Molly (1999)

Niet echt een hoogvlieger deze film. Met een thema als dit had men een beter en aangrijpender verhaal kunnen makent. Nu is het eigenlijk een beetje een flauwe en ook wel cliché film geworden. Echt slecht is het nu ook weer niet en de film was best leuk om te zien omdat het eigenlijk best een vrolijke film was, op het einde na misschien. Het einde vond ik overigens veel weg hebben van de film "Awakenings". De cast deed het best aardig en zeker hoofdrolspeelster Elisabeth Shue als Molly speelde best leuk en goed. Er spelen overigens wel veel mooie vrouwen in mee vooral Jill Hennessy was in deze film zeer genietbaar en in mindere mate ook Elizabeth Mitchell.

Een goed komedie/drama/romantiek film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur Aaron Eckhart...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Sympathieke, goedbedoelde film maar zeker geen hoogvlieger. Goede zaak dat er speelfilms over autisme worden gemaakt, maar volgende keren wel iets beter. Ben geen specialist op het gebied van deze aandoening, dus kan niet goed beoordelen of Shue het hier goed uitbeeld, maar gevoelsmatig zeg ik dat Dustin Hoffman in Rain Man een stuk realistischer en genuanceerder was.

Film is opgezet als een soort wrang sprookje, beetje raar concept voor een dergelijk serieus onderwerp, maar goed, Molly is gedraaid in de vorige eeuw en toen stond autisme wellicht nog niet zo in de schijnwerpers als tegenwoordig.

Doet qua opzet erg denken aan Awakenings maar die was op punten toch iets beter.

Dat Elisabeth Shue nooit haar succes in Leaving Las Vegas heeft kunnen evenaren valt wellicht te verklaren aan de hand van deze stroperige film. Ze speelt Molly, een jonge vrouw met een ernstige autistische stoornis die na de dood van haar ouders jarenlang in een zorginstelling verblijft. Haar broer Buck [Aaron Eckhart] heeft zich al die tijd op afstand gehouden, deels omdat hij geen idee heeft hoe hij haar moet zorgen, maar ook omdat hij weet dat zijn leven niet hetzelfde zal zijn als hij voor Molly moet zorgen. Wanneer Molly wegens gebrek aan subsidie niet langer meer begeleid kan wonen, heeft Buck echter weinig keus. En inderdaad, Molly's komst zet Bucks vertrouwde leven volledig op zijn kop. Uiteraard leert hij - mede dankzij een experimentele operatie - Molly opnieuw kennen en ontstaat er een nieuwe band tussen broer en zus.

Shue geeft op tenenkrommende wijze gestalte aan het autisme van haar karakter en regisseur John Duigan maakt het allemaal nog erger door haar in aftandse kleding vrolijk door fonteinen te laten springen als een klein kind. Het is allemaal bedoeld om haar schattig te laten overkomen, maar het getuigt van een paternalistische benadering die je zomaar als stuitend zou kunnen ervaren. Eckhart levert onder de omstandigheden nog een acceptabele acteerprestatie af, maar het is geen wonder dat Shue hierna belandde in het B-circuit.