American Underdog (2021)

De titel zegt alles: Kurt Warner [Zachary Levi] leek voorbestemd om één van de vele getalenteerde American Footballspelers te worden die de stap naar het hoogste niveau net niet weten te maken, maar het lot – en God, niet te vergeten – bleken andere plannen te hebben. Dit clichématige biografische sportdrama is veel te voorspelbaar en alleen dankzij de sympathieke vertolking van Warner met moeite uit te zitten. Paquin speelt love interest Brenda Meoni, een gescheiden moeder van (je raadt het nooit) een blinde zoon.

Biografie over een levende American Football-legende. Op en top Amerikaans, maar ik heb te weinig binding met deze sport om deze film echt interessant te vinden. Gemiddeld.

Ondergewaardeerd op Moviemeter. Ja, het is een typisch Amerikaanse sportfilm, dus als je daar niet voor in bent, vooral niet kijken. De film is degelijk en doet wat je er van mag verwachten. Acteerwerk is prima, goede regie, script is prima en blijft trouw aan het werkelijke verhaal. Fijn dat de focus ligt op het privé leven, het levensverhaal de dramatiek en niet op de sport zelf. Dit had net zo goed over een andere sport kunnen gaan. Eigenlijk is er maar weinig op aan te merken. Natuurlijk heb je af en toe de typische 'Hollywood sentiment trucjes' maar nogmaals: als je dat niet wilt, vooral een Koreaanse film gaan kijken . Toch vond ik het meest bijzonder van deze film het verhaal zelf. Ik kon nauwelijks geloven dat dit echt is gebeurt. Kurt balanceert tussen 'een ongekende doorzetter' en 'plaat voor je kop'. Wat hij hiermee weet te bereiken is fenomenaal. En het is ook nog een ontzettend sympathieke vent die loyaal is en met heel hard werken (en waarschijnlijk slechts een gemiddeld talent) de top weet te bereiken. Je kunt je dromen verwezenlijken! En daarmee zijn we weer terug bij 'the American dream'. Dus ja, op en top Amerikaans, maar daar is wat mij betreft in deze film niets mis mee. 3,5 sterren.

Ach.

Het blijft me eigenlijk verbazen dat Amerika nog altijd onvermoeid doorgaat om dit soort sentimentele sportfilms te regisseren. Ze krijgen er gewoon niet genoeg van. Als American Underdog een jaar of 20 eerder was uitgebracht, twijfel ik er niet aan dat het op de dag van vandaag de boeken als filmklassieker in was gegaan. Helaas voor de gebroeders Erwin zijn ze een aantal jaar te laat.

Ik had nog nooit van Kurt Warner gehoord. Ik vond de film ook zo opgeblazen en overdreven dat ik verbaasd was dat het om een bestaand figuur ging. De gelijkenissen tussen de acteurs en echte mensen zijn overigens treffend, echt heel goed gekozen. Wel vond ik het vreemd om Levi in een serieuze rol te zien. Ik heb hem hiervoor uitsluitend in komedies gezien, dus het was even wennen. Paquin is dan wat bekwamer binnen het dramagenre en speelt serieus één van haar beste rollen. Jammer dat het dan deze film moet zijn.

Voor een heel groot gedeelte wordt de sport in American Underdog vermeden. Merkwaardig, want dat betekent dat het levensverhaaltje naast de arena wordt benadrukt, alleen is dat dan weer te banaal voor woorden. Het verhaal is breed en ruim, alleen enorm gehaast verteld. Hierdoor is de film structureel een complete rommel. Personages die in de finale aanvoelen alsof ze de hele levensreis naast Levi hebben gestaan zijn nauwelijks eerder voorgekomen en als je twee keer met je ogen knippert heeft Levi opeens 16 wedstrijden gespeeld. De Erwins lopen enorm snel van stapel waardoor het bijna onmogelijk is om je in te leven met de personages.

Er wordt wel goed geacteerd en ondanks de voorspelbaarheid van de film moet ik toegeven toch "Awh" geroepen te hebben op de bruiloft toen Levi met zijn dochtertje danste en met zijn zoontje zong. De film is dan ook zeker niet ontdaan van lieve en schattige momenten. Het laatste halfuur is zelfs oprecht boeiend. Ik vond het al raar waarom ik de hele film tijdens geen enkel sportmoment in spanning zat, maar de finale in het grote stadion bracht daar verandering in. Hierdoor is de film zeker niet slecht, alleen dusdanig rommelig in structuur dat je het moeilijk een goede film kan noemen. Ik zie graag nog eens een Amerikaanse sportfilm die echt exclusief om de sport draait. Dat lijkt me waar de mensen een film als deze vooral voor kijken, maar goed. De toekomst is nog lang.