The Banshees of Inisherin (2022)

Met hoge verwachtingen ging ik naar The Banshees of Inisherin. Een film over vriendschap, meesterlijk acteerwerk, prachtige beelden en muziek. Die verwachting schepte de trailer. Maar voor mij wordt al het moois naar de achtergrond gedrukt door het absurde verhaal. De ene hoofdrolspeler wordt neergezet als een veel te naïef, zwakbegaafd persoon en de ander als veel te extreem, en de dialogen tussen de vrienden zijn zo kinderlijk en dat de film geen moment geloofwaardig is. Jammer, met iets meer realiteitszin had het een mooie film kunnen zijn, nu is een bespottelijk verhaal in een mooi jasje.

Martin McDonagh is zijn carrière begonnen als toneelschrijver. Vooral bekend door zijn beide trilogieën, waarvan de tweede de Aran-Islands trilogie is. Deze bestaat uit The Cripple of Inishmaan (1996), The Lieutenant of Inishmore (2001) en The Banshees of Inisheer. Het laatste deel is nooit geproduceerd omdat McDonagh niet tevreden was over de kwaliteit. Het is niet bekend ook waar het over gaat, maar het zou natuurlijk goed kunnen dat deze film een bewerking van dat toneelstuk is. Dat McDonagh eindelijk de problemen heeft opgelost die hij er mee had.

Weet niet zo goed wat ik hiermee aan moet. Op zich heb ik me wel vermaakt tijdens het kijken, maar ik had ook tot aan het einde aan toe niet echt een idee wat het nu eigenlijk was. Vond het begin best grappig op een beetje malle (bijna Coen Brother-achtige, in de verte) manier maar voor een komedie vond ik het toch te gruwelijk worden en later vooral te zielig en tragisch allemaal. Tragikomisch kan natuurlijk, maar vond het niet echt goed blenden.

Maar goed, verder zit het wel erg verzorgd in elkaar, wordt er erg goed geacteerd en is het prachtig geschoten, natuurlijk ook geholpen door het mooie Ierse eiland.

Wellicht dat ik wat meer outside the box zou moeten denken, maar ik had dit denk ik beter gevonden als het meer een van de twee (of komedie, of drama) was geweest.

Ruime 3,5*

Mooie film met prima acteurs en prachtige beelden van mijn geliefde Ierland. Toch miste ik wat realiteit in het verhaal en dan met name het afhakken van je eigen vingers terwijl vioolspelen één van je weinige bezigheden is. Persoonlijk vond ik de rol van Siobhan, gespeeld door Kerry Condon, boven die van Brendan Gleeson en Colin Farell uitstijgen

“Wat maakt het uit, over 50 jaar zijn ze je allemaal vergeten. Niemand herinnert zich een aardige man met zijn aardige zus”

Wijze woorden van Colm die geen zin meer heeft om 2 uur te ouwehoeren over de poep van een ezel, maar in de nadagen van zijn leven nog iets groots wil achterlaten. Banshees zit vol met filosofische vergezichten die stemmen tot nadenken. Het speelt op een eiland waar de tijd lijkt stil te staan, maar het kan ook bij jou in de straat gebeuren. Dit is in alle opzichten een ijzersterke film, die gaat groeien naar mate je hem meer dat eens ziet. Het is een bitter verhaal, absurdistisch, tijdloos en somber. Farrell en Gleeson zijn beiden geweldig en ik mag hopen dat de Oscars klaarstaan voor deze prachtige film.

Colin Farrell stelt me nooit teleur en sinds Miami Vice (2006) kan hij wat mij betreft niets verkeerd doen . Over het algemeen ben ik helaas niet zo te spreken over deze film . De plaatjes van het eiland zijn soms wel in orde ...

** / *****

Een film waarin bijna niets gebeurt, maar toch twee uur boeit. Ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar ik denk dat het acteerwerk voor mij de gehele film draagt. Fantastisch van alles en iedereen die meespeelt in deze dramafilm met zeer subtiele (zwarte) humor. De regisseur schiet prachtige plaatjes van het Ierse eilandje, waar eigenlijk niets te beleven valt en wat eigenlijk te saai voor woorden is.

's Middags naar de lokale pub, om de dagen door te komen. Ik kan me voorstellen dat mensen in die tijd het vasteland opzochten voor meer vertier... maar ik begrijp (als dorpeling) ook dat je wil blijven in de gemeente waar je tot nu toe al je hele leven werkt. De regisseur weet dit per personage mooi uit te lichten, en laat ook zien wat zo'n hechte gemeenschap voor de kiezen krijgt als er iets (abnormaals) voorvalt; alles wordt dan ontregeld.

Deze film blijft in mijn hoofd rondtollen, dus wellicht dat ik binnenkort toch een half puntje hoger geef...

Haha, Colin Farrell is wel echt heel goed hier in.

Het is allemaal niet enorm bijzonder en eigenlijk een vrij klein filmpje dat lijkt over irrelevante zaken te gaan maar het is wel heel aanstekelijk gedaan.

En een groot pluspunt voor het heerlijke dialect.

Een mooie film met een aangrijpend verhaal. De locatie is mooi en dat leverde een aantal fraaie shots op. Tevens shots die verhouding tussen de karakters goed weergeven. Er werd mooi met licht gespeeld. De donkere toon van het verhaal kwam op het juiste moment. In het begin had ik moeite met de acteurs te verstaan, maar dat ging na vijf minuten stukken beter. Ik vind de accenten eigenlijk juist iets toevoegen. Fraai.

Zeer bizarre tragi komedie met zelfs een sinister randje. Alle lokale inwoners van het Ierse eilandje hebben iets sneus over zich. Aparte personages. Merkwaardige en niet in een hokje te plaatsen film met sobere maar uitstekende acteer prestaties. Je ruikt het ierse eiland sfeertje bijna door het scherm heen. Nogmaals aparte film. 3.5*/4*

Oude maten die na jaren ineens elkaar meer mogen. Daar zijn meer films overgemaakt. Over de keuze tussen een aardig dagelijks leven of iets doen waardoor je niet zult worden vergeten ook. Deze film combineert beide thema's en heeft een paar uitstekende rollen als pluspunt (Farell en Gleeson natuurlijk, maar minstens zo sterk zijn Condon en Keoghan). Wat minder ben ik te spreken over de grote gebaren in het script met name een violist die zijn eigen vingers afhakt. Dat had iets subtieler gekund, was de geloofwaardigheid ten goede gekomen. Ik vond het wel weer verfrissend dat het gestelde probleem niet is opgelost aan het einde. En zoals hier vaker is geroepen is dat Iers lekker. En de cast bestaat voor zover ik weet vrijwel volledig uit Ieren. Dus het voelt echt en niet als een aangeleerd accent.

Een wel heel simpel verhaaltje, van twee vriendjes wil er één opeens geen vriendjes meer zijn anders hakt hij al zijn eigen vingers eraf, uitrekken tot bijna 2 uur is al een prestatie op zich. Verder gebeurt er niet veel. Wel veel mooie plaatjes van het Ierse eiland. De actrice die de rol van Siobhán Súilleabháin speelt, is nog het leukst om naar te kijken en lijkt de enige normale persoon op het eiland.

Ik ben mee gaan kijken met wat lange tanden, maar aanvakelijk valt het allemaal best mee. Met grappige momenten zonder per se grappig te willen zijn. Een eigen vorm van humor.
In het midden (of net er voorbij) krijgen we dan de sleutelscène, waar de twee visies over 'la condition humaine' tegenover elkaar geplaatst wordt, wanneer Padraic de confrontatie zoekt met Colm. Maar toen was het verhaal voor mij ook verteld.
Daarna wordt het absurder en surrealistischer. Met Colm die met zijn nog verse, bloederige stomp in het café de muzikanten dirigeert (en zijn dan al nutteloze viool bij heef) en die muzikanten spelen maar alsof er niks aan de hand was.
Mijn mama zaliger zou gezegd hebben 'Hoe eindigt dat nu?' en geef deze goede vrouw, zielsverwante van deze brave Padraic, maar eens ongelijk.

Kunstwerk. Beste dat ik laatste jaar gezien heb.

Als je hem niet snapt, snap je de kunst niet.

Een schoonheid!

Ik kan me in veel van de commentaren hier vinden. Het is een leuke film, mooie beelden van de omgeving, er wordt op zich goed geacteerd, maar soms is het net iets 'te'. Iets 'te' kinderlijk gedrag van Farrell, iets 'te' overdreven gedrag van Gleeson (het afknippen van de vingers had van mij iets anders mogen zijn. Dit is net te ongeloofwaardig). Maar al met al, de film uitgekeken, dus dan is het de moeite waard geweest.

Verklaar je nader.

Eigenlijk een klein verhaal met grote gebaren.

Het zou zomaar een toneelstuk kunnen zijn.

Prachtig weergegeven, fantastisch geacteerd.

Ik was zelf vooral erg onder de indruk van de zus.

Ik kan me voorstellen dat dit wel je ding moet zijn; het is geen Iron Man zeg maar. (Wat ik ook een geweldige film vind, maar dat terzijde.)

Voor nu zeker 4*. Maar ik kan me voorstellen dat dat bij herzien omhoog zal gaan.

Goeie film over twee vrienden waarvan de ene de vriendschap opeens verbreekt. Een origineel verhaal waarbij het verloop zich niet gemakkelijk laat voorspellen. De twee hoofdpersonages blijven wat eigenaardig (ondanks dat ze uitstekend worden neergezet door Colin Farell en Brendan Gleeson). Aan prachtige plaatjes van het Ierse eiland geen gebrek.

Ik kon er niet veel mee, met deze absurdistische klucht.

Wat een tegenvaller, saai en langdradig.

Geweldige film! wetende dat de Ierse burgeroorlog een metafoor is voor de zinloze en verbeten ruzie tussen de 2 hoofdrol spelers. In deze oorlog werden buren opeens vijanden. De dorpsgek die dingen benoemt en doorvraagt...geweldige rol!

Oef.

Vervelende film. Althans, na een tijdje. De eerste twintig minuten kunnen er nog mee door. De droge absurde situatie tussen beide 'vrienden' is tragikomisch en fris. Maar het is ook maar dat. Al snel is de citroen uitgeperst en sterft de film een langzame dood. Ik heb weinig interessante dingen of personages gezien. De onderliggende thematiek 'over de burgeroorlog, neem ik aan?) kon me een ganse film lang gestolen worden.

2

Een film die zelden langskomt op het witte doek. Wie zien iemand die in een existentiële crisis terecht komt omdat hij saai en een leeghoofd genoemd word,en dat word vervolgens in de perfectie uitgewerkt. Ieder woord past en klopt in de gegeven time frame...

Goede film. Misschien niet veel verhaal maar sterk acteerwerk en mooien beelden. Dit is nu echt een kunstwerk qua filmen. Elk personage heeft wel iets in de film. Van de 2 hoofdpersonen, tot de zus en politieman, tot zelfs de barman. Deze personages maken de film. In combinatie met natuurlijk de ezel..

Mooie beelden van de Ierse natuur maken het compleet.

4*

Mooi thema, mooi verbeeld. Toch beklijft vooral het gevoel na afloop dat er veel meer uit de film te halen viel. Veel losse eindjes, en rare extremiteiten/absurditeiten. Jammer dat het niet heeft kunnen bevredigen.

Duidelijk een komedie, en een fijne vind ik zelf. Beetje drama ook zeker. Ik begrijp de kritische recensies veelal niet, vond de balans tussen absurdisme en realiteit, drama en komedie, gewicht en luchtigheid, erg geslaagd.

Sommige hebben de wens voor meer realiteitszin, maar waar precies, het zou kunnen af doen aan de grappigheid, denk ik zo.

In tegenstelling tot In Bruges zou ik deze film niet snel weer willen zien, heel stiekem ligt dat misschien wel aan het scenario met de vingers. Toch een beetje overdreven creepy al werkt het prima - wat anders - haar afknippen? Neerschieten? Van klif springen? Overdosis pint?

Zou deze nog op dvd/blu ray uitkomen met Nederlandse ondertiteling ergens?

Een zeer originele drama film.

En met een uitmuntend spelende cast.

Weer zeer aangenaam verrast ook met de acteur, Barry Keoghan een talentvolle jonge acteur.

Eerder uit Eternals en The green knight.

En natuurlijk The Batman waarin zijn korte optreden,je zijn talent ziet, werkelijk ijzersterk gespeeld.

Alsook in deze film, een veelzijdig acteur.

Ook de hoofdrol spelers Colin Farrell en Brian Gleeson zijn fantastisch.

Prachtig camera werk.

Alleen de uitwerking, waarom van de een op andere dag, hij een hekel aan zijn beste vriend krijgt.

Is vaag.

Dat had, wat meer uitgewerkt mogen worden, enig min puntje.

Een hoogwaardige kwaliteits film, zeer goed.

Dat was juist heel duidelijk, als je even opgelet had op het juiste moment. Overigens voor het eerst dat ik het met je stem eens ben, dat is ook nieuw.