All the Bright Places (2020)

Matige film over een jongen en een meisje die elkaar ontmoeten en beiden hun eigen rugzakje hebben. Een liefdesdrama met een prettig tempo dat wat moeilijk op gang komt, maar daarna wel een paar aardige scenes kent. Dit is ook zeker te danken aan Elle Fanning en Justice Smith. Helaas is het drama echter te dik aangezet. Net geen 3.0 sterren.

Heel matig, en volledig duf en ik heb me aardig zitten vervelen. Dat komt vooral door hoofdpersoon Smith die ik irritant vond, en de chemie miste met Fanning. Vervolgens krijg je een hele film die heel sterk leunt op hun onderlinge relatie, waardoor de film voor mij geen seconde ging leven en alle losse scènes en momenten mij gen moment interesseerden. Ondanks soms mooie dromerige beelden, een oké soundtrack en een altijd fijne Fanning. 1,0*.

De film en de locaties zijn mooi en de sterk acterende Elle Fanning heeft al een aantal keren bewezen dat zij met gemak een film kan dragen. Ook leuk dat ze zich in verschillende genres begeeft, behalve dan de absolute blockbusters. Ook in all the Bright Places is ze sympathiek en kan ze haar emoties op het scherm goed kwijt. De film is erg deprimerend van toon en probeert een mooie boodschap over te brengen, maar doordat Smith's personage niet heel sterk is geschreven en ook niet geacteerd, blijft het effect waar de makers voor wilden gaan een beetje in het midden liggen.

Aan Fanning heeft het iig niet gelegen.

3,0*

“I wasn't worried about what would happen if I lived. I was worried about what would happen if I didn't.”

All the Bright Places behandelt een aantal serieuze thema’s zoals het verwerken van verlies, het leven met een bipolaire stoornis, een jeugdtrauma en zelfmoord, maar er zit ook duidelijk een Young Adult sausje overheen. Dat schuurt soms, maar de oprechte en menselijke momenten overheersen en blijven uiteindelijk het meeste hangen. Dat komt ook door het acteerwerk van Elle Fanning en Smith. De locaties, muziek en cinematografie zorgen ook voor een fijne sfeer. De verhaallijn rond Theodore en zijn zus (Shipp) had wel wat beter uitgewerkt kunnen worden.

Psychodrama over twee tieners met een beschadigd verleden, die in elkaars gezelschap hun best doen om hun leven weer op de rails te krijgen. Een enigszins onevenwichtige film omdat het personage van de jongeman nauwelijks enige diepgang kent en bovendien matig wordt ingevuld door Justice Smith. Ik heb het gevoel dat van dit verhaal veel meer gemaakt had kunnen worden.

Het is duidelijk dat je kinderjaren heel belangrijk zijn voor het verloop van je verdere leven. Je huidige kunnen en doen en … hebben heel veel met je verleden te maken en het bepaalt ook je toekomst.

Ik vond het een aangrijpende film, omdat het me veel deed realiseren over mijn leven tot nu toe.

Mooie soundtrack ook.

You healed me…




All the Bright Places is een mooi intrigerend concept met een mindere uitwerking. Het narratief is traag en niet geheel overtuigend. De zelfmoord van Finch, was ergens vrij random. Ja, het was duidelijk dat hij mentale issues had, maar de overtuiging dat hij suïcidaal was, was er niet. Er werd weinig in gegaan op zijn mentale problemen en flink aan de interpretatie over gehouden. Want ik wat waren de duistere buien van zijn vader precies? Het kan heel veel zijn zijn zelfmoord voelde daarom vrij geforceerd aan.

Elle Fanning was sterk en overtuigend in de rol als Violet. Justice Smith is daarentegen een kleine miscast… Hij is een prima acteur, maar zijn rol was vrij complex en ik denk dat dat, iets te hoog gegrepen was voor Smith. Zijn overtuiging als “freak” miste ik namelijk wel een beetje.