On the Rocks (2020)

Krijgt in de VS een bioscooprelease en verschijnt in oktober op Apple TV+.

Distributeurs als Cherry Pickers brengen wel Netflix titels uit in de bioscoop.

Voor AppleTV+ releases is dit voor zover ik weet nog niet gebeurd.

Greyhound en The Banker kregen hier geen bioscooprelease.

Ik denk dat Apple er momenteel belang bij heeft mensen naar hun dienst te lokken, want het aanbod is nog erg karig en zo'n grotere titel met bekende namen is dan wel een lokkertje. Maar goed, in de VS komt de film dus ook in de bios uit, maar ik acht de kans klein dat het hier ook zo zal zijn.

Ik had het niet verwacht, maar toch wel!

Vanaf 2 oktober in de bioscoop (Piece of Magic)

Online op Apple TV+ vanaf 23 oktober

Ik weet niet of dat er ook nog van komt, aangezien Apple wellicht graag zijn VOD dienst wil promoten met zo'n titel.

Wel zeer curieus dat-ie op een vrijdag uitkomt. Dat zie je hier haast nooit...

Ben hier erg benieuwd naar. Voelt als een Lost in Translation light.

Boah, wat een lange en saaie zit. Jammer.

Bij momenten zorgt de chemie voor tussen Bill Murray en Rashida Jones voor dezelfde magische vonken die Sofia Coppola ook wist te grijpen in Lost in Translation. En dit in de misschien te weinige scenes waarin de twee hoofdrolspelers echt in dialoog gaan en de stiltes even sprekend zijn als de woorden. Maar een paar keer slaat de film naar mijn gevoel de bal mis bij scènes die je eerder verwacht in een banale familiekomedie. Een voorbeeld is een running gag in de schoolgangen die bij mij de derde of vierde keer toch irritatie opwekte door een wel heel karikaturale bijrol. En dan heeft de film die op zich al niet zolang duurt toch weer wat tijd nodig om de juiste toon te vinden. De vergelijking met Lost in Translation ligt voor de hand, maar mogen we misschien niet maken. Dit is gewoon een andere film, en de liefhebbers van Murray zullen zeker niet ontgoocheld worden en samen met de voortreffelijke Rashida Jones zijn er echt wel momenten van ontroering. Het geheel voelt jammer genoeg wat onevenwichtig aan.

Dat is het ook, zeeeeer light. Prachtige locaties, leuke humor, maar het verhaal heeft bar weinig om het lijf.

Ben benieuwd! Eigenlijk heeft ze me sinds Lost in Translation niet meer weten te overtuigen, was tevens de eerste film die ik van haar zag.

Ze heeft te vroeg gepiekt

Heerlijke wegkijk film. Prima verhaal en fijne humor. Bill Murray's fijne karakter maakt de film.

Hele fijne film, waar ik eindelijk weer een beetje de Sofia Coppola voel van Lost in Translation. Heel leuk klein verhaal, erg grappig en fijne karakters. Niet heel gek dat Murray weer eens de show steelt. Staat volgens mij niet heel veer van het karakter dat hij speelt hier.

4*

wwelover verwoordt precies mijn gedachten.

Heerlijk ontspannen film zonder poespas, waar ook de aanwezigen in de zaal goed op reageerden met luid lachen en lekker meedoen. Lang geleden dat dat in een bioscoopzaal gebeurde, fijn, zeker ook nu in tijden van Corona. Af en toe een wat minimaler verhaal als dit vind ik lekker, het hoeft niet altijd zo ingewikkeld. Bill Murray speelt Bill Murray maar ik kan dat nooit zo erg vinden, en de casting van Marlon Wayans doet me denken aan de casting van Chris Pontius in Somewhere.

Leuk ook om New York op een wat andere, knussere manier te zien.

Lost in Translation heeft de reputatie en het jeugdsentiment, maar On the Rocks heeft de warmte. Heel erg mooi.

4,0*

Zeeeeer teleurstellend! Dat Coppola hier mee voor de dag durft te komen. Murray trekt het niveau van deze klucht íetwat omhoog, maar het mocht voor mij iig niet baten. Het personage van dochter is ronduit irritant en dito neer gezet.

1 ster.

Mwah, deze wist mij niet te pakken. Ik vond de verhaallijn van Bob als vader totaal niet boeiend. Ook behoorlijk ongeloofwaardig op bepaalde punten. 3*

Sofia Copolla biedt Bill Murray opnieuw een scenario dat hem op het lijf lijkt geschreven en hij geeft op briljante gestalte aan Felix, een steenrijke zakenman die overal connecties heeft, altijd de aandacht opeist, strooit met wazige wereldwijsheden en met zijn charme altijd zijn zin lijkt te krijgen. Wat op papier een arrogante blaasgalg lijkt wordt in handen van Murray echter een innemend charmeur. Maar het is de chemie tussen Murray en Rashida Jones die dit niet al te diepgravende komische drama voorziet van een hart.

Jones speelt de rol van de 39-jarige Laura die de de weg wat kwijt lijkt te zijn geraakt in haar leven. Ze is getrouwd met Dean [Marlon Wayans] die druk bezig is met het opbouwen van zijn eigen bedrijf en daardoor vaak langere tijd van huis is. Laura schikt zich aanvankelijk in haar rol als moeder en verzorger van haar dochter Maya [Liyanna Muscat] en Theo [afwisselend gespeeld door tweelingzusjes Alexandra Mary en Anna Chanel Reimer], maar ze vindt weinig voldoening in die routine. Ze kampt met een writer's block waardoor haar plan om een boek te schrijven totaal niet van de grond komt en steeds vaker denkt ze aanwijzingen te hebben dat Dean een buitenechtelijke affaire heeft. Wanneer haar vader Felix [Murray] onverwacht op bezoek komt spreekt Laura voorzichtig haar verdenkingen uit. Felix ziet maar één oplossing: samen op onderzoek uitgaan.

Murray steelt de film maar Jones houdt zich uitstekend staande en schikt zich in een rol die veel minder in het oogt springt maar even zoveel lof verdient. Murrays scènes met de kinderen zijn ontwapenend en het is een verademing om Marlon Wayans weer eens te zien excelleren in een serieuze rol. Het verhaal heeft weinig om het lijf maar de uitgekiende balans tussen komedie en drama en het prachtige samenspel van Murray en Jones zijn meer dan voldoende compensatie.

Heerlijke film. Gekeken met een grote glimlach van begin tot eind.

Erg fijne film! Dun verhaaltje, maar het zijn allemaal leuke scenes. Hele film genoten.

Bill Murray’ draagt de film. Flut verhaal maar soms humoristisch en gefilmd in mooie straten van New York. Verstrooiing, niets meer.

Mijn mening over deze film is niet anders dan die van de meeste anderen: het verhaal is weinig bijzonder en zelfs cliché (man doet afstandelijk, vrouw vreest dat hij vreemdgaat, gaat op onderzoek uit, zet zichzelf voor schut met verzoening als slot), maar de film is vermakelijk waarbij met name de flamboyante en charmante Felix de film draagt en zijn (biologische) weetjes en (evolutionaire) theorieën over het verschil tussen vrouwen en mannen grappig en interessant zijn. De leukste grappen gaan vaak over mannen en vrouwen en deze film is een soort standup-comedy in dramavorm.

Een fijne film om te kijken. Sfeervol in dat nachtelijk New York en dan meer de jazzy kant dan de wilde neon lichten. Vermakelijk ook met een lekkere lichte toon. Dit is gewoon heerlijk kijkvoer waarin Bill Murray uitstekend past. Hij is wel larger than life, zeker naast de fijn naturel spelende Jones, maar hij houdt het nog goed binnen het geloofwaardige. Tegen het einde komt nog wat onvermijdelijk drama zoals in elke film (waarom toch?) dat de film en toon wel enigszins onderuit halen. En echt volledig onder de huid kruipen doet de film ook niet. Wayans heeft nog wel een prettig rolletje, en mooie kledij. Dat is soms ook gewoon genieten. 3,5*.

Prima film, maar kan niet tippen aan Lost in Translation

Redelijk leuke film maar voor mij wat te traag.

Er had ook wat meer pit ingemogen.

Het is een drama en komedie waarbij de vergelijking gauw is gemaakt met "Lost in Translation" ook van Sofia Coppola. Maar die vlieger gaat in mijn ogen niet op, dit is een andere film geworden. De scenes tussen Felix (Bill Murray) en zijn dochter Laura (Rashida Jones) hebben op momenten de chemie waar de vonken van afvliegen en soms ook helaas niet. Het komische en drama gedeelte van deze film wil nog wel eens de plank mis slaan. De schoolgang gesprekken waren voor mij niet nodig geweest. Het verhaal is klein en simpel, maar toch is het een mooie verhaal geworden. En dit komt zeker als Felix zijn opwachting maakt. Is het een aanrader? Ja hoor, ik heb me dan ook bijzonder goed met de nieuwe film van Bill Murray vermaakt!!

Beetje net als de trip die ze nemen. Een aardig tussendoortje. Murray blijft erg fijn op z’n oude dag, maar het wordt helaas nergens zo sprankelend, verrassend of romantisch als de illustere Japanse voorganger.

Kleine 3,5

Wat een draak van een politiek correcte film is dit, als dit het voorland wordt voor alles wat made is in the USA berg je dan maar. Natuurlijk dan er voldoende zwarte acteurs mee om te voldoen aan het quorum en wordt de schijn van een LGTB affaire gewekt, maar omdat we daar even op moeten wachten wappert de vlag regelmatig in beeld.

Mannen zijn varkens die alleen hun pik achterna zitten, te veel drinken en op hun donkerste moment ook nog blijken te roken. Sigaren nog wel. Gelukkig zijn er ook nog brave huisvaders die de verleidingen des vlezes weten te weerstaan, die hun eigen vrouw en niet hun minnares met een afschuwelijk lelijk belachelijk duur horloge weten te verwennen, die het over de grond liggen dweilen met hun allerliefste, allerschattigste kindertjes als hoogste geluk ervaren en die zo ongeveer elke tweede zin er een i love you honey eruit weten te persen. Niet dat dat verder ergens uit blijkt, zelfs in de echtelijke sponde wordt ons seks onthouden.

Een steriele film, mooi voor de steriele wereld die we bezig zijn te creëren na corona

Grappig dat je dan weer wel Der Ehe der Maria Braun in je top 10 hebt staan. Een film die ons op veel vlakken een zelfde moralistische spiegel voorhoud. Ook daar was het hele pallet aan stereotypes en vooroordelen aanwezig. Inclusief het gekeurde echtpaar. Maar in hun geval had Bill wel gelijk gekregen.