Yakuza Princess (2021)

Mooi uitgevoerde actiethriller gebaseerd op een Braziliaanse graphic novel; Samurai Shiro. Een film met een frisse achtergrond: Brazilië. Om precies te zijn, het Japanse deel van de stad São Paulo (de grootste Japanse gemeenschap buiten Japan) Akemi, (MASUMI een popzangeres) is net 21 en leidt in die Braziliaanse stad een gewoon leven. Shiro (Johnathan Rhys-Meyers) een man met geheugenverlies wordt wakker in het ziekenhuis. Tegelijkertijd is in Osaka de Yakuza-luitenant Takeshi (Tsuyoshi Ihara) bezig met zijn bezigheden. Hun lot en Muramasa, een katana zijn onherroepelijk met elkaar verweven. Er wordt de tijd genomen om het verhaal op te zetten en ons langzaam informatie geven over alle spelers. Ook al zijn sommige dingen ook niet moeilijk te raden, hoe ze in elkaar zitten, maar het was best een fijn mysterie!

Maar dan...is er een vechtpartij in een club en dat is de start van een wilde en soms bloederige achtervolgingen door Brazilië. En die actie is erg goed en is er in overvloed, hoofden worden afgehakt, schedels gespleten en bloed spat in het rond bij kogelinslagen. Naarmate het verder gaat, is het duidelijk dat niemand is wie of wat ze beweren te zijn en zelfs de doden hebben hun geheimen. Het tweede waar de film mee opvalt zijn de weelderige beelden en de duistere sfeer! Er is werkelijk een prachtige passende gruizige achtergrond voor het bloedvergieten. Van elke scène in deze film zou je misschien wel een screenshot kunnen maken? Aan het einde laat men het open zodat e ruimte is voor een vervolg. Laten we het hopen! Dit was voor mij één van de betere actiefilms die ik dit jaar zag!

Aardige actiefilm, maar ook niet meer dan dat. Het verhaal is onnodig complex en naar mate de film vorder ook weer heel simpel. De film begint ook wat onwennig en is even doorbijten. Gelukkig herpakt de film zich na een kwart en wordt je als kijker getrakteerd op aardige maar bloederige actiescenes met wat rondvliegende ledematen. Het acteerwerk is redelijk, hoewel de hoofdrolspeelster zo nu dan moeite heeft met bepaalde scènes. Visueel is de film top. Duistere, grauwe sfeer en Manga achtige scènes worden mooi gecombineerd tot een strak geheel. 3.0

Half/half.

Op zich is de setting in Sao Paulo leuk, en er zijn een paar erg goeie locaties. Maar de beelden zijn met een paar leuke uitzonderingen niet echt top, Masumi overtuigt niet heel erg als yakuzaprinsesje en Rhys-Meyers viel me ook niet heel erg mee als de laconieke held zonder geheugen. En het einde is wat slap, leuk dat er een opening voor een vervolg wordt gegeven maar het voelt ook nogal onaf. Misschien het ergste nog wel, de evil Muramasa krijgt wat te weinig evils te doen.

Dan telt dat bij mij op als een wat onvervulde belofte, een goede poging, een mooie oefening maar zonder het resultaat waar je toch eigenlijk op hoopt. Misschien dat een vervolg dat dan inlost.

Meer actie dan thriller. Ik had al lang geen Japanse zwaard- en vechtfilm gezien en na deze kan ik er ook weer een behoorlijke tijd tegen. Niets speciaals, geen verrassend plot en acteerwerk; gewoon actie. Voldoende voor mij.

Rommelige ongein.

Amorim heeft ondertussen best wat projecten geregisseerd, maar Yakuza Princess is een hele andere film in vergelijking met zijn andere resultaten. Die conclusie trek ik uit mijn eerste indruk, mocht dat anders zijn kan je dat gerust corrigeren. In ieder geval is het moeilijk te zien dat Amorim al zoveel ervaring heeft opgedaan, want Yakuza Princess voelt vooral aan als een gokje of experiment.

Het is best knap dat je zoveel namen kan casten waarvan er zowat geen enkel iemand in zijn of haar rol past. Alleen Meyers kent redelijke voeling met zijn personage, maar dat is allesbehalve complex. Wat een zonde dat hij alleen maar in dit soort prul op komt dagen, die zou namelijk niet misstaan in een wat grotere film. Masumi was al helemaal belabberd. Dat komt niet enkel door het matige acteerwerk, maar ook door de banale invulling van haar personage. Dit soort sentimentele figuren die dan opeens stoere vechters moeten worden kunnen gewoon echt niet meer.

Visueel zitten er wat interessante decors tussen en kent de eerste helft een aantal interessante camerastandpunten, maar specifiek de actie is erg rommelig gefilmd. Veel schuddende camera's, maar wanneer het beeld dan even stilstaat slaan ze enkel en alleen wat zwaarden tegen elkaar aan. Ik denk vooral dat de crew niet kan vechten en dat de makers geen tijd hadden om ze hierin te trainen. Onoverzichtelijke actie kan best effect hebben (Peter Berg weet dat als geen ander), maar onder beperkte regie komt er toch vooral een eindresultaat als Yakuza Princess uit.

Wat rest zijn een arsenaal aan idiote personages, nietszeggende actieregie en een voorspelbaar plot dat amper interessant is om te volgen. Ik krijg vooral het idee dat Amorim heel graag een keer Japanse cinema wilde maken, maar het vervolgens met een B-verhaal moest doen omdat de productiemaatschappij geen geld had voor zo'n uitstapje. Ik vond het maar oninteressante vetzakerij met teveel clichématige plotvoortgang en matig acteerwerk.