Downfall: The Case against Boeing (2022)

Waar liep het fout bij de Boeing 737 MAX? Netflix-docu legt bloot hoe een gloednieuw vliegtuig toch kon crashen | VRT NWS: nieuws

Boeiend onderwerp en waarschijnlijk is het onderste uit de kan gehaald om hier een degelijke documentaire van te maken maar had het gevoel dat ik de helft van de tijd naar documenten en blauwdrukken aan het kijken was. Wellicht onvermijdelijk, maar het had wel in 60 minuten allemaal verteld kunnen worden, of op z'n minst visueel opgepept kunnen worden.

Me geen moment verveeld; wellicht wat al te technisch zo nu en dan, maar het beeldmateriaal was afwisselend genoeg om bij de les te blijven. En natuurlijk was die hele MH17 geschiedenis uiteindelijk ook een geldkwestie.

Verplicht kijkvoer.

Vooral schokkend het moment waarop subtiel in beeld komt dat de CEO tot een 'functie elders' heeft besloten, maar wel een bijzonder genereuze gouden handdruk meekrijgt. En verder is natuurlijk pijnlijk helder dat er niets maar dan ook niets geleerd wil worden van de hele kwalijke geschiedenis. Ja, is een nieuw wetje aangenomen die meer bevoegdheden geeft aan de controlerende instanties - maar dat was het probleem nou niet echt.

Evenmin vind ik de vingerwijzing naar Wall Street terecht. Gut gut, ze stonden onder druk om winst te maken, dat had je vroegâh nou nooit. Nee, het is veel breder denk ik - en ook niet alleen Boeing maar de hele maatschappij, ik heb precies dezelfde beweging ook in mijn werk gezien. En niet alleen daar - woorden als 'obscene zelfverrijking' stonden jaren geleden al in de krant. Zoals fijntjes wordt genoemd, elk bedrijf heeft wel een of andere wollige slogan als 'we are committed to excellence', noem ze maar op. Er is zelfs een website die uit willekeurige woorden zo'n slogan voor je genereert, dat geeft ook aan wat de werkelijke waarde ervan is.

Wat ook langskomt is het nostalgische verhaal van de tijd dat Boeing bedrijfskleding had. Misschien is dat wel een deel van de essentie - identiteit. Dat zie ik inderdaad bij ongeveer geen enkel bedrijf meer terug.

Nou, de kans dat ik ooit nog in een vliegtuig stap is definitief verkeken. Ik heb er altijd al een hekel aan gehad. Die verschrikkelijke vliegvelden alleen al. Met die onaardige mensen, de geldklopperij, het ellenlange wachten. Diep ongelukkig voel ik mij er altijd. En dan moet je nog de lucht in. Eerst weer wachten in het vliegtuig. Je krijgt ruimschoots de tijd alle potentieel levensgevaarlijke situaties op te merken: de monteur die nog snel een moertje vastdraait, roestvlekken op de staalplaten, gapend vliegpersoneel, onheilspellende luchten. Je geeft je lot over aan compleet vreemden, aan de weergoden, aan het toeval. Onderweg kom je turbulentie tegen of het stormt op de plek van bestemming. 'Een bericht van de piloot: we gaan nog even rondjes vliegen totdat het onweer is gestopt.' Het personeel begint bezorgd naar buiten te kijken. Vast omdat ze vrezen te laat thuis te komen, maar op dat moment zie ik pure doodsangst in hun ogen. Het landen is nog het allerergste. Je bent al bijna op de grond, maar beneden zie je alleen maar water of snelweg. De landingsbaan wordt op het nippertje gehaald. Daarna nog even flink stuiteren. Eenmaal uit het vliegtuig neem je je voor nooit meer te vliegen. Maar je zult toch weer een keer terug naar huis moeten. De hele vakantie zit je met een sluimerende angst in het achterhoofd. En het kost je ook nog eens een rib uit je lijf.

En dan neemt naar nu blijkt de bekendste vliegtuigbouwer het ook nog eens niet zo nauw met de veiligheid. Een crash en honderden doden is voor hem geen reden een onderzoek te starten. Achteraf bekeken wist men al lang dat het niet deugde, maar ach, het leverde een flinke smak geld op, het was het risico waard. Je zou zeggen, nu het allemaal aan het licht is gekomen, dat de man verantwoordelijk voor deze rampspoed de zwaarst mogelijke gevangenisstraf opgelegd zou krijgen. (Honderden doden op je geweten hebben, Breivik zou er jaloers van worden.) Maar niks is minder waar. Oke, hij verliest zijn baan, maar enkel nadat hem vriendelijk gevraagd is om te vertrekken. En nadat hem 62 miljoen dollar is meegegeven.

Nou, naar mijn geld kunnen ze fluiten. Ik pak lekker de auto of de trein. (En kom niet aan met je 'autorijden is veel gevaarlijker hoor'!)

Interessante documentaire. Het blijft me toch verbazen dat de bazen van dit bedrijf blijkbaar dachten dat de aandeelhouderswaarde kon worden gemaximaliseerd door redundantie/veiligheid overboord te zetten. Aandeelhouders verloren 30 miljard door dit debacle.

Vliegtuigbouwer stelde vanaf de oprichting de veiligheid van bemanning en passagiers centraal. Lange tijd had het een vlekkeloze reputatie en werknemers waren trots om er te werken. Twee dodelijke ongelukken binnen 5 maanden met de pas geïntroduceerde Boeing Max 737 zorgden voor een kentering. Deze documentaire reconstrueert nauwkeurig wat er misging, de manieren waarop Boeing de verantwoordelijkheid probeerde af te schuiven en de veranderingen in de bedrijfscultuur die aan de basis stonden van dit tragische, misdadige schandaal. Integer gemaakt en ook voor relatieve technische leken goed te volgen, maar qua vorm weinig opzienbarend.