Mario om.

En dat is prima overgezet naar deze film. Zoek je iets inhoudelijks, kijk dan verder.

Niet helemaal geweldig. Ik heb dit vroeger weleens gespeeld maar niet vaak, toch had ik er wel zin in, mede door de vele positieve geluiden. Maar goed, toen de film begon bleek dit een product van Illumination en ik vind veel van die films echt vreselijk. Vaak ADHD op Red Bull: druk, schreeuwerig en op rustige momenten kakt de film volledig in en dat met volstrekt ongeïnspireerde actie. Zo ook dit product. Een matige film, vaak enorm schreeuwerig (om de aandacht erbij te houden ofzo?) maar met een Mario-sausje en enkele momenten die de film nog wel iets geven. Vooral dat stukje door New York als verwijzing naar de 2D-games was gewoon erg leuk gedaan. En die wereld is best geinig, net als dat het stemmenwerk wel oké is. Maar als de actie even stopt dan zakt de film direct in en enkele grappen werken ook niet (de film is nauwelijks grappig). Door nostalgie nog net 2,5*.

Leuke film. Geen hoogvlieger, maar wel een kinderfilm waarbij ik een keer niet knikkebolde in de bioscoop. Eigenlijk was dit een feest der herkenning voor iemand als ik, die al tientallen jaren Mario-spelletjes speelt, waardoor ik ook echt wel op momenten aan het genieten was. Humor zoals je ziet bij de Minions-films, en natuurlijk die kleine verwijzingen naar de vroegere spellen van Mario, die de kids niet begrepen.

De negentig minuten schieten voorbij in deze vliegensvlugge film, waarin alles in een sneltreinvaart voorbijraast. Misschien onderaan de streep iets teveel "Red Bull"-gehalte, maar daardoor slaat in ieder geval de verveling ook niet toe. Nu nog eens herzien met de Engelse stemmen. Leuke film.

Dit was nog een leuke film. Een erg kleurrijke film met al de bekende figuurtjes. De film zag er heel erg mooi uit.

Het verhaal zelf was wel goed, niet super speciaal, maar had dit nu ook niet verwacht. De stemmen vond ik ook niet slecht.

Een prima familiefilm!

Bijzonder vermakelijke film, die exact de juiste speelduur kent, veel humor bevat en de nodige verwijzingen heeft naar de games. De beelden zijn erg mooi, je waant je echt in een van de spellen, terwijl ook de muziek een pluspunt is.

3D vond ik overigens weinig toevoegen, maar dit heb ik eigenlijk 9 op de 10 keer bij een 3D-voorstelling.

Gezien de populariteit zal er vast nog een tweede film gemaakt gaan worden. Laat maar komen!

Zaterdag met mijn twee zoontjes van 5 en 8 deze film gezien. En we hadden alledrie dikke pret. We hebben de Nederlandse versie gezien, maar de stemmen waren niet onaardig. Gek genoeg hoor je in de Nederlandse stem van Donkey Kong de duidelijke invloed van Seth Rogen (één van mijn favoriete acteurs).

Eerlijk is eerlijk: als je de nostalgie van de film af pelt, blijft in de kern weinig over. Een nobody wordt plotseling in een andere wereld gezogen en moet daar de held uit hangen, waardoor hij zelfvertrouwen krijgt en respect van anderen. Dit is natuurlijk het meest uitgekauwde concept sinds Laurel en Hardy en wordt herhaald in vele films, maar nagenoeg alle avonturenfilms voor kinderen. Dat zelfbenoemde filmcritici en moviesnobs de film afbranden, is niet onverklaarbaar - maar wel oliedom. Want het is natuurlijk gemaakt voor de fans, niet voor de snobs.

Want als je de het jeugdsentiment erbij betrekt is het een feest der herkenning, ook al heb ik zelf alleen Mario 1,2 en 3 op de NES gespeeld en later nog wat Mario Kart 64 in het studentenhuis. De twee toads die Mario vertellen dat de "prinses in een ander kasteel zit", bijvoorbeeld. Wel vond ik het jammer dat ik dat maffe depressieve ballonventje niet snapte, die wilde de hele tijd dood? En ook kan het irritante liedje "Peaches" van Bowser mij totaal niet bekoren, maar misschien ontgaat me iets. De manier waarop de moeder aller platform- en Mariogames (de OG Donkey Kong) is verwerkt in het gevecht tussen Mario en DK is briljant. De metalen truss platforms, de tonnen...

De soundtrack is goed en de meeste bekende Mario songs hoor je terug, tot en met het tutututu-tutututu van de bekende 'invincibility star'. Dat met AC/DC en A-Ha het 80s sentiment nogal opzichtig in je gezicht wordt gesmeerd, stoorde me niet.

Dat Peach haar mannetje staat en minimaal de evenknie is van Mario, daar heb ik geen moeite mee. Het zou pas 'woke' zijn als ze van haar een zwarte prinses met een hazenlip hadden gemaakt. Het eeuwig ontvoerde prinsesje, eigenlijk vond ik dat in de jaren 80 al dom. Zelda, ook zo'n doos die zich te pas en te onpas laat kidnappen.

Ook leuk om na dik 40 jaar een deugdelijke origin story van Mario, Luigi en de paddenstoelenwereld te zien. En Mario's vorige werkgever is Spike uit Wrecking Crew en dat klopt ook gewoon. Mooie details. Er wordt nog gehint naar de herkomst van Peach, maar dat komt vast in het vervolg aan bod. Sowieso genoeg ruimte voor een sequel: Yoshi liet zich al even zien, dus die komt geheid terug. En Wario natuurlijk.

3,5 sterren. Inhoudelijk wat mager, maar heerlijk nostalgisch.

Het enige waar ik naar terug verlang is die goede oude tijd dat er nog originele concepten games en films bedacht werden. Nu teren grote merken op hun catalogus van personages en zoeken naar oneindige mogelijkheden tot franchising en hermakingen etc. Wanneer is het genoeg? Ben het helemaal met onderhond eens. Maar in tegenstelling tot hem waag ik mij hier niet eens aan.

Liever speel ik de 8 bit Nes klassieker. Dan heb je de authentieke ervaring.

Poh dit was niet best.

Vooraf voorzichtig optimistisch: Enorme fan van Mario en Nintendo maar Illumination maakt eigenlijk altijd visueel indrukwekkende maar verder vrij saaie films. Uiteindelijk toch besloten de film maar in de bios te gaan zien en had daar op de helft eigenlijk al spijt van.

De film was visueel een plaatje, de bewerkte Mario muziekjes in de soundtrack waren tof, Jack Black is altijd goed en het was gaaf dat ze van Princess Peach meer hadden gemaakt dan een prinses die alleen maar ontvoerd werd (leuk karakter) maar daar houden de positieve puntjes het wel mee op. Dat het verhaal flinterdun was viel te verwachten. En dat was opzich ook niet zo'n probleem geweest als de rest van de film wel leuk was. Maar de grappen waren niet leuk (een volle zaal die amper lacht is veelzeggend), de easter eggs waren te makkelijk (alleen die ringtone van Luigi en Kid Icarus waren geinig (helemaal met Onderhond eens hierin) en die 80's soundtrack sloeg helemaal nergens op.

Een oersaaie film die een betere scenarioschrijver had verdient. Leuk voor kids, maar films als Puss in Boots hebben bewezen dat ook kinderfilms veel en veel beter kunnen zijn.

Jammer. Maar goed, groot box office succes, dus er zullen wel meer van dit soort halfbakken Nintendo films volgen. Best jammer, want als er één developer is die innovatieve leuke films verdient is het Nintendo wel.

Mocht er een deel 2 komen (en de kans is groot), dan hoop ik op een Princess Peach film met andere scenarioschrijvers. Misschien dat ik hem dan ooit eens op HBO Max aanzet ofzo.

Voor kinderen moet dit helemaal te gek zijn. Mario is namelijk tegenwoordig nog steeds een prominent videogame personage, dus de meeste kids kennen hem goed. Ik ben opgegroeid met de eerste Mario Bros spellen en een film als dit doet totaal geen afbreuk aan de games. Het is gewoon erg leuk om naar te kijken. Het kind in mij is er blijkbaar nog steeds. En ik ben dol op easter eggs. De beste easter egg is het liedje in hun reclame. Dat komt van de jaren 90 animatie serie. Ook dat was leuk. En er zaten ook wat The Legend of Zelda afleveringen tussen. Stiekem hoop ik dat daar ooit is een toffe serieuze film van gemaakt wordt.

Een paar zaken vind ik niet helemaal geslaagd. De humor is grotendeels net iets te flauw. Jack Black als Bowser is perfect gecast. Totdat hij gaat zingen. En dat is precies hoe Jack Black dat ook doet. Ik walg hiervan. Sommige mensen kunnen er niet tegen als je met mes en vork over een bord gaat schrapen. Nou dat heb ik met Jack Black die gaat zingen. Dat ze voor eighties muziek hebben gekozen snap ik, maar het is alsnog misplaats. En jammer dat Yoshi er niet in zit. Ja, 5 seconde. Maar die bewaren ze denk ik voor eventueel deel 2. En dat zie je al in het after credits filmpje.

3,5*

Met zoontje en diens kameraadjes gezien. In de NL-versie. Het was een hele zit.

Alleen het depressieve sterretje was - komt ‘ie - een lichtpuntje. Tip daarom aan andere ouders: als je zelf niet zoveel hebt met dat Mario-universum, dump de kids in de bios en ga lekker een bak koffie drinken of zo.

In mijn jeugd werkelijk Mario Bros (1, 2, World + auto kart op de SNES) suf gespeeld, uren en dagen aan een stuk, elke keer opnieuw. Alles uitgespeeld ook en in dat karten enorm bezeten om telkens tijden te verbreken tijdens de time trial. Alles op je eentje, want nog geen internet te bespeuren toen. Zonet nog eens wat nostalgische filmpjes op Youtube opgesnord. Geweldig!

Maar de film zelf viel me toch enigszins tegen. Uiteraard zijn er een aantal leuke nostalgische momenten. De geluidjes, de buizen, de bloemen, de vissen, de schildpadjes, de vraagtekens ... Ook een aantal fijne scènes zoals het duel met DK, de race of het oefenterrein in paddenstoelland.

Inhoudelijk daarentegen viel het zwaar tegen met een zwak verhaal. Erg flauw en ook weinig humor. Ronduit vervelende scènes ook. Brooklyn vond ik niet geslaagd in het begin noch op het einde. Wel prima dat Princess niet gered moest worden, maar zelfs de vooruitstuwende heldin bleek. Jammer dat Yoshi er niet bij was, maar dat zal voor het vervolg zijn neem ik aan.

Kortom, leuk voor een aantal dingen die een "aja-gevoel" opriepen, maar dat wil nog niet zeggen dat de film in zijn geheel geweldig is. Wanneer je inderdaad niets hebt met Mario Bros, dan zit je op het niveau van Trolls en co. Maar heb ik me vermaakt? Dat zeker wel.

Onze videotheek has SNES games. Was wel leuk, want dan kon je die na een tijdje gewoon opnieuw huren en zien of je beste tijden door anderen verbeterd waren

Ik denk dat ik steeds goed aangeef wat ik goed of minder goed vond aan een film. Ga je werkelijk iedereen aanspreken die de Mariofilm inhoudsloos vond?

Het mag inderdaad niet verwonderen dat de film weinig verhaal heeft. Ik mag dat dan ook aanhalen. Het is trouwens niet omdat je vooraf weet dat het inhoudsloos is dat je niet mag quoteren daarop. Ik vond hem vermakelijk, daarom moet ik hem nog geen 4* geven. Een goede game maakt overigens nog geen goede film, inhoud of nostalgie ten spijt. Ondanks de vele easy verwijzingen en kopieerwerk miste voornamelijk creativiteit en een eigen scherpe touch.

En aftercredit of niet, in de film was Yoshi geen item. Ik mag dat best jammer vinden.