Oxygène (2021)

Buried?

Die wil ik nog wel eens herzien trouwens. Niet geweldig ofzo, maar ik vond het alsnog knap wat die Rodrigo Cortés met de beperkingen van de setting had gedaan, Volgens mij heeft Miss Milton hem niet gezien, dus dat is ook een plus.

Maar vooral: nieuwe Aja. Ben benieuwd.

Lijkt me een heerlijke film

Regisseur van de toffe horrorfilms

Hills have eyes

Crawl

Mirrors

Piranha

Als het op hetzelfde niveau is als deze films word het weer genieten

Het is een science fiction, dus denk dat er een addertje onder het gras zit

Ben wel benieuwd

Recensie Oxygène - scifi-thriller laat je naar adem happen | Superguide

Kijk hier erg naar uit. 12 mei is gelukkig al snel.

Kijk hier ook enorm naar uit !

Helaas vond ik deze tegenvallen.

Het verhaal doet denken aan films als Buried en Phone Booth. Alleen had ik van deze regisseur een betere inslag verwacht. De film kon me niet de volle speeltijd vasthouden. De uiteindelijke 'twist' na een uur is interessant maar vervolgens had ik het gevoel dat men niet wist hoe de film te laten eindigen, waardoor deze een zwak einde kent en als een nachtkaars uitgaat. Wat mij betreft had er meer ingezeten.

Verder prima geacteerd en prima productiewaarden.

2,5 ster

Ik heb zojuist Oxygen gezien en vind deze psychologische en claustrofobische SciFi thriller ondermaats, traag en absoluut niet adembenemend. Een irritante soundtrack op koop toe, maakt deze film voor mij een afknapper. Regisseur Aja heeft veel betere films gemaakt. Deze film zal ik snel vergeten.

Inderdaad ja, Buried, dat was ook het eerste wat me binnen schoot.

Lastig

Dit soort eenpersoons drama’s zijn doorgaans lastig. Er is maar een personage waar je jemee kunt identificeren en hoe houd je het de volle anderhaluur boeiend? Ik had daar in het begin zeker mijn vraagtekens bij.

Maar Aja weet het knap en standvastig uitvte voeren en in heb me zeker niet verveeld. Steeds werden er weer stukjes van de puzzel aangeleverd en het overal concept bleek sterk en origineel. Daar komt bij dat het er mooi uitzag met een hypnotiserende soundtrack en lichteffecten. Eigenlijk is het ook een film die je het best in de bios kan zien. Maximaal beeld en geluid en geen afleiding. Gelukkig heb ik een ruime thuisbios. Kan me voorstellen dat bij veel mensen die dit op tv in de woonkamer gaan kijken, een onvoldoende scoort.

3,5

Matige film waarin een vrouw wakker wordt in een cyrogene kamer met een laag zuurstofgehalte. Een opzet die al eerder is gebruikt waarbij de film zich nagenoeg in een afgesloten ruimte afspeelt met slechts één acteur. Mede hierdoor ontkomt de film er niet aan wat eentonig te zijn. Ondanks een paar prima verrassingen wil het ook niet echt spannend worden en ook valt het einde wat tegen.

Of Locke.

Buried, The Wall, The Diving Bell and the Butterfly, Johnny got a gun....

Natuurlijk kun je zeggen dat de lengte van de film wat te lang is , daar valt wat voor te zeggen .

Maar ik vond SF "versie "van burried nergens inkakken . Ik bleef geboeid en kwam met name door de regie ( groot fan van de man ) maar helemaal door het spel van Mélanie Laurent die dit ook kon kraken .Formidable .

Er komen een paar grote twist aan , dat snapt iedereen , en die zijn niet erg vernieuwend , maarrr de manier waarop zijn nog nooit zo in beeld gebracht zeker wel .

En dat is te prijzen .

Wat mij voor nu een extra zetje geeft om dit geen 3,5 maar een 4 * te geven is de soundtrack en de piano uitvoering van Lacrimosa .

toch wel erg onder de indruk .

Hmm, lastig. Meestal houd ik me niet heel erg met plot bezig, of hoe de vork in de steel zit, maar bij een film als deze is het lastig je dat niet af te vragen, omdat je even weinig weet als de hoofdpersoon, die praktisch de gehele film in beeld is. En helaas klopte mijn theorie over wat er daadwerkelijk speelde, vrij nauwkeurig; een toevalstreffer, maar dat haalt de glans er alsnog wel iets vanaf.

Toch zaten er genoeg coole momenten in en vond ik de wisselwerking tussen Amalrics A.I. MILO en Laurents onvrijwillig opgesloten, naar een uitweg zoekende cryopod-patient vakkundig in elkaar gezet. De film is niet altijd snel, maar als je daar vrede mee hebt is dit best genietbaar. Fijn production design ook, en gelukkig is Aja erin geslaagd de camera wel ‘de ruimte’ te geven, ondanks de krappe afmetingen waarin we ons het grootste deel van de film bevinden. Overigens vond ik de score niet vervelend, en hoewel Mozarts Requiem niet de meest originele keuze is, blijf ik het prachtig vinden.

Niet enorm verrassend en nogal hevig leunend op Buried, maar alsnog niet verkeerd. Ik genoot meer van Aja’s vorige film Crawl, maar rond toch af naar boven.

3,5*

Ondanks dat er weinig actie in deze film zit, wist ie me toch te boeien. Je wil gewoon weten wat er met haar gebeurd is. In het begin is dat niet meteen duidelijk, al had ik wel een vermoeden omdat ze in een cocon zat. Dat telefoontje met haar moeder begreep ik niet goed die deed net alsof ze haar onlangs nog gezien had, en ik dacht begrepen te hebben dat ze al 12 jaar in hyperslaap was, of heb ik het niet goed begrepen? Ach, ik kijk de film nog wel een keer dan word het misschien duidelijk. Het zou mooi zijn als we die mogelijkheid echt hadden om dit echt te doen.

Ik zag alleen Buried en The Wall. Die andere 2 ken ik niet.

Ik neem aan dat je The Wall bedoeld van die soldaat die achter die muur ligt te schuilen voor een sluipschutter? Die vond ik trouwens best goed, en zie dat die op Prime staat. Straks nog eens een keer kijken, thanks voor de tip

scorsese ik dacht dat ik Locke toch ook gezien heb, maar weet het niet 100% zeker meer. Ik check hem anders nog wel eens

Die laatste twee zijnecht heel goed.

Spannende, goedgemaakte thriller over een vrouw (Melanie Laurent) die ontwaakt in een cryogene kamer en niet weet wie ze is en hoe ze daar terecht is gekomen. Niet alle plotelementen zijn even geloofwaardig, maar het verhaal wordt knap opgebouwd en bevredigend afgerond. Daarnaast haalt regisseur Alexandre Aja visueel alles uit de kast om er iets moois en vooral afwisselends van te maken, ondanks het beperkte concept.

Mja, best wel een fijne claustrofobische thriller waarbij een vrouw een race tegen de tijd ondergaat om te overleven in een afgesloten ruimte. Met enkel een HAL, hier MILO genaamd, tracht ze te weten te komen wie ze is en wat ze daar doet.

Paniek en ongeloof maakt zich van haar meester en haar emoties komen vrij goed over op het scherm. Ik had wel de volle aandacht bij de film en ik wou wel weten wat er verder stond te gebeuren. Niet eenvoudig trouwens om dit te realiseren in een repetitief kader met slechts één personage en één locatie.

Spanning en betrokkenheid waren wel degelijk aanwezig. Helemaal niet slecht dus. Geen topper, maar gewoon degelijk. Afronding naar boven, 3,5*.

Ik had het met deze film in een capsule vrij snel gezien. het was voor mij allemaal niet uitdagend, en al die ideeen , tips, theorieën kwamen zo vlot achter elkaar dat ik wel wist dat het vast wel goed met dr zou komen.

Aparte film die gek genoeg de hele speelduur wist te boeien.

Leuk!

Fijn claustrofobisch filmpje, met enkele prachtige beelden in de ruimte.
Maar had korter gekunnen,
Milo, réparer oxygène.

Best fijn claustrofobisch scifi-drama, en coronaproof Geen seconde verveeld eigenlijk, terwijl er mogelijke periodie was, dat ik dacht, dit kan saai uitdraaien, mr op één of andere manier, kwam dit moment niet naar voren en heerste er subtiel spannend sfeertje.

Uitstekende film. Vanuit de beperking door de kleine locatie ontstaat creativiteit om het audiovisueel en narratief interessant te houden. En daarin slaagt Aja over de gehele speelduur. Het claustrofobische sfeertje en de interactie met de stoïcijnse MILO zijn sterk. De muziek van Robin Coudert past ook goed, beetje Nils Frahm-achtig op een gegeven moment. Alleen het slotbeeld snapte ik niet, dat leek me onnodig definitief. Verder puik werk!

Mweh. Aardig concept, maar redelijk saai uitgewerkt. Niet dat ik iets tegen films in 1 ruimte heb, want bv Phone Booth of Buried bevielen me goed, maar hier pakte het me gewoon niet. Visueel mooi gemaakt, maar zo na een uur had ik het wel gehad. Ik vond de HAL-achtige computer hier ook niet dezelfde impact hebben als in een film als 2001. Voor een film van regisseur Aja had ik hoge verwachtingen, maar hij lost ze ditmaal niet in.

Vooruit, een krappe voldoende. 3*

"Je suis Milo."

Iets beter dan 'Crawl'.

Alexandre Aja poogt ditmaal een film te maken die zich bijna volledig afspeelt in één ruimte. In deze opzet volg je een vrouw die in een cryogene kamer ontwaakt en geen herinneringen lijkt te hebben. Veel tijd om daaraan te werken is er niet, gezien haar zuurstof vrij snel opraakt. Het doet mij een beetje denken aan films als 'Buried' en dergelijke.

Het mysterie wordt aardig in stand gehouden. Dit komt met name door de paniek die goed overkomt door het spel van Mélanie Laurent. Je moet wel enigszins geïnvesteerd zijn in haar personage, want anders houdt het gauw op. Desondanks vond ik het fijn hoe alles langzaamaan ontrafeld werd.

De toevoeging van de AI MILO zorgt voor een aardige interactie met de vrouw; van spannend tot komisch. Het is ook knap te noemen hoe de camera zo een kleine ruimte toch weet te vangen. Op den duur kan je wel uitstippelen hoe het verder verloopt, maar dat mag de pret niet drukken.

Al met al is 'Oxygène' een vermakelijke Sci-Fi voor tussendoor.

Kleine 3,0 sterren.

Pfff, was geen doorkomen aan voor mij. Nog geprobeerd in het Engels, maar dat werkte ook niet. Nee, niet mijn soort film. Had niets met het personage.