Wanneer Robertico zich voordoet als eigenaar van F.C. Kip wordt het kiprestaurant overgenomen door de Amerikaanse fastfood gigant Wicked Chicken. The American Dream lijkt voor iedereen werkelijkheid te worden, maar eenmaal in New York lopen de zaken anders dan gepland. Lukt het Robertico om zijn ware identiteit verborgen te houden voor het meisje van zijn dromen, Zoë? Wat doet Judeska op de New York Fashion Show? En Gerrie op een cruise in de Caribbean? Maar vooral: lukt het de F.C. Kippers om hun restaurant weer in eigen handen te krijgen?
Jandino op zijn best in de vele rollen die hij op zich neemt. Geheel wordt wel een beetje repetitief en dat komt het mijn inziens niet ten goede. Desondanks wel een aantal keer moeten lachen om de toch wel opzienbarende typetjes. 3.5
Toen ik nog een klein jochie was, 100 jaar geleden, ging ik met mijn ouders naar het circus. Daar werd toen nog voor gespaard. Als kind moest ik altijd lachen om de clown. Hij werd door de spreekstal meester amper aangekondigd als vakvulling. Hij zag er armoedig uit. Bleek gezicht, rode neus, ongekamde wilde haren, te klein hoedje, te grote afschuwelijke jas, te grote broek en voor hem te grote schoenen. Een zielige zwerver. Door het lopen en uitkramen van onverstaanbare kreten viel hij regelmatig over zijn eigen schoenen en de klappen op de trom moesten uitdrukken dat hij hard viel. Door een pompje spoot hij zijn tranen naar het publiek en ik lach te kronkelen van het lachen om zoveel leed. Als ik die herinnering naar boven haal moet ik bijna huilen. Dat heb ik ook bij deze film, de tranen staan in mijn ogen maar niet van plezier. 0,5 points
Toen ik nog een klein jochie was, 100 jaar geleden, ging ik met mijn ouders naar het circus. Daar werd toen nog voor gespaard. Als kind moest ik altijd lachen om de clown. Hij werd door de spreekstal meester amper aangekondigd als vakvulling. Hij zag er armoedig uit. Bleek gezicht, rode neus, ongekamde wilde haren, te klein hoedje, te grote afschuwelijke jas, te grote broek en voor hem te grote schoenen. Een zielige zwerver. Door het lopen en uitkramen van onverstaanbare kreten viel hij regelmatig over zijn eigen schoenen en de klappen op de trom moesten uitdrukken dat hij hard viel. Door een pompje spoot hij zijn tranen naar het publiek en ik lach te kronkelen van het lachen om zoveel leed. Als ik die herinnering naar boven haal moet ik bijna huilen. Dat heb ik ook bij deze film, de tranen staan in mijn ogen maar niet van plezier. 0,5 points
Ik heb meer gein in jou commentaar, lach me me rot.
Meer gekkebekkentrekkerij en racistische stereotypes in deze verschrikkelijke egotrip waarin bromfietskoerier Robertico [Jandino Asporaat] zich voordoet als de eigenaar van FC Kip om de gunst te winnen van Zoë [Lamara Strijdhaftig], die haar baas Daniël [Tygo Gernandt] een flinke som biedt om FC Kip op te laten gaan in de franchise van Colonel Parker [J. David Hinze]. Asporaat is in ieder geval consequent in het neerzetten van eendimensionale, onuitstaanbare typetjes. Het succes van dit onding is een zwarte pagina in onze vaderlandse geschiedenis.
Jandino Asporaat en regisseur Pieter van Rijn steken steeds minder moeite in een Bon Bini-film en dat is ze goed recht, want de films zullen toch wel voldoende opbrengen om er een goedkoop vervolg aan te breien. Ondertussen zijn we al op het niveau belandt waarin het lijkt alsof het verhaal binnen een enkele nacht is verzonnen. Het personage van Asporaat werkt zichzelf (wederom) steeds verder in de problemen en daaromheen worden allerlei "grappige" scenario's verzonnen. Het acteerwerk is bedroevend en de humor bedenkelijk. Enkel wat scenes op de cruise (die echter totaal overbodig zijn) weten nog voor een glimlach te zorgen, verder is Bon Bini Holland 3 een aaneenschakeling van makkelijke humor, irritante typetjes en oersaaie personages. Dat verder een acteur als Tygo Gernandt hier zijn medewerking aan heeft verleend zegt wat over de huidige kwaliteit van Nederlandse cinema.