The Curse of Audrey Earnshaw (2020)

Oei, deze film vraag wel iets van je! Nu ben ik redelijk gek op folk-horror dus met de heropleving van de afgelopen jaren kan mijn geluk niet op! Deze film leunt wel erg sterk op sfeer, soms gaat het zelfs ten koste van een samenhangend plot. Essentiële informatie ontbreekt ook en blijf zelfs ontbreken aan het einde. Kijkers kunnen gefrustreerd zijn: omdat je niet duidelijk kom te weten wat er allemaal gebeurd, en het is zelfs niet te raden. Effectieve atmosfeer en horrorelementen vervangen wel het gebrek aan spanning. Tja denk dat deze film alleen voor Die-hard fans van folk-horror is.

Dat wil niet zeggen dat het geen interessante films is.(voor mij zeker niet!) Het is een ​​beklijvend donker coming-of-age-verhaal. De film begint met een tekst over een religieuze sekte die zich afscheidde van de Church of Ireland en zijn eigen nederzetting vestigde in Noord-Amerika. Na een gebeurtenis die bekend staat als "de eclips", wordt er een kind geboren en verspreidde de pest zich door de gemeenschap. Gewassen werden vergiftigd, vee stierf. Maar de vrouw met de pasgeborene werd gespaard: een vrouw genaamd Agatha Earnshaw (Catherine Walker)

De film speelt, zoals zoveel van zijn voorgangers, af in een geïsoleerde, landelijke gemeenschap, waarom het in 1973 plaatsvindt is me niet helemaal duidelijk want het creëert het gevoel van een plek en tijd die overal en nergens zou kunnen zijn. Beginnend regisseur brengt het allemaal uitermate mooi in beeld. Te midden van deze complexiteit is Audrey puur. Audrey Earnshaw (Jessica Reynolds) roept vanaf het begin een beeld op van Sneeuwwitje, met ravenzwart haar, een stralende, bleke huid en een simpele witte jurk. Ze projecteert een gevoel van puurheid en onschuld doordat ze apart van de wereld is grootgebracht. Moeder en dochter spelen fantastisch! En ook de rest van de cast was sterk!

Hoewel het gekonkel en angst fascinerend zijn, komt de film een ​​beetje tekort bij het ontwikkelen van de mythologie van de heksen-coven en hun rol in Audrey's opvoeding. Het is duidelijk dat zij het meest interessante deel van de film zijn, maar in plaats daarvan besteden ze meer tijd aan de stedelingen. De film bevredigt qua verhaal misschien niet helemaal. Maar uiteindelijk was het een boeiend verhaal waarvan ik verschrikkelijk heb genoten.

Ben het wel grotendeels eens met m'n voorganger hier.

Voorbije nacht deze gezien en vond dit goede tot zeer goede film, meer in het drama dan het horror genre, heb er in deze categorie laatste tijd wel wat gezien, toch onderscheid deze film zich tov anderen. Het folk-fantasy gehalte is hier aanwezig en ik had een ware sympathie voor het personage Audrey, gespeeld door Jessica Reynolds. Ik ben zeker niet dé fan van folklore-horror bij uitstek, maar als het goed is, is een genre ondergeschikt. Ik vond de sfeer, setting en het verhaal een mooi samenhangend geheel vormen. Heksen, sektes, religieuze landelijke volkeren, het kan uiterst fijne cinema opleveren, zo ook hier. Ie is toch een 7.5/10 waard, een 7 vind ik net te weinig, daarom bij deze een 8.

Een van oorsprong Ierse gemeenschap die zich al eeuwenlang onttrekt aan de moderniseringen van de wereld om hen heen heeft te maken met een mysterieuze plaag. Tijdens de laatste zonsverduistering is Audrey Earnshaw [Jessica Reynolds] geboren en uit angst voor bijgelovige omwonenden heeft Audreys moeder Agatha [Catharine Walker] het bestaan van haar dochter al die tijd geheim gehouden. Nu Audrey haar volwassenheid nadert worden haar bijzonder gaven sterker. Dat gaat niet onopgemerkt dat heeft niet al te fijne gevolgen. Sfeerhorror heeft inderdaad een aantal aardige gruwelmomenten, maar het verhaal is traag, vaag en weinig meeslepend.