I Onde Dager (2021)

Goeie film over een man en vrouw wiens huwelijk niet lekker loopt die een weekendje weg gaan. Het verhaal zelf stelt niet al te veel voor, maar het komt hier en daar wel verrassend uit de hoek. Een lekker portie bloederig geweld en Noomi Rapace en Aksel Hennie hebben een goeie wisselwerking samen. Een paar kleine inzakmomentjes, maar 3.5 sterren zijn wel op hun plaats.

Wat een verrassing was dit zeg. Een typische actiefilm is het niet denk ik. Valt wat mij betreft meer onder komedie/horror. Lang niet zo gelachen om de gortdroge humor. Men neemt geen blad voor de mond. Gewoon keiharde actie en werd continue verrast. Extra ster voor de schiet in kontscene.

4 sterren

Wat een heerlijke horror-comedy Zo komen we ze niet vaak tegen op Netflix. Zowel de humor als horror waren perfect gemixt

Lekkere film met een leuke cast. Er zit genoeg vaart in en het ziet er allemaal tof uit, vooral bij het boothuis. De leukste rol die ik van Noomi Rapace gezien heb.

Doet me wat denken aan Tucker and Dale vs. Evil (2010).

Aanrader wel.

Geweldige film die gedragen wordt door Noomi en Hennie, zwarte humor en een teiltje onder je tv voor het bloed. Heerlijke komedie, veel gelachen, aanrader

Een Noorse misdaadkomedie met verrassende plotwendingen die zich kan meten met het werk van de Coen Brothers (o.a Fargo) een absolute aanrader!

Een echtpaar met een uitgeblust huwelijk gaat een weekendje naar een afgelegen huis, de echtgenoot heeft snode plannen. Alles loopt anders dan gepland als er een stel ontsnapte gevangenen opduiken. Moorden blijkt een zeer efficiënte relatietherapie te zijn.

Het concept van de film is niet nieuw of origineel. De uitwerking is wel perfect. Stereotype cartooneske personages, bijzondere muziekkeuze en heel veel onderkoelde bijna Engelse humor. Dat kunnen die Scandinaviërs wel!

Een opstapeling van maffe gebeurtenissen gepaard met veel geweld en bloed, zelfs mijn vriendin vond het leuk. Het gesproken Noors lijkt de humor te versterken. Ik heb de laatste tijd niet meer zo hoeven lachen om een film.

Volgens mij zijn de makers van deze film 100% geslaagd in het bereiken van het beoogde doel: de Coen brothers naar de kroon stijgen. Toch verdienen die laatste de originaliteitsprijs.

Een relatie is gebouwd op vertrouwen. In plaats van de courante weg op te gaan en te scheiden zoals normale mensen, vond men er niet beter op elkaar met de dood te belagen. Dan heb je er achteraf ook gewoon geen last meer mee.

Leuk uitgangspunt die leidde tot fijne dialogen en anekdotes. Niet dat het allemaal zo hoogstaand was, maar ik kon er best wel de humor van inzien.

Veel geklop en getimmer op elkaars hoofd. Bizarre gebeurtenissen en idiote acties gespekt met geslaagde humor. Eigenlijk best aangenaam om te volgen. Zeker van genoten voor een lui avondje in de zetel!

Vreemde eend in de Netflix bijt. Vreemd, maar wel lekker. Inderdaad gortdroog, lekker goor maar af en toe ook gewoon best wel kolderiek. En die combinatie is dus wel fijn. Hoewel die kolderieke kant af en toe wel eens een beetje doorschiet en met een iets coolere leider van de slechteriken de film écht sterk had kunnen zijn, geeft I Onde Dager je gewoon een leuke avond.

3,5*

Knotsgekke aktiekomedie, vol zwarte humor en bot geweld. Komt wat traag op gang en duurt uiteindelijk ook te lang, maar eenmaal op stoom is dit een zeer onderhoudend, zij het herhaaldelijk volledig over de top filmpje. De prima cast draagt flink bij aan de pret, evenals de strakke timing van bepaalde visuele grappen. Erg lollige dialogen ook, althans, als ik op de vertaling af kan gaan. En die vader van Aksel Hennie... wat een rol heeft die gast.

Lekkere grove actie komedie. Het verhaal is niet heel origineel. De uitwerking daarentegen wel. Na een korte introductie belandt de film in een knotsgekke achtbaan vol actie, spanning, gitzwarte humor en gore. Middels wat flashbacks wordt langzaam aan alles duidelijk, niet dat de wendingen verrassend zijn, maar wel lekker gestoord, zoals de komst van de vader van de hoofdrolspeler. De film duurt wel net iets te lang en het eind is wat overbodig. De acteurs zitten lekker in hun rol en zijn goed gecast. Heerlijke film. 4.0

Erg leuk om weer eens zo’n film tegen te komen op netflix. Heerlijke misdaadkomedie met in de eerste drie kwartier lekker subtiele, onderkoelde humor met glad uitgestreken Scandinavische koppen en de droge taal.

Daarna vliegt het mooi de bloederige bocht uit, met een hoop verwijzingen inderdaad naar de Coen brothers (Fargo, O Brother Where Art Thou). Vanaf de helft had de film korter gemogen, sommige scènes waren aan de lange kant. Maar dat doet niets af aan de geslaagde mix tussen (galgen)humor en misdaad.

I Onde Dager betekent zoiets als In slechte dagen oftewel tegenspoed! En ja het is een understatement dat het met de relatie van actrice Lisa (Noomi Rapace) en regisseur Lars (Aksel Hennie) niet zo goed gaat! Ze hebben geldproblemen en maken ruzie, dus het is tijd om van haar of hem af te komen!

Ja er worden klappen uitgewisseld. Er wordt bloed vergoten. En dan komt er externe partijen bij om nog meer klappen uit te delen! Aksel Hennie is heerlijk als de onhandige sukkel die wordt onderschat en Noomi Rapace weet als haar gebruikelijke zelf dit mooi aan te vullen! De twee Noorse, Rapace en Hennie, doen het zeer goed samen.

Regisseur Tommy Wirkola ("Dead Snow", " Hansel & Gretel: Witch Hunters", "What Happened to Monday") serveert verder genoeg grappen en onverwacht bloederigheid om het grappig en interessant te houden. Niet dat alle grappen even geslaagd waren! Zo zijn de meeste poep en seks wel erg voor de hand liggend maar de nazi en andere 'politiek incorrecte' (me#too en elektrisch rijden) waren heerlijk!

En door een redelijk vlot tempo, de grove bloederige actie en de belachelijkheid van de steeds bizarre situatie, waren ook de minder geslaagde grappen helemaal niet zo storend! Het was verder een 'wilde rit' waarbij flashbacks het centrale plot blijven onderbreken, zodat je kunt begrijpen wat er op dit moment aan de hand is. Het is gewelddadig, over de top en gaat echt helemaal los, meer had ik ook niet te wensen!

Vermakelijk.

Komedies van Scandinavische makelij willen al eens absurd zijn en dat is deze absoluut ook. Dat levert een hoogstaand eerste half uur op, waar dat gek toontje zich heerlijk settelt. Aksel Hennie en Noomi Rapace zijn uitstekend als koppel dat op elkaar uitgekeken is. De film is relaxed, maar ergens op de achtergrond weet je dat er vroeg of laat uitspattingen volgen.

Eens dat ontploft is het een kwartier lang best grappig. Na de intrede van de voortvluchtigen kan het spijtig genoeg niet zo goed blijven. Die figuren zijn toch net niet goed genoeg geschreven. Aan bloederige uitspattingen evenwel geen gebrek. Daar gaat men toch vrij stevig op door, helaas zonder echt memorabele of creatieve vondsten. Tegen het einde had ik het wel gezien.

3

“Til death do us part”

Ja verassend leuk! Deze Noorse actie/thriller film verandert heel snel van concept, als onschuldige misdaad komedie komt al gauw een donkere actie-horror om de hoek zetten wat je totaal niet aan ziet komen. Ik heb al een paar goede dingen gelezen over deze film maar, wou hem eigenlijk nog héél eventjes bewaren voor een later moment om te bekijken. Eigenlijk kon ik niet echt meer wachten en gezien de horrortag toch snel nog even mee genomen in de laatste dagen van de challenge.

Het begint als een huwelijks ruzie, die eigenlijk een beetje next-level is omdat ze alle twee de andere van kant willen maken. Dit zijn ze constant aan het uitvoeren door om de beurt eigenlijk vastgeketend te zitten maar tijdens deze scenes ontstaan er erg lange praatscenes die eigenlijk een beetje de grip van de film eruit halen, het is komisch op zijn vlak maar wordt door het lange gepraat niet meer bijzonder.

Ook op het moment wanneer de drie boeven uit het dak vallen, of door het plafond beter gezegd weet de film na een erg leuke introductie met o.a. een neo-nazi weer volledig in te kakken en slaapverwekkend te worden met veel gelul. Het duurt sowieso wel een uurtje voordat de film eindelijk schot in de zaak krijgt, dit is het moment wanneer de twee weten te ontsnappen uit hun ‘handboeien’ en vluchten.

De film wordt daarna een stuk bloederiger, met het in elkaar slaan van gezichten, schotwonden met als klap op de vuurpijl dat de vader van ‘Lars’ bewerkt wordt met een grasmaaier waarna je hem weg ziet kruipen met alle ingewanden uit zijn buik, heerlijke scene.

De film is bij vlagen komisch, maar na een moeizaam begin moet het einde de film volledig redden (en dat deed hij ook). Ik heb alsnog onwijs kunnen genieten van een leuke actie film met een hele grote tint horror er aan toegevoegd, en na een uurtje schiet de film voorbij.

3.5*

Wat een amusement! Een beetje een grove en bloederige 'Home Alone' met en voor volwassenen. Naast actie en een beetje thriller behoorlijk wat humor en er zaten wat dat betreft een paar hele goede grappen bij. Het gezicht van Lars toen hij aan de boot hing was meesterlijk geschminkt. Het geheim achter de 3 biljartballen, richting het einde, was leuk gevonden. Prima cast: de rol van Lars vond ik het beste vertolkt. Het is allemaal geen hoogstaande cinema en de overlevingskansen van het koppel waren wel heel erg groot maar dat deed absoluut geen afbreuk aan het geniet-niveau van deze film. Ik gok dat ze tijdens de opnames hiervan ook vele momenten hebben gehad dat ze niet meer bijkwamen.

Leuk!

Wirkola keert na een divers aantal avonturen in het grote filmland Amerika weer terug naar Scandinavië om het daar lekker simpel aan te pakken. Ik vermoed dat Wirkola genoeg had van het gebrek aan vrijheid en besloot zijn eigen dingetje weer te doen in een omgeving die hem daar de ruimte voor geeft. Het levert een erg vlotte film op.

The Trip kan profiteren van een element waar heel veel andere films niet mee kunnen omgaan, en dat is een droge en platte vorm van humor. Het wordt normaal snel te flauw, maar in The Trip werkt het juist zeer effectief. Heb in tijden niet zo hard gelachen om de domheid van een film zoals deze, een gevoel dat ik erg heb gemist. Zowel in geweldsuitspattingen als dialogen raakt Wirkola voortdurend de juiste noten.

Acteerwerk is ook verrassend te noemen. Hennie en Rapace vormen een verfrissend duo en spelen ook weer eens personages waar ze iets mee kunnen. Rapace speelt sowieso de beste rol in tijden in plaats van die standaard meuk waar ze niks mee kan. Schurkentypes zijn verder ook erg lollig ondanks diens flauwe types. Het blijft elke keer Wirkola die het op de juiste manier overbrengt.

Genoeg geweld, humor en tempo in een film die per minuut genietbaarder wordt. Tempo had misschien wat meer mogen zijn in de finale en de uiteindelijke klap stelt wat teleur, verder is het een zeer genietbare film geworden waarin Wirkola weer zichzelf is. Zo te zien wordt zijn volgende project weer gewoon Amerikaans, maar ik hoop dat hij daarin wat van zijn eigen humor in mee kan nemen, want dat werkt erg goed.

Schitterende en gruwelijke thriller. De humor was gitzwart en de spanning te snijden van begin tot einde. Echt een hele vette film!

Geweldige film met een uitstekende rol Noomi Rapace van Mannen die vrouwen haten. Ze speelt hierin een

rol die haar echtgenoot wil vermoorden maar dat geldt ook andersom. Een ludieke film met de nodige (bloedige) actie. Een toppertje en een aanrader dus

De plotomschrijving vond ik op zijn minst ludiek. Tel daarbij het gortdroge gevoel voor humor dat Scandinaviërs niet vreemd is en dit kon best een leuk stukje cinema worden. Vooraf had ik veel verwacht maar na pakweg 45 minuten werd dit toch iets heel anders als wat ik hadden kunnen bedenken

Met stijgende verbazing heb ik alles aanschouwd en lach af en toe op de grond van het lachen. De zwarte humor was voortdurend raak. De acteurs hadden de juiste toon te pakken en het scenario was zeer creatief. Speciale vermelding verdiend Noomi Rapace die na Män Som Hatar Kvinnor (Film, 2009) - MovieMeter.nl eindelijk weer eens een leuke rol te pakken heeft.

Na afloop kwam ik erachter dat deze regisseur verantwoordelijk is voor mijn favoriete zombiefilm allertijden Død Snø (Film, 2009) - MovieMeter.nl. Qua humor en effecten wijkt deze film er niet veel vanaf en was bijzonder onderhoudend.

In tijden van misselijkmakende correctheid waarbij we als kijker doodgegooid worden met een enorm aanbod van inwisselbare en politiek correcte films is het heerlijk om dit bijzonder lompe en humoristische werkje te ondergaan.

Mensen met een zwart gevoel voor humor en enig relativeringsvermogen zouden dit gerust eens kunnen proberen. Voor mij vloog de tijd in ieder geval voorbij.

Nu te zien op Netflix.

I Onde Dager van regisseur en co-auteur Tommy Wirkola verhaalt van een bloedige guerilla in een Noors vakantiehuis Twee rollen touw, een zaag en een hamer die ergens in het begin van de film over de kassaband van een bouwmarkt rollen, zeggen iets over de brute wijze waarop de guerilla wordt uitgevochten.

De film is vergeven van de humor. Geen subtiele humor. Dat kun je van de regisseur van Dead Snow ook niet verwachten. De twee hoofdrolspelers Noomi Rapace en Aksel Hennie vertolken hun rollen sterk. Ze spelen een getrouwd echtpaar uit de filmwereld met een huwelijkscrisis. De clichés die met hun sterrenstatus is verbonden worden heerlijk uitgespeeld. Denk hierbij vooral aan het overdreven uitdragen van ondeugden als ijdelheid en hooghartigheid. De onderlinge dynamiek is grappig.

De intrede van drie andere personages zet de film in een andere versnelling. Wat volgt is een aaneenschakeling van moordscenario‘s die creatief, bloedig en vol zwarte humor voorbij komen. Veelal grofmazig en erg leuk.

De grote manco‘s aan de film zijn de lange speelduur en het overbodige gebruik van flashbacks. Het is alsof Wirkola met die flashbacks aan zijn film een complexiteit wil toekennen die de film niet bezit. Het plot is eenvoudig en heeft geen laag. Flashbacks veranderen daar niets aan. Daarnaast is een speelduur van 113 minuten veel te lang. Na 90 minuten is de koek wel op. Na die tijd belandt de kijker in een langgerekt scala van herhalende zetten, die in de herhaling hun kracht verliezen.

I Onde Dager is een vermakelijke mix van actie en comedy. De mate van vermakelijkheid komt na een tijdje onder vuur te liggen als Wirkola zich inbeeldt dat zijn film gelaagd is. De lange speelduur is onzinnig en in ieder geval niet nodig om het complexe verhaal uit de doeken te doen. Genoten van Noomi Rapace trouwens. Leuke actrice.

I onde dager, oftewel volgens de ondertitels 'En tegenspoed', wat een stuk beter is dan de flauwe Engelse titel. Beetje overschatte film, zoals dat al snel gebeurt als je er maar veel geweld in stopt: op één of andere manier geeft dat een bepaalde status die je niet behaalt als je met iets romantisch komt aanzetten, bijvoorbeeld. Toch is het niet onaardig. Vooral de herfstkleuren geven sfeer aan de film en de introtitels vond ik erg fijn. Gelukkig ook geen pijnlijke missers in de humor, hoewel het meer een flauwe glimlach oplevert dan een echte lach, bij mij dan. Maar inderdaad, amusement op z'n Scandinavisch en als je van het wat hardere filmgeweld houdt dan zit je hier goed.

Ik moest bij deze film denken aan een mix tussen Verlengd Weekend (2005) en Kill Me Three Times (2014). The Trip is een gezellige zwarte komedie die nooit echt scherp gaat, maar gelukkig ook niet te braaf is en zich gaandeweg in de film, gewoon laat gaan. Noomi Rapace en Aksel Hennie komen niet helemaal uit de verf, maar ze zijn best wel leuk om bezig te zien. De film heeft genoeg humor, bloed en twisten om er tot het einde van te kunnen genieten.

Hmm.

Tommy Wirkola heeft met de Dod Sno films de lat natuurlijk erg hoog gelegd. Dat kwam er in zijn Amerikaanse films niet echt uit vond ik - degelijk eerder dan briljant. Toen ik deze aangekondigd zag, had ik wel een beetje gehoopt dat dat een terugkeer naar zijn oude niveau zou betekenen.

En ja, dat is het wel een beetje geworden - halverwege dan. En dus toch teleurstellend, want hoewel alles best goed klopt, het komt nergens echt in de buurt van de vroegere genialiteit. Plus dat net iets teveel grappen teveel poep en pis zijn, en ja, daar is een plaats voor, maar in een film waar je iets geniaals van hoopt is dat het dus niet.

Nou maar hopen dat de volgende weer wat beter is.

Leuk zwart humoristisch filmpje van Wirkola, die wel bekend staat onder zijn Dead Snow-project. In de tussentijd heeft hij het ook in Amerika opgezocht (de geweldige Hansel & Gretel in het achterhoofd) maar nu keert hij weer terug naar de basis en zijn roots met deze kleinere film.

Noomi Rapace, wat leuk... Onze Liesbeth Salander is nu een soort van huisvrouw geworden die door haar man Lars wordt overgehaald om een soort vergevingsreis te maken naar een vakantiehuis aan de Fjorden. Wat Lisa echter niet in beginsel weet is dat Lars allerlei gereedschap en de nodige middelen in zijn kofferbak verborgen houdt. Echter lijkt Lisa hem een stap voor te zijn, want ook zij had nog wel een appeltje met hem te schillen.

Dit ontpopt zich tot een project wat gaandeweg alleen maar gekker en absurdistisch lijkt te worden. Eerst lijkt er nog een kat en muis spel te ontstaan tussen het stelletje, maar al snel komen ze erachter dat ze elkaar toch nog wel nodig gaan hebben. Op zolder zitten er namelijk, stomtoevallig, drie ontsnapte bajesklanten verscholen.

Deze bajesklanten: Een seriemoordenaar, een zedendelinquent en een Neo-Nazi (leuk gevonden) laten zich niet zo snel kennen en houden Lars en Lisa gegijzeld. Maar... ook komen er nog wel wat vernederende spelletjes van dien, puur voor de lol. Maar dan lijkt het stel los te kunnen komen en gaat het kat en muisspelletje op een bloederige, geschifte en uiterst gewelddadige manier verder. Echter met een nieuwe inzet.

Door de zwartkomische ondertoon lijken al deze gruwelijkheden niet eens meer op te vallen, of wen je er al snel aan. Niks gaat Wirkola uit de weg; zelfs tot de horror-momenten aan toe. Van vechtpartijen met huis tuin en keuken gereedschap, tot een jacht met de dubbelloopse geweren. Het acteerwerk vond ik ook fantastisch uit de hoek komen en zowel het stel als de drie boeven hebben zo eenieder een eigen karakter met de eigen gestoorde trekken. Ook wil het af en toe nog best wel spannend worden. En ja, die vader...

En dan dat einde. Ook dit kan weer in de collectie van de protestgebaren tegen de sociale of massamedia... en tevens ook een dikke middelvinger naar Amerika. Goed bezig, Wirkola!

Ik heb uitbundig genoten.

4,0*

Fijn fijn.

Zo'n typisch filmpje dat niks meer beoogt dan enkel een zeer goeie film binnen z'n genre zijn. Een zwarte comedy, meestal niet het makkelijkste genre, maar blijkbaar heeft Wirkola een balans gevonden die een breed publiek aanspreekt, aangezien deze film het opvallend goed doet qua score.

Vond het vooral leuk dat het eerste derde van de film nogal bewust doorzichtig is. Het maskeert een beetje de twists die later komen, waardoor de tweede en laatste acte ook wat meer indruk maken. Wirkola maakt ook nuttig gebruik van z'n achtergrond als horror regisseur om het einde mooi te laten ontsporen.

Een goede opbouw, fijne acteurs, audiovisueel netjes verzorgd en een mooi crescendo. Een film die gewoon alles goed doet, binnen de afgelijnde verwachtingen natuurlijk. Leuk dat Wirkola terug is, en dat nog wel in de schoot van Netflix. Meer van dit.

4.0* en een uitgebreide review

Zo'n netflixfilm waar je nooit voor naar de bioscoop zou gaan, maar die prima vertier biedt voor wat verloren uurtjes op een stormachtige avond. Of zoals de hypergewelddadige huwelijksperikelen tot een ongemeend zwarte komedie leiden, waarin de echtelijke frustraties tussen Lisa (Noomi Rapace) en Lars (Aksel Hennie) steeds iets verder escaleren en ze elkaar op een bepaald punt zelfs fysiek te lijf gaan. In lijn met 't cartooneske huwelijksgeweld uit klassiekers als 'The War of the Roses' (1989) of 'Death Becomes Her' (1992). Deze luchtige 'comedy of errors' drijft bijna volledig op de chemie tussen Rapace/Hennie en de hilarische situaties waar ze door eigen toedoen in verzeild raken. De komst van een drietal slungelige criminelen lijkt in eerste instantie een wat goedkope afzwakking van 't eigenlijke conflict, maar met deze nieuwe situatie kan horrorregisseur Tommy Wirkola helemaal losgaan met gore en zakjes bloed. Het maakt 'I Onde Dager' (2021) tot een hoogst amusante genrefilm die weinig pretenties heeft en toch voldoende raakt aan bevredigende onderbuikgevoelens.

"Honey, I'm home!"

Helaas is het nog altijd wachten totdat Tommy Wirkola met deel drie uit de 'Dead Snow' reeks komt. Maar als hij dergelijke vermakelijke films blijft maken, heb ik niets om te klagen.

In 'The Trip' volg je het disfunctionele stel Lars en Lisa. Vanaf het eerste moment is duidelijk te zien dat de liefde tussen deze twee al lang is uitgeblust. Om dit weer aan te wakkeren besluiten ze een weekendje door te brengen in een afgelegen blokhut. Ze hadden er alleen niet op gerekend dat ze allebei andere bedoelingen met elkaar hadden...

Met de eerste uitspatting tussen Lars en Lisa had ik een vrij rechtlijnig verloop verwacht te zien. Gelukkig staat je als kijker nog heel wat moois te wachten. Wirkola schudt een aantal grappige wendingen uit zijn mouw, waardoor je nooit goed weet waar het gebeuren naartoe gaat. Dat is namelijk een hoop heerlijke zwarte humor en bloederigheid waar je u tegen zegt.

De pacing is aardig, hoewel het soms iets inzakt. Aan het spel van Aksel Hennie en met name Noomi Rapace is te danken dat de film leuk blijft. Ergens heb ik wel het gevoel dat Wirkola het geheel gelaagder wil laten overkomen, maar niet helemaal in zijn opzet slaagt. Maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Al met al een verfrissende zwarte comedy die het niet schuwt om de registers met bloed open te trekken. Dit is best een aangename verrassing voor een Netflix productie.

3,5 Sterren.

Amusante zwarte en ook absurdistische komedie die ook behoorlijk bloederig uit de hoek komt. Iedereen wordt tot pulp geslaan, en meer. De Noren lijken een patent op dit soort films te hebben. Niet te serieus nemen, geen geloofwaardigheid zoeken... gewoon kijken en genieten.

Komt op mij over als een nare ongebalanceerde mix van "komedie" en onrealistisch bloederig geweld, geen idee wat de makers ermee willen. Not my cup of tea.

I Onde Dager

Gezien de hoge cijfers hier, toch maar eens aan begonnen en wat heb ik van deze film genoten.

Een koppel dat afreist naar een afgelegen blokhut in het prachtige Noorwegen heeft maar één plan, elkaar vermoorden. Als dat vervolgens allemaal niet volgens plan gaat, duiken er ineens drie ontsnapte gevangenen op. Nu moeten Lars en Lisa zien te ontsnappen.

Wat een heerlijke, bloederige film met een goede dosis zwarte humor. De film duurde bijna twee uur, maar vloog voorbij. Lars en Lisa spelen geweldig, maar ook de drie gevangenen doen het prima. De bloederige scenes zagen er goed uit. Richting het einde werd het geweld allemaal wat over the top, vooral met Lars zijn opa. Maar goed, de geloofwaardigheid van zulke films is vaak ver te zoeken en dat moet je ook niet verwachten.

3,5 sterren.

actie/thriller?

het is meer actie (beetje) en komedie.

veel leuke momenten ,maar geen hoogstandje.

goede hoofdrollen met vooral Noomi Rapace, die haar rol goed speelt

restant van de acteurs waren mij onbekend.

gewoon kijken en weer vergeten

Zeer vermakelijke film vol met bloederige actiescènes en zwarte humor. Daarbij een perfect gekoppeld duo die helemaal opgaan in deze film en hun rollen overtuigend weten te brengen. Een kijkstuk vol met hilarische taferelen, leuke wendingen en keiharde actiescènes waar het bloed niet gespaard wordt. Wanneer opa naar het einde ook zijn opwachting maakt, is het hek helemaal van de dam met doldwaze toestanden. De uitwerking naar het einde toe is goed over nagedacht en past helemaal in het plaatje bij de film. 7,5/10