Land (2021)

Heerlijke film, die van mij best langer had mogen duren.

Een vergelijking met Into The Wild dringt zich op, maar waar Into The Wild boordevol gebeurtenissen zit, kabbelt deze film rustig voort. Mooie beelden van de natuur en een overtuigende cast zijn voor mij minstens een 3,5 waard.

Ik ben altijd wel bevattelijk voor verhalen over een individu die na een ingrijpende tegenslag de maatschappij de rug toekeert en zich terugtrekt in de wildernis. Een dergelijke premisse is vaak goed voor een spannende film.

Actrice Robin Wright levert in haar filmdebuut als regisseur met deze thematiek een heel behoorlijke film af met een redelijke dosis spanning. Wright speelt zelf de hoofdrol. Ze speelt een vrouw die zich als gevolg van een familietragedie afzondert van de bewoonde wereld. Dat doet ze in een afgelegen hut in de bergen. Een lokatie die zeer geschikt is voor het tonen van prachtige beeldcomposities die de kijker heel succesvol in een staat van esthetische rust brengen. In die magnifieke entourage gaat Wright een psychische strijd aan met zichzelf en moet tegelijkertijd fysiek zien te overleven in de woeste natuur. Fijne rol van Wright.

De film is een meditatief drama en heeft authentieke flair. De scènes in de wilde natuur zijn rauw en ongepolijst en vormen een mooi aanvullend geheel met de scènes die de woeste innerlijke strijd van Wright verbeelden. Cinematografisch, sferisch en acteertechnisch is alles in grote orde.

En dan nu de tekortkomingen.

Het verhaal boeit maar ontkomt niet aan clichés. De emotionele conflicten en hindernissen die Wright tegenkomt, zijn niet verrassend en de meeste gebeurtenissen zijn voorspelbaar.

De vertelwijze is aangenaam kabbelend maar verliest soms zijn vloeiende karakter. Soms duiken opeens flashbacks op die zonder duidelijke betekenis zijn en voor de film van weinig toegevoegde waarde. Ze zorgen voor vervelende afleiding. Ik had ze in ieder geval niet nodig.

De personages worden geweldig goed neergezet maar blijven desondanks eendimensionale karakters. De film doet voorkomen alsof er onder de personages een rijk innerlijk leven bloeit, maar daarvan krijg je als kijker niet veel te zien.

De score is atmosferisch indrukwekkend maar wordt op momenten zo vet aangezet dat de muziek in plaats van een fijne emotionele laag een kitscherig gevoel opwekt.

Het meditatieve aspect van de film is veelal gelegen in de prachtige beeldcomposities. Soms beheersen die de film onevenredig. Soms verdwijnt het verhaal zodanig in het prachtige beeldmateriaal dat het verhaal vergeten lijkt terwijl het beeldmateriaal door gemis aan verhalende binding juist aan emotionele kracht inboet en als gemakkelijk vulsel aanvoelt.

Toch is Land het bekijken waard. De film biedt hier en daat middelmatig vertier maar overtuigt door fantastisch acteerwerk, geweldige sfeer en krachtige emotie.

Land een film van en met Wright. Door de altijd fraaie natuurbeelden van dit soort genre en enigszins korte speelduur prima te behappen. Verwacht echter geen diepgang want het is overgoten met clichés. Ondanks dat het weinig vernieuwend is, is het zeker geen slechte film.

Aardig drama. Het verhaal is weinig origineel en bevat ook geen verrassingen. De uitwerking is degelijk. De film verveelt geen moment en bewandelt de vertrouwde paden zonder daarvan af te wijken. De speelduur is daarmee lang zat. Het meest positieve zijn de fraaie natuurbeelden, echt schitterend camerawerk. Het acteerwerk is verder dik in orde. Basic film. 3.0/3.5

Ingetogen psychodrama over de zin van het bestaan, in de persoon van een vrouw die na een traumatische ervaring zich terugtrekt uit de samenleving en vervolgens geconfronteerd wordt met een vergaande vorm van altruïsme.

Een mooie tour-de-force van Robin Wright, die zichzelf regisseerde in dit geslaagde regiedebuut. Daar is weinig mis mee, maar het zijn toch vooral de adembenemende beelden van de majestueuze Rocky Mountains die de meeste indruk nalaten.

Meh, behoorlijk saai. De cast speelt best oké maar het verhaal is zeer traag en heeft weinig om het lijf. Misschien leuk als je van berglandschappen houdt en het rustgevend vindt om naar zulke beelden te kijken, voor de rest is het niet veel.

Edee [Robin Wright] ziet het nut van haar leven niet in en besluit zich in een opwelling terug te trekken in een primitieve, afgelegen woning in de Rocky Mountains waar ze zich ontdoet van een telefoon en een vervoersmiddel. Dat roekeloze besluit kost haar bijna haar leven, maar de toevallig passerende Miguel [Demián Bichir] en verpleegster Alawa [Sarah Dawn Pledge] weten dat te voorkomen. Zal Edee weer een reden vinden om te leven? Hoewel de reden voor Edees wanhoop snel duidelijk is, vraag je je toch af waarom ze zo vol zelfbeklag zit. Het scenario laat teveel vragen onbeantwoord (ook met betrekking tot het plot) en is amper geloofwaardig, maar de acteurs doen er alles aan om je naar de zakdoeken te laten grijpen.

Matige film over een vrouw die zich terugtrekt uit de bewoonde wereld. Alhoewel het hoofdpersonage goed uit de verf komt, is het een vrij voorspelbaar personage. De spaarzame dialogen zijn ook niet echt boeiend en het drama ligt er wat te dik bovenop. Maar de vele schitterende beelden van de ongerepte natuur van de Canadese bergen maakt dit regiedebuut van Robin Wright niet direct een vervelende zit.

Demiàn Bichir lijkt enorm op Robin Williams - niet alleen door dat baardje, maar ook door de lach die eigenlijk nooit echt vrolijk is, de thousand yard stare die ver in de verte dingen ziet waar geen vergeving voor is, waar niet over gesproken kan worden omdat er geen woorden voor zijn. De klassieke man, de tragische held die redding nodig heeft, maar die alleen vinden kan als hij zelf iemand redt.

En dat blijkt vanzelf zo uit te komen, want de film presenteert iemand waardig om gered te worden - de hoofdrol van Robin Wright, vanzelf, die we uit een lange en overbodig clues droppende inleiding al hebben leren kennen. Die irritante en nogal zelfvervulde mevrouw die geen hout kan hakken, die geen raad weet met een lief klein zwart beertje dat haar zo ongeveer als buur een kopje suiker komt vragen, en niet snapt dat je voor genoeg eten moet zorgen in de winter.

Maar langzamerhand leert ze het, het tempo van het land, van de dieren, en ten slotte ook dat van de mensen. Wat komt, dat gaat.

Godmiljaar, wat een mooie film is dit. En dan begin ik nog niet eens over de beelden of de soundtrack.

Een trieste en zeker moedige beslissing die Edee neemt, maar een mens heeft toch behoefte aan hulp, een luisterend oor, troost... en het vervolg van de film zal ook in die richting gaan.
De film verliep aldus zoals ik had verwacht wat al schaadt aan de spankracht. Vervelen deed hij evenwel niet en er viel te genieten van de behoorlijke acts en de natuurpracht.

Geen extreem trage film, maar wel erg rustig in beeld gebracht. Hoe kun je verder leven als de herinnering aan het verleden te pijnlijk is om door te kunnen gaan? Daar zoekt onze hoofdpersoon een antwoord op. Robin Wright acteert subliem. Langzaam krijgen we het antwoord op deze levensvraag. Alles in de film is erg realistisch in beeld gebracht. Verwacht geen over de top actie en tranentrekkende drama scenes. In het begin had ik wat moeite om me in de hoofdpersoon in te leven: de besluiten die ze neemt zijn niet rationeel en ronduit onverstandig. Uiteindelijk kom je er steeds meer achter waar Edee voor vlucht en begrijp je haar motieven beter. Al met al een sterk drama dat zich afspeelt in het prachtige Alberta (Canada). De muziek vormt een mooi geheel met de prachtige beelden. Jammer dat sommige beelden te vaak worden gerecycled. Duur van de film was precies goed. Eigenlijk 3,5 sterren, maar ik heef een extra halve ster vanwege het de prachtige beelden.

Ik vond dit een zeer mooie trage film waar niet zeer veel gebeurt maar die ik toch met veel plezier heb bekeken. Iemand die zich terugtrekt in een hut in de prachtige Rocky Mountains na een groot persoonlijk drama. Ik kan het personage ook volkomen begrijpen, soms heb ik ook zin om gewoon ergens mij helemaal te isoleren zonder lawaai en drukte van de mens, ben de wereld soms ook kotsbeu......

Mooi ingetogen filmpje. Kijkt heerlijk weg en raakt de gevoelige snaar. Prachtig acteerwerk.

Inderdaad een soort Into The Wild die werd geregiseerd door Wright's former hubby Sean Penn. Hoewel minder hard-edged en fataal. Haar bleef erg fris gewassen uitzien. Niet de ongeneerbaarheid van Nomadland. Je vraagt je af hoe dat nou moet zonder WC papier en een outhouse. Mooie beelden. Goed regiedebuut.

Man man man.

Wat een film.over een enorm ondankbaar dom stadswief.

Komt een beetje de survivelaar uithangen in de bergen, maar is te benauwd om n beest kapot te schieten.

En dan gaat ze bijna kapot van de honger en de kou.

Gelukkig komt daar Miguel met zijn skills en gun om haar leven te redden en leert haar de echte skills.

En wat doet ze?

Alleen maar sjaggie zitten mokken en zeuren en Miguel afzeiken.

Dat is dus tegenwoordig normaal gedrag?

Nou, zoek t maar lekker uit met dat gedonderjaag in de bergen.

Ik zie liever een film over Miguel. Laat het stadswief maar in de stad blijven.