Je8ileui Bam (2021)

Half.

The 8th Night had zeker het potentieel om een leuke film te zijn, maar het nogal saaie verloop zit de film meermaals in de weg. Ik denk dat de makers de film zelf veel te interessant vonden dan dat de kijkers dat vonden. Er zitten zeker leuke ideeën in verstopt, maar de nogal slome manier van omgang maakt ze redelijk vermoeiend.

Toch genoeg te griezelen hier en de opening pakt direct, gevolgd door een bevredigende audiovisuele look met mooi kleurgebruik en uitstekende timing. Er zaten wel degelijk vakmensen achter het stuur en dat uit zich voornamelijk op het visuele vlak. Inhoudelijk ook zeker niet verkeerd. Het verhaal is kloppend en er zit genoeg in verwerkt, maar het wordt gewoon niet op een pakkende manier aan de kijker gepresenteerd.

Acteerwerk is half. Ik ben eigenlijk de cast alweer vergeten na afloop van de film, en dat is uiteraard geen goed teken. Regisseur Tae-hyung lijkt wederom het verhaal interessanter te vinden en vergeet daarmee de elementen die er ook toe doen, zoals intrigerende personages en een spannend verloop. Echt goede horror wordt namelijk te veel beperkt.

Ook de finale is net wat te snel over, maar dat wil niet zeggen dat de film zijn momenten niet had. The 8th Night heeft ze namelijk genoeg en het is professioneel gemaakt, maar ik ga er niet omheen draaien dat ik het voornamelijk maar een saai gebeuren vond. Dat het vervolgens bijna 2 uur duurt maakt het er dan ook niet beter op.

Na een aardige tijd had ik wel weer eens zin in zo'n typische Aziatische horrorfilm. Is the 8th Night daar een aanrader voor?

Niet echt. 8th Night is eerder als een detective dan als een horror.

In het begin worden we als kijker weer wat kennis rijker met een zoveelste legende. Ditmaal een vervloekte oog. Een vloek wordt uitgesproken en het kwaad is op de wereld.

Dan is er nog een leuke rol van een jongeman die als opdracht niet meer praat, een detective, een duiveluitdrijver en dat enge wijf die schokt en toch wel rillingen weet te geven als ze zo'n grimas vertoond. En zo werken we ons naar de achtste nacht en... ja... Eigenlijk is het allemaal vrij standaard.

The 8th night is door de goede rollen en bepaalde humoristische uitwegen nog wel te doen, maar die legendes lijken allemaal zo gekunsteld over te komen. Eng wordt het nergens en het verhaal eromheen is inmiddels al erg doorsnee.

Ik kom uit op 3,0*

Rommelige, te lange koreaanse film die een aantal genres onsuccesvol probeert te combineren. Thriller, fantasy en horror; het komt allemaal langs maar weet helaas weinig indruk te maken. Visueel zit de film redelijk sterk in elkaar, maar de plot is sporadisch op het oubollige af en de personages zijn niet bepaald charismatisch. Tel daarbij op matige special effects en een laag tempo en je zit opgezadeld met een halfbakken, te verwaarlozen werkje.

Een maansverduistering in 2019 dreigt het moment te worden waarop de voorspelling van de voor gek verklaarde professor Kim [Choi Jin-ho] dreigt uit te komen. Zijn zoon [Park Hae-joon] roept de hulp in van een gewapende monnik [Lee Sung-min] om te voorkomen dat ‘het rode oog’ en ‘het zwarte oog’ uit een boeddhistische (vermeende) mythe samenkomen om het ultieme kwaad te vormen. Volgt het protocol van een hoofdstuk voor iedere dag, maar na de ingewikkelde uitleg van de achterliggende legende duurt het erg lang voor er werkelijk iets interessants gebeurt. En gezien het gebrek aan originaliteit is de ontknoping eerlijk gezegd het wachten niet waard.