Winona Ryder - Die Geister, Die Sie Rief (2022)

Vanavond te zien in Close Up om 23:10 uur op NPO 2.

Bij dit soort portretten kijk ik vaak met de IMDb-filmografie mee van de hoofdpersoon. In dit geval vond ik het opvallend dat The Age of Innocence en Little Women worden overgeslagen, uitgerekend films waar Winona een Oscarnominatie voor ontving. Dat zegt al wat over de volledigheid van het geheel.

53 minuten is eigenlijk veel te kort om de carrière van een filmster te omvatten. In deze documentaire ligt de nadruk erg op de mentale gezondheid van Winona en hoe ze slachtoffer was van Johnny Depp, 'betere' acteurs en dominante regisseurs. Dat blijkt natuurlijk al uit de titel. Het zet een enorme toon die wat misleidend is en niet informatief overkomt. Eigenlijk werkt dit portret alleen maar toe naar de teloorgang om vervolgens met een lichtpunt (Stranger Things) af te sluiten. Ik vind er nogal een oordeel in zitten, het is zeker niet objectief.

Winona Ryders carrière is zeker interessant genoeg voor een documentaire. Ze bracht een groot deel van haar jeugd door in een commune in Mendocino, waar ze veelvuldig contact had met beroemde intellectuelen als Aldous Huxley, Alan Ginsburg en Timothy Leary. Maar het was Lawrence Ferlinghetti die haar mentor werd en haar stimuleerde en hielp een acteercarrière na te streven. Na een serie opmerkelijke rollen trouwde ze met Johnny Depp en was ze even de lieveling van het publiek, maar later ging ze door een diep dal en werd ze een persona non grata. Directe aanleiding voor deze documentaire is haar opzienbarende comeback in de veelgeprezen serie Stranger Things. Hoffman benoemt netjes alle belangrijke momenten en fases uit Ryders leven en carrière, maar de lijst aan geïnterviewden is bepaald niet indrukwekkend. Ryders biograaf Nigel Goodall heeft weinig interessants te zeggen en de bijdrages van respectievelijk de regisseur van haar debuutfilm Lukas en een co-ster in The Crucible zijn niet bepaald gewichtige aanvullingen. Geen directe familie of persoonlijke vrienden komen aan het woord en dat wekt de indruk dat dit een snel in elkaar geflanst lopendebandwerkje is.

Ik vraag me toch echt af wat dit soort nietszeggende reportages op moviemeter doen.

Verder leuk mens hoor.

Als je een filmfreak bent zeker geen zonde van je tijd hoor dit soort docu's van Close up.