Blood (2022)

Deze "Bloed" is een film die, ondanks zijn titel, niet de impact veroorzaakt die het zou moeten! Regisseur Brad Anderson heeft in het verleden succesvolle films in het horrorgenre afgeleverd. Maar zelfs hij kan niet veel maken een onsamenhangend plot. (van schrijver Will Honley, o.a. Escape Room 2) Een onheilspellende boom in het midden van een opgedroogd meer, is de bron van al de problemen. Maar een hoe, wat of waarom....? De film laat het je niet weten want duikt meer in de moederliefde voor haar kind. Op technische niveau en de ontwikkeling van de personages was het zeker een competente film. Echter doet dit wel afbreuk aan de impact van de horror. Hoewel de mythologie dus troebel is en dit soort verhalen effectiever zijn verteld en uitgevoerd, weet het goede het net naar boven toe af te ronden. Horrorfans die bekend zijn met het werk van Anderson weten waartoe deze in staat is en helaas maakt deze film dat niet helemaal waar.

Lijkt op de serie "Let the right one in "(2022)

Verpleegkundige Jess [Michelle Monaghan] is net met haar haar dochter Tyler [Skylar Morgan Jones] en zoon Owen [Finlay Wojtak-Hissong] verhuisd wanneer de hond besmet raakt door een boom (!) op vergiftigd terrein. Die hond bijt Owen en die ontpopt zich al snel als een minimonster met een onverzadigbare drang voor bloed. Jess maakt aanvankelijk gebruik van de bloedvoorraad in het ziekenhuis waar ze werkt, maar wanneer het ziekenhuis merkt dat er iets niet in de haak is moet Jess overgaan op radicalere middelen. Dat haar ex-man Patrick [Skeet Ulrich] zijn kinderen nu in de weekenden mag zien maakt het er niet gemakkelijker op. En zeker niet geloofwaardiger! Oprechte vertolkingen kunnen het stompzinnige scenario natuurlijk nooit verhullen.

Krijgt meestal slechte kritieken maar ik vond dit eigenlijk nog best te doen, natuurlijk geen topfilm maar heb mij er toch mee geamuseerd. Vond dat Monaghan dit niet slecht deed. Er zijn inderdaad betere films in dit genre maar toch een voldoende voor mij....

Helemaal niet verkeerd hoor. De cast speelt in ieder geval prima, en dat valt voor veel horrorfilms niet te zeggen, dus dat is voor mij gelijk al een pluspunt. Het verhaal vond ik ook best leuk gevonden, en het was boeiend genoeg om mijn aandacht vast te houden. Verder ziet het ook nog gewoon verzorgd uit. Wel een voldoende waard.

Niet mijn ding.

Echt wel zeer matige tot zwakke film, die letterlijk geen moment spannend is, met een flut verhaal. Van de cast was enkel Skylar Morgan Jones die Tyler speelde, nog iet of wat çva. Maar overall ferm gebuisd. 2.5 à 3/10.

Btw, ter verduidelijking, deze film heeft niets, maar dan ook niets te maken met de serie Let the Right One In (Serie, 2022 - 2022) of de film Låt den Rätte Komma In (Film, 2008) , integendeel, deze 2 vond ik juist ijzersterk, zowel qua verhaal, acteerprestaties, duidelijk aanwezige spanning met duidelijke beleving en inleving...alles wat deze film mist.

Matige film waarin een moeder tot het uiterste gaat voor haar zoontje die een mysterieuze infectie heeft opgelopen. Op zich wel een redelijk boeiend gegeven en ook wel aardig uitgewerkt. Echter zijn de personages nogal ongeloofwaardig. Vervelen doet deze mix van drama, horror en thriller niet, en daarom nog net 3.0 sterren.

Film met een aardig bedacht verhaal en boeiend om naar te kijken. Prima mee vermaakt.

Plot Klopt niet, hij wordt gebeten door hun eigen hond

Best een goede film.

Alle acteurs/actrices doen goed hun best. De kids spelen echt niet verkeerd. Zeker dochter doet het goed.

Het verhaal is een beetje makkelijk, maar toch wel een leuk gegeven.

Het is allemaal niet echt eng. De film neigt meer naar een drama met een vleugje horror.

Zeker niet vervelend en zeker best te pruimen.

Kijk, het is geen klassieker, maar over het algemeen wel de moeite waard om te kijken. Je wordt niet teleurgesteld.

Ik vond het best een goede film,maar een beetje langdradig met steeds dat bloed ergens zien te halen.Echt spannend werd het toen de vader de kinderen kwam halen,met de sociale werkster en toen was ie ook bijna af.Het manneke speelde best goed,alleen daarom al een halve ster erbij

Een gescheiden vrouw, met twee kinderen, trekt zich terug op de boerderij van haar familie. Als de zoon gebeten wordt door hun hond raakt hij geïnfecteerd door een vreemde ziekte die hem, hoe langer hoe meer, afhankelijk maakt van het drinken van bloed.

Verontrustend en somber verhaal over familieliefde en hoever men daarin kan gaan. Hoewel het nooit eng of griezelig wordt is de sfeer ongemakkelijk genoeg, zodat het geheel nog wel even zal blijven na hangen.