House of Gucci (2021)

Wat een verhaal en wat een verfilming daarvan. Ondanks dat ik niets heb met dit soort kledingmerken verveelde deze film geen minuut. Driver vind ik wat minder maar Gaga en Pacino (80 jaar!) dragen deze film compleet. En natuurlijk de regie door Ridley Scott; met die oude rot heb je ook de top. De prima muziekkeuze maakt van het geheel een plezier om naar te kijken... en te luisteren. Het enige wat af en toe stoorde was het slechte Italiaanse accent.

Matig.

Bijzonder merkwaardig dat een ervaren regisseur als Ridley Scott met zo'n rommelig uitgevoerd verhaal aanmoddert. Ik vraagt me af hoe het zover heeft kunnen komen. De film lijkt me vooral een serieus verhaal te willen vertellen, maar de cast werkt er niet echt aan mee. Veel personages lijken voornamelijk afkomstig te zijn vanuit een kluchttoneelstuk.

Gelukkig wordt het verhaal zelf met een behoorlijke vaart behandelt. Wel allesbehalve interessant geregisseerd, maar het is de synopsis zelf die lekker wegkijkt. De nogal excentrieke vormgeving van een hoop leden houdt de boel kijkbaar. Ik lees veel kritiek op de acteerprestatie van Jared Leto, maar ik zou Scott op mijn knieën bedankt hebben dat hij het personage van Leto in de film heeft gelaten. Tussen de dufheid van een hoop andere personages in valt die van hem positief op. Toegegeven, hij past niet in deze film, maar ik heb tranen van het lachen gehad om zijn geschmier.

De overige leden acteren gelukkig wel naar behoren, maar zoals een hoop andere gebruikers terecht aangeven is de keuze voor Italiaanse accenten echt belabberd en zijn de rollen qua persoonlijkheid nauwelijks uniek. Scott zal vast alle kritiek van zijn team hebben weggewuifd, want ik neem aan dat crewleden echt wel hebben gemerkt dat dit niet door de beugel kan. Erg zonde van namen die best redelijk kunnen acteren, want Driver doet het meer dan behoorlijk en Gaga zat tevens goed in haar rol.

Geen enkel stukje wordt interessant gefilmd, maar de productie oogt duur en gedetailleerd. Er wordt nooit een poging door Scott ondernomen om de editing, een bepaalde interactie of de cinematografie (met uitzondering de zwartwitscene) echt meeslepend te filmen waardoor House of Gucci zich visueel naast de grote gelduitgave niet echt kan onderscheiden. In dat opzicht is Scott een nogal ouderwetse regisseur die moeite heeft om zich aan te passen met de modernere namen, maar tot op zekere hoogte levert hij gelukkig wel kwaliteit.

Echt goed was het niet. De toon botst regelmatig, het verhaal is voorspelbaar en enkele regiekeuzes zijn zeer merkwaardig. Dat neemt niet weg dat de film zo rommelig loopt dat het regelmatig hilarisch is. Godzijdank dat de film niet serieus genomen kan worden, want ik had er niet aan willen denken om een serieuze boel over de modewereld te aanschouwen voor 158 minuten. Goed is het niet, maar ik heb me aardig vermaakt.

Een tamelijk bizar familie-epos.

Een excentrieke famile, met Adam Driver als Maurizio Gucci als introverte en verstandige van de familie.

Zijn vrouw heeft dubieuze plannen om leden van de familie tegen elkaar uit te spelen, in de kaart gespeeld door een louche waarzegster. Maurizio Gucci is te naïef en speelt het spel van zijn vrouw mee, of legt haar in ieder geval geen strobreed in de weg. Met pijnlijke gevolgen...

Ondanks de excentrieke karakters is het een vrij vlakke bedoening. Hoewel het drama zich het laatste half uur toch volop ontvouwt is het geen geweldige film.

Lady Gaga overtuigt wel. Wat is zij trouwens klein...

Ook een mooie rol van Al Pacino, die veel spelplezier toont.

Jared Leto speelt wel erg over-the-top, maar ik vind het wel een grappig personage.

Cinematografisch is het niet hoogstaand en het echte vuurwerk blijft een beetje uit.

De film was in de handen van iemand als Paolo Sorrentino waarschijnlijk veel spetterender geworden.

Krappe 3*

Het lijkt heel wat, maar in feite is dit niet veel meer dan een doorsnee familie-melodrama met een beroemde naam in de titel en een paar sterke vertolkingen in de cast. Of je voor dit verhaal 2½ uur nodig hebt is ook nog maar de vraag (of eigenlijk niet), maar gelukkig blijft Lady Gaga de moeite waard om naar te kijken en is het altijd leuk om Irons en Pacino te zien. Al met al is dat echter bij lange na niet genoeg om hier een goede en constant boeiende film van te maken. En als ik niet had geweten dat Jared Leto hier in meespeelde had ik hem nooit ofte nimmer herkend.

Mooie film. Wellicht wat onevenwicht doordat het door niet italianen gespeeld wordt met zwaar aangezet italiaans accent; de rol van Paolo door Jared Leto als voorbeeld(mijn god wat een irritant personage en irritant gespeeld), en enkele essentiele gebeurtenissen worden wat afgeraffeld(montage fout? script keuze?). Daartegen staat de prachtige gespeelde rollen(goed vertokte karakter ontwikkelingen), onder andere van met name Lady Gaga. Maar ook de bijrollen werden puik vertolkt. Al Pacino ben ik geen fan van en hier blijkt ook maar weer eens waarom. Er is veel aandacht voor mode, alsmede voor het interieur. Dat is allemaal heel mooi gedaan en tilt de film naar een hoog niveau. De mooie locaties zijn met zorg uitgekozen en met fraai coleur locale weergegeven. Er is meer te genieten dan aan te ergeren in deze film. Positief verrast! Kijkwaardig en zeker voor een herkijk beurt ooit.

Mein Himmel, wat een performances door Lady Gaga, Al Pacino en Jared Leto, maar in wezen van alle acteurs. Van Pacino en Leto wordt wel gezegd dat het acteren over the top was (in die parkeergarage, kostelijk), maar dat vind ik niet. Scott heeft z'n keus gemaakt om dit Italiaanse drama vet aan te zetten. Het was ook tragisch wat is gebeurd.

Maandagavond als weekend afsluiter deze The House of Gucci nog maar even aangeslingerd en opzich was ik best nieuwsgierig want de cast en regisseur liegen er niet om maar hele goede beoordelingen krijgt het geheel niet. Dus toch maar een proberen dan...

En hoewel de film meteen een sterke indruk maakt op bepaald vlak is daarna ook heel snel duidelijk wat er tot op zekere hoogte fout gaat, maar daar ga ik later op in rond deze film die toch wel het beste benoemd kan worden als 'The rise and fall of Maurizio Gucci' die aanvankelijk weinig tot geen rol speelt binnen de familie en het modewezen wegens verschillende redenen. Het geheel biedt een aangenaam beeld en stijl van eind jaren '70 en begin '80 qua kleuren, kleding en kapsels en wordt met vet aangezette accenten in een bepaalde kleurrijkheid en milde hysterie vertelt. Het betreft zoals reeds gezegd de relatie tussen Patrizia en Maurizio en hoe de laatste zijn stappen terug zet de familie zaak in en het modeketen grotendeels overneemt. Niet alleen zien de we daarna de struggle met andere aandeelhouders en zaken zoals copycats maar gaat de film nog het meeste over de relatie tussen Maurizio en Patrizia die langzaam spaak loopt.

En het moet gezegd dat de eerste drie kwartier á uur de film absoluut niet verveeld maar echt boeien gaat het geheel toch pas wanneer Maurizio de zaak overneemt met alle verstrengelingen met andere familieleden tot gevolg en de latere moeizame relatie met zijn vrouw. Het zijn toch wel de prachtige locaties met een eighties beeld qua kleding, haar en sfeer die de film erg goed doen, net als verschillende scènes tussen Paolo en Aldo, zoals tijdens de afwas en in de parkeergarage, vooral het laatste is toch wel regelmatig op het hilarische af. Dan is er natuurlijk de cast waar Driver goed is als altijd, Pacino en Irons in hun gebruikelijke doen, Lady Gaga toch wel erg sterk is maar vooral Leto een wereldrol neerzet en vrijwel onherkenbaar is. Overacting en afschuwelijk volgens sommigen, ik vind het wel passen bij wat Scott waarschijnlijk in gedachten had en vind het net even de jus over de piepers die het geheel smaak geeft.

Want laten we eerlijk zijn dat het een uitgebreide bedoening is met een vrij lange aanloop terwijl het toch niet meer dan een doorsnee familiedrama betreft die in de handen van Scott wellicht een beetje een parodie is geworden terwijl het een intrieste zaak betreft. Scott heeft hier kennelijk bewust niet een hele serieuze film van willen maken en slaagt overtuigend met een vet aangezet beeld omtrent Italianen waar vooral spot en hysterie overheerst. En ja, ik vind dat wel passen bij zo'n verhaal waar ze elkaar de tent uitvechten, buiten dat zit ik de meeste Italiaanse films met gekromde tenen uit vanwege alle hysterie en drukte en vond ik dit cynische spottende beeld wel lekker. Liever dit dan dat ze zichzelf ook nog serieus nemen binnen dat decadente glamour wereldje.

Afijn, het mag duidelijk zijn dat dit mij prima smaakte en de acteurs de film maken. Dan heb ik het überhaupt nog niet over de soundtrack gehad met de shitload aan jaren '70 en '80 pop. Lekker, gewoon lekker wat mij betreft.