Seungriho (2021)

Een space-Sciencefiction die visueel zeer mooi en sfeervol in beeld is gebracht. Enorm kleurrijk en vooral gedetailleerd. De spaceships en setting zijn echt van hoog niveau. Komt niet goedkoop en gemaakt over. Special effects top. Koreaans, maar volgens mij geen low-budget. Enigste minpunt is de typische Aziatische ‘kinderlijkheid’. Beetje niveau genre Teenage Mutant Ninja Turtles. Maar toch vond ik deze ok. Zeker in deze COVID-19 tijden waar Hollywood er niet meer in slaagt om deftige films op de markt te brengen. En ik ben nu eenmaal liefhebber van het echte Sci-fi-werk, waar we in dit genre al weinig aanbod in hebben. En al zeker op dit grafisch niveau. Deze film is zekerlijk Hollywood waardig. Verwacht geen diepgaand verhaal genre Star-Wars, maar zie het als de Koreaanse variant van Guardians of the Galaxy, hoewel ik laatstgenoemde net iets beter vind... Door de weinige concurrentie van het moment, waardoor ik echt geniet van het aanbod in dergelijke films, krijgt deze 3,5*. Nog vermelden waard dat het toch dankzij Netflix is dat we van dergelijke films kunnen genieten...

Spectaculair zuid-koreaans science fiction-avontuur, voorzien van mooi production design en eersteklas special effects. En in de vorm van Richard Armitage heeft de film een gerenommeerde engelse akteur als bad guy in huis. Minpunten zijn er helaas ook: het script schiet alle kanten op, de film is erg chaotisch gemonteerd en het duurt allemaal veel te lang. Kinderachtige toestanden worden afgewisseld door bot geweld, flauwe humor en melodrama gaan hand in hand. Toch werkt het op een bepaalde manier wel en alles wordt met zoveel overgave in beeld gebracht dat je tegen wil en dank wordt meegsleept in de chaos.

De eerste Zuid-Koreaanse Sciencefiction-productie verteld een het verhaal dat niet heel bijzonder of buitengewoon is, maar het is wel erg vermakelijk en leuk. Zoals de naam al doet vermoeden, is het een verhaal van ruimtevegers die in het jaar 2092 ruimtepuin opruimen. De goeden winnen natuurlijk en redden de dag. Aangevuld met een "hartverwarmende" toevoeging van een schattig kind en 'deus ex machina' De effecten en de actie zijn het hoogtepunt van de film en waren gewoon goed. Ook de interacties van de sympathieke personages met 'Dorothy' waren schattig. Op de uitvoeringen van de cast was dan ook niets aan te merken! Opvallend dat naast het Zuid-Koreaans er ook regelmatig andere talen waren te horen! Ook een prima wereldopbouw. Ja dit was goed familie sci-fi-entertainment misschien soms voorspelbaar, maar dat maakte het niet minder leuk!

Aan spektakel geen gebrek in dit CGI-defilé over puinruimers in het universum. Mensen die op zoek zijn naar iets wat lijkt op een enigszins samenhangend verhaal komen er echter maar bekaaid vanaf. Het eerste uur of zo is nog wel leuk. Daarna vervalt de film veelal in visuele herhalingen uitmondend in een voorspelbaar einde. Puur voor de liefhebbers.

Half.

Het cijfer van Space Sweepers schommelde voortdurend tijdens het kijken. Eerst was het een 1,5*, toen een 3,5* om uiteindelijk tussen de 2,0* en 2,5* in te zitten. Ik vond de film op een hoop punten matig, maar ook op een hoop punten bovengemiddeld. Toch wegen de mindere punten net wat zwaarder.

Space Sweepers is een film die nogal kinderlijk van toon is, maar qua hysterie nooit te ver doorslaat. Het zijn vooral de grapjes die niet erg aanslaan omdat deze vaak wat aan de simpele kant zijn en inderdaad te kinderachtig. Als volwassenen is deze film daarom hier en daar wat moeilijker te slikken, maar echt ronduit irritant wordt het nooit.

Wat wel irritant is is het feit dat alles hier zo zwaar aangezet moet worden. De schurken zijn echt ultieme schurken en de good guys worden vervolgens ook op de meest karikaturale manier mogelijk neergezet. De stoere meid, de klunzige held etc. Het zijn allemaal typetjes die we te vaak hebben gezien, en als de nadruk er nog iets dikker bovenop ligt wordt het niet bepaald leuker.

Acteerwerk is verder ook niet al te best, slechts enkele crewleden weten zich een beetje te redden, bijvoorbeeld Jin die aardig goed om weet te springen met zijn rol. Dat kind is helaas wat aan de irritante kant en ook de andere volwassenen doen net wat te hard hun best om uniek te zijn, wat alleen maar resulteert in een extra lading clichés.

Daarnaast wil de film ook te vaak sentimenteel zijn, en doet dit door de soundtrack soms iets te ver door te laten slaan. Echt serieus kan je de meer emotionele scenes zo niet nemen, en omdat je als kijker ook maar moeizaam een band met de personages kan opbouwen wil deze film nooit echt voelen of raken. Hierdoor is het resultaat uiteindelijk wat plat.

Maar wel een plat resultaat die de visuele touwtjes goed in handen heeft. De effecten zien er prachtig uit. De werelden worden uitstekend compleet en gedetailleerd uitgewerkt met een puik staaltje cinematografie tussendoor. Alles is wel geanimeerd en net wat te weinig praktisch, maar dankzij de gelikte afwerking is dit snel te vergeven.

Het gaat allemaal relatief lang door maar echt vervelen doet het niet omdat het lekker groots is opgezet en genoeg spektakel biedt om de kijker geboeid te houden. Gevechtsscenes worden wat matig in elkaar gestoken, maar verder zit het qua actie en sciencefiction wel goed hier. Jammer van de overdreven aanpak hier en daar, maar ik heb me aardig weten te vermaken met Space Sweepers.

Space Sweepers heeft interessante ideeën, maar is geen vloeiend coherent geheel. De film biedt veel grondstof in de vorm van personages, lokaties en wettelijke- en morele codes. Een interessante toekomstvisie ontvouwt zich waarin mega techbedrijven de wereld leiden als waren zij soevereine staten. De hoge frequentie van scènewisselingen, de fragmentarische presentatie van de toekomstige wereld en de matige investering in de karakterbouw van de vier hoofdpersonages maken echter dat het verhaal een springerige en vluchtige indruk maakt.

Visueel in orde. Technocratisch. Metalig. Vakkundig afgekeken van ander sci-fi werk. Niets nieuws onder de zon maar gewoon degelijk vakwerk dat de film een kille atmosfeer verschaft. Tegelijkertijd is de grootte van de decors en lokaties bescheiden gehouden. Bredere optische achtergronden, die de kijker een beter inzcht geven in het sombere aanzien van de wereld, ontbraken grotendeels. De enkele shots die zich daar wel op richtten zagen er overduidelijk door de computer gegenereerd en nogal armetierig uit.

De film lijdt onder een veelheid aan tegenstrijdige indrukken die de samenhang tussen scènes en gebeurtenissen negatief beïnvloedt. De grimmige dystopische opening wordt opgevolgd door snelle wisselingen van hectische actie in de ruimte, dynamische vuistgevechten, pathetische plotlijntjes en zelfs jolige interacties tussen de personages met inbegrip van staaltjes slapstick en platte humor. De verhaallijn en de beelden zijn springerig en geven veel verschillende emotionele signalen af die soms maar moeilijk met elkaar in samenhang zijn te brengen.

Space Sweepers vermaakt op zich goed, maar heeft geen verrassende verhaallijn en maakt niet geestdriftig. De film is een vreemde mélange aan indrukken die de film berooft van elke serieuze intentie (mocht die er überhaupt zijn natuurlijk) en die de kijker berooft van enthousiaste en ontoombare fascinatie gedurende 136 minuten.