Hypocrites (1915)

Lois Weber is een van de pioniers in de filmindustrie in die zin dat ze bij het selecte groepje behoorde van vrouwelijke regisseurs, een domein die tot op heden nog steeds wordt gedomineerd door mannen. Maar zo vlak na de eerste wereldoorlog kon je het aantal vrouwelijke regisseurs wellicht op 1 hand tellen. Hypocrites is best wel een gedurfde film voor zijn tijd waarin zoals de titel al weggeeft de hypocrisie van de mens(heid) aan de kaak wordt gesteld. We volgen een predikant genaamd Gabriel (niet toevallig de naam van de aartsengel) zowel in het heden (in dit geval 1915) als in de middeleeuwen. Zeker schokkend voor die tijd is de verpersoonlijking van 'de waarheid' waarnaar onze predikant zoekt door middel van een naakte vrouw weer te geven. Ja, die actrice is wel degelijk naakt maar door haar een geestachtige verschijning te geven (knap dat ze dat al konden toen) komt het niet over als pervers. Er zullen natuurlijk wel kijkers zijn geweest die het schokkend of controversieel vonden. We zien verschillende scènes uit het leven gegrepen waarbij mensen 2 gezichten tonen, een man belooft zijn vrouw eeuwige trouw maar eens getrouwd zit hij liever met zijn maten op café en het gaat er niet bepaald vriendelijk aan toe. Kerkgangers die na horen te denken over hun zonden vervelen zich tijden de preek gaan zelfs onder mekaar beginnen te praten. Ook is er symboliek waarin onze predikant mensen op de goede weg wil krijgen en hem aanmaant hem te volgen maar dit pad is steil en de meesten beginnen er zelfs niet aan. De enkelingen die het er wel op wagen (2 dames) vragen om hulp maar Gabriel is zo gefocust op het vinden van de naakte waarheid dat hij hen aan hun lot overlaat. Ook hij deelt lustig mee in de hypocrisie. Korte speelduur zonder echt tot een besluit te komen, nogal prekerig. Goed voor zijn tijd maar heden toch best een taaie zit.