Blues Brothers 2000 (1998)

Herhalingsoefening begint nog wel aardig, maar duurt veel en veel te lang en de liedjes beginnen op den duur te irriteren (maar dat had ik bij het origineel ook al). De scene met de politie-auto's was wel top.

2*.

Deze hehalingsoefening is enorm matig en wordt enigzins gered door de sterke liedjes. Hoe Landis dit gedrocht zo heeft kunnen maken blijft een raadsel. Mist alles wat het origineel wel heeft. Gemiste kans.

Een nogal povere rip-off van The Blues Brothers die mij verhaaltechnisch totaal niet wist te boeien. De aanwezigheid van vier "Brothers" in plaats van twee voelde nogal geforceerd aan en ik had het idee dat enkel John Goodman nog redelijk uit de verf kwam. Muzikaal ook niet geweldig alhoewel ik het nummer "Ghost Riders" wel kon waarderen. Blues Brothers 2000 is een behoorlijk matige film.

Slecht vervolg. Had niet gehoeven van mij.. Deel I vond ik wel goed maar voor de rest is het ook niet meer leuk en het is jammer dat John Belushi er niet meer was. Overbodig dit. 1,0 voor Dan Aykroyd.

Aardig vervolg die absoluut niet kan tippen aan het eerste deel maar toch vermakelijk is.

Ondanks dat Goodman het aardig doet, blijft het jammer dat men niet voor Jim Belushi heeft gekozen om de rol van John Belushi over te nemen.

Tja, super origineel kan je deze film zeker niet noemen en volgt dus grotendeels dezelfde lijnen als z'n voorganger. Wel leuk dat grotendeels de cast terugkeert in dit deel.

De liedjes waren leuk en passen wel bij de stijl van de voorganger.

De humor in deze film vond 'k zeker niet slecht en 'k heb toch een aantal keren moeten lachen.

Zeker geen slecht vervolg en ligt dus in de lijn van z'n voorganger, alleen is die wel iets beter.

oke het is geen deel 2, tenslotte is John er niet bij. Maar toch wederom genoten van de muziek, sfeer en herinneringen aan de tijd voor volwassenheid.

Zo slecht vond ik het nu ook weer niet. Vooral de muziek maakt veel goed. Deze sequel is een eerbetoon aan de overledene Belushi, Calloway en Candy die de dienst uitmaakten in de eerste film. Landis behoudt dezelfde format, maar dan met een minder resultaat dan het origineel (4,5*). Alles uit de eerste film komt weer aan bod : de non, Goodman die Belushi vervangt (niet met succes), de achtervolgingen door de politie en uiteraard een hoop indrukwekkende namen uit de muziekwereld.

Ik miste de aanstekelijke sfeer van het origineel en dat heeft veel te maken met de afwezigheid van John Belushi maar ook met de toevoeging van enkele dwaze elementen. Zo is de scène met James Brown in die tent, waarin de sheriff plots in een blues brother verandert een pijnlijk "oh my god" moment. Maar met artiesten als Clapton, Erykah Badu, Aretha Franklin en B.B. King worden muziekliefhebbers in de watten gelegd en is veel van de pijn vergeten.