Funhouse (2019)

Redelijk vermakelijke horrorfilm. Het verhaal is niet heel bijzonder en kent de nodige plotgaten. De uitwerking is best aardig. De film kent de nodige spanning en een paar aardige sadistische kills. Het acteerwerk is goed te doen. Verder ziet de film er visueel goed uit. Leuk bloederig tussendoortje. 3.0

Flauwe reality-TV horror. Één die aanvoelt alsof hij 15 a 20 jaar te laat is gemaakt. Gedurende de jaren '00 was het een relatief populair uitgangspunt voor horrorfilms, rond de eeuwwiselling in gang gezet door o.a Kolobos (1999) / (in mindere mate) Slashers (2001) en daarna door Halloween: Resurrection (2002) / My Little Eye (2002) verder gebracht. En we zijn niet zo gek veel opgeschoten sindsdien; Funhouse voelt erg kitscherig aan, erg geforceerd / plastich / gemaakt en bovenal verouderd. De boodschap wordt er een beetje met de haren bij gesleept en het acteerwerk voldoet écht niet. Flauw gedoe.

Het zal de tand des tijds zijn. Grote groepen van de bevolking laten zich inspireren door schreeuwerige influencers, leeghoofdige modellen, aandachtgeile vloggers en ander spul. Personen zonder persoonlijkheid die niets essentieels hebben te melden. Personen die een oppervlakkige levensstijl voorstaan en hun volgers overbodige producten en holle ideeën aansmeren en hun sneue levensstijl op die manier in geld omzetten. Verschrikkelijk. De film Funhouse weet gelukkig wel raad met dergelijk gespuis als acht van deze zelfgenoegzame prominenten deelnemen aan een reality show.

In de show bepaalt het publiek welke prominent per ronde afvalt en een overlevingsspel moet spelen. Na wat maatschappijkritische noten over onnozelheid en egotripperij, wentelt de film zich in scènes vol bloed en geweld. En dat is leuk. Jammer is dat de film in de fases tussen de stemrondes, probeert een verhaal te vertellen. De film belicht daarbij zijn personages te oppervlakkig, zodat de kijker geen enkele vorm van sympathie voor hen kan opbrengen. Ergernis des te meer. Veel film gaat verloren aan onderlinge interacties die nooit meer inhouden dan nutteloos gekwaak. Het wachten is voortdurend op de volgende stemronde en de volgende prominent die wordt geslachtofferd.

In de film zie je shots van kijkers die weliswaar eventjes geshockeerd en geschrokken reageren, maar wel met veel enthousiasme een stemknopje indrukken waarna ze zich zorgeloos te bed begeven. Het lijkt me een tweede onderliggende boodschap die zegt dat het moderne klapvee dermate is afgestompt, dat het alleen nog door extremiteiten geprikkeld kan worden. Het lijkt me wat overdreven, maar het is inderdaad zo dat het publiek van nu vrij gemakkelijk de schouders ophaalt. Hoe dan ook. De overpeinzingen hierover leidden mij in ieder geval af van het oninteressante gekeuvel van de personages.

Funhouse is een bloederig en sadistisch mediaspektakel met brute kills. Vervelend is alleen dat de personages met hun gejammer veel tijd innemen en de actie steeds in de weg zitten. Na afloop van de film blijven enkel de bloedige en sadistische momenten hangen. Alles wat zich daartussendoor heeft afgespeeld aan jankerig en onbeduidend drama is dan alweer vergeten. Gelukkig maar.

Best een leuk horror filmpje. Het natuurlijk weer een B-film, maar de kills en het scenario zijn toch best goed gemaakt.

Het is natuurlijk allemaal al eens gedaan, zoals in SAW, The Cube en Escape Room. Mensen moeten onder dwang bepaalde handelingen uitvoeren.

Toch wordt deze film nergens saai. Ik vond hem eigenlijk best tof. Lekker hard en sadistisch.

Leuk.

Niet al te best, maar dit soort films scoren goed bij mij. Horror vermengd met social media. Ik vind het een prachtige combinatie, en ook zeker toepasbaar in de huidige tijd. Nu is Funhouse niet de beste in dat kader, maar het doet een aardige stap in de juiste richting.

Regisseur Lee weet een hoop grappige ideeën te mengen in de film. Het leukste is eigenlijk door zich er gelijk in te storten. Geen al te lange inleiding van de personages of te veel achtergronddrama, nee, na 5 minuten zit je al in de juiste setting. Dan duurt het daar nog even voordat de horror langskomt, maar alles tot die tijd is aardig vermakelijk.

Funhouse neemt soms iets te lang de tijd voor bepaalde sequenties, zoals de introductie van alle personages in dat huis. Dat grapje ratelt net te lang door, en zo zitten er ook nog een aantal andere scenes in die wat in de herhaling vallen of te lang doorgaan. Hierdoor krijgt Funhouse soms een langdradig gevoel.

Erg sterk acteerwerk is er ook niet. Skarsgård valt wat door de mand als het op iets serieuzer acteerwerk aan moet komen en ook de andere personages geven net wat te weinig mee. Gerard uitgezonderd, die zet eigenlijk wel een heel leuk personage neer. De rest valt terug in karikaturenacteerwerk, maar niet van het irritante soort.

De horror is redelijk schaars, maar als het er op aankomt is het aardig lomp. Enkele smerige kills en leuke ideeën zorgen ervoor dat de film in principe nooit saai wordt. De uitdagingen volgen elkaar ook snel genoeg op en de setting wordt leuk versierd met voldoende kleuren en details. Tempo had iets opgevoerd mogen worden maar als vermaak is het allemaal aardig.

Het voornaamste minpunt is dat de maatschappijkritiek toch wat te onrealistisch is. De film is nooit echt onvoorspelbaar. De sukkels en sloeries sterven eerst, en de nice & quiet guys sterven als laatst. Je zou denken dat het publiek de "hot chicks" en druktemakers houdt, maar dat gebeurt niet, wat de spanning teniet doet gaan.

Verder is het een aangename horrorfilm met genoeg tempo en flair. Leuk concept, prima uitgewerkt. Deze film gaat vooral voor het vermaak en daar slaagt het best in. Daar moet wel wat drama bijkomen, maar storend is dat niet. Ik heb me zeker vermaakt met Funhouse.

Niet dat Saw de eerste was in zijn genre (Cube bvb...), maar nadien volgde er al snel meer films waarbij een groep mensen werden samen gezet en op een originele manier werden vermoord. Ik denk meteen aan House of 9, Hostel, en Escape Room. Met Funhouse zijn we 15 jaar na Saw die zelf al uitgegroeid is tot een lange franchise waar de manier waarop iemand dood gaat de rode draad is van de films.

Funhouse haalt er de sociale media bij. Dat voelt altijd wat gênant aan. Meestal is het ook maar een gimmick van mensen die proberen te surfen met de jonge generatie. Maar het is ook maar een aankleding. Het draait rond een groep jongeren waarvan je weet dat er niet veel het einde van de film zullen halen. En op zich is er wel genoeg entertainment. Het blijft een kleine film en denkelijk ook wel met een klein budget. Visueel niet opvallend en de moorden zijn ook niet legendarisch. Maar het is leuk genoeg als je van het genre houdt.

Ok, het is een heel simpel gegeven en al meermaals gefilmd, maar de combinatie van horror met de link media en de kritiek erbij wordt hier goed weergegeven door niet alleen het spel Funhouse te volgen via social media, maar ook de aandacht te geven voor een dolgedraaide absurde miljonair die op een bizarre bloederige manier tweederangs beroemdheden wil laten aanvoelen dat je rijk wordt door te werken en niet via tik tok, instagram of dergelijke zomaar veel geld binnen haalt zonder iets te doen. Pluspunten zijn de vele leuke gevarieerde opdrachten die toch wat origineel overkomen zoals blindmannetje ( hier vrouwtje ), bak met zuur, blind tweegevecht vrouwen met bijl, schaken, een vechtpartij op leven en dood… Ook de panda toespraak van de miljonair en verwijzingen naar panda's zijn leuke toevoegingen. Daarbij nog wat schoon volk, vooral die Ula ( Karolina Benfield ) mag wel gezien worden en had van voor niks tekort. Het slot weet wel te verrassen, al mag de uiteindelijk clou ( de vriendin ) weggelaten worden. Deze clou komt ook wat ongeloofwaardig over gezien het spel ( denk aan het rad dat ze moet draaien ). Besluit: een vermakelijk horrorfilmpje dat voldoende entertainment biedt. 6,5/10

Nouja, dat gejammer is wel logisch toch als je weet dat er geen uitweg bestaat Draconia ?

Prima film met een aantal brute kills. Hoe het kijkende publiek zich toch ineens weet te amuseren gebeurt hopelijk toch niet in het echte leven.. Een open einde vraagt toch om een 2e deel?

“The Kardashianization of humanity”

Dit is zeker geen film die veel nieuws onder de zon brengt. De horrorprent maakt gebruik van een zeer beproefd recept...Als er iets ergers is dan reality-tv-shows, zijn het misschien wel horrorfilms over dit soort shows. Hier heet die show 'Furcus' House of Fun' en wordt gehost door een CGI-geanimeerde panda (maar een panda is lang niet zo verontrustend als Billy the Puppet) die eigenlijk de rijke maar weinig iconische Nero Alexander in motion-capture-pak is. Was het lot van de verliezers, je nog niet geheel duidelijk, dan laat Funhouse het wel zien in de proloog. Koekeloeren naar acht vervelende aandachtzoekende sociale media wanna-bees is nu niet echt iets uitdagend. Daarom wisselt men tussen scènes die zich afspelen in het complex en nieuwsberichten, nep-beelden van talkshows en sociale media-volgers. En probeer het de spot te drijven met influencers, hun nietszeggende vlogs en het publiek die dit met gulzig gemak consumeert. Wel is deze spot weinig subtiele en iets te overvloedig. Maar het geef de film ook een gelikte uitvoering en vlot tempo plus bovendien verliest de film weinig vaart. Daarnaast is de grootste attractie van de film de dodelijke tests (of domweg martelingen) waaraan de deelnemers worden onderworpen. De film is niet geweldig maar zeker het niet verschrikkelijk.