Hunted (2020)

In de openingsscène zit een moeder samen met haar zoon bij een kampvuur ergens in een bos. Ze vertelt hem een wreed sprookje vol symboliek waarin het bos, het patriarchaat, een onschuldige meisje en wolven de belangrijkste rollen vervullen. Het sprookje dat in de vorm van een animatie is gegoten, vertelt in een notendop wat de kijker in de film te wachten staat. De kijker staat een moderne en wrede variant van Roodkapje te wachten.

De film handelt over een vrouw (heel toepasselijk voorzien van een rode jas), die zich in een verhaal met het welbekende Rape and Revenge-thema bevindt. Een verhaal waarin de rollen van jager en gejaagde steeds weer verwisseld worden. Een verhaal met veel symboliek. Een verhaal dat de traditionele vrouwenfiguur zoals die vaak hulpbehoevend in het horrorgenre wordt geportretteerd, voorziet van dezelfde wreedheid en meedogenloosheid die in eerste instantie aan de jager is toebedeeld.

De wolven vertegenwoordigen in deze film niet de boosaardigheid. Zij zijn eerder de onzichtbare beschermers van het woud. Hun rol is verborgen en mystiek. Ze zijn aanwezig, maar ook weer niet. De kwade rol is voorbehouden aan een mens. Een man. Een vertegenwoordiger van het patriarchaat. Het personage wordt gespeeld door Arieh Worthalter en hij maakt indruk. Zijn personage is een ongelooflijke schoft. Hij is een psychopathische maniak. Hij is creepy. Wat hem met name angstaanjagend maakt is de snelheid waarmee hij transformeert van vriendelijke gentleman in een moordenaar. En weer terug. Zijn onvoorspelbaarheid maakt hem op een ongrijpbare manier monsterlijk.

Het bos is het belangrijkste decor. Het is een oord van verandering. Een oord waar voorbestemde rolpatronen vervallen. Een woest en welhaast magisch oord dat iemand met wanhopige overlevingsdrang aanzet om van onschuldig en naïef te transformeren in een Engel der Wrake. Een oord dat zorgt voor veranderende verhoudingen tussen mens en natuur en tussen mensen onderling.

Behalve een film vol metaforen is de film ook gewoon goed kijkbaar als een spannende horror/thriller. Het is een gewelddadige en zeer bloedige film, maar ook een film die oog heeft voor fijne ironie. Het is ook een sfeervolle film. De cinematografie is mooi. Prachtig en beklemmend beeldmateriaal trekt aan het oog voorbij.

Hunted is een verassend leuke, grauwe en wrede film en heeft toevoegingen die uitnodigen om over te filosoferen. De keus om de uitnodiging aan te nemen is aan de kijker.

the company of wolves is better than that of men.”

Er was eens....Ja, vanaf het allereerste begin van de film zijn er al overeenkomsten met het oude Roodkapje-sprookje.Maar wanneer de hoofdrolspeelster een rode jas aantrekt, is het onmogelijk om dit nog te negeren. Echter met het waarschuwende bovenstaande citaat geef een moeder tijdens een griezelig kampvuurverhaal aan haar zoon mee, dat het niet de wolven zijn die je moet vrezen! Hoewel het uitgangspunt verder herkenbaar is van de decennia aan wraakcinema, deed de film het zeker niet verkeerd! Dit komt ook doordat de regisseur, het sprookje toevoegt, en zo eigenlijk laat zien dat dit Rape en Revenge thema tijdloos is. De Belgische actrice Lucie Debay schittert als Eve en de Franse acteur Ariel Worthalter (Girl) deed het erg goed als psychopathische, losgeslagen wolf. Leuk om ook de rollen van prooi en jager af-en-toe te zien switchen. Ook aardige gore en bloed. Iets minder was het dat ze dit met iets van humor brachten, dit werkte wat minder! In grote lijnen is het verhaal niet moeilijk, volgt het bekende wraak-plot maar er is wel veel plezier aan te beleven!

Mijn 2de Shudder vandaag (eerder V/H/S/94) en ook deze was uiterst vermakelijk. Ja, deze 'Hunted' pakt het rape & revenge genre, verfrissend aan en dat vanaf het begin tem het eind. Ook uiterst sfeervol door het bos en goed op elkaar afgestemd beeld en geluid, waardoor ik echt in de film werd gezogen.

Een lage score hier op MM. Ik vond deze film van begin tot eind voor goed gebalanceerde spanning zorgen. Ik zat meteen "in het verhaal" en vermaakte me er uitstekend mee.