What Is Life Worth (2020)

Film die aanhaakt bij de Amerikaanse schadeclaimcultuur, waarin vaak exorbitante bedragen omgaan. Een advocaat kreeg de moeilijke opdracht om dat na 9/11 in goede banen te leiden. Een op-en-top Amerikaanse film met een op zich interessant verhaal, maar de uitvoering is een stuk minder.

Goeie film over een advocaat die moet zorgen dat een overgroot deel van de nabestaanden van de 9/11 aanslagen een schikking treffen. Boeiende materie over een uiterst moeizaam en gevoelig proces waarbij de emoties hoog kunnen oplopen. Een aantal goeie dialogen, maar het wordt vrij droog gebracht en als film op zich is het wat aan de saaie kant.

Ken Feinberg [Michael Keaton], een gerenommeerde advocaat en de voormalige stafchef van senator Ted Kennedy, krijgt na 9/11 de niet te benijden taak om een rechtvaardig systeem van financiële compensatie voor de slachtoffers op te zetten dat moet voorkomen dat zij massaal de vliegmaatschappijen aanklagen, en daarmee failliet procederen. Feinberg heeft vaker met dit bijltje gehakt en bedenkt samen met zijn vaste medewerker Camille [Amy Ryan] een rekensysteem op te zetten waarmee hij de nabestaanden een uitkering denkt de kunnen geven die voldoet aan de waarde van de overledene. Dat stuit meteen op verzet bij die nabestaanden, maar het is advocaat Charles Wolf [Stanley Tucci] die de belangrijkste luis in de pels is. Maar hij blijkt ook degenen te zijn die Ken en zijn team in de goede richting weet te helpen. Het is lastig om recht te doen aan zowel de formele als de menselijke problemen zonder de aandacht van de kijker te verliezen, maar Keaton maakt indruk en zet Feinberg neer als een bureaucraat die geleidelijk aan ontdekt dat de menselijke maat leidend moet zijn. Die transformatie is subtiel en geloofwaardig en houdt het geheel bij elkaar, maar dat neemt niet weg dat zijn succes meer een triomf is voor de vliegtuigmaatschappijen dan voor de slachtoffers van 9/11 en dat zorgt toch voor een wat wrange nasmaak.

Heb ik me ook altijd afgevraagd. Wat is een mensenleven waard ? En hoe komt men er toe om dit te bepalen in geldwaarde. En wat met gebrekkigheid, levenslange arbeidsongeschiktheid, ziekte na verloop van tijd...? Hoe valt dat te vergoeden ?

De bijzonderste vaststelling blijft dat het verlies nooit daadwerkelijk te herstellen valt, maar het hoort doorgaans bij rampen dat een compensatie zich opdrinkt.

De film "Worth" maakt het in ieder geval duidelijk dat naast een wellicht door de overheid uitgewerkte formule, een gepersonaliseerd onderzoek naar ieder geval individueel noodzakelijk is wil men tot een eerlijk en aanvaardbaar resultaat komen. Voor de betrokkenen met die opdracht blijft het in ieder een zware taak, bijwijlen een nachtmerrie, met veel verzet en ondankbaarheid.

Aldus biedt de film vaak interessante passages waar facetten van het probleem worden aangeraakt en toegelicht, maar er zijn ook momenten waar de film eerder vlak uitvalt en dus minder boeit.

Van het acteerwerk kan men wel tevreden zijn.

Deze was onlangs op tv en omdat het alweer 22 jaar geleden is, deze eens bekeken. De film volgde vooral een advocatenteam die de financiële afhandeling doet van 9/11. Het lijkt een saai verhaal, maar dit viel nog goed mee. De film wisselt tussen emotionele getuigenissen en de juridische zijde. De cast deed het goed en kwam wel overtuigd over. De moeite om eens gezien te hebben.

Interessant thema, en dus ook interessant om er een film aan op te hangen. Wat een grote uitvinding is geld toch geweest, en dan vooral nog het verder doorgroeien in kapitalisme en nominale waarden voor alles en iedereen. Wat boeit het dat we ons leven daardoor zo complex en koud/zakelijk hebben gemaakt? Er zijn net 1300 mensen gestorven, maar de voornaamste zorg is de financiële nasleep ervan. Toch? Dus graag in het belang van het land en het bedrijfsleven als je nabestaande zo noodlottig om het leven kwam even niet op meer centen uit zijn en het aangeboden doekje voor het bloeden naar hun/je belang in de pikorde in dank aanvaarden, dankjewel.

Het is eens een wat andere 9/11 film, al had het niet noodzakelijk daarrond hoeven gaan. Maar 't is wel interessant gezien de grote omvang, en de talloze verschillende situaties en mensen van alle slag. In sommige gevallen kwamen meerdere familieleden om het leven bvb. En zowel mensen in topjobs als uitvoerend personeel. En uiteraard gaat het niet enkel om compensatie van overledenen, maar ook talloze gewonden en mensen met sindsdien blijvende klachten. Sterke prestaties vind ik van zowel Michael Keaton als Stanley Tucci, zoals wel vaker van deze heren. Eens te meer binnenkomende persoonlijke getuigenissen ook, en hoe dit de betrokken medewerkers raakte die mee de compensaties te bepalen hadden.

Ik had wat de vrees dat het een film zou worden die zou schermen met allerhande technicalities, maar gelukkig is er ook veel aandacht naar menselijke aspecten gegaan, zoals het hoort. Want net dat is de kracht van het thema, die afweging en het in balans leggen tussen het zakelijke en menselijke, tussen veralgemening en individuele gevallen elk apart. Mooi ook om te zien hoe het aanzette tot nadien nog vaker op deze manier ingezet.