Proximity (2020)

Paging ET, please phone home.

“Proximity” had potentieel. Heeft het ook gedeeltelijk ingelost maar faalt dan wel flagrant op een heel ander vlak. Bij een film over buitenaardse ontvoeringen is er toch wel één bepaalde verwachting waar de film mee valt of staat. En dat is het uitzicht en de uitwerking van de ruimtetuigen waarmee die groene mannetjes zich voortbewegen. In veel SF-films met dit type onderwerp worden ze ofwel slechts kortstondig in beeld gebracht. Ofwel zijn het ontwerp en de speciale effecten zo erbarmelijk slecht, dat je wenste dat die buitenaardse toeristen stante pede motorpech krijgen en met hun aartslelijke schotel tegen het aardoppervlakte knallen. Maar toen Isaac (Ryan Mason) al heel snel het geval boven zich zag tollen, zag ik al snel die goedkeurende blik. Niet omdat het ontwerp hem beviel maar wel omdat zijn overtuiging alzo werd bevestigd. Bij mij was het dan wel een goedkeurende blik omdat het ruimteschip er toch wel denderend goed uitzag. Maar spijtig genoeg kon dit feit alleen de film in zijn geheel niet redden.

Geloof me. Cinematografisch ziet deze film er gelikt uit. De gebruikte speciale effecten laten duidelijk zien dat regisseur Eric Demeusy geen beginneling is. De ervaring die hij opdeed bij “Tron : Legacy” als 3D animator en andere projecten wierpen duidelijk zijn vruchten af. Dus geen wazige beelden met abominabel slechte speciale effecten. En ook geen toestanden waarbij je het gevoel krijgt dat de ruimtetuigen aan een zijden draadje werden gehangen om ze op die manier voort te bewegen. Zelfs de buitenaardse wezens zagen er prima en geloofwaardig uit. Dus qua beeldvorming zit het wel snor. En dat gedurende de gehele film zelfs.

Ook het verhaal vond ik in het begin veelbelovend. De sullig uitziende Isaac (Ryan Masson) die ervan overtuigd is dat er buitenaardse wezens bestaan en dagelijks over computerschermen gebogen zit om bliepjes van satellieten te bekijken, valt bijna flauw als er op een dag, tijdens een fietstocht, een zilveren vliegende schotel over zijn hoofd scheert. Al een geluk dat hij een camera (Betamax model) bij heeft om het gebeuren te filmen. Zelfs een ‘close encounter’ met een echt marsmannetje kan hij zo op de gevoelige plaat vastleggen. Vervolgens word hij als een bemanningslid van de Enterprise naar boven gestraald en ontwaakt hij vervolgens ergens in een veld. Ongedeerd maar wel met een gigantisch gat van 3 dagen in zijn geheugen. Wat volgt is een chaotisch periode voor Isaac. Een periode waarin hij tracht duidelijk te maken aan de wereld dat hij door buitenaardse wezens werd ontvoerd. En dan krijg je een perfecte demonstratie over hoe het in onze maatschappij tegenwoordig aan toe gaat. De ene dag word je bejubeld en op handen gedragen. De volgende dag wordt je uitgejouwd, met de grond gelijk gemaakt en bedolven onder verwijten en belastende aantijgingen.

Tot hier was het verhaal nog amusant en interessant te noemen. Het hele gedoe met het uploaden van het filmpje en de daarop volgende reacties en commentaren. De uitnodiging door een televisieprogramma en de ontgoocheling bij Isaac. De heisa die ontstaat op het internet en vervolgens de zoektocht van Isaac naar medeslachtoffers en gelijkgezinden. Het voelde “Goonies”-achtig aan en deed terugdenken aan de lang vervlogen tijd toen Spielberg nog hoge ogen scoorde met zijn SF-films over “close encounters”. Er werd zelfs eventjes een “E.T.” grapje gemaakt door de nerds in deze film. En dan halfweg krijgt de film een compleet absurde draai. “Men in Black” klonen dagen plotsklaps op. En de film krijgt ineens Star Wars allures. Samen met de beeldschone Sara (Highdee Kuan), een lotgenote die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt, slaat Isaac op de vlucht voor een mysterieuze overheidsinstantie. Het fenomeen Zed (Christian Prentice) in Costa Rica was het meest hilarische. Deze wizzkid bezit een boomhut in het midden van de rimboe waar hij NASA servers hackt. Hoe hij daar internet kan hebben is voor mij een raadsel. Ik heb soms slechte ontvangst in mijn keuken hier. En ik zit godbetert in het midden van de geciviliseerde beschaving. In ieder geval werd het verhaal met de minuut meer en meer onzinnig. Om nog maar te zwijgen van de ontknoping met de onthulling waar de buitenaardsen naar op zoek zijn. Compleet lachwekkend.

Al bij al is het bewonderenswaardig wat men heeft klaargespeeld in deze low-budget SF. Qua uitzicht en beeldvorming is de film gewoonweg overweldigend. De speciale effecten zien er fantastisch uit. Ook over het acteren zelf valt er weinig te klagen. Het acteerwerk van Masson is quasi perfect. Highdee Kuan is een perfecte aanvulling. En het personage Zed is hoogst vermakelijk. Maar spijtig genoeg is het vooral de verhaallijn die ondermaats is. Ik stel voor dat Demeusy de volgende keer een professionele scriptwriter in dienst neemt om zijn professioneel ogende visuals te ondersteunen.

2*

Hier kan ik niets fatsoenlijks van bakken. Wat een vreemde vertoning en wat een tegenstellingen. Sommige momentjes ware best goed, maar het merendeel dom en simpel. De hoofdpersoon die zo'n beetje de hele film onder invloed van een of andere drug lijkt. Z'n vriendin, net uit de schoonheidssalon/nagelstudio; toch samen dagen onderweg zonder enige bagage. Tja, fantaseer er maar op los. Gelukkig hebben de ruimtemannetjes hun antwoord gekregen, want zo hoogintelligent als die waren, hadden ze daar zelf nooit achte kunnen komen. 1,5* voor de mooie landschappen.

Vervelend toch, de kritieken op de film zijn niet mals maar daardoor zal ik mij niet laten beïnvloeden.

De film is inderdaad niet een voorbeeld van hoogstaand niveau en dat noemen we dan een B-film!

Je kunt dat ook verwachten als je eerst even je laat informeren op IMDb bij gebrek aan commentaren en stemmen op Moviemeter en Filmvandaag.

IMDb heeft intussen al ruim 1000 kijkers gehad die hun stem uit hebben gebracht en diezelfden zullen ook wel van SF houden, dus met een 4,5* weet je waar je aan begint!

En dan vind ik commentaren als die van Sch... overbodig, voegt niets toe, afkraken van een filmzonder onderbouwing is zo gemakkelijk.

ikkegoemikke heeft ALTIJD prachtige commentaren en deze zijn altijd doordrenkt met onderbouwing van het gehele verhaal zonder de positieve kant van het verhaal te vergeten.

Ook nu heeft hij een geweldig en mooi verhaal neer gezet, respect hiervoor!

De film, deze hebben we bij gebrek aan beter toch gekeken en om nu te zeggen dat het een slechte B-film was, nee, dat durf ik niet te beweren. Het is een B-film in de categorie "gemiddeld".

Maar zo gingen wij ook erin, dankzij IMDb waren we al voorbereid.

Jammer dat regisseur Eric Demeusy met zijn debuutfilm niet meer uit de kasten heeft getrokken. Je kunt met zo'n verhaal toch een redelijke film afleveren. Jammer dat ik een carrière als regisseur ben misgelopen !

Een 5.