La Nuée (2020)

Vrij saaie film, het onderwerp spreekt aan maar zowel het verhaal als de cast boeit heel weinig.

Origineel idee waar toch meer mee gedaan had kunnen worden.

Wat 'n afschuwelijk verveelde film, een familiedrama met een vreselijke moeder. Wat 'n marteling om tot het einde te kijken. Nouvelle Art zullen we maar zeggen, maar wel 'n afknapper!

Intens saaie flutfilm die de kijker anderhalf uur lang verveelt met een enorm irritant Frans gezinnetje dat steeds bonje met elkaar heeft. Op de achtergrond een saai verhaal rondom het houden van sprinkhanen. Je kan serieus anderhalf uur skippen en dan gewoon de laatste 10 minuten kijken. Niet dat die zo goed zijn, maar dan gebeurt er tenminste wat. Ik dacht dat dit een old school horror/thriller was a la Killer Bees of andere films met losgeslagen insecten, maar helaas. Een van de zwakste films die ik dit jaar heb gekeken.

1*

Trage maar subtiel fascinerende mengeling van drama en horror, over een boerin die een bizarre band ontwikkelt met de sprinkhanen die zij kweekt. De film werkt beter als drama dan als horror, ondanks een paar gruwelijke momenten, mede omdat de focus ligt meer ligt op het leven op de boerderij dan op de enge details van het script. Uitstekend gespeeld en fraai in beeld gebracht, met een knap getroffen naar sfeertje, dat langzaam onder de huid kruipt. Jammer van het nogal onbestendige einde.

Enorm saaie flutfilm, waarom lukt het wel om verbluffende en intrigerende series te maken, maar zijn hun films zulke misbaksels? Voor een.mooie shot van een sprinkhaan kijk ik wel even nr National Geographic of YT, voor de rest heeft deze niets te bieden. Heb hem dan ook halverwege uitgezet en op basis daarvan geef ik een 2/10, misschien als ik hem uitkijk, gaat ie wel naar 1/10. Overslaan die handel, again.

Het sfeertje was lekker, maar er had veel meer in kunnen zitten. De logica met dat de moedersteeds in leven bleef zelfs als ze in de kas ging zitten ontbrak mij even Jammer

Anders.

Ik had me vooraf niet ingelezen op de film, maar ik had eigenlijk gewoon verwacht dat dit een soort monsterfilm zou worden maar dan op het Franse platteland. De titel is dan ook letterlijk "De zwerm" maar veel van deze zwem zal je helaas niet zien. Gelukkig vond ik het alternatief zo slecht nog niet.

The Swarm is een rustige dramafilm die zich langzaam maar zeker opbouwt naar een redelijk ongemakkelijke thriller. Helaas zal je je als kijker eerst door wat beelden ter introductie moeten worstelen, die helaas nogal standaard worden gebracht. Typisch moeder tegenover dochter eigenlijk. De puberteit breekt aan en de moeder kan er moeilijk mee omgaan. Een populair thema.

Het is wel gemixt met wat fantasy inderdaad, want het concept zelf over een agressieve zwem sprinkhanen is nog niet vaak gebruikt. Je zou denken dat alleen SyFy met dat soort ideeën komt, maar regisseur Philippot doet een aardige poging om het allemaal wat verder uit te diepen dan SyFy dat doet. Het is alleen niet altijd even boeiend, en dat is de voornaamste misser.

Visueel nog wel aardig, al mis ik wat cinematografische meerwaarde. Er heerst niet echt een sfeertje terwijl de film die wel nodig heeft. Ook mis ik een beetje het gespeel met insectenfobie, want deze film biedt daartoe een unieke mogelijkheid. Het gaat achteraf toch veel liever naar de dramakant en dat ligt uiteraard bij het publiek wat minder goed.

Ondanks dat deze film niet origineel is en weinig spanning kent vond ik dat het mooie effecten includeerde en een aardig tempo kende. De finale is best sterk te noemen, en redt de film van een onvoldoende. Verder is The Swarm een film die zichzelf gewoon verkeerd promoot, want je verwacht uiteraard een insectenhorrorfilm maar die zal je met deze film niet krijgen.

horror kun je deze film niet echt noemen er komen wel wat beelden in voor die in een horror film ook zied maar echte horror kun je deze film niet echt noemen. het duurt uren en uren voor er echt iets verandert in de film zelfs na dat ze een hevige uitbarsting krijgt en alle sprinkhanen verwijdert en de boel vernietig blijft en nog een ganse tijd duren tijdens haar uitbarsting komt ze te val en raakt bewusteloos. van af dan begint het iets niet echt maar toch beter dan de eerste uren van de film ze hadden waarschijnlijk een horror film willen maken maar zijn er niet in geslaagd want daarvoor duurt de dramas in de film veel te lang spanning hebben ze ook nog geprobeerd naar het laatste toe. maar niet echt de moeite om een horror film van te maken lijkt meer op een drama over een vrouw met kinderen die tracht te overleven meer dan dat niet. eerst dacht ik toen ik de titel zag the swarm over weer eens bijen die mensen weer aan vallen gelijk de b films daarom had ik er naar geken omdat ik die films wel leuk vind maar zo saai en rot vervelend had ik niet verwacht.

Wat een negatieve reacties hier Dit is gewoon een apart horrorfilmpje die geleidelijk aan de kijker weet te raken door de dramatiek, de nare gedachte rond het onderwerp en de illusie. Je krijgt heel wat mooie shots te zien van de sprinkhanen, ook als ze agressief worden. De scènes met de geit en het hondje zijn toch wel effectieve horrorelementen. En er vallen nog wel slachtoffers. Dus er gebeurt voldoende op gebied van horror, al valt dat misschien niet altijd te zien maar alleen de gedachte erover kan al voldoende zijn. Het onderwerp en de uitwerking ervan is sowieso naar en bizar : een moeder die ondanks gezinsproblemen en een mogelijke faillissement toch alles voorover heeft om haar boerderij en het kweken van sprinkhanen in stand te houden. Op welke manier dat ze dat doet is pure horror. Het acteerwerk is daarbij zeker overtuigend. Ik had de film eerst laten passeren gezien de negatieve recensies hier, maar zo zie je maar dat je de film toch altijd een kans moet geven. 7/10

gaaaaaaaaaaaaaaaap

Erg matige Franse horror waarbij de kijker vooral suggestief wordt gevoed. Staat gecatalogeerd onder French Extremity, maar doorstaat deze proef eigenlijk niet. Geen gore, geen brutaliteiten, geen horror ook jammer genoeg. Of het moet zijn dat je gruwelt van grote insecten, daar zijn er genoeg van. De sprinkhanen komen geregeld van dichtbij in beeld.

Het feit dat ze agressief en groter worden van bloed drinken, schiep wel wat verwachtingen bij me, zeker wanneer het onvermijdelijke gebeurt, wanneer ze ontsnappen. Maar het blijft een losse flodder op dat vlak.

Daarnaast veeleer een drama en coming of age van een struggelende alleenstaande moeder met twee tiener die als paria´s worden beschouwd door de lokale gemeenschap met hun bizarre activiteiten. Als je de film zo bekijkt, best onderhoudend, maar de horrorliefhebber zal van een kale reis terugkeren.