Grenzeloos Verraad (2023)

Omdat ik gelezen heb dat deze film met een onvoorstelbaar laag budget is gerealiseerd ben ik nog meer onder de indruk. Een film gemaakt met passie en een goed verhaal over een Duitse officier die van binnen vecht met zichzelf. Ik ga verder niet te veel verklappen maar raad iedereen aan om deze film te gaan zien. Ik ga hem zeker nog een keer zien.

Hoewel de film misschien niet de kwaliteit heeft van een productie waar vele miljoenen ingestoken is, is het ook niet eerlijk dat te verwachten van een film waar met een budget van maximaal een paar ton.

In de film worden de rollen hoofdzakelijk neergezet door acteurs en actrices die hiermee hun debuut maken in een heuse bioscoopfilm. Ook de oorspronkelijke makers van de film waren nog niet eerder bij het maken van een bioscoopfilm betrokken. Ondanks dat het professionals betreft, is het volledig produceren van een bioscoopfilm wat anders dat het maken van een bedrijfsfilm of een commercial.

In ogenschouw nemend wat je normaal van zo’n productie mag verwachten, is grenzeloos verraad toch zeker dat niveau ver ontstegen, zowel productietechnisch als op acteergebied. Hoewel niet alle special effects even indrukwekkend zijn, is het knap wat de makers hier laten zien, en denk ik dat we in de toekomst nog meer van ze kunnen verwachten. Zeker nu hun netwerk binnen de filmindustrie aanzienlijk zal zijn uitgebreid, en er daarmee grotere budgetten mogelijk worden.

Ik heb de film zondag gezien en ik was onder de indruk en ik heb maar een account hier aangemaakt om te reageren. Ik ben zelf 15 jaar militair geweest en was enorm onder de indruk van de gevechtsscenes. Nu weet ik dat zij pirotechniek hebben gebruikt en er niets in hebben geprojecteerd net zoals het schieten met losse flodders met de wapens. De gevechtscenes zijn zeer realistisch niets erin geprojecteerd en elke ontploffing heeft een eigen uitwerking en dat maakt het hier zo goed in tegenstelling tot hollywood films. Deze film laat goed zien dat een oorlog niet zwart wit is en dit verhaal past in elke oorlogsfilm. Wat ik bijzonder vond dat de Duitsers echte Duitse acteurs waren. Deze film heeft mij 90 minuten geboeid en daar gaat het om. Gezien het budget van de film en het verhaal geef ik 4 sterren. De Nederlandse Duitse officier in de film Ludwig speelt erg goed en laat een innerlijke strijd zien en is zeer realistisch. Tevens vond ik alle acteurs goed spelen.

Laatst gezien en ik vond de film fantastisch. Lekker spannend. En ik ben normaal niet eens zo van de oorlogsfilms. Mooie beelden ook. Intrigerende personages. Een paar dagen later kwam de crew en cast in de bios. Omdat ik hem zo goed vond wilde ik graag de gezichten achter de film zien. Dus ik ben zelfs nog een 2e keer gegaan. En wat een sympathieke mensen zitten hier achter! Zij hebben echt een gunfactor. Vandaar dat ik geen moment twijfelde toen ik hier sommige recensies zag. Ik heb er zelfs een account voor aangemaakt.. Ik begrijp niet waar de negativiteit vandaan komt. Het hele noorden van het land kan trots zijn op deze film. Eindelijk weer eens een goede Hollandse film. En dan ook nog met zo veel liefde en passie gemaakt. Dat voel je gewoon als je de film kijkt en als je de crew en cast hoort praten. Ik heb helemaal niks met de film te maken zelf. Maar ik vond hem simpelweg geweldig en sinds ik alle verhalen achter de film hoorde, wilde ik eigenlijk niets anders dan deze film de hemel in prijzen. Dus bij deze. En voor iedereen die slechte recensies schrijft (om wat voor reden dan ook), zelfs zonder de film te hebben gezien: ook dat is aandacht. En wat je aandacht geeft groeit. Ik wens de makers, acteurs, technici, iedereen die mee heeft gewerkt aan dit pareltje veel succes. Iets dat goed is verkoopt zichzelf wel.

Een Nederlandse film, en al dan niet stem-beïnvloeding, het stemde mij niet direct hoopvol maar...dit was niet eens zo verkeerd! Ik vond het ondanks hier en daar tekortkoming door het budget beter dan die eerste Nederlandse film waarbij Netflix co-producent was!

Het bedrijf (CFX digital) van de Drentse ondernemer Thomas Nauw is gespecialiseerd in bedrijfsvideo's, after-movies van gala, bruiloft, sportevenement of festival en 3D visualisaties. Toen deze Peter Nillesen (de hoofdrolspeler) had ontmoet, ontstond er ambitieus plan om een oorlogsfilm te gaan maken. En nu in 2023 is daar dan deze kleinschalige oorlogsfilm! In totaal hebben er meer dan 400 mensen aan de film gewerkt, waaronder vele kosteloos.

De Duits-Nederlandse officier Ludwig Mengelberg, in het Duitse leger luisterend naar de bijnaam 'Der Fliegende Holländer', wordt na aan het oostfront te hebben gevochten, overgeplaatst naar Drenthe. Vlak voor dat Operatie Amherst, (een commando-luchtlandingsactie in april 1945 van zo'n 700 Britse en Franse parachutisten inclusief vier Nederlanders en een Syriër) van start gaat. Mengelberg, die door verschrikkingen steeds meer moeite heeft met de oorlog komt klem te zitten tussen vaderlandsliefde, plichtsbesef en gewetensnood.

Kijkend naar het acteerwerk is het Peter Nillesen en zijn tegenspeler Dirk Gunther Mohr die de film dragen. De rest van de cast is een mix van ervaren acteurs, re-enactment groepen en lokale vrijwilligers, waarvan sommigen weinig tot geen acteerervaring hadden. Dit heeft als gevolg dat een aantal scènes wat houterig overkomen. Echter daarvoor terug krijg je wel dat de Duitsers, Russen, Fransen en Britten gewoon hun eigen taal spreken! Dat is TOP!

Door het gebruik van de verschillende re-enactment groepen zijn de details van de productieontwerpen; sets, tank, zijspan-motoren, jeeps, vrachtwagens, vliegtuig, kostuumontwerpen realistisch en waarheidsgetrouw en een redelijk interessant verhaal. Is het dan ook niet anders dan indrukwekkend te noemen wat de filmmakers voor elkaar hebben gekregen met een mager budget. De film slaagt erin om een redelijk goede film te zijn, misschien niet zo perfect, als genreklassiekers (met veel grotere budgetten) maar zeker boven-verwachting (en Nederlandse begrippen) was dit helemaal zo slecht niet!

Matige oorlogsfilm. Het verhaal had beter uitgewerkt kunnen worden. Het begin is best sterk en je voelt een bepaalde spanning ontstaan. Helaas wordt dat al snel weggenomen door een kanteling in het verhaal. Vanaf dat moment gaat het bergafwaarts met de film. De actiescenes die volgen zijn niet spannend en vrij houterig. Ook het zwakke acteerwerk, waarbij sommige acteurs echt de tekst opdreunen, werkt niet echt mee aan het kijkplezier. Visueel verder best aardig, alleen is het camerawerk soms wat minder. 2.0

Tegenvallende film over een boerengezin met onderduikers die te maken krijgen met een groep Duitse soldaten. Deze film over de tweede wereldoorlog heeft ongetwijfeld een vrij bescheiden budget gehad, maar dat is er op beeld niet echt aan af te zien. De cast en locaties ogen vrij authentiek. Maar daarmee is dan ook alles gezegd. Het hoofdpersonage is ondermaats uitgewerkt. Ook is de montage en het acteerwerk van een minder goed niveau. De film loopt gewoon helemaal niet lekker.

Dit is echt geen goede film....!

Een heel matig verhaal, waar totaal geen spanning in zit.

Tevens binnen 87 minuten afgeraffeld.

De acteerprestaties waren bijzonder slecht, opzeggen en emotieloos, bij sommige leek het wel het voorlezen van de autocue. De obersturmfuhrer die Nederlands begon te praten was duidelijk nagesynchroniseerd.

Ook het doodvallen van soldaten bij een schot of een granaat was houterig en leek op "3-2-1 en vallen".

Ook sommige "kleine" details waren naar mij idee, niet goed uitgewerkt. Op de pet van de SS officier stond geen doodshoofd, het verzet schoot met MP40 (zou kunnen, maar wel vreemd) en ook het in de eigen taal willen laten praten van de zogenaamde Britten en Fransen soldaten is compleet mislukt, er was duidelijk accent te horen.

Vrijwel de meeste NL 2e wereldoorlog films die gebaseerd zijn op waargebeurde feiten zijn allemaal ijzersterk, deze past echt niet in dat rijtje thuis!

1 ster omdat de film berust is op ware feiten, al is er weinig moeite gedaan om een goed verhaal te vertellen en dus dik onvoldoende.

2

1*

Tjonge wat heb ik me vergist in deze film zeg. Moet je nagaan dat ik een paar maanden geleden zelfs heb overwogen om deze film in de bioscoop te gaan zien. Het blijkt maar weer dat sommige stemmen die hier geplaatst worden, zeker na de première, puur zijn om het gemiddelde omhoog te krikken.

Het is niet meer dan een amateuristisch zooitje wat helemaal niets, maar dan ook niets, goed doet.

Allereerst het acteerwerk al. Ongelooflijk slecht en er was er geen één die ook maar iets kon overtuigen. Daarnaast is het script ook ongekend zwak. Het begrip B-film is nog niet eens van toepassing op deze film.

Het enige positieve is de korte speelduur, daarvoor zal ik nog een halfje extra geven, maar verder moet je deze film zo ver mogelijk links laten liggen.

1*

Nog even voor de horrormaand echt begint wou ik deze film toch zien. Zeker omdat hij nu op ‘Netflix’ is geplaatst en, omdat de film de laatste dagen weer de nodige aandacht heeft gekregen; ook van mij. Ik was op voorhand al vrij negatief over deze prent, alles wat we te zien kregen in previews wees erop dat het een erg amateuristisch werkje ging worden, een film van toch wel een C-niveau. Nu kan ik eigenlijk wel met een gerust hart vertellen dat het misschien nog wel een niveau lager is dan dat. Want wat was dit een onwijs saaie en pijnlijke vertoning zeg, zeker pijnlijk wanneer je beseft dat deze film een onwijs grote nep ‘hype’ zowel op IMDb als hier kreeg, en mensen ook nog eens discussies aan proberen te gaan voor deze film. Er valt overigens niks te discussiëren, dit is on-wijs slecht.

En nee, dit zeg ik niet omdat ik al negatief was voordat ik überhaupt deze film had gezien. Ik was oprecht bereidt deze film een kans te geven, zoals ik dat objectief doe met elke film die ik kijk en waar ik mijn tijd aan besteedt. Mijn voorgevoel was gewoon goed. En dan om ergens nog een positief tintje aan deze film te geven, is vooral dat ik uiteraard de aankleding prima vond, behalve die belachelijke bond jas die Ludwig constant droeg. Daarbij deden de eerste actiebeelden nog niet veel kwaad, daar zat overigens nog wel enigszins potentie in maar, dat verwaterde later ook. Was het geld op? Of had men er gewoon niet zoveel zin meer in? Het verhaal was heel saai. Het had goede momenten maar, na een klein uurtje was de film gewoon echt mijn interesse wel kwijt. Het doel om te laten zien dat Ludwig ook met zichzelf in de knoop zit is iets wat ze overigens wel prima naar voren lieten komen, iets wat je in ieder geval goed meekreeg. Al hebben de regisseurs daar veel tijd en energie in gestoken, waardoor helaas de overige castleden nogal emotieloos waren, en ook de hele film eigenlijk vrij sfeerloos door de tijd ging.

Waar ik het meest over struikelde, en ik heb mijn lach echt serieus in moeten houden, dan was dat wel bij het acteerwerk. Wat was dit onwijs slecht man. En dan heb ik het niet persé over Peter Nillesen die als Ludwig hier en daar nog best prima werk liet zien nee, vooral Dirk Gunther Mohr vond ik wel zo onwijs slecht, ik moest bijna huilen van het lachen. Ik heb denk ik nog nooit iemand met zo weinig emotie zijn rol zien spelen. Maar, van zijn gezicht was niks af te lezen. Als of die zijn script van een scherm aan het lezen was, onwijs monotoon, helemaal niet interessant verder en vooral: emotieloos. De rest van de cast deed het verder ook triest. Bij dit acteerwerk moet ik altijd aan mijn vader denken, die zichzelf een acteur noemde omdat hij bij een Friesland Campina reclame voor twee seconden in de camera moest zwaaien.

Nee, dit was het gewoon echt niet. Onwijs saaie, trage en nietszeggende film die nergens spannend wist te worden, prut acteerwerk levert en prut werk in het totaal afgeeft. Leuk allemaal als de makers het met grote passie hebben gemaakt, ik heb het niet gezien. Gelukkig duurt de film niet zo heel lang. Dat redt de boel nog een beetje.

Ik heb met veel genoegen naar deze film gekeken, ik Hou normaal niet zo van oorlogsfilms maar deze komt bij mij wel binnen. Ik vond het heel realistisch. Ik heb geen verstand van of het allemaal historisch correct is maar erg aangrijpend. Ik kom zelf uit Drenthe en eindelijk iets over Operation Amherst. Mijn opa had het er altijd over. De Fransen krijgen eindelijk een platform in onze geschiedenis.

Daar ben ik het deels mee eens. Hollywood en Netflix gezamenlijk dan wel afzonderlijk zeggen niks over de kwaliteit van een eindproduct. Maar het is wel fijn dat lokale initiatieven kunnen leiden tot een volledige speelfilm!

Natuurlijk had ik liever dat het resultaat dan ook nog eens te pruimen was, maar je kunt niet alles hebben. Edoch, liever geen pruimen dan van die zure waar achteraf schimmel aan bleek te zitten. Ik heb nu een doktersrekening van hier tot Tokyo.Mijn verwachtingen waren nogal laag vanwege de titel, de poster, de omschrijving en de trailer. En die bleken juist. De productiewaarden behoorden mijns inziens tot één van de eerste valkuilen.

Ja, er waren kostuums en rekwisieten die goed pasten bij midden jaren 40. Maar wegens een grandioos gebrek aan beeld nabewerking werd ik helemaal niet die tijd in gesleept. Het beeld was scherp en strak, maar wel saai. Daarmee bedoel ik dat ik niet met behulp van manipulatie van licht, scherpte, kleuren, contrasten of een combinatie daarvan naar het einde van de Tweede Wereldoorlog werd getransporteerd, iets wat Spielberg en Tarantino en hun teams voor Saving Private Ryan en Inglourious Basterds wel goed deden. Naar ik me kan herinneren had ik een dergelijk gebrek aan inleving ook niet bij het zien van Zwartboek, ook al ben ik helemaal geen fan van die film. Maar aan Grenzeloos Verraad kan ik niet anders dan zien dat het recentelijk geschoten is, waardoor ik volledig veroordeeld ben tot de rol van toeschouwer in plaats van participant. Soms werkt zoiets, bijvoorbeeld in 24 Hour Party People, die geschoten is als een documentaire en waardoor je het gevoel krijgt dat je erbij bent omdat het je zo toegankelijk wordt gemaakt. Echter, dat verhaal wordt verteld met een knipoog, terwijl Grenzeloos Verraad serieus bedoeld is. Althans, dat neem ik aan.

Ook de inluidende voice-over werkt absoluut niet mee. Zowel de tekst als hoe die wordt voorgedragen klinkt verschrikkelijk. Was mijn vertrouwen al gezakt tot een dieptepunt, bleek de ton een brakke bodem te hebben waar ik nog tot meters ver doorheen kon zakken. Ludwig, de hoofdpersoon, wordt in deze hemeltergende introductie neergezet als een held, de beste persoon die ooit geleefd heeft. Dat wil ik betwisten, maar daar kom ik zo op.

We beginnen met een belangrijke veldslag aan het Oostfront, die, na een onuitstaanbaar sentimentele toespraak van de sovjet commandant, iedere vorm van logica tart. Wie ook maar een beetje verstand heeft van oorlogvoering, weet dat het je reinste zelfmoord is om op een verdedigde stelling af te rennen en maar wat lukraak te gaan schieten. Er worden moedige pogingen gedaan om dit enigszins spannend in beeld te brengen, maar afgezien van de vogelperspectief shots van de bossen waarin deze openingsscène zich afspeelt, laat alles wat er gebeurt me behoorlijk koud.

Iedere verdere vorm van immersie wordt volledig geblokkeerd door de tenenkrommende en overmatig uitleggerige dialogen die overduidelijk geschreven zijn vanuit een hedendaags perspectief, het saaie verhaal, de niet boeiende personages, hun kromme en/of gebrekkige motivaties en het belabberde acteerwerk. Peter Nilessen's vertolking van Mengelberg was bij tijd en wijle nog wel degelijk, maar wist als personage ook helemaal niet te beklijven. Dat voorkomt het smeden van een band met de kijker en is daarmee niet minder dan een doodzonde. Een extra obstakel hierin is dat ik Mengelberg meemaak als een pure opportunist. Volgens Schoonma was zijn volledige en voorbeeldige toewijding aan het nationaalsocialisme onwankelbaar – dat bleek overigens uit een godsgruwelijk irritante expositie dialoog. Maar goed, pas wanneer hij een persoonlijke tragedie te verwerken krijgt, draait 'ie om. O ja, en hij moet voor het eerst in de vijf jaren die de oorlog al duurt een bevel uitvoeren dat tegen zijn principes indruist. Werkelijk...? Mij bekroop het gevoel dat hij de onderduikers alleen maar wil helpen om genadig behandeld te worden bij een onvermijdelijk tribunaal. Kortom, de motivaties van de protagonist trekken mij niet over de streep.

Een interessante antagonist kunnen we ook wel vergeten. Schoonma is er zo eentje die slecht is om het slecht zijn en verder niet het minste greintje persoonlijkheid heeft. Daarnaast heeft dit personage de taak om – ik stipte het al kort aan – de kijker te bombarderen met feiten over Ludwig, in plaats van dat we van die overtuigingen daadwerkelijk getuige zijn. Pogingen om hem via Schoonma sympathiek te maken, werken dan ook averechts. En over laatstgenoemde is niet verder nagedacht dan hij is een door-en-door nazi want het publiek moet hem haten en dan is 't verder wel mooi zo. En nee, van de tegenspeler verwacht ik niet dat die per se een verpletterende indruk maakt à la Hans Landa, maar wel dat 'ie boeit. In dat opzicht kwam ik van een Siberische kermis thuis.

Het hilarische aan de rest van de cast is dat boeren stereotyperend worden neergezet als stoïcijnse mensen. Maar m'n vriendin merkte terecht op dat het echtpaar Wesseling nog wel de meeste emoties vertoonde. Van de joodse gezinnen moeten we het ook niet hebben. Dan gaat zo'n vrouw die al ruim vijf jaar wordt onderdrukt – waarschijnlijk zelfs veel langer – zich nog eens mak als een schaap hardop afvragen waarom er zo op hen wordt gejaagd, want ze hebben toch niks gedaan?

Echt? Daar kom je nu nog mee? Oké. O, en de moeder van één van de meest zouteloze vertellers die mijn oorballen hebben bevuild snapte ik ook niet. Ze weet dat Ludwig na het verliezen van zijn gezin graag dood wil, maar wanneer hij daar bloedend ligt te sterven is ze helemaal niet aangedaan. Zelfs niet wanneer die verzetsman met z'n irritant jeukende trekker vinger hem nog wat blauwe bonen toestopt. Het eerste dat pal daarna op haar smoelwerk verschijnt is... een aandoenlijke glimlach? Kom op! De toedracht boeit me niet, maar die getoonde emoties slaan in deze context als een tang op een varken.

Dan zijn er nog verdere schermutselingen tussen de bezetters en geallieerden/verzetsmensen die met een zeer geringe mate van succes naar beeld vertaald worden.Dat was ook hoe ik dit ervoer, ja. Maar goed, ik had ook niet verwacht dat de film op dit moment nog enorme sprongen in kwaliteit zou gaan maken.

En wat blijkt, na de slotconfrontatie? De vertelster aan het begin is, zoals ik al vermoedde, de joodse ondergedoken dochter. Ze staat aan een lessenaar en spreekt de overlevende onderduikers, verzetsmensen en leden van het boerengezin toe die alle gebeurtenissen hebben overleefd. Prijst Ludwig verder de hemel in, omdat ze van hem geleerd heeft dat je mensen moet helpen en daarom is ze dokter geworden. Nou, joepie. Dat is echt een verhaal waar ik op zat te wachten.

O ja, in de openingsscènes viel de muziek me op. De score mag dan verkwanseld zijn aan en zwaar teleurstellende film – om me zacht uit te drukken –, maar die gaf me héél af en toe nog een klein beetje houvast.

Grenzeloos Verraad heb ik ervaren als een enorm saaie bedoening. De kwaliteit van de belangrijkste ingrediënten – personages, verhaal en plot, visualisatie, acteerwerk, etc. – was diep, diep beneden de maat en die 87 minuten krijg ik niet meer terug. Meer dan het minimale kan ik hier daarom ook niet aan geven.

Ik had veel zin in deze film, kijk graag naar dit genre. Zeker de klassiekers die in andere reviews ook genoemd zijn.

Het plot is op zich prima, interessant uitgangspunt. Een Nederlander die vecht aan Duitse zijde en uiteindelijk in zijn functie als officier na gevechten aan het oostfront in Nederland terecht komt en daar o.a. met het verzet en onderduikers in aanraking komt. Deed me vooraf denken aan het boek Montyn dat ik ooit eens gelezen heb van schrijver Dirk Ayelt Kooiman (aanrader).

Tja, ik kan deze film helaas niet positief beoordelen. Ik heb me ontzettend geërgerd aan het belabberde acteer niveau. Sorry, maar echt slecht. Wat een houterige dialogen waarbij bijna geen enkele acteur een goede rol neerzet. Emoties komen niet echt over, het 'drama' raakte mij geen moment. Uiteraard heeft dat met productie kosten / budget etc. te maken, maar ja ik beoordeel wat ik zie en ervaar.

Jammer, geen aanrader.

Grenzeloos slecht

Na alle berichten in dit topic heb ik de film dan ook maar eens opgezet op Netflix en dat viel jammer genoeg echt niet mee. Alle waardering voor amateur-filmmakers die een leuk hobbyproject willen maken, maar zet het eindresultaat dan gewoon op Youtube of toon het op TV Drenthe ofzo. Als je het op Netflix zet beoordeel ik het als elke andere film en dan is het bar, barslecht geworden.

We volgen een boerenfamilie, onderduikers en een groep Duitsers met hun officier in een verhaal dat werkelijk geen seconde weet te boeien, spannend is of kwaliteit weet te bieden. Het acteerniveau is echt afgrijselijk matig, veel dialogen zijn gewoon opgelepeld zonder enige emotie of expressie. Vooral dat boerengezin is echt zo slecht. Sowieso helpt dat dialect niet mee om de film een beetje serieus te nemen. Even dacht ik bij de eerste minuten dat het nog niet zo slecht was als ik dacht, maar na een korte schietpartij moet het dan toch beoordeeld worden op het verhaal en het acteren en dan zakt de gehele film diep door het ijs.

Wat me ook nog goed stoorde was de veel te aanwezige muziek, beoordeeld om sfeer en emotie op te wekken, maar het werkt vooral op de zenuwen. Tragisch momentje en ja hoor, daar was weer een lading emo-muziek.

Is er dan helemaal niks goeds aan de film? Nee, eigenlijk niet. Ondanks dat het nog geen anderhalf uur duurde is het een enorm lange, saaie zit geworden. Echt totaal zonde van mijn avond, maar het kan niet altijd meezitten als filmkijker. Ik kan werkelijk niks bedenken wat me moet weerhouden de laagste score te geven. Dit soort projecten geven de Nederlandse film die blijvend slechte naam.

0,5*

"Dit verhaal gaat over Ludwig, een man die ik te kort heb meegemaakt. Ik vertel het verhaal omdat dat het enige is wat ik kan doen en zeker na hoe het is afgelopen."

Afgelopen donderdag heb ik eindelijk een goede versie kunnen vinden van "Grenzeloos Verraad", welke volgens de film is geïnspireerd op een waargebeurd verhaal, en die heb ik gisteravond bekeken. Mijn verwachtingen voor deze Nederlandse Oorlog / Drama film waren van te voren laag, maar na hem gezien te hebben vind ik het eigenlijk nog wel meevallen.

Natuurlijk kan deze film niet tippen aan andere Nederlandse Oorlog / Drama films zoals bijvoorbeeld "Soldaat van Oranje (1977)", "Zwartboek (2006)" en "De Slag om de Schelde (2020)", maar die hadden ook een veel hoger budget. Het totale budget voor "Grenzeloos Verraad" was iets rond de 300.000 euro (dat zou ik nog makkelijk kunnen betalen ) en de film is ook gemaakt door door startende filmmakers en vrijwilligers. Dat is ook goed te zien, want de meeste rollen en bijrollen zijn niet zo sterk en de cast lijkt ook zo van het amateurtoneel af te komen.

"Grenzeloos Verraad" volgt de Duits-Nederlandse officier Ludwig Mengelberg (Peter Nillesen), die in het Duitse leger de bijnaam "Der Fliegende Holländer" heeft gekregen. Hij heeft het Derde Rijk altijd gediend, maar na een persoonlijk drama aan het oostfront wordt hij niet alleen overgeplaatst naar Nederland in het grensgebied in Drenthe, maar hij begint ook een afkeer te krijgen tegen de plannen van de Führer. Het enige wat hij wil is dat zijn mannen gezond en wel huiswaarts keren. Nu de geallieerden aan de vooravond staan om het Nederlandse volk te bevrijden, o.a. via "Operatie Amherst", besluit Ludwig Mengelberg om er alles aan te doen om de oorlog te overleven. Zelfs als dat betekent dat hij op de boerderij waar hij en zijn mannen verblijven de boerenfamilie Wesselink moet helpen om de Joodse onderduikers verborgen te houden. Wanneer de SS wantrouwen krijgt in Ludwig en het verzet oprukt, zet hij niet alleen zijn eigen leven op het spel, maar ook dat van de mensen die hij probeert te helpen.

Het verhaal (zeker het eerste gedeelte) deed me overigens wat denken aan de (anti) Oorlog / Drama film "Cross of Iron (1977)" waarin het draait om korporaal Steiner (James Coburn). Hij probeert zich ook staande te houden aan het oostfront ("Grenzeloos Verraad" speelt zich in het begin ook af aan het oostfront) en hij wilt ook dat zijn mannen gezond en wel huiswaarts keren. Net zoals hij op een gegeven moment gewond raakt bij een Russische aanval, gebeurt dat ook met Ludwig, waarna beiden in een ziekenhuis belanden. En net zoals Steiner te maken krijgt met een bureaucratische officier (Maximilian Schell) die nog gelooft in de "Endsieg", krijgt Ludwig Mengelberg ook te maken met zo'n officier. En in "Cross of Iron" laat Steiner een gevangen genomen Russisch jongetje vrij die daarna bij een Russisch aanval wordt gedood en in "Grenzeloos Verraad" moet een nieuwe Duitse soldaat koffie voor Ludwig halen, die kort daarna ook door een Russische aanval wordt gedood en beiden geven zich daarvan de schuld.

"Grenzeloos Verraad" begint met een proloog en daarbij zien we Ludwig Mengelberg in uniform (inclusief bont vacht) in de sneeuw ploeteren, waarna we hem zien als jongvolwassen man aan het einde van de Eerste Wereldoorlog in het grensgebied met Nederland, te weten Kranenburg. Daar krijgt hij van zijn moeder te horen dat zijn vader zwaar gewond is geraakt in de loopgraven. Hij wordt dan kwaad en loopt weg en zegt dan:

"Stomme oorlog."

Daarna zien we hem weer als volwassen (en zonder uniform) Ludwig in beeld en dit keer zit hij samen met zijn vrouw Lena (Anja de Bruin) en zijn dochter Jutta (Corrina de Bruin) ergens in een veld. Hij gelooft dan nog in een overwinning voor Duitsland en zegt tegen zijn dochter Jutta:

"Binnenkort is de oorlog voorbij en Duitsland zal winnen, lieve Jutta."

Daarna zien we hem per trein vertrekken naar het oostfront, waar het eerste gedeelte van de film zich afspeelt.

Daar vecht hij tegen de Russen en partizanen in de bossen, maakt hij kennis met de Nederlandse Obersturmführer Martin Schoonma (Dirk Gunther Mohr) die zich bij de Duitsers heeft aangesloten en die nog gelooft in de "Endsieg", moet hij met veel tegenzin een executie uitvoeren op gevangen genomen partizanen en krijgt hij via een brief te weten dat zijn vrouw en dochter zijn omgekomen tijdens een bombardement. Vanwege dat laatste probeert hij ook zelfmoord te plegen door zich in het hoofd te schieten, maar dat wordt verhindert door een Russische aanval waarbij hij gewond raakt door een granaat en in een ziekenhuis belandt. Daar krijgt hij dan te horen dat hij en zijn manschappen worden overgeplaatst naar Nederland in het grensgebied en daar speelt zich de rest van het verhaal dan af.

Daar maakt hij weer kennis met Obersturmführer Martin Schoonma en worden hij en zijn manschappen gestuurd naar een boerderij als verdedigingspost voor een brug (die wel nooit in beeld komt) die niet in handen mag vallen van de geallieerden. De eigenaar van de boerderij is boer Jan Wesseling (Gerhard Meijer), die daar samen woont met zijn vrouw Fenna (Ingrid Bisschop), zoon Hendrik (Dennis van Ooyen) en dochter Maartje (Isa Zwart), en hij verbergt daar Joodse onderduikers zoals moeder Zelda (Berit van de Wouw) met haar dochter Mindel (Anne Telders).

Als Ludwig en zijn manschappen aankomen op de boerderij, ontdekt hij al snel de onderduikers en ontfermt hij zich over hem en krijgt hij ook een verhouding met moeder Zelda, die er alles aan doet zodat zij en haar dochter kunnen overleven en daarbij hoort ook omgaan met Ludwig. Als hij weer een keer terugkomt en daarna vertrekt, gaat zij achter hem aan en wordt er gezegd:

Mindel: Mama, wat ga je doen?
Zelda: Onszelf redden.

Ook krijgt hij te maken met het Nederlandse verzet, o.a. Roelfs Jan (Kai Kolder), die Ludwig niet moet, en Evert (Jelland Sprang), met wie hij onderhandelt. Hij wil zich namelijk laten overgeven (inclusief zijn manschappen) aan de geallieerden). Ludwig wil namelijk nog maar één ding, zorgen dat iedereen de oorlog overleeft en daar draait dan de rest van het verhaal om.

Het verhaal van "Grenzeloos Verraad" is zeker niet slecht en weet ondanks dat het nergens echt boeiend wordt toch te vermaken. Het gaat vooral om de innerlijke strijd van Ludwig Mengelberg, waarbij hij twijfelt tussen de Duitsers / SS en de Geallieerden en de ophanden zijnde capitulatie en de laatste stuiptrekkingen van het Duitse leger. De vuurgevechten zien er best aardig uit en ook de decors, locaties, voertuigen (o.a. een Duitse Marder, oftewel een tankjager), uniformen, wapens en andere rekwisieten zijn goed gekozen en komen authentiek over.

Wel zijn sommige effecten en vooral de (bloederige) make-up wat minder van kwaliteit, waardoor het soms wat nep overkomt. Ook is het jammer dat "Operatie Amherst" (begon op 7 april 1945 en zorgde voor de bevrijding van het oostelijke deel van Nederland) niet echt duidelijk naar voren in de film (bijvoorbeeld via een toelichting zoals een voice-over of andere uitleg) en die operatie is me eerlijk gezegd ook niet echt bekend. Wel zien we op een gegeven moment wat Franse soldaten in beeld die samen met het verzet een paar gevangen genomen Fransen gaan bevrijden. Ook de onmogelijke liefde tussen Ludwig en en de Joodse ondergedoken Zelda komt niet echt uit de verf en ontstaat ook pas pas verderop in het verhaal en wordt verder eigenlijk niet echt verder uitgediept. Het zorgt wel nog voor een verrassing op het einde als de zwaar gewonde Ludwig wordt doodgeschoten door verzetsstrijder Roelfs Jan met toestemming van Zelda en waarbij Roelfs Jan zegt:

"Kom op, Zelda, dit hadden we afgesproken."

Het einde vond ik sowieso best aardig (hoewel het ook behoorlijk clichématig was) met het vuurgevecht tussen Ludwig (raakt daarbij zwaar gewond), Martin (ontploft uiteindelijk door een granaat die Ludwig aan hem bevestigd) en boer Jan (die doodgeschoten wordt door Martin, nadat hij op hem geschoten heeft). Daarna denk je ook dat de zwaar gewonde Ludwig het zal overleven, maar dat is dus niet het geval. Daarna zien we nog wat tekst en Mindel in beeld en zij geeft dan een toespraak nadat de oorlog is afgelopen en daarna is de film ook na 85 minuten afgelopen.

Hoewel het gros van de cast nergens weet te overtuigen, vond ik dat drie acteurs het nog best verdienstelijk deden en vooral natuurlijk hoofdrolspeler Peter Nillesen (een kruising tussen de Oostenrijkse acteur Christoph Waltz en de Duitse voetballer Thomas Müller) als de Duits-Nederlandse officier Ludwig Mengelberg. In het begin wekt hij nog weinig sympathie op met zijn ijskoude blik en doortastende aanpak, totdat duidelijk is te zien is dat hij worstelt met zijn aandeel in de oorlog en er nu alles aan doet om zijn misstappen recht te zetten. Je merkt wel dat er wat grenzen zitten binnen zijn emotioneel bereik als acteur. Hij liep er overigens ook fraai bij met zijn bont vacht.

Ook Dirk Gunther Mohr deed het verdienstelijk als Obersturmführer Martin Schoonma, waarbij zijn personage niet alleen sluw en mysterieus oogt, maar ook geniepig. Hij is een koelbloedige en arrogante officier, die nergens voor terugdeinst en zelfs zijn "eigen" volk aan de tand voelt als hij ook maar enigszins het idee heeft dat ze zich niet meer volledig inzetten voor het Derde Rijk. Hij krijgt het dan ook regelmatig aan de stok met Ludwig, als hij hem ervan verdenkt dat hij niet meer achter de plannen van de Führer staat. Zo wilt hij op de boerderij de paarden, waar Maartje aan gehecht is, laten afvoeren als voedsel voor het Duitse leger, maar dat wordt tegengehouden door Ludwig (mede omdat Martin geen papieren daarvoor heeft) en daarbij zegt Martin dan tegen Ludwig:

"Jij krijgt je papieren. Vliegende Hollander. Wat er nog van over is. Jij zou je dood moeten schamen. Heil Hitler."

En verder vond ik Andreas Lessig het wel verdienstelijk doen als de sympathieke Duitse onderofficier Andreas, die deel uitmaakt van de manschappen van Ludwig en die een vriend van hem is. Hij bevrijdt ook gewond (er is namelijk op hem geschoten door Martin, die hem ook een verrader vindt, omdat hij en zijn manschappen er vandoor wilde gaan met valse papieren) Ludwig als die gevangen is genomen door de Duitsers onder leiding van Martin. Als hij Ludwig losmaakt en er emotioneel wat gepraat wordt, sterft hij uiteindelijk aan zijn verwonding en dat was best clichématig.

De overige cast stelt niet veel voor (Isa Zwart als de jonge blonde Maartje met twee paardenstaartjes zag er wel leuk uit en dat vonden de Duitsers ook ) en weet ook niet te overtuigen, maar wel spreken alle mensen hun eigen taal. Dus je hoort zowel Duits, Nederlands (inclusief Drents), Russisch, Frans en Engels in de film en dat is een grote plus.

Hoewel "Grenzeloos Verraad" zeker geen hoogstaande Oorlog / Drama film is, kan je wel zien dat de film met veel passie is gemaakt door de startende filmmakers en vrijwilligers en het resultaat mag er best wezen (ondanks het lage budget) en het verhaal is ook best aardig. Ik heb me er in ieder geval redelijk mee vermaakt, ik heb nergens de film vooruit hoeven te spoelen en ik heb me niet gestoord aan de amateurtoneelcast. Tegenover andere Nederlandse Oorlog / Drama films legt de film het uiteraard meestal af (zeker de films met veel budget), maar ik vond deze film wel beter als bijvoorbeeld "Het Bombardement (2012)". Ik wil de film eigenlijk een "5,5" of een "6-" als cijfer geven, maar omdat dit niet kan krijgt de film van mij een nipte voldoende, oftewel 3,0*.

Er is iets met deze film. In het begin hier bewierookt door mensen die zich pas kort op MM gemeld hadden, en vervolgens door 'oudgedienden' hier weggehoond en met de grond gelijkgemaakt. Bovendien viel er vrijwel niet aan te komen. Dat is alsnog gelukt door tussenkomst van Theunissen, die altijd overal raad op weet. En tot mijn verrassing: ik vond het helemaal niet zo'n slechte film. Ik vond het verhaal geloofwaardig, afwisselend en hier en daar aangrijpend. Moest een keer denken aan de film 'Oorlogswinter' (ook een schuilplaats in het bos). Ik vond dat er met beperkte middelen en voornamelijk amateurs een boeiende film is gemaakt, spelend in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog, waarbij het natuurlijk vooral gaat over de worsteling van de 'Duitse' Nederlander Ludwig Mengelberg over waar zijn loyaliteit ligt. Want al dat schieten is wel leuk, het moet wel ergens over gaan.

Ik had het idee naar een amateurfilm te kijken, vooral het acteerwerk is echt belabberd. Ergens nog wel een interessante inhoud maar dusdanig lachwekkend gemaakt dat het al snel ophield en de film me nergens kon boeien. De regie is nog best oké dan wel maar visueel ook erg karig en saai. Maar dit heeft dus in de bioscoop gedraaid? 1,0*.

Er valt veel, heel veel, aan te merken op Grenzeloos Verraad. Met name op het zwakke acteerwerk, al vond ik Peter Nillesen, die met verve de rol van wehrmacht officier Ludwig Mengelberg speelt prima. Deze film kijkt weg als een streekroman. Niet al te moeilijk doen, de emoties vet aanzetten en gaan met je oorlog op het platteland. Het mocht ook niet veel kosten, 3 ton al ik het wel heb. Zo bezien is grenzeloos verraad vooral grenzeloos goedkoop.

Aan het Oostfront tijdens de Tweede Wereldoorlog krijgt Oberleutnant Ludwig Mengelberg [Peter Nillesen] het bevel een groep Partizanen te executeren. Later raakt hij gewond en na zijn herstel moet hij in Drenthe de boerderij van de familie Wesselink vorderen en zich opmaken voor de strijd tegen de geallieerden op Nederlands grondgebied. Getraumatiseerd door de slachting van de Partizanen komt Mengelberg voor een dilemma te staan wanneer hij ontdekt dat de familie Wesselink twee Joodse gezinnen verbergen in een ondergrondse bunker vlak bij de boerderij. Het verhaal kan er nog mee door, maar het melodramatische scenario is rampzalig. Maar het gebrekkige acteertalent van de cast doet vermoeden dat dit ook met een beter scenario een erbarmelijk oorlogsdrama had opgeleverd.

Best een knappe productie met een bescheiden budget en amateuracteurs. Het helpt dat de Nederlandse nazi-officier Ludwig Mengelberg (Peter Nillesen) zo'n karakteristieke kop heeft. In de kern ook best een fijn sfeertje van de laatste stuiptrekkingen van de nazi-overheersing en de verschuivende loyaliteiten richting het einde. Al is de ondergang van het nazisme absoluut beter weergegeven in soortgelijke genrefilms. 'Grenzeloos Verraad' (2023) trapt wel een beetje in de val van eindeloze shots van figuranten die opgeblazen worden of neergemaaid door kogelregens. Oorlogstaferelen op de automatische piloot, zeker omdat het allemaal net iets te goedkoop oogt om steeds opnieuw terug te willen zien.