Moonfall (2022)

Als ik moet kiezen tussen deze en Independence Day (1996), beide van Emmerich, dan wint Independence Day dik om de simpele reden dat daar veel meer sfeer in zat en niet te vergeten goede humor. Daarbij komt Moonfall af en toe zeer onnozel over qua dialogen, vooral het moraalgeneuzel. Zelfs de kinderen kraamden onzin uit. Berry en Wilson mogen dan wel bekende acteurs zijn, maar hier kwamen ze dom en amateuristisch over. Het slechtste vond ik de rol van Doug. Waar hebben ze die vandaan gehaald? Tja, en dan hebben we Mr. Sutherland nog; niet meer om aan te zien en te horen. Stop die nu maar achter de geraniums. Er was trouwens ook iets goeds aan deze film; de CGI. Knap gemaakt, dit trekt mijn score naar een voldoende. Opmerkelijk dat die ruimteschepen zo'n zware geluiden produceren, in het luchtledige...

Matige film waarin de maan van zijn baan afwijkt met alle desastreuze gevolgen vandien. Ronald Emmerich doet waar hij goed in is, maar desondanks is dit toch wel een mindere film. Clichematig op meerdere vlakken en het gaat ook allemaal nogal snel. Ook valt de cgi wat tegen voor een film als deze. Desondanks hier en daar wel vermakelijk (vooral ook omdat het soms nogal belachelijk wordt).

Mooie SF film, genre waar ik wel van jou. Ik had echter constant het gevoel dat men teveel wilde vertellen in een te korte tijdspanne. Zo springen scènes van de hak op de tak of sloegen ze stukken over. Dit had geen weerslag om mee te zijn in het verhaal maar het kwam daardoor allemaal wat oppervlakkig over. Ik had nergens een beklemmend inlevingsgevoel. Veel clichés, maar welke film is dit in dit genre niet meer de dag van vandaag… Grafisch zeer mooi wat veel goed maakt. Verhaal ook leuk met name de ontknoping. Maar opnieuw, het gaat er allemaal wat heel losjes over. Enkele pogingen tot humor, maar pakte niet bij mij. Omwille van verhaal en grafische beeldvorming toch nog een 3,5 * waard. Had misschien iets te hoge verwachtingen, maar als SF-liefhebber toch wel voldaan.

“This planet has suffered five extinctions. This is going to be the sixth.”

Jemig wat was dit een saaie zit. En dat nog wel van een oude rot in het vak die echt hele goede apocalyptische films heeft uitgebracht, en helaas mag deze zich daar niet bij schrijven, al staat hij wel in zijn lijstje. Want wat je van ‘Roland Emmerich’ verwacht kreeg je niet. Normaal gesproken waren zijn films best sterk, en ik heb er van sommige ook echt wel genoten, al merk je de laatste tijd wel dat de beste man toch zijn magie wat is verloren. Toch ging ik de film in met een goed gevoel, ondanks dat de film overal héél laag scoort en eigenlijk ook met de grond gelijkgemaakt wordt door de meeste recensenten. En in het begin snapte ik het nog niet helemaal, de film voelde best verzorgd aan en zeker de CGI is van een goed niveau waardoor ik automatisch vaak makkelijker kijk naar dit soort films.

Al kom je snel er achter dat het script werkelijk flinterdun is, met de meeste en grootste clichés die je maar kan bedenken, en dat is niet alleen niet wenselijk, het ruïneert deze film volledig die potentieel best wel veel liet zien maar, de uitwerking was slordig, chaotisch en voornamelijk héél saai. Men moet de wereld redden van een catastrofale gebeurtenis maar, er zijn blijkbaar grotere problemen dan dat die voorrang krijgen. Neem bijvoorbeeld de zoon van ‘Harper’ die in de gevangenis zit, en die moet blijkbaar eerst nog op vrije voeten komen. Of de soldaat van een extreem hoge rang, die een order van de president negeert omdat zijn ex-vrouw in de ruimte zit, en de andere man zich druk maakt om zijn vrouw op aarde, prioriteiten worden duidelijk gesteld alleen lijken deze mij in de meeste kwesties nogal een verkeerde keuzen. En zo kent ‘Emmerich’ wel meer stukken waar van ik begon te gapen, zie wanneer de astronauten beginnen met hun lancering, en de zoon van ‘Harper’ vervolgens ook moet vluchten voor de tsunami en blijkbaar makkelijk eruit kan komen waren scenes die vond ik nou net niet nodig, en dat waren de dooddoeners van deze film.

En toch vond ik het concept helemaal nog niet zo slecht. Alleen was de uitwerking echt niet meer van ‘Emmerich’ klasse. Het concept wat je later eigenlijk volledig wordt uitgelegd en je, je daar ook niet meer zorgen om hoeft te maken kent wel een aantal dingen die we al gewend zijn in de film wereld. Zo vond ik de leefwereld in ring vorm buiten de aarde, die we zien als het verhaal wordt ontleed, (lijkt heel erg op de wereld die we ook voorbij zien komen in ‘Elysium’) een leuke toevoeging aan het idee, en bijvoorbeeld de A.I. wat tot leven komt en eigenlijk zich tegen de mens gaat keren zijn wel dingen waarvan ik het gevaar in het echt ook nog wel in kan zien. Toch, en dat zeg ik dus al vaker, vind ik de uitwerking gewoon niet goed.

Het is allemaal heel spectaculair verder, alleen voelde ik er niet zo veel voor. Ik vond de rol van ‘John Bradley’ overigens zeer vermakelijk. Als zogenaamde ‘wetenschapper’ kwam zijn rol leuk tot zijn recht in de huidige wereld waar deze mensen onder de noemer ‘wappie’ zullen vallen. Toch vind ik het leuk dat ‘Emmerich’ ook wel aan denkt deze rol zo over te laten komen, alleen wel dat hij zijn gelijk behaald. Voor de rest deed de cast het prima en daar lag het allemaal ook echt niet aan, want ‘Patrick Wilson’ deed het aardig en ook ‘Halle Berry’ vervulde een leuke rol.

Het verhaal vond ik gewoon niet boeiend genoeg, de film kent geen spanning aangezien alles wel redelijk voorspelbaar was en ‘Emmerich’ strooit met vervelende, saaie en irritante clichéscenes die deze film niet verdiende. Had er wat meer enthousiasme in gezeten, en een sterker script dan was deze film echt wel vermakelijk geweest. En zoals ik al zei wat het ‘CGI’ stuk echt van goeie klasse, dat weet overigens deze hele film wel te redden in mijn ogen. En dat zorgt wel voor een enorme dubio in mijn ogen. Want, ook al heb ik ‘Emmerich’ aardig afgekraakt in mijn mening over deze film, er zaten echt wel sterke kanten aan de film met een visueel prachtspel. Alleen als je dan gaat kijken wanneer een heel caravan kamp word weggeveegd als de maan over komt, en de zoon van ‘Harper’ weet te overleven door in een schuur te staan die net niet helemaal ten onder gaat omdat dat blijkbaar niet kan zijn van die scenes die deze film echt saai maken.

Dus ik blijf er wel bij dat ik deze film echt niet goed vind. Ondanks de mooie stukken, en die maan is ook prachtig gedaan wat overigens best vet was om te zien hoe die zo dichtbij kwam wanneer hij over die bergen heen kwam. En dat is de potentie die deze film constant wel liet zien, alleen was de uitwerking gewoon nergens, echt zonde!

Moonfall, erg naar uitgekeken!

Eerder vluchtig wat beelden voorbij zien komen, het verhaal klonk goed en de beelden veel belovend, daarbij heeft Roland Emmerich toch best wel wat aardige films gemaakt.

Maar wat een domper weer.....

Dit kan toch niet, dat je in 2022 met de technieken van nu, het publiek zo'n film voorschotelt!

Heel erg matig geacteerd: uiterst extreme gebeurtenissen, maar niemand toont enige emotie. Geen schrik, geen paniek, amper verandering van gezichtsuitdrukking, gewoon handelen met de nieuwe situatie....

Qua acteurs ook wat aparte keuzes:

Halle Berry, had ik lang niet gezien in films, maar die zag er nu 10 jaar jonger uit dan ik haar voor het laatst zag, heel apart. Verder niet slecht maar maakte ook totaal geen onuitwisbare indruk.

Donald Sutherland, waar was dat nou voor nodig om hem maarliefst 1 minuut te laten zien, had hij soms nog iets tegoed?

Michael Pena, vind ik toch wel een aardige acteur maar speelt geen rol van betekenis, slechts een bijrolletje in het "zij-verhaal".

John Bradley herinner ik mij van een sterke rol in Game of Thrones, maar speelt nu een soort clown, waardoor hij de hele spanning uit de film trekt.

Het verhaal is goed en interessant, het belooft veel spanning en sensatie, maar het is erg slecht uitgewerkt.

Als eerder aangegeven, reageren de karakters amper op de extreme gebeurtenissen, daarbij worden er hele "goedkope" keuzes gemaakt waardoor alles erg ongeloofwaardig wordt.

Ook het zij-verhaal is totaal niet interessant en zou geen enkele invloed op de film hebben als dit was weggelaten.

De special effects zijn bovenal erg triest.

Wanneer er ruimte is voor "geweldige" special effects mag je verwachten dat ze je enigzins doen geloven dat het echt is wat je meemaakt. Nu was het overduidelijk dat het inelkaar geknutseld was.

De tsunami die het gebouw binnen denderde, leek eerder op een emmer water die leeg gegooid werd.

Ook de beelden buiten waren om te huilen. De karakters stonden zo scherp uitgelijnd voor een blauw scherm, dat het direct irritatie opwekt.

Heel jammer, hoge verwachtingen, maar dikke teleurstelling!

Wanneer deze film in de jaren 90 gemaakt zou zijn zou hij er toen der tijd misschien nog wel mee door komen.

Maar films als Armageddon, Deep impact (waar naar mijn idee het idee van deze film op gebaseerd is*), independance Day, etc, zijn echt véél beter, ook nu nog!

(*) En niet alleen gebaseerd op Deep Impact, zoals de komeet en brokstukken naar de aarde komen, het leger wat ingezet wordt, het vluchten naar een schuilkelder van een zoon.

-Elysium - de beschaving in het "wiel" in de ruimte

-Armageddon - een held die een kernbom in het binnenste wil brengen

-Sunshine - het binnenste van de maan (ipv de zon) waar ineens ook allerlei kamers zijn

-Gravity - het geknutsel en de botsing in het begin bij de satelliet

-Life - de intelligente levensvorm die overneemt

-Ad Astra - een flits laten zien van Donald Sutherland

Eigenlijk is er vrijwel niets nieuw of zelf bedacht!

Tijdens het kijken benieuwd naar de afloop, maar zeker niet om aan te schaffen of een keer herzien.

Heel heel matig en door al het afkijken van andere films slecht en een extra -0,5

1*

Moonfall is een ramp van een film. Er is amper doorkomen aan. De drie hoofdrolspelers zijn eigenlijk allen vervelend, met Wilson voorop. Hoewel hij best een fijn acteur is, is hij hier vrij misplaatst. Laat m maar lekker griezelfilmpjes maken. De dikke sidekick is overigens (weer) niet grappig. Echt los gaat de film eigenlijk ook nergens en het budget voor de effecten zit m voornamelijk in de visueel best aardige ruimtescene’s, maar een auto in de sneeuw laten parkeren moest ook al uit de computer komen. Om over de slechte pacing nog maar te zwijgen.

1,5

Popcornvermaak? Zoute popcorn ja. Bah.

Best ok. Goed is het misschien niet, maar ik heb best genoten van de film. Er had wel meer in gezeten, de k ik. Origineel niet. Heeft veel weg van andere sf/rampen films uit de jaren 90. Als je daar van houd is deze best het bekijken waard.

Vermakelijke film waarin men vele rampen die de mens kan overkomen verenigt. Flink wat geleend van andere scifi films. .

Het idee dat de maan een vreemde entiteit bevat is leuk bedacht. De uitwerking slaat nergens op. Maar so what. Het blijft scifi.

Het acteren kan wel wat beter. Ook wat humor door de John Bradley als de intellectuele lulletje rozenwater.

Er zit flink wat vaart in de film. De lastige stukjes slaat men over. Maar dat stoort niet.

De muziek gooit er nog een sausje extra spektakel overheen. En je hebt alle ingrediënten voor een ongecompliceerde film waar je achteraf vooral geen serieuze gedachten over moet hebben.

Ja, dit is niet best hoor. Ik had geen specifieke verwachtingen, maar hoopte toch wel een film voorgeschoteld te krijgen die het aanzien waard is. Ik heb hem wel uitgekeken om de critici van critici voor te zijn ("de film niet uitkijken en wél een mening geven"). En dat was met ruim 2 uur nog best een lange zit voor deze film.

Waar gaat t mis? Waar 'niet' kun je beter vragen. Hoewel het er technisch allemaal nog best gelikt uitziet, vliegt de film verder al vrij snel behoorlijk uit de bocht. Een over de top verhaal met personages die alles overleven, wat er ook op ze afkomt. Astronauten die zonder training de ruimte ingaan, een ruimtevaartuig dat tientallen jaren roesten in een loods binnen no-time operationeel is. Wat betreft realisme hebben de makers het zich wel erg gemakkelijk gemaakt. In deze film is niets onmogelijk. Dan nog even een vleugje humor en emotie toevoegen als zout en peper aan een pan soep en het resultaat moet een hitfilm zijn waar alles in zit. Nou.... mission not accomplished.

Nou zijn er hier ook mensen die zeggen, als ik me ermee vermaak, dan is het toch een goede film? Eh, nee, sorry maar dat is geen afdoende criterium en zegt meer over smaak dan kwaliteit.

Als regisseur kun je hier niet trots op zijn.

Ik ben deze film tegenkomen bij een review van de critical drinker. Uiteindelijk heb ik toch maar eens de moed gehad om de film te gaan kijken en ik moet zeggen, hij voldeed volledig aan de verwachtingen. Mijn god, wat is het verhaal van deze film verschrikkelijk slecht.
Ik zet graag mijn verstand op nul om een film lekker weg te kijken, maar deze film vliegt zo ver uit de bocht dat zelfs met het verstand op nul het niet te harden is. Als ultiem voorbeeld was voor mij het einde wel treffend. Uiteindelijk is de wereld gered, maar de wereld is wel één grote puinhoop doordat de maan over het aardoppervlak schuurde. De samenleving is gewoon verwoest. Maar die mobiele telefoon doet het natuurlijk nog wel om met mama te bellen. Zo zit de film volledig vol met dit soort verhaal inconsistenties.
Goed, van mij krijgt de film 1 ster voor visuele effecten want ik moet wel toegeven, het zag er wel gelikt uit.

Van dezelfde regisseur als Independence Day en gedurende de film voelde ik ook wel enigszins dezelfde vibes. Maar deze film is toch wel een stuk minder, en dat terwijl ik al niet zo'n grote fan van Independence Day. In ieder geval is deze film een droom voor conspirary theorists, want het moet natuurlijk hun grote droom zijn om gelijk te krijgen op eenzelfde manier als in deze film. Het maakt me niet veel uit, ongebruikelijke uitgangspunten zijn inherent aan film. Een setting mag onrealistisch zijn, het kan nog steeds geloofwaardig uitgewerkt worden.

Daar gaat het alleen mis in deze film. Er klopt helemaal niets van de natuurkunde in de film. Als er een witte dwerg in de maan verstopt zit, dan heeft de maan een massa die veel groter is dan die van de aarde, waardoor de aarde dus om de maan zou cirkelen, getijdekrachten veel sterker zouden zijn, en de aarde uiteengereten zou worden als ze zo dicht bij de maan zou komen zoals in de film gebeurt.

Verder zit er totaal geen vaart in de film, de personages rommelen maar wat aan om in leven te blijven waarbij toevallig en gemakshalve de nieuwe echtgenoot van de ex van de hoofdpersoon om het leven komt, waar niet om gerouwd wordt in de film, ondanks dat hij zelf ook kinderen met de ex heeft, maar in ieder geval is ze weer beschikbaar voor de hoofdpersoon.

Ik kan er niets mee. 0,5*.

och ja, zeker niet verveeld. Er valt genoeg te beleven en eerlijk gezegd is de clou over de maan wel leuk gevonden en heel fantasierijk. Zag er overigens ook goed uit, vooral binnen de maan. Toegegeven niet alle effecten zijn even geslaagd of zien er goed uit, maar qua actie en beelden krijg je toch wel zeer vermakelijk entertainment. Ook een leuke cast die een degelijke rol neerzetten. Uiteraard moet je alles met een korreltje zout nemen en kun je de film met tal van negatieve kritiek op gebied van wetenschap en wetten van de natuur volledig neersabelen. Maar als je dat kan doorprikken heb je wel een leuk avondje sciencefiction. Het verhaal met de kinderen is een verhaal binnen een verhaal en had weggelaten kunnen worden want hier komen redelijk wat overbodige over the top scènes naar voor. 6/10

Op deze site heb ik me al eens vaker afgevraagd waarom Patrick Wilson ondanks zijn acteertalent, zijn knappe uiterlijk en zijn niet oninteressante CV nooit een ster is geworden. Zijn optreden in deze film zal zijn carrière in ieder geval niet in een stroomversnelling hebben gebracht, want dit is echt een ongelooflijke draak. Meestal vind ik de eerste helft van een rampenfilm het leukst (het onheil kondigt zich aan, de held ziet de voortekenen, niemand gelooft hem, de eerste ongelukjes worden nog niet met elkaar in verband gebracht...), maar wanneer die eerste helft hier al zo weinig interessant is voorspelt dat weinig goeds, en het niveau van de rest van de film komt nog moeiteloos ónder die lage verwachtingen uit. Suffe personages met wie ik onmogelijk mee kan leven, een monster dat voor zijn uiterlijk leentjebuur heeft gespeeld bij de Resident evil-fims, mensen die worden aangespoord ergens aan te gaan hangen wanneer er weer een reusachtige stunt moet worden uitgehaald, niemand die schrikt wanneer er op honderd meter afstand een enorme vuurzee oprijst, en een climax met een bom. En waarom moet het nou weer de man zijn en mag het niet de vrouw zijn die de wereld redt? Enige pluspunten zijn John Bradley die voor de komische noot zorgt zonder in een karikatuur te vervallen, en de state-of-the-art-FX wanneer de capsule het binnenste van de maan bereikt. Verder maar weer gauw vergeten, deze Journey to the center of the moon.

Dit is een vermakelijke actie/sciencefiction film.

Het verhaal is natuurlijk MEGA Fanta, maar als je dat opzij zet, krijg je best een leuk filmpje.

Sommige special effects zien er goedkoop uit, maar sommige zien er ook weer goed uit.

Ik weet niet waarom, maar heb altijd een zwak voor Halle Barry. Ze ziet er altijd knap uit. Met stoer petje op of met lange haren, gewoon mooie oogopslag.