• 15.792 nieuwsartikelen
  • 178.171 films
  • 12.220 series
  • 33.993 seizoenen
  • 647.264 acteurs
  • 199.057 gebruikers
  • 9.374.478 stemmen
Avatar
 
banner banner

Wij Praten Niet (2022)

Documentaire | 70 minuten
2,81 8 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 70 minuten

Alternatieve titel: We Don't Talk

Oorsprong: Nederland

Geregisseerd door: Marjolein Busstra

IMDb beoordeling: 6,6 (9)

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Wij Praten Niet

In deze documentaire zijn we getuige van persoonlijke gesprekken tussen therapeuten en jongeren die verstrikt zijn geraakt in het web van seksueel geweld en uitbuiting. De documentaire toont de innerlijke strijd van de jongeren Dunya, Adil, Amy en Delilah, die proberen te breken met hun voormalige wereld. Een wereld waar ze alleen met heel veel moeite van los kunnen komen.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van mrklm

mrklm

  • 11397 berichten
  • 9906 stemmen

Busstra spreekt met tienermeisjes die overlevende zijn van seksueel misbruik en met hulp van jeugdzorg proberen hun leven op de rails te krijgen. De titel geeft aan dat het onderwerp nog steeds taboe is en dat verklaart mede waarom Busstra de meisjes alleen van achteren filmt. Het feit dat we de expressie in hun gezichten niet kunnen zien is één reden waarom dit meer geschikt was geweest als radiodocumentaire. Bovendien is het trauma nog zo vers en zijn de meisjes nog zo overmand door emoties dat ze onvoldoende in staat zijn om die emoties in een breder perspectief te plaatsen waardoor het vrij oppervlakkig blijft.