The Unforgivable (2021)

Je hebt gelijk

Eergisteren gezien op Netflix. Sowieso wel fan van Sandra Bullock dus dacht ik gewoon maar gaan kijken. Voor mij een film waar ik in het begin over dacht van best wel warrig en waar gaat dit naar toe? Op dit momen een twee sterren film voor mij. Gaandeweg bleek opnieuw dat Sandra Bullock toch wel echt goed kan acteren en zij in haar eentje de film op een hoger level tilt en toen ik begon te snappen hoe het verhaal in elkaar steekt kwam ik steeds meer in de film. Hoppa -> 3,5 sterren. Aan het eind van de film ontdekte ik dat er geen cliché's te bespeuren waren zoals de omgang met haar mannelijke collega en steeg de film voor mij naar 4 sterren. Ik heb gelezen dat sommige reacties aangeven dat het einde wellicht niet zo sterk is. Mijn ervaring is dat zowel mijn vrouw als ik het niet droog hielden. Voor mij een van de meest memorabele eind scenes van een film. Prachtig!!! Alstublieft mevrouw Bullock; 5 sterren

Hoezo is Sandra Bullock een hele belangrijke persoon voor jou? Omdat je haar toevallig op een premiere zag? Want ik neem aan dat je haar niet persoonlijk kent.

Wat de film betreft, sterke rol van Bullock en een goed verhaal. Ik krijg het niet vaak maar ik kreeg toch vochtige ogen aan het einde van de film Dat betekend dat het toch realistisch geacteerd is.

Sterke film, bleef boeien tot het einde. Jammer dat Sandra haar gezicht zo heeft laten "verbouwen". Ieder zn ding, maar vond haar wel weer kei goed in deze film!

Wat een prachtige film zeg. En wat een prachtrol van Bullock. En ook nog eens een geweldig mooi eind. Ik hield het ook niet droog, haha. Dik 4*.

Alleen door die eerste zin, wilde ik de film absoluut zien! Eerst even de trailer gecheckt, wat ziet Bullock er lekker freaky uit. Was het naïef van mij om te denken dat ze zich moedwillig had laten verminken om meer op iemand als Aileen Wuornos te lijken? Ik was echt niet in de waan dat The Unforgiveable een meesterwerk zou zijn of zo, maar met een gelijkaardige titel en premisse verwachtte ik mij toch aan een tweede 'Monster' (2003), dat op zijn minst een poging zou doen om morele ambiguïteit op te roepen. Niets is minder waar, deze film ziet zijn publiek als zwakzinnigen. Speelt zich af in één of ander fantasieland waar een vrouw die een agent doodt uit schrik om het hoederecht over haar klein zusje te verliezen een sociale paria wordt. Waren ze bij Netflix niet juist pro 'defund the police' en zo? Zo'n daad zou hoogstwaarschijnlijk op sympathie kunnen rekenen bij 70 / 80% van de bevolking, zeker wanneer je het zo sentimenteel inkleedt. Het vermeende gravitas van de plot wordt zo geheel teniet gedaan. De onwaarschijnlijkheden stapelen zich op, maar naar het einde toe gaat de film pas volledig de mist in wanneer nog eens blijkt dat het niet Bullock zelf maar wel haar vijfjarig zusje was die de trekker overhaalde. Wat zogezegd een studie in barmhartigheid had moeten worden, is nu het zoveelste kleffe Amerikaanse martelaarschapsallegorietje . Wist zelfs niet dat zo'n kitsch nog gemaakt werd en dan nog met zo'n prestigecast. Toch een aantal klasbakken, met uitzondering van miscaste Jon Bernthal als fish gutter. Met z'n mutsje was ie nog enigszins geloofwaardig, maar tijdens de scène in de diner lijkt hij eerder een figurant voor de Westside Story reboot dan een deplorable. Je zag het charmant vreethuisje al een beetje gentrificeren tot hippe brunchzaak door zijn aanwezigheid.

De film speelt zich hoofdzakelijk in een chinatown en in een industriegebied af, daar vindt men doorgaans minder plukjes groen. Nu, als hipster Bernthal er koffiezaken blijkt bezoeken, zullen ook die buurten wel snel gentrificeren, met alle stadsgroen van dien!

Loodzwaar??

Ik zie een hoop zeer positieve recensies en beoordelingen, en dit begrijp ik niet helemaal. Behalve de acteer prestatie van Sandra vond ik de film zeer matig, naar vijf minuten had ik al door hoe het zat. De film miste voor mij de spanning en was te langdradig. Ik kon mij totaal niet in leven in de personages. Erg jamer gezien ik van deze film toch meer had verwacht.

Ja inderdaad ! Als in : het tegenovergestelde van luchtige / luchtige film .

Da’s toch duidelijk omschrijving ?

Inderdaad, als je de flashbackscène verscheidene keren ziet zonder wat er daadwerkelijk gebeurd, is het wel heel voorspelbaar dat het anders gelopen is, anders zou de hele film al klaar zijn bij het begin.

Een drama die gebaseerd is op de serie met een uitstekende acterende Sandra Bullock. Dat vond ik toch echt wel een spetter vroeger. De facelift heeft het mooie ervan af gehaald, maar dat is niet ten koste gegaan gelukkig van het acteren. Een film die blijft boeien en waar de hoofdrolspeelster blijft knokken tegen de regelgeving om haar recht te krijgen. Aanrader met name als je zoals ik de serie niet heb gezien.

Voor mij had het ook niet gehoeven hoor; zo een paradigma shift / plottwist. Ik wordt daar überhaupt warm noch koud van. Dat jezusaspect (de schuld), sterker nog, zonder kennis van enige geschriften dacht ik zelfs aan kain en abel of judas. En dat ze een kerk moest bouwen om haar schuld in te lossen. Best zware kost voor de gemiddelde atheist. Daarnaast zal ik nooit een dubbelloops naast de keukendeur hebben staan met je zusje van 5 ernaast.
Het is gewoon de zoveelste Amerikaanse film over (verheerlijking van) geweld en religie door middel van drama. Wat wel vervelend is dat kijkers dit zo gemakkelijk consumeren.
Misschien toch maar een halfje eraf.

Misdaad en straf, samenleving en eigenrichting, familie en individu, verlossing door een kerk te klussen. Genoeg motiefjes om drie films mee vol te krijgen, maar het lukt redelijk om het samen te brengen, al is het wel allemaal wat erg over the top Amerikaans sentimenteel. Toch, veel van de kritiek klinkt me ook wel wat politiek gekleurd in de oren, de symboliek zal bij de rode volksstammen wel niet heel gevallig landen. Tough shit. Het mag me hier ook wel eens wat beschaafder, met alle geroep om strenger straffen.

Bullock draagt de film en krijgt ook een film te dragen. Toch zijn er wel een paar leuke bijrolletjes - Richard Thomas bijvoorbeeld. Nog precies hetzelfde melkmuiltje als in talloze tv-series in de '80s. En Rob Morgan valt me op met een mooie intense rol als parole officer.

Jezus was ook een timmerman. (Of jozef?)

Deze film toont aan dat ook grote kerels kunnen janken als een baby.........

Een van die twee in ieder geval - zo bijbelvast ben ik niet, sorry. Wel behoorlijk trots dat ik driekwart van de meubels in m'n woonkamer zelf gemaakt heb. Nou jij

en ik schaam me daar geen moment voor.

Ik ook niet!

Zeer goede film met een beladen thema. Die opofferingsgezindheid had ik niet verwacht. Sandra Bullock is erg geloofwaardig in deze rol.

Een meer dan degelijke Netflixproductie. Helaas wel met een Hollywoodiaans sausje, maar in zijn algemeenheid goed te noemen. Een film die aantoont dat het leven na de gevangenis minstens even hard is. Het krijgen van tweede kansen lijkt een privilege en gebaseerd te zijn op geluk. Er wordt verwacht dat je werk zoekt, maar je komt nergens aan de bak. Als Ruth dan via de justitieambtenaar een baan kan regelen - een baan die hij ook aan andere ex-gedetineerden bezorgt - mag ze vervolgens geen contacten leggen met andere ex-gevangenen, tja ...

Grootste minpunt van de film is zijn slordigheid. Niet zozeer het personage van Ruth zelf, maar de rest was vluchtig. Personages die komen en verdwijnen (de advocaat, de tweede werkgever, de radicale broer, ...), maar ook de plotontvouwing wie de trekker heeft overgehaald. Niet zo verwonderlijk dat dit het kleine zusje zelf is, maar wat dan met het ballistisch onderzoek waarbij toch aan de hand van de kruitdampen duidelijk moet zijn wie schoot? Of het getuigengesprek met het zusje?

Wederom een sterke Bullock. Getekend door het gevangenisleven, maar vond de schmink toch niet zo geweldig. Film met een interessant uitgangspunt hoe gevangenen terug gereïntegreerd kunnen of moeten worden. Drama met een sausje opoffering en vergeving. Goed!

Mooie film met een prima Sandra Bullock.

Ik reageer hier niet zo vaak, daarom gelijk ook maar even mijn ongenoegen uiten over de vernieuwde site. Beetje erg laat, maar alsnog. Deze nieuwe versie is op veel vlakken een verbetering t.o.v. de oude. Echter de functie die ik het meest gebruik, de zoekfunctie, is er op achteruit gegaan. Voorheen hoefde ik slechts enkele letters van een film in te voeren en al snel kon ik naar de film van mijn zoekopdracht. Nu voer ik de titel in en in dit geval krijg ik na het typen van The Unforgi....The Revenant, The Wolf of Wallstreet, The Dark Night Rises, The Hungers Games en The Hobbit als eerste vijf opties onder mijn zoekveld. Why??? Mijn zoekopdracht lijkt niet eens op die titels! Er staan 12 opties onder en de titel die ik zoek staat er niet eens bij. Zelfs bij het invoeren van 'The Unforgiva...' komt 'The Unforgivable' niet eens in de lijst van 12 opties voor en dien je dus de volledige titel in te voeren voor resultaat. Gebruikersgemak van lik mijn vestje dus. Maar dat terzijde.Zal vast al eens eerder besproken zijn.

Dan de film. De kritiek dat je de eerste saaie helft van de film moet overleven omdat er simpelweg niets gebeurd is terecht. De film daagt de kijker uit het plot te ontdekken. De kijker die daar de moeite voor nam, zag de twist al na 15 minuten aankomen. In het Thriller of Myserie genre ga ik ook graag op zoek naar het ware plot, echter wist Sandra Bullock hier een dusdanig meeslepend karakter neer te zetten, dat voldoende reden en afleiding gaf met haar mee te leven i.p.v. halstarrig op zoek te gaan naar het verhaal. Je gunt de film als het ware de tijd om het zijn verhaal te laten doen, ook voor je eigen beleving. Ik had er geen dringende behoefte aan het plot te ontvouwen.

Ik ben het eens met de kritieken dat de bijrollen zoals die van Jon Bernthal ronduit zwak waren. Hij paste totaal niet bij deze rol. In geen enkele scene kwam hij geloofwaardig over. Rob Morgan was geknipt voor deze rol, maar zijn rol als parole officer was veel te oppervlakkig. De focus moest en zou bij Ruth Slater moeten blijven. Sandra Bullock slaagde daarin as usual met verve. De film wordt volledig door haar gedragen. Veel kritiek over zichtbare chirurgische ingrepen. Het stoorde mij niet. Bullock is nooit een vrouw geweest die de vormen had voor de middenpagina van de Playboy of de Penthouse. Echter in wat voor rol ze ook acteert, zelfs in deze rol als getraumtiseerde afgetakelde vrouw net uit detentie, is ze alsnog woest aantrekkelijk op eenbepaalde manier. Nog niet gelezen, daarom ook pluspunten voor de niet opvallend aanwezige en mede daardoor ook sublieme flimmuziek. Subtiel en onopvallend op de achtergrond, maar wel degelijk aanwezig.

Één van de reden dat ik hier vaker lees dan een reactie achterlaat:

Ik heb een broertje dood aan recencies zoals die yeyo hierboven. Zij, die een film niet meer from scratch kunnen beleven, maar direct op zoek gaan naar politieke boodschappen in het plot en achter elke boom een vijand zien. Zij, die zich verheven voelen t.o.v. het klootjesvolk op MM. Wanneer je op zo'n wijze recenceert vraag ik me altijd serieus af hoe je nog plezier aan bepaalde filmgenres kunt beleven.

Citaat:
De onwaarschijnlijkheden stapelen zich op, maar naar het einde toe gaat de film pas volledig de mist in wanneer nog eens blijkt dat het niet Bullock zelf maar wel haar vijfjarig zusje was die de trekker overhaalde.

Zonder deze zogenaamde onwaarschijnlijkheid had deze film helemaal niet gemaakt hoeven worden. Juist deze twist, al dan niet voorspelbaar, zorgde voor de dramatiek die als rode draad door heel de film loopt en waar de kijker juist naar op zoek was. Die scene was juist het kritieke punt, dat de film naar een hoger level tilde. Zonder deze twist was de film wellicht geloofwaardiger, maar het aanzien amper waard.

Vooruit dan, nog een kootje. Zonder te spoileren:

EDIT Moderator: persoonlijke aanvallen verwijderd.

Een film als "The Unforgivable" is een prima. Het stelt niet teleur maar laat ook niet een indruk achter die je nog lang zal heugen. Ergens tussen de 3 en 3,5. Is het jouw ding of genre een 4, is het niet jouw ding of stoor je je aan de tekortkomingen die de film zeker heeft een 2,5. Geef je deze film 5 sterren (best of the best) dan overdrijf je, net zoals een score van 1,5 of 1 ongeloofwaardig is voor deze film. Een 1 geef je voor braaksels als Shark Attack.

....of The Blackout

Ja die onrealistische tè lage of hoge beoordelingen kom je bij zowat iedere film op MM tegen, maar denk eerder dat dat te maken heeft met generatiekloofjes..

Voordat ik hier lid werd bijv kon ik me soms ook ergeren aan sommige waarderingen en commentaren, maar ach ben zelf ook jong geweest en had toen ook een andere filmsmaak en visie. Na een tijdje weet je wel welke leden je wel of niet serieus kan nemen...

Trage langdradige, Amerikaanse, sentimentele drama's zijn ook niet aan mij besteed, maar met deze hoofdrolspeelster is toch een reden om een film te bekijken.

Sandra Bullock is ook ouder geworden en misschien niet meer zo'n leuke meid als in de jaren negentig films, maar blijf een zwak voor haar houden, vind ze eigenlijk altijd wel goed en het aanzien waard.

The Unforgivable is niet echt mijn genre, toch is het kundig gemaakt en bleef redelijk goed boeien, dus van mijn kant een 3,5*

Trage film, duurt ook te lang. Verhaal oke en ze speelt goed die Bullock

3 sterren

De terugkeer van gestraften in de maatschappij gaat niet over rozen. Dat blijkt recentelijk maar weer uit films als Palmer (2021) en Home (2020). Ook in oudere films wordt dit thema aangesneden. Een mooi voorbeeld daarvan is Straight Time (1978) die ik laatst nog zag. Prima films over mannen die net uit de gevangenis zijn ontslagen en grote problemen hebben om in de maatschappij te re-integreren.
In The Unforgivable is het voor de verandering eens een vrouw die na jarenlang te hebben vastgezeten, terugkeert in het actieve leven. Ze heeft ooit een politieman gedood. Dat feit tekent het verhaal. Het is blijkbaar veel ernstiger om een politieman te doden dan een gewoon mens. De weerstand die zij ondervindt, is steeds weer gebaseerd op dat gegeven. Elke verdere uitleg over het feitelijke of emotionele verschil tussen het één en het ander ontbreekt. Nu is de film sowieso niet van de uitleg. De film presenteert de kijker voortdurend met gegevens die hij maar moet accepteren.
Die aanpak straalt vooral af op de personages. In de hele film valt niet één complexe figuur te ontdekken. Gelukkig repareert het acteertalent dat gebrek grotendeels en is het niet moeilijk om mee te gaan in het drama. Zo vergt de film met een zwaar thema niet veel van het intellectuele vermogen van de kijker en is hij een gemakkelijk kijkbare exercitie. Toch wel een andere ervaring dan de eerste film van Nora Eingscheidt (Systemsprenger (2019)) met een hardere, minder simpele en minder conventionele aanpak. Een film waarbij nog iets van de kijker werd gevraagd. In The Unforgivable worden de gegevens met betrekking tot de gepresenteerde kwesties heel geriefelijk als vaststaand overhandigd.
Tegen het einde veroorlooft de film zich een genrewending door thrilleraspecten toe te voegen. De film die tot dat moment in ieder geval nog op een realistisch gehalte kon bogen, vliegt daar enigszins uit de bocht. Ik vond het maar een merkwaardige finale. Niet eens heel spannend en vooral niet passend bij een film die zich (hoewel oppervlakkig) op een realistische manier met de last van een schuldgevoel poogt bezig te houden.
The Unforgivable is geen goede of interessante film. The Unforgivable is gewoon een lichte variant van een film met een zwaar thema.

Bij verheerlijking van geweld denk ik bijvoorbeeld aan clock work orange , ik snap totaal niet waar je de verheerlijking in terug zou zien????

Even voor de duidelijkheid. Los van plastische chirurgie. Als je twintig jaar lang tussen vier muren in een kleine ruimte hebt vast gezeten kijk je zeker niet vrolijk. Waar gedetineerden weinig of geen vrijheden hebben en de bewaking relatief zwaar is. Na je vrijlating moet je ook nog eens hard knokken om je leven weer op de rails te krijgen en dat heeft ze in uiterlijk/gezichtsuitdrukkingen (emotieloos) goed geacteerd.

Clockwork is dan wel een bacchanaal van geweld maar beslist geen verheerlijking van geweld. Bv. het overheidsgeweld dat Alex wordt aangedaan wordt daar flink bekritiseerd. in deze film wordt het geweld niet expliciet verheerlijkt, maar dit is wel de zoveelste op rij waarin geweld allereerst van alles stuk maakt (het dodelijke schot), maar vanuit geweld komt ook verlossing!! Denk hier aan de bijna-kindermoord. Zie ik ook wel dat Bullock geweldloosheid toepast in de verlossende scene. But i dont care, dat zie ik als een truukje.
ikea, and very proud of it!!

Er is wel degelijk groen te zien, maar dat hebben ze in de montage gehele film de kleur gecorrigeerd. Daarmee heb je een consistente look en kan je daarmee een andere uitstraling creëren en in dit geval grijs/regenachtige kleuren. Dit doen ze puur om de sfeer 'drama' nadruk op te leggen.

Voor de rest ben ik helemaal met je eens met je comments!

Magertjes hoor.

Vond er weinig aan. Kon mij weinig boeien.
Al vaker voorbij zien komen in reviews, maar worden veel onlogische keuzes gemaakt door de personages wat ik niet kon loslaten. Cinematografie vond ik niet veel soeps, verhaal zwak, acteerprestaties van Sandra Bullock slaapverwekkend en 'plottwist' onrealistisch/vlak.
Het is wel echt een ouderwetse speelfilm drama, maar had met zo'n cast veel en veel meer verwacht dan dit. Jon Berthal en Viola Davis waren de enige lichtpuntjes.

Nee, kon geen impact maken. Spendeer liever je tijd aan Bruised die gelijktijdig uitkwam.