Men (2022)

Garland goes arty but not farty... Zijn traumaverwerkingsfilm vermomd als horror werkt toch wel goed, al moet je al van het begin af goed beseffen dat de film bol zit van de symboliek. Het enige wat echt is, is dat Harper in een toxische relatie zat met James, dat die man zelfmoord pleegde en haar met een onverdraaglijk trauma opzadelde.

Alle scènes met Geoffrey en in het dorp spelen zich in haar hoofd af en visualiseren de psychische strijd tegen haar demonen en haar schuldgevoel. Dat is o.a. duidelijk wanneer je opmerkt dat er geen vrouwen in het dorp rondlopen en alle mannen hetzelfde gezicht dragen, want in haar visie zijn alle mannen immers één pot nat . Garland toont een schrikbeeld van "de man".. De bedreigende man, de intimiderende man, de dominerende man, de wellustige man. Ook de zwaan wordt gebruikt als symbool, en betekent zoveel dat ondanks alle pijn die hij een vrouw aandoet, de man uiteindelijk alleen maar naar liefde hunktert . De bijbelse symboliek van Eva en de appel, de mythische lokroep van de zeemeermin, de vruchtbaarheidssymbolen in de kerk geven dan bvb weer eigenschappen aan Harper zelf : de vrouw als verleidster, de spleet waaruit het leven voortkomt, de oorzaak van de ondergang van de man. De film culmineert uiteindelijk in een uiterst surrealistische horrorscène waarin de cyclische aard van wat er zich tussen man en vrouw afspeelt zich altijd maar blijft herhalen, deel uitmakend van de kosmische orde... ...

Je denkt naar een horrorfilm te kijken maar dat is het dus alleen qua vorm. Het doel is uiteindelijk om de soms kwetsende attitudes van mannen tegenover vrouwen om liefde af te dwingen, te veroordelen. Een sterke film toch wel, niet geschikt voor de doorsnee-horrorliefhebber. Alweer een sterke film van Garland. Vooral die scène met die tunnel was magisch.

Tja, wat moet je hier nu mee? Dit is weer zo'n kunstzinnige film die je niet helemaal kunt plaatsen, althans de uiteindelijke bedoeling van de regisseur. Nochtans weet het mysterieuze verhaal vol symboliek vrij lang zijn aandacht te behouden dankzij het goede acteerwerk, de toffe setting en de naargeestige sfeer van de film. Als kijker heb je op een bepaald moment toch wel door dat het verhaal vooral in het hoofd van het hoofdpersonage zit die haar trauma's probeert te verwerken. Dat merk je o.a. op dat bijna alle inwoners in het dorp mannen zijn en verschillende hetzelfde gezicht hebben. Positief is wel de uitstekende nare sfeer die door de regisseur wordt neergezet met een mooie setting die voor een paar knappe shots zorgen. Jessie Buckley zet een sterke prestatie neer met haar overtuigende getraumatiseerde rol. Maar het verhaal weet uiteindelijk toch niet zo te boeien en het gevoel van een anticlimax krijg je als kijker al een kwartier op voorhand. Je weet dan dat deze film op een hele rare manier gaat eindigen en dat er nog heel wat vragen te beantwoorden zijn. Dat kan eens tof zijn en ook goed werken, maar dat dit altijd zal werken is iets anders. 6/10

Wat was dit voor een gedrocht? In het begin denk je nog, 'best aardig allemaal'. Maar hoe verder het verhaal vordert, hoe vreselijker het wordt. En het einde is echt niet normaal afschuwelijk 'over de top'.

We hebben ons echt geërgerd. Wat een draak van een film. En dan lees ik hier dat de film 'arty' is?

Nou, sorry hoor, dit is gewoon troep! Een teletubbie aflevering heeft nog meer 'art' in zich dan deze film.

Beschamend ook als je als cast met je familie en netwerk zo'n film voor het eerst op een premiere gaat bekijken. Ze zullen zich toch schamen!!!!

Film over trauma verwerken. Pffoe vind het moeilijk om hier wat van te zeggen. Ik weet wel dat ik de film nooit meer hoef te kijken. Ik vond hem niet slecht, maar dit is niet mijn ding. Wel een heerlijk sfeertje zat er in. Zit enorm te twijfelen wat voor cijfer toch maar 3*. Het is wel een bijzonder filmpje met uitstekende prestaties, zowel regie als acteurs.

Garland heeft talent, dat zeker, maar hij heeft een vervelende neiging tot het groteske, zoals in Annihilation al bleek, en dat maakt van Men wederom een teleurstellende ervaring. Het begin was zonder meer intrigerend, en griezelig zonder te leunen op makkelijke scares- die scène in de tunnel was prachtig. Maar dan de tweede helft; hij gooit alle remmen los en verandert het in een grote puinhoop. Ongetwijfeld open voor allerlei interpretaties, maar ik ga er niet in mee, vond het daarvoor te plat en gekunsteld. Films hoeven echt niet altijd subtiel te zijn- maar ik hoop dat Garland zich volgende keer een beetje kan inhouden, of dat hij zich met een crew omringt die hem een beetje kan temperen. Het is dat hij toch wel visuele flair heeft, en dat ik zijn debuut Ex Machina wél over de hele linie sterk vond, dat ik ondanks die twee mislukkelingen benieuwd blijf naar zijn werk.

Vreselijke film. Begint aardig en weet in de eerste helft nog wel spanning op te bouwen. Tweede deel van de film is slaapverwekkend traag, voorspelbaar en onbegrijpelijk. Je spoelt steeds minuten vooruit omdat het onhoudbaar traag is en hoopt dat er op het eind het en één ander wordt uitgelegd en samenkomt, maar dat gebeurt nooit. Er is niks aan te snappen, vol met plotholes en gevuld met gore om er een soort horror van te maken. Laten we hopen dat deze man of vrouw nooit meer budget krijgt om een film te maken. Pure verspilling van tijd, moeilijk om bij wakker te blijven. Onbegrijpelijk dat het op rotten tomatoes zo'n hoge score krijgt, waarschijnlijk engelsen die hoog stemmen omdat het een Engelse film is. Verspil je tijd hier niet aan!

Goed.

Horror, of toch iets wat er dicht tegen aan schurkt, zoals ik het graag zie. Visueel zeer tof, met onder meer de nadruk op dat gifgroene. Men creëert vrij gemakkelijk een onderhuidse spanning, al is het geen verrassing dat traumaverwerking een grote rol speelt.

Goed geacteerd ook, al weet ik niet of Rory Kinnear's vele gezichten nu écht zoveel toegevoegde waarde hebben. Maar zeker in het begin brengt dat wel wat curiositeit met zich mee. Het is pas tijdens de sentimentele finale dat dat trucje iets lachwekkend wordt, want ja, die bevalling drijft het allemaal toch iets te ver door. Daar laat men puntjes liggen, maar verder zit Men toch gewoon goed ineen.

3,5