The Feast (2021)

Mwa.

The Feast zal waarschijnlijk wat betere reacties krijgen van anderen, ik heb gewoon het geluk dat ik de film als eerste heb gezien op MovieMeter. Dit is een erg aparte en vreemde film geworden, die me in bepaalde opzichten deed denken aan een iets kalere, somberdere versie van Ich Seh Ich Seh, maar het niveau niet behaald.

The Feast scheen een erg smerige film te zijn volgens de geluiden op het internet, maar niets is minder waar. Dit is helemaal niet de vieze en gore film die je er misschien wel van verwacht, wel een erg mysterieuze en aparte thrillerfilm met een grote stoot aan drama vooraf. De slome sfeer en erg kale inrichting maken het allemaal een aparte bedoening die wel weet te intrigeren hier en daar.

Ik ben zelf echter geen fan van dat kale gedoe, ik vond ook deze film maar een goedkope uitstraling hebben. Ik vond dat regisseur Jones op geen enkele manier wat sfeer kon trekken uit de redelijk kale boel die deze film uitstraalt. De nachtelijke buitenscenes hebben wat spannende momenten, verder is het een erg afstandelijke film die volledig leunt op de sterke acteerprestatie van Elwy.

Houdt er rekening mee, mocht je interesse hebben in deze film, dat het allemaal en erg vaag gebeuren is, en je zal dan ook waarschijnlijk beter af zijn als je wat basiskennis opzoekt over de Folk Horror. Er gebeurt veel dat niet wordt uitgelegd, en de film lijkt vaak te willen dat de kijker zelf het antwoord bedenkt. Het laat het verhaal eigenlijk soms volledig over aan de kijker. Er zit wel een lijn in, maar zeker richting het einde wordt het allemaal erg vaag. Ik snap en waardeer de tactiek, maar het is niet voor mij.

Ik vond het in zijn geheel een te afstandelijke horrorfilm die te weinig sfeer uit zijn regie kan trekken. Er zitten zonder twijfel een aantal goede scenes tussen, met sterk acteerwerk. Tevens kent de film sterk camerawerk die alles op de juiste, overzichtelijke manier in beeld brengt. Soms freaky, maar in zijn geheel niet echt voor mij. Te sfeerloos wat mij betreft. Niet slecht, maar ook niet goed.

“after you’ve taken everything, what will be left?”

Dit is een horrorfilm die diep geworteld is in Welshe mythologie. Folk-horror. Het is eveneens een slow-burner, een Elevated horrorfilm (arthorror) maar wel één waar iets van bloed invloeit! Een Eco-horrorfilm, gefilmd in de oorspronkelijke taal van het Welsh. Een wilde en verontrustende rit, met ongemakkelijke relaties, bizarre personages en een feest om voor te sterven. het gaat over een welvarend, elitair gezin, bestaande uit moeder Glenda, vader Gwyn en hun twee volwassen zonen Gweirydd en Guto. (alle met ondeugden of perversies) Als deze een etentjes voor genodigden geven, verschijnt er een raadselachtige jonge vrouw Cadi (Annes Elwy) omdat ze haar als serveerster hebben ingehuurd. Met uitzondering van een korte proloog en epiloog, vindt volledig plaats rond een weelderig modernistisch woning.(uiteraard door beperkte middelen en dezelfde locatie als You Should Have Left (2020) Alhoewel de film nooit specifiek naar een Welshe volksverhaal verwijst, werd er wel gewaarschuwd voor 'The Rise', een heilige begraafplaats die niet gestoord mag worden en Cadi neemt enige mate van wraak. Enfin vaak kan ik me minder goed vinden in dit soort slow-burn-benaderingen maar Annes Elwy en de zware onheilspellende folkloristische sfeer maakte dit tot een erg fijne film.

Een schatrijk gezin organiseert een etentje voor enkele mensen uit de buurt. De gebruikelijke hulp in de keuken is echter ziek waardoor Cadi in de plaats een handje komt helpen. Er is echter iets niet pluis aan het meisje en haar invloed zal zich snel bekend maken.

The Feast is een echte slow-burner pur sang. Het verhaal neemt erg zijn tijd om op gang te komen. Je krijgt ieder personage goed te kennen, met hun plus en minpunten. Je merkt dat niet iedereen aan tafel schone handen heeft en na enige tijd van awkward conversaties en business-talk kan de echte horror beginnen. Vanaf hier krijgen we enkele erg verontrustende dingen te zien. De sound editing krijgt hier een extra punt want het is vaak erg ongemakkelijk om alles zo uitvergroot te horen. Denk aan een soort disturbing ASMR-sessie. De film ziet er fenomenaal uit en het acteerwerk is solide.

De film wist me echter niet steeds te boeien. De uiteindelijke betekenis van alles wordt wel duidelijk maar tot dat moment was het me net iets te vaag waardoor ik er minder van kon genieten. Erg jammer dat dit me wat uit de film haalde.

Toch een mooie 3*

Overheerlijke slow burn,

Uniek filmpje dat het grote publiek wel nooit zal bereiken. Om te beginnen is de film Welsh, nu is er natuurlijk gewoon ondertiteling maar de hoeveelheid medeklinkers in de namen is even wennen. Daarnaast is de film een van de langzaamste slow burns die je kan vinden, want het duurt echt even voordat het licht hier op groen gaat.

Dat gezegd hebbende is het eerste stuk absoluut geen lange zit of saai, want los van dat de film audiovisueel zeer netjes is (vooral de soundscapes zijn fraai), krijgen we ook eens in de zoveel tijd wat angstaanjagende broodkruimels gevoerd van waar deze spreekwoordelijke reis naar toe gaat.

Verder weet Jones ook een lekker mysterieus/luguber sfeertje te scheppen wat deze slow burn absoluut een treetje hoger zet. Heerlijk acteerwerk ook van Annes Elwy, ze geeft een mooi enigmatische slinger aan haar karakter waardoor je continue het gevoel hebt dat er iets gaat gebeuren. En boy, er gebeurd wat.

Zeer smakelijk.

4*