Bill & Ted Face the Music (2020)

Mijn eerste ervaring met een Bill & Ted film en niet verwacht dat ik hem zo leuk zou vinden. De film lijkt gemaakt te zijn voor de fans en heeft een verfrissend korte speelduur, geen minuut die verspeeld wordt met overbodige scenes. 3,5* voor de film en een halve ster extra voor de robot.

*Was dit elke andere normale film dan zou dit voor mij hooguit 1,5⭐ zijn*

Wat mij vooral opviel was dat ze af en toe naar elkaar leken te kijken alsof ze aan het wachten waren op de volgende tekst, zoals in een nog niet goed ingespeeld toneelstuk. De film is gemaakt met een beperkt budget, en vooral als hobby van de oorspronkelijke makers.

Maar dit is geen normale film. Dit zijn Bill & Ted.

En als je net als ik als opgeschoten puber de originele film fantastisch vond, dan is deze gewoon erg leuk, boordevol verwijzingen naar de oude films.

En dan ineens, wordt het gewoon een dikke ⭐⭐⭐.

Maar nogmaals: alleen als je ooit de originele film Most Excellent vond.

Party on!

Dit had op veel vlakken enorm mis kunnen gaan, zo’n terugkeer naar populaire personages. Denk bijvoorbeeld aan het tenenkrommende Dumb and Dumber To. Maar Bill & Ted zijn gelukkig geen Harry en Lloyd en Bill & Ted Face the Music voelt niet aan als een film die puur is gemaakt om nog even te cashen. Het verhaal van een oudere Bill en Ted is interessant, de personages worden op een mooie manier uitgediept als ze allerlei versies van zichzelf tegenkomen. Daarbij zijn de make-up effecten trouwens erg sterk, maar wat wil je ook als je iemand als Kevin Yagher in je team hebt. De CGI is iets minder mooi, maar daar wordt gelukkig niet al te veel gebruik van gemaakt. De twee dochters - waarvan ik vooraf dacht dat die de grootste rol zouden krijgen - zijn ook een prima aanwinst. Maar goed, nu is Samara Weaving sowieso in elke film een genot om naar te kijken.

3,5 sterren.

Redelijke film waarin de twee beste vrienden een liedje moeten spelen om de wereld bij elkaar te krijgen. Dit late vervolg is op zich best leuk uitgewerkt met opnieuw het tijdreizen en ook zijn de dochters een leuke toevoeging. HIer en daar valt het wel wat in herhaling. Verder gewoon vermakelijke nonsens en de cast weet het leuk te brengen. Een kleine 3.0 sterren.

Bill & Ted is pure jeugdnostalgie en ik vrees dat nostalgie ook het enige is dat de film nog wat redt. Verschillende verwijzingen, figuren uit het verleden en coole quotes. Maar de mannen zijn oud geworden, het is soms gênant. Het kon erger, dat moet ik wel toegeven. Keanu Reeves & Alex Winter geraken er nog net mee weg. Hun vrouwen zijn al vervangen door jongere actrices die nog tieners waren bij de originele film in 1989.

De film mist helaas de frisheid van het origineel. Terwijl de twee mannen meer op zoek zijn naar zichzelf, zijn het de dochters die de muzikanten opzoeken. Hier en daar nog wel een goeie grap, maar echt grappig wordt het nooit. Ik ben zelf de films wat ontgroeid misschien. Dit was vroeger geweldig met de vrienden en een paar pinten voor het scherm.

Het jammere is wel het einde. Je zit daar met een leuke groep artiesten en dan moet er een lied gespeeld worden. Dan krijg je iets halfslachtig dat net beter is dan het lawaai tijdens hun repetitie. Maar doen er dan iets mee he. Toch een anticlimax.

Bijna 30 jaar na hun laatste waanzinnige avontuur zijn Bill [Alex Winter] en Ted [Keanu Reeves] getrouwd en hebben ze allebei een dochter. Dan verschijnt Kelly [Kristen Schaal] uit de toekomst en zij brengt Bill en Ted opnieuw voor The Great Leader [Holland Taylor]. Die geeft ze een nieuwe missie die volstrekt onbegrijpelijk is 'but it all makes sense in the end'. Het leidt o.a. tot een hilarische jamsessie met Mozart en Hendrix. Winter en Reeves kruipen probleemloos terug in de huid van de karakters waarmee ze doorbraken in de filmwereld. Samara Weaving is een beetje 'a bummer' als Bills dochter, maar Brigette Lundy-Paine is 'awesome' als Ted Jr. De make-up is overtuigend, het slotlied kan er zeker mee door en de aftiteling onderstreept een aangenaam optimisme dat een beetje zoek lijkt in deze roerige tijden. En er is nog een post-credit scene voor de liefhebbers.

Deze gisteren avond laat zitten kijken.

Oef! Dit was niet best!
Laatst nog de eerste twee films zitten kijken en dat was nog steeds even hilarisch, maar daar kan deze nieuwe derde film totaal niet aan tippen, of zelfs maar bij in de schaduw staan.

Reeves en Winter ogen erg oud, acteren nog slechter dan voorheen en zijn vooral erg niet-leuk.
Vooral Reeves zakt gigantisch door het ijs en de verwachtingen bij hem zijn sowieso al niet erg hoog, daar hij niet bepaald werelds beste acteur genoemd mag worden, maar hier is hij wel erg matig bezig.

Verhaaltje is voornamelijk een herhaling van zetten, waarbij we alles al veel beter en grappiger in de vorige films hebben gezien. Zo is de killer robot pijnlijk gênant en alles behalve ook maar enigszins grappig.

George Carlin (helaas overleden in 2008) als Rufus wordt aardig gemist, maar gelukkig is daar dan nog William Sadler, die zijn rol van Death, ofwel de Grim Reaper, opnieuw vertolkt en wederom de show steelt. Hij lijkt de enige, die na al die jaren weet wat er van hem wordt verwacht en de draad moeiteloos op pakt, want pas dan wordt het weer even echt leuk. Helaas is dat wel te laat om het flauwe, matige eerste uur te doen vergeten.

Jammer, want hier had veel en veel meer in gezeten.

Een vier, ofwel twee sterren.

Zeker niet excellent, eerder bogus, dit overbodige en vooral erg slappe derde deel. Aanvankelijk valt er nog wel wat te lachen, maar al snel blijkt dat de koek reeds lang geleden op was, de goede bedoelingen ten spijt. Winter kan er nog mee door, maar Reeves is echt heel slecht. Het script stelt daarnaast bar weinig voor en de grapdichtheid is alarmerend laag. En naar het einde toe wordt het wel heel erg geforceerd gezellig, om te eindigen als een op veilig spelende zouteloze familiefilm. Gemiste kans.

Heb het na een kwartier stopgezet. Verfilming van Beavis and Butthead???

Is de naam film niet waard. Halve ster is minimum dat je kan stemmen en is nog halve te veel. Voor mij echt nul op tien waard. Snap het concept niet. Maar zal wel aan mezelf liggen denk ik. Denk niet ooit al iets slechters gezien te hebben. Spijtige zet van Keanu… Waar is de grote man van The Matrix en Speed naartoe…

De vorige twee delen van Bill & Ted heb ik in de beginjaren 90 nog gehuurd in een videotheek en die vond ik toen best leuk, en zeker "Bill & Ted's Bogus Journey (1991)", mede door het nummer "Go To Hell" van de thrashmetalband "Megadeth". Maar dit na bijna 30 jaar uitkomende vervolg heb ik gewoon gepindakaasd en vond ik bar slecht. De film staat mede betiteld als een Komedie, maar gelachen of zelf glimlachen heb ik nergens om.

Bill (Alex Winter) en Ted (Keanu Reeves) zijn inmiddels al zo’n 25 jaar getrouwd met de middeleeuwse Britse prinsessen Elizabeth (Erinn Hayes) en Joanne (Jayma Mays). Ze hebben allebei een dochter gekregen, te weten Thea (Samara Weaving) en Billie (Brigette Lundy-Paine), maar eigenlijk hebben ze hun ultieme doel nooit bereikt, namelijk het schrijven van een nummer dat de hele wereld zal verbinden (en daarmee de mensheid redden). Dan komt er een bezoeker uit de toekomst, te weten Kelly (Kristen Schaal), die het duo vertelt dat hun lied letterlijk de wereld kan redden. Echter hebben Bill en Ted helemaal geen lied geschreven en daarom besluiten ze om naar de toekomst te reizen en het lied van hun toekomstige zelf te stelen. Op deze reis worden ze geholpen door hun dochters, die naar het verleden reizen om verschillende muzieklegendes mee te nemen.

De films van Bill & Ted waren altijd al van de flauwe kant, maar dit in mijn ogen overbodige en totaal niets toevoegende vervolg spant wat dat betreft de kroon. Het verhaal is helemaal niet leuk en grappig en is min of meer een combinatie van hun vorige twee films, waarbij je ook weer een aantal oude bekenden tegenkomt zoals Chief Logan (Hal Landon Jr.), oftewel de vader van Ted die bij de politie werkt, Missy (Amy Stoch), oftewel de aangetrouwde moeder van zowel Bill als Ted, Death (William Sadler) en Rufus (George Carlin) , maar de laatste zien we helaas alleen eventjes als een hologram omdat George Carlin namelijk al in 2008 overleden is. De middeleeuwse Britse prinsessen zijn ook weer van de partij, maar Annette Azcuy en Sarah Trigger (die Elizabeth en Joanne speelden in de originele films) zijn in dit vervolg vervangen geworden door twee actrices, te weten Erinn Hayes en Jayma Mays, die zeker tien jaar jonger zijn. Het kan natuurlijk zijn dat Azcuy en Trigger niet konden, of wilden, maar dit riekt natuurlijk naar ongelijkheid.

Opzicht was het natuurlijk leuk om Alex Winter en Keanu Reeves, weer terug te zien in hun rol van Bill en Ted, maar waar Bill en Teds sulligheid in de eerste twee delen nog heerlijk onschuldig aanvoelde, voelt dat nu totaal niet meer zo. In dit vervolg worden er ook wat nieuwe personages geïntroduceerd zoals de dochters van Bill en Ted, maar die vond ik eigenlijk alleen maar irritant en met hun ontmoetingen met muzieklegendes zoals Jimi Hendrix (DazMann Still), Louis Armstrong (Jeremiah Craft) en Mozart (Daniel Dorr) werd eigenlijk niets leuks meegedaan. Al deze muzieklegendes waren ook niet verbaasd met hun komst. Er speelt overigens wel een nog levende muzieklegende mee in deze film (wel maar eventjes) en dat is Dave Grohl die natuurlijk bekend is als drummer van de grungeband "Nirvana" en als voorman van de rockband "Foo Fighters".

Misschien wel het grappigste nieuwe personage in deze film is de onzekere killer robot Dennis Caleb McCoy (Anthony Carrigan) die Bill & Ted moet doden en die er alleen maar graag bij wil horen en per ongeluk andere mensen dood die dan in de hel terechtkomen en daar maken we dan natuurlijk weer kennis met Death. Maar het is gewoon allemaal heel flauw en niet leuk of grappig wat "Bill & Ted Face the Music" te bieden heeft. En nieuwkomers die voor het eerst een "Bill & Ted" film zien, zullen ongetwijfeld zeggen wat "schumacher" een jaar geleden al zei, namelijk:

"Wat was me dit zeg?"

Al met al is "Bill & Ted Face the Music" een totaal overbodig vervolg die niet leuk, vermakelijk of grappig is en enkel over de duur van 83 minuten (na de aftiteling volgt overigens nog een scène) ben ik positief gestemd. Maar de volle 83 minuten heb ik niet gehaald, want op het einde (als men na circa 70 minuten vanuit de hel terugkeert naar de aarde) begon de film me echt de keel uit te hangen en ben ik met sprongen van 30 seconden vooruit gaan spoelen.

Ach ja. Ik heb smakelijk gelachen om de naïeve, oenige jaren '90-humor uit 'Bill & Ted Face the Music' (2020). Iets meer 2020 erdoorheen in de manier waarop Bill (Alex Winter) en Ted (Keanu Reeves) worstelen met hun eigen midlifecrisis. Ze dreigen zelfs ingehaald te worden door hun eigen dochters, die meer hipsterkennis hebben over de muziekgeschiedenis dan deze wannabe's zelf ooit durfden dromen. Deze nieuwe opzet geeft 'Bill & Ted Face the Music' (2020) genoeg materiaal voor losse sketches rond verschillende tijdlijnen en bizarre ontmoetingen met andere versies van zichzelf. Vernieuwend? Niet echt. Maar het is zo'n komedie die constant grappen op je afvuurt en daardoor vaker wel dan niet raak schiet.