The Path (2022)

Heftige film tijdens WO 2 en vanmiddag rond half vier op NPO 3. Ik weet veel leukere dingen om te doen met de kinderen: mooi boek lezen, ijs eten, lekker fietsen, want ik ben geen fan van dit soort films. Er komen enge, spannende oorlogstaferelen voorbij. Als leerkracht is de Tweede WO een verplicht nummer geschiedenis op de basisschool, maar een fan ben ik er nooit van. Iets erover vertellen hoort erbij, maar alles met mate!!!

De meeste kinderen die ik ken, hebben écht wel weet van sommige nare dingen in het leven (in de familie of via het jeugdjournaal) en dat is meer dan genoeg. De jongen Rolf is slim en innemend, maar de hele sfeer en het verhaal van deze film ongepast voor de kinderen die ik ken. Overbodig vind ik dit soort films voor de doelgroep.

Ik lees wel eens rare dingen hier op MovieMeter (valt meestal wel mee), maar iets vreemders dan het commentaar van Rotterdam@1 heb ik toch niet gelezen. Hij vind het een film met nare dingen en niet geschikt voor de doelgroep. Wat is dat, een doelgroep? In feite is het een hele sympathieke en optimistische film met weinig narigheid, de nodige humor en een betrekkelijk happy end. Ja, het speelt in de Tweede Wereldoorlog en het gaat over mensen die op de vlucht zijn. Zoals er ook op dit moment meer dan 80 miljoen mensen op de vlucht zijn, waarvan 34 miljoen kinderen, zoals de film ons aan het slot laat weten. Dus actueel is deze film zeker en dat mogen kinderen ook best weten, ook al eten ze een ijsje...