Uncle Frank (2020)

Redelijke film over een meisje die goed met haar oom uit New York kan opschieten en daar gaat studeren. Mooie personages ingevuld door een uitstekende cast. Maar vergeleken met het andere werk van Alan Ball mist de film wat scherpte. De relatie tussen het meisje en de oom wordt tijdens de eerste helft goed neergezet, daarna wordt het verhaal wat meer clichématig.

De film volgt een scenario dat vaker in films wordt gevolgd. De dood van een persoon is de aanleiding voor familie uit het gehele land om samen te komen voor de begrafenis. Een mooie aanleiding om het verleden op te rakelen en onuitgesproken gevoelens te uiten.

De film richt zich op de oudste zoon Frank die in gezelschap van zijn ruimdenkende nichtje Beth de reis naar zijn oude thuis onderneemt. Een thuis waaraan hij niet veel positieve herinneringen heeft en waar hij dan ook liever wegblijft. Gelegen in het diepe Zuiden van de Verenigde Staten kenmerkt zijn geboortestreek zich door de ultraconservatieve en godsvruchtige houding van zijn bewoners. Frank’s familie is niet anders. Frank is dat wel.

De film begint eens niet met de terugkomst, maar neemt de tijd voor een nadere kennismaking met de hoofdpersonages door hen te vergezellen op hun reis naar het Zuiden. De eerste helft van de film ontpopt zich als een roadmovie en intrigeert. Verteld vanuit het perspectief van nichtje Beth, krijgt de kijker inzicht in haar bewondering voor haar ontwikkelde oom en maakt de kijker (net als Beth) kennis met de donkere kanten van oom Frank en de items uit zijn onverwerkte verleden. Zijn moeilijke verhouding met zijn vader is er één van. Met behulp van flashbacks, dialogen en terloopse momenten wordt een traumatisch verleden onthuld en wordt de afstand die Frank tot zijn familie heeft verduidelijkt.

De film neemt de tijd. Afgezien van de langzaam ingebrachte aanwijzingen die inzicht verschaffen in de relatie tussen Frank en zijn vader en wat melodramatisch gebakkelei tussen personages, kabbelt het middendeel van de film rustig voort tegen een achtergrond van een zomers Amerika uit de vroege jaren 70. Beetje drama. Beetje luchthartigheid. Rustgevende cinema is het. Heel spannend is het verhaal eigenlijk niet, maar het heeft wel iets.

Pas tegen het einde komt puntje bij paaltje en is er dynamiek als confrontaties en openbaringen eenduidig voor het voetlicht treden. Een beetje vuur om de ingeslapen kijker wakker te schudden. Tegen die tijd is het de kijker ook wel duidelijk geworden dat de film niet teveel de duisternis wil betreden en op een goed gevoel mikt. De persoonlijke afgronden en depressies die de personages doormaken zijn dan ook niet al te diep. De personages ondergaan de gebruikelijke emotionele feelgood momenten en halen uiteindelijk opgelucht adem. Het moet wel leuk blijven natuurlijk.

Film over uit de kast komen in het zuiden van Amerika, waar het conservatieve gedachtegoed over hel en verdoemenis nog wellicht tiert. De film kent een aantal dramatische knelpunten, maar over het algemeen blijft de sfeer tamelijk luchtig vooral dankzij de inbreng van Peter Macdissi en Sophia Lillis. Paul Bettany zet een erg sterke titelrol neer. Een mooie film met een mooie afsluiting.

Onderhoudend familiedrama met een sterke rol van Paul Bettany, als een professor aan de universiteit van New York die zijn ware aard zijn hele leven noodgedwongen verborgen heeft gehouden voor zijn familie. Mooi rustig opgebouwd, met veel aandacht voor subtiel spel en fraaie dialogen; het is dan ook des te spijtiger dat de film in de finale een beetje wegglijdt in melodrama en hysterische toestanden. Dat had zeker beter gekund en vooral gemoeten.

Wow, dit had ik niet verwacht. Een redelijk onbekende film, die ontzettend goed uitpakt. Erg positief verrast. Heerlijke feelgood drama en road movie, die rustige, zeer intense, erg blije (Wally die hen tijdens de roadtrip komt opzoeken, maakte mij erg blij) en dramatische momenten heeft. Ook de acteurs deden het stuk voor stuk prachtig.

Aanrader! 4.5*

In 'Uncle Frank' (2020) vormt de coming-of-age van Beth Bledsoe (Sophia Lillis) de aanleiding voor oom Frank (Paul Bettany) om zijn eigen familie onder ogen te komen. Hun agressieve houding ten opzichte van zijn homoseksualiteit en een onvermogen om hem gewoon te accepteren zoals hij is. Net als in hitserie 'Six Feet Under' weet regisseur Alan Ball de spreekwoordelijke lach en een traan te vinden in een vertelling over taboes en een veranderend tijdsgewricht. Al heb ik 't gevoel dat de HBO-serie destijds een stuk grafischer en meer confronterend in elkaar stak dan deze ietwat brave film. Maar 'Uncle Frank' (2020) is een alleraardigste sfeerschets van de verschillende subculturen in een Amerika waarin vrouw- en homorechten meer naar de oppervlakte komen. Ook een fijne bijrol van Wally (Peter Macdissi) als een Saoedische arbiter die de personages een spiegel voorhoudt van waar religieus gemotiveerde homohaat toe kan leiden. Toch wordt hij nooit neergezet als een oriëntaals typetje, maar als een kwetsbare man die zelf smacht om onderdeel te worden van een familie die hem accepteert. Ik vraag me trouwens wel af of 'Uncle Frank' (2020) niet wat te vergoelijkend blijft richting mensen die vanuit geloofsovertuiging of giftige mannelijkheid menen dat homo's zullen branden in de hel. We leven immers nog altijd in een wereld waarin dat achterwaartse denken dominant is, ook in de Verenigde Staten.