Intersect (2020)

Tegenvaller. Verwachte eigenlijk een leuk pulp sf-horrortje, maar is gewoon één groot drama.
De SF moet van een tijdmachine komen die terug gaat in de tijd en in een jeugdfilm belanden..
Visueel op momenten wel aardig, de sound klonk in het begin ook wel tof, en daarbij enorm langdradig.

Ik dacht even dat 't over 'intersectioneel feminisme' zou gaan.

Ha ha, dat zou inderdaad ook uitstekend in het genre kunnen passen, maar helaas..

Aangenaam verrast door deze interessante timetravel flick! Als je een lekker simpel horror filmpje wilt zien, kijk dan wat anders. Er valt eigenlijk niets in te griezelen. Ik zou het zelf eerder beschrijven als sf/fantasy dan horror. Maar als je houdt van een langzaam maar interessant, onvoorspelbare (achterwaartse) verhaallijn dan is het meer dan de moeite waard. Het is verre van dertien in een dozijn en hoort naar mijn mening thuis in de lijst van betere time travel movies.

Het acteren vond ik af en toe wel erg overdreven en niet altijd even overtuigend en sommige onderdelen waren wat simpel uitgewerkt maar het verhaal maakt heel veel goed.

En voor de science-geeks: kijk eens of je Richard Dawkins en Lawrence Krauss in de gastrolletjes kan ontdekken.

Ongelooflijk lang uitgesponnen niemendal waarvan de eerste 3 minuten op vrijwel elk vlak interessanter zijn dan de opvolgende 116. Het is niet vreemd dat bepaalde horrorsciencefictionfilms zichzelf even willen inleiden, maar de tijd die regisseur Gus Holwerda spendeert aan dramatiek, opbouw, introductie en zelfs "flashbacks" is echt ongelooflijk. Slechts vijf enkele minuten binnen de volledige speelduur van Intersect (inclusief de opening) hebben uiteindelijk te maken met het griezelgenre, verder maakt Holwerda er eerder jeugdsentiment van met een flinke dosis aan adultdrama. Nadat de eerste helft de onmenselijk lange opbouw eindelijk achterwege heeft gelaten, daveren we dan richting de tweede helft van de film en daar reizen ze terug in de tijd. Vervolgens moet ook dit weer helemaal opnieuw worden opgebouwd. Ik werd er echt gek van, want ik kon echt niet geloven dat de film die ik voor me had serieus met de volledige overgave was gemaakt. Daarnaast wordt het allemaal zo nodeloos sentimenteel en clichématig uitgewerkt dat er eigenlijk helemaal geen rechtvaardiging voor is. De invulling van het verhaal is ook duidelijk te zwaar voor de castleden, die erbij lopen als een stel dronken vampiers opzoek naar bloed. Abe Ruthless kon ik nog wel waarderen als Nate, maar enkel en alleen omdat zijn figuur zo misplaatst is dat het ergens weer leuk wordt. Ik ken een 0,5* extra toe aan de eerste paar minuten en de vormgeving van de wezentjes, verder een grote verspilling van mijn tijd.