Broadcast Signal Intrusion (2021)

Tja wat moet ik hier nu weer van maken? Lichtjes gebaseerd op het echt fenomeen van “zenderonderbreking” in november 1987, waar een onbekende het signaal van twee televisiestations in Chicago kaapte en er een griezelige, bizarre, komische boodschap op band uitzond van een man met een Max Headroom-masker. De dader werd nooit gepakt en was daardoor voer voor complottheorieën. Met dat idee was dus niets mis mee, zelfs best interessant, elke VHS-video was een bekentenis voor een vermoorde vrouw was zelf best eng en ook bezat de film verder een goede sfeer van griezeligheid. Maar hier richten ze zich meer op het "vermiste vrouw" -verhaal en introduceren een hele reeks saaie personages. Niet direct een kwestie van de spanning goed opvoeren. Tja en om goed te zijn moeten dit soort samenzweringstheorie-films op een bepaald moment gewoon ontsporen. Dat kwam pas in de teleurstellende slotscène...wat dus ook veel te laat was! Uiteindelijk werd het dus een frustrerende zoektocht die vruchteloos blijkt te zijn! Het is wel eerlijk om te zeggen dat er nog een zekere mate van zenuwslopende stemming was, maar dat de filmmakers duidelijk geen idee hadden wat ze daarmee aan moesten.

Nieuwe Gentry.

Zag de film de voorgaande week al, maar had geen tijd meer om mijn recensie even op de site te plaatsen. Spijt heb ik daar niet echt van, want het nieuwe product waar regisseur Gentry mee aankomt maakt alles behalve veel indruk. Toch kan je een bepaalde evolutie in de films van Gentry zien en dat kan ik wel waarderen.

In bijna alle opzichten oogt deze film wat professioneler en serieuzer dan de vorige projecten van Gentry, maar boven zijn segment in The Signal is niets meer uitgekomen. Ook deze film niet, ondanks de duidelijke hoeveelheid geld die er meer in was gestopt. Vreemd hoe goedkopere projecten dan toch beter kunnen zijn dan latere films waarin de regisseurs meer ervaring hebben opgebouwd.

De opzet van deze film is nog wel aardig en soms wordt er goed gebruik gemaakt van wat onheilspellende beelden die je 10 jaar geleden op internet zo vaak voorbij zag slingeren. Daar houdt het voor de horror echter ook weer zo'n beetje op. Veel enge dingen zal je hier niet zien, Gentry lijkt ook meer in te zetten op het mysterieuze karakter van de film en dat werkt gelukkig iets (maar niet veel) beter dan de horrorkant.

Mooi gebruik van kleuren en een prima sfeertje dat door de film heen hangt, verder is het een beetje bijzonder om te zien hoe Shum Jr. doet wat de FBI klaarblijkelijk niet kon. Tijdens zijn onderzoek doet hij best gewoonlijke dingen binnen zijn vak om het mysterie te ontrafelen, lijkt me sterk dat de FBI niet kon vinden wat hij wel kon vinden. Jammer dat films als deze dat soort gebrek hebben aan logica.

Het oogt allemaal wel serieus en professioneel, maar inhoudelijk te zwakjes aan elkaar geschreven de mysterie includeert te weinig om de kijker herhaaldelijk geboeid te houden. Gelukkig kenmerkt de film zich in wat creepy scenes die het niveau iets naar boven tillen, maar verder is het begrijpelijk dat deze film niet zo is doorgebroken bij het grote publiek. Gebruikt wel de benodigde elementen, maar gebruikt ze niet altijd even goed.

Solide film die me in zekere zin aan Censor en Possessor deed denken. Het begint geweldig, de eerste akte is sfeervol, griezelig, mysterieus en interessant. Later valt het langzaam in een bekende constructie die vergelijkbaar is met andere films, het mysterie verdwijnt langzaam en heeft de neiging om te veel te focussen op plot en personages. Toch is het vermakelijk met genoeg creepy momenten, heeft het mooie belichting en is het einde erg goed.

Een fijn sfeertje in deze verder nogal trage en onduidelijke film over een jongeman (Harry Shum, Jr.) die zich in de jaren '90 bezighoudt met het archiveren van oude videofragmenten. Wanneer hij op een verontrustende clip stuit begint hij te vermoeden dat dit het resultaat is van een gehackt zendsignaal. De plot gaat feitelijk nergens naartoe en heel veel valt er gaandeweg ook niet te beleven, al is de film wel goed gemaakt en gespeeld. Na afloop het welbekende schouderophalen en door naar de volgende.

Ik vond veel goed aan deze film. De jazz muziek en het neo noir sfeertje. De mystiek en retro high tech van de jaren 90. Met tv jackers en VHS tapes heerlijk.

Maar het heeft weinig inhoud. Er is weinig confrontatie en doodsangst. Het einde is ook niet bevredigend

Blijft dus uiteindelijk een middelmatige uitvoering van een idee dat qua opzet best interessant is. De vorm en het acteerwerk houd de film overeind. Ik vond het best boeiend je blijft gissen naar wtf er aan de hand is.