Fantasy Island (2020)

"The island is twisting what we asked for."

Jeff Wadlow heeft een aantal aardige titels op zijn naam staan, maar dit is dan weer erg abominabel.

Als klein jochie kan ik mij nog de oude serie met Ricardo Montalban (Mr. Roarke) en uiteraard Hervé Villechaize (Tattoo) herinneren; een vermakelijke reeks met een duister tintje. In deze versie tracht men meer de horrorkant op te zoeken. Michael Peña geeft ditmaal acte de présence als Mr. Roarke en laat vijf prijswinnaars hun ultieme fantasie beleven op zijn eiland.

Je zou denken dat de film wat leuke fantasieën in petto heeft, maar het is allemaal oppervlakkig te noemen. Het helpt ook niet dat de - irritante - personages inwisselbaar zijn. Hierbij varieert het hoe de personages uitgewerkt worden. Zo krijgt één karakter meer achtergrond mee dan de anderen. Maar boeiend wordt het nooit en uiteindelijk kon het mij allemaal gestolen worden.

Als je een horror verwacht te zien, kom je enorm bedrogen uit. 'Fantasy Island' is namelijk meer een wannabe actiefilm met nietszeggende enge elementen. Het lijkt erop alsof de makers verscheidene dingen op een hoop hebben gegooid in de hoop dat er maar iets interessants tussen zit. Het resultaat is een saai gebeuren gevuld met de nodige plotgaten en weinig vermaak, zucht.

Al met al een kansloze film om zo snel mogelijk te vergeten.

1,0 Sterren.

Dit is een film die op en neer golft. Het begint met een waardeloze intro van de personages en het mysterie komt maar langzaam op gang.
Na een half uur neemt de vaart toe en beginnen de personages eindelijk wat vorm te krijgen. Je begint je ook steeds meer af te vragen hoe dit afloopt en de vele fantasieën worden ook op een leuke manier met elkaar verwoven.
Echter vliegt de film op het einde met de twist volkomen uit de bocht en maakt het eerdere gedeeltes van de film volkomen tegenstrijdig met wat we daadwerkelijk hebben gezien. Het gedrag van Melanie wanneer ze voor het eerst in die kelder terechtkomt komt niet overeen met iemand die een act speelt. Voor wie speelt ze die act? Voor de kijker thuis..? Daar gaat de film de fout in. Ze hoefde niemand voor de gek te houden, maar toch gedroeg ze zich als onwetend persoon als er niemand in de buurt was (behalve de kijker thuis, dus een goedkope manier om de kijker op een dwaalspoor te zetten. Dat ze daarnaast vanaf dr thuislocatie precies kon weten wie haar date allemaal heeft kwaadgedaan is natuurlijk je reinste onzin. Alsof zij weet wie er in een trappenhuis liep of welke agent die buiten stond niet naar binnen durfde.


Uiteindelijk is dit project mislukt. De film begint slecht, heeft een comeback in de tweede akte, maar verliest de kijker weer compleet met een ridicuul slotstuk.

2,0*

Fantasy Island opent met een blonde dame die op het eiland in paniek wordt achtervolgd door gemaskerde mannen. Deze generieke openingsscène is er waarschijnlijk ingestopt om de kijkers maar iets van actie te geven, want het wordt vervolgens nog een hele tijd wachten voordat er weer iets gebeurd in Fantasy Island. De eerste drie kwartier staan in het teken van vijf enorm inwisselbare en saaie personages die aan hun opvallend suffe - en fantasieloze - fantasieën beginnen. Spanning en sensatie blijven daarin uit. Om ons toch het gevoel te geven dat er wel degelijk dreiging op de loer ligt, toont Wadlow aan het begin van elke fantasie wat druppelend zwarte prut. Poeh, eng!

Maar zelfs als regisseur Wadlow uiteindelijk de film in een hogere versnelling zet, blijft het allemaal bespottelijk tam. Gore is niet te vinden - want PG-13 - en eng wordt Fantasy Island al helemaal nooit. Er zit überhaupt amper horror in deze horrorfilm. Maar ook in andere genres faalt Wadlow enorm. De film is niet grappig of scherp en ook de actie - waar de tweede akte vooral op leunt - is maar matig. En voor de climax heeft Wadlow vooral drama in gedachte. Elk personage krijgt een dramatische scène waar de film even volledig tot stilstand komt en er een flinke draai aan de volumeknop van de vioolmuziek wordt gegeven. En niet alleen de gasten, ook de mysterieuze meneer Roarke wordt er nog even bijgesleept voor wat tranentrekkerij. Het feit dat Michael Peña deze mystieke gastheer de hele film speelt als een slaapwandelende vent werkt ook niet mee; het maakt meneer Roarke net zo’n suffe verschijning als alle andere personages. En tja, als zelfs Michael Rooker in je film maar een suffe verschijning is, dan weet je dat je iets flink fout doet.

1,5 sterren

Redelijk.

Het is inderdaad niet al te best, maar het garandeert in ieder geval goed vermaak. Met voornamelijk deze instelling leken de makers dan ook rond te gaan, en lijkt het er ook op dat ze wel net iets meer in gedachte hadden, aangezien het ruimte plot.

Fantasy Island was een film waar ik al lang naar uitkeek, verrast ook toen het bleek dat de film niet al te best ontvangen werd en wellicht de kant van floppen opgaat. Toch liet ik me niet tegenhouden en heb nog best een redelijk leuke tijd gehad in de bios.

Introductie van de karakters is inderdaad wel compleet ruk. Boem, ze stappen het eiland op en dat is het. De aanpak van de film is voor de rest ook gewoon chaotisch. Verhaal lijkt alle kanten op te gaan en overzicht is er ook niet bepaald. Het voelt allemaal gehaast aan. Maar ik moet dan ook zeggen dat dit soort verhaaltjes veel meet tijd nodig hebben. Denk maar aan 150-180 minuten, alhoewel niet iedereen dat leuk lijkt natuurlijk.

Maar vooral Peña heeft een wat ondankbare rol terwijl zijn karakter nog wel iconisch is geloof ik. Ik keek erg uit naar zijn personage, maar hij is vooral een bijkarakter hier. Wel jammer, want van juist zijn karakter kan deze film het hebben.

Het vermaakt wel, maar het stelt filmisch niet al te veel voor. Makke jumpscares en weinig spanning. Actie/Avontuur was een betere beschrijving. Visueel nog wel redelijk. In ieder geval genoeg sfeer en een duidelijk budget dat erin is gegaan.

Acteerwerk ook solide. Hale, Peña en Ouyang doen het best verdienstelijk. De rest is wel redelijk inwisselbaar. Voor de rest had het verhaal ook nog wel wat meer detail mogen krijgen. Maar de makers wilden wel duidelijk een goed verhaal vertellen en hebben daarop wel hun best gedaan, ondanks een paar te makkelijke keuzes.

Maar het vermaakt goed. Ik was er snel doorheen en het tempo ligt erg hoog. Daarvoor nog wel 2,5*.

Matig Blumhouse-vehikel, al is het wat mij betreft gewoon de zoveelste. Dat exact deze film compléét gefileerd wordt vind ik dan ook niet geheel terecht. De opzet is best leuk, visueel een paar aardige scenes en hoewel de humor zelf ongekend corny is, zijn de convergerende fantasieën best grappig gevonden. Bepaalde elementen en personages zijn ook zó hopeloos cliché en doorzichtig dat het juist wel weer vermakelijk wordt. Die wannabe soldaat die zijn vader wilt eren was er bijvoorbeeld echt teveel aan, of wat te denken van Rooker die als een soort verwilderde budget-Rambo rondbanjert. Verder zijn ook de momenten waarop de film wat sentimenteler wilt worden ronduit hilarisch (slecht), maar juist daarom ook best amusant.

Jammer genoeg wordt de opzet niet echt optimaal benut, stelt de horror geen ruk voor en gaat de film zoals boven mij al beschreven finaal de fout in tijdens de tweede helft. Het is met name een spervuur aan ridicule twistjes en onthullingen die de lol wat in de weg komt te zitten en ervoor zorgt dat het hele slotstuk wat saai aanvoelt. Het verhaal sloeg überhaupt al als een tang op een varken, dus geen idee waarom ze er nog zoveel aandacht aan wilde besteden.

Allesbehalve hoogstaand dus, maar juist de flagrante smakeloosheid van deze film kon me op momenten wel bekoren. Daarvoor een kleine 2,5*.

Een prima mystery-thriller gooit z'n eigen glazen in wanneer het opeens ontaardt in vermoeiend zombiegedoe en er een slottwist komt die nergens op slaat. Vijf prijswinnaars komen naar 'Fantasy Island' waar ze een weekend lang kunnen leven in een zelfgekozen fantasie. Maar, zoals gastheer Mr Roarke [Michael Peña, een waardige opvolger van Ricardo Montalbam uit de 70s-serie] vooraf al duidelijk maakt, die fantasieën verlopen niet altijd zoals je verwacht. Er blijkt echter meer aan de hand te zijn wanneer de fantasieën elkaar beginnen te doorkruisen.

De afzonderlijke verhaallijnen zijn dramatisch interessant en er is ook een aangename dosis humor. De opzet van het centrale mysterie - waarom komen de fantasieën samen - is bovendien slim uitgewerkt en laat je als kijker op aangename wijze gissen. Het grootste raadsel is echter waarom de makers het nodig vonden om hier uiteindelijk op geforceerde wijze toch nog een horrorprul van te maken.

"I feel just like Jodie Foster in that... Jodie Foster movie!"

De film is inderdaad niet spannend en ook niet eng. En de fantasieën van de personages konden veel origineler en interessanter gemaakt zijn. Het zijn ook allemaal bordkartonnen figuren waarmee je moeilijk meeleeft. Na een zwak begin met de voorstelling van de verschillende personages, gaat de film alle kanten op en raakt het verhaal kant noch wal.

Ik ken haar van dat ander wrakstuk van dezelfde regisseur, Truth or Dare (2018), wat ook al niet zo'n beste horror film is. Ze is gelukkig wel mooi, waarschijnlijk de reden waarom de regisseur haar steeds inhuurt, want verder maakt ze niet veel indruk op mij. Maggie Q viel wel mee vind ik, maar ook zij kan deze film niet redden van de verdrinkingsdood. Laat dit eiland maar snel weer zinken in de vergetelheid.

Een beetje een onnozel filmpje waarin verschillende figuren een fantasie mogen beleven.

Dat gebeurt op een eiland en elke fantasie (dat heeft hier blijkbaar nog niemand gemerkt) in z'n eigen genre.

Van drama schakelt die ene fantasie zichzelf tot de andere over naar teenagerkomedie, om zich van folterhorror richting het oorlog/actie-genre te verplaatsen en zo versmelten al die genres zich in elkaar om uiteindelijk een ludieke puzzel te mogen vormen.

Ik heb nooit de reeks gezien waarop dit is gebaseerd, maar als men zichzelf destijds kon vermaken met dit soort TV dan is deze film als dusdanig geslaagd en wie zijn wij dan om te zeveren over bepaalde futiliteiten waar geen enkele fan (met hoe weinig ze ook zijn) zichzelf aan interesseert?

Heb mij wel geamuseerd bij deze film. Het is echter geen film die beklijft of het moeten de benen van Maggie Q zijn

Ben wel fan van Blumhouse, ook deze is tot bepaald punt vermakelijk en boeiend concept, maar uitwerking was pover en het werd allemaal té, waardoor ie vervelend begon te worden, verhaal sloeg kant nog wal, ook waren de acteurs niet je dat en irritant, wat er uiteindelijk voor zorgt dat toch eerder met negatief gevoel achter blijft en ik met moeite een 5/10 kan geven, neigend naar een 4.5.

Bijzonder dat hier ''horror'' als genre bij staat, want dit heeft geen snars met horror te maken. Dat is best vreemd, want Blumhouse zit hier wel achter. Maar dit mag je gewoon actie/avontuur noemen. Het is ieder geval een heel pover filmpje geworden. Tof concept, vreselijk matige uitwerking. Na een onderhoudend begin gaat de film volledig ten onder aan interessant doen wat niet lukt. Slap verhaal, een heel middelmatige cast en het geweld wat je ziet is zo braaf dat je neefje van 6 er nog niet van onder de indruk is. Het blijft toch elke keer weer gokken of het een goede of slechte Blumhouse-film is. Deze kan je ieder geval snel vergeten.

2*

Fantasy Island was ooit een populaire tv-show uit de jaren '70 Dit had er een horrorvariant van moeten worden, ergens ging het mis...? De film had best potentieel. Het had, ondanks dat de producent Blumbouse was (erg wisselvallig met zijn films) nog best een vermakelijke film kunnen zijn, als het aan de juiste filmmakers was gegeven. Helaas werd het aan dezelfde schrijvers en regisseur als Truth or Dare (2018) geven. Overigens zit ook actrice Lucy Hale in beide films. Tja bijna logisch dat alles mislukt in de film door het script en de regie.Ondanks verschillende belachelijke wendingen was het erg voorspelbaar. Helaas is ook het acteren niet heel best. De platte personages zijn geen van alle echt sympathiek. De 2 personages die voor broers moesten doorgaan zijn de ergste en deze probeerden humoristisch te zijn, maar dat werkte niet zo goed. (zwak uitgedrukt) De film zelf is ook nergens grappig maar probeert dit soms wel te zijn. Alleen Maggie Q die was oké, maar had blijkbaar zelf ook het gevoel dat ze in de verkeerde film zat. Er zijn een stel jumpscares maar die mislukken uiteraard! Tja de film is dus door die voorspelbare schrik ook niet eng. En om de een of andere reden wil de film in zetten op actie en horror. Het maakt de film, op zijn zachtst gezegd nogal rommeliger. Soms was er in dit concept nog best iets vermakelijk te vinden maar over het algemeen was dit niet best.

Niet best.

Jammer dat op elke plek in de crew mensen zitten die niet dat beetje meer hebben. Het scenario is totaal belachelijk maar ergens kan het best een geinige horror film opleveren. Helaas maakt de schrijver het zichzelf nodeloos moeilijk. Zo zijn het door de fantasieën, 4 genres in 1 film. Wat niet super erg hoeft te zijn maar allemaal zijn ze zo middelmatig bedacht dat het nooit een leuke sfeer krijgt. Het is jammer want je kan alle kanten op in deze wereld. De film heeft wel vaart waardoor het nog opvallend vlot verloopt, maar telkens weet de film geen kleur te bekennen. Het is niet eng, niet grappig, niet spannend het is nooit echt iets. Wanneer het alles juist wel had kunnen zijn, want niks is te gek en alles kan.

Blumhouse lijkt toch iets te snel groen licht te geven met zijn films. Dit scenario had nog wel wat drafts verdient.

2 sterren.

Niet hetgeen wij hadden verwacht maar over het geheel redelijk. Jammer dat regisseur Jeff Wadlow niet meer middelen uit de kast heeft gehaald. Er is tegenwoordig zoveel mogelijk met Computer-Generated Imagery (CGI) maar hier zie ik er weinig van

terug in het filmverhaal. We zien de belevenissen van een aantal bezoekers aan het eiland, een eiland wat schijnt aan te voelen wat de bezoeker graag wil. Helaas is het eiland niet synchroon lopend met de empathie en belevenis van degene die zijn fantasie heeft aangeleverd.

En ook de gastheer neemt het niet zo nauw met de problemen waarmee zijn gasten tijdens hun fantasie mee geconfronteerd worden, hij heeft namelijk zelf ook een belang in de "vrijgevigheid" van een fantasie. Een enigszins duister belang!

Onze waardering? ***Een 6.***

De televisieserie uit de jaren '70 en '80 waar dit op gebaseerd is ken ik niet, maar veel maller dan deze horror-reboot kan die niet zijn. Best inventief qua plot en er zijn heel wat verrassende wendingen, maar de toon van de film is erg onevenwichtig, waardoor het maar niet spannend, eng of echt leuk wil worden. De personages zijn ook veel te dik aangezet. Hier en daar best vermakelijk, maar het houdt niet over. Wel een coole poster overigens.

Erg rommelig.

Gelukkig had ik me van tevoren wel al ingesteld op "geen echte horrorfilm", zodat ik hier niet moet gaan lopen zeuren over een gebrek aan echte horror. Dat leek me uiteindelijk ook helemaal niet de opzet van deze film te zijn. Het is meer een genreblender, waarin er echt vanalles voorbij komt. Ook een beetje horror inderdaad, maar dat is op hetzelfde niveau als alle andere genre elementen. Niet geweldig.

Op zich is het één van de meer ambitieuzere Blumhouse films, het zou me ook niet verbazen moest hij hier een soort van flagship in gezien hebben. Maar dat productiehuis kan ook best wat flops verteren denk ik, dus dat ze af en toe eens negatief uitschieten op een film met iets meer durf zal ook wel niet zo erg zijn.

Erg lauwe personages, matige actiescenes, ongrappige humor, flauwe horror en een plottwist die absoluut niet weet te overtuigen. Het is grappig dat je om de 10 minuten naar een ander soort film zit te kijken, maar alles wordt nogal slordig aan elkaar gelijmd, waardoor de film zelf niet al te geweldig is. Vooral weinig memorabel, wat toch niet best is voor een film die duidelijk iets anders wil doen.

2.0*

Matige film. Het verhaal heeft wel iets maar wordt neergesabeld door slechte plottwists. Daarnaast is de uitwerking ook wat zwak. De film hangt als los zand aan elkaar en voelt niet als een geheel. Ook de mix van genres is niet geslaagd. Echt saai wordt het niet en de film houdt op een of andere manier wel de aandacht. Soms wordt het best wel spannend. Aan de andere kant zitten er ook wat knullige scènes is. Het acteerwerk is vrij vlak en over het algemeen matig. Visueel ziet de film er verder goed uit. Rommeltje. 2.0/2.5

Vond het best aanvaardbaar en heb me geamuseerd met deze lekkere onzin, maar kan me ook wel verplaatsen in degene die dit een veel lagere score hebben gegeven. Ik herinner me de tv serie nog als de dag van gisteren: aandoenlijk, kneuterig en vooral gezellig met de destijds overal opduikende Ricardo Moltalbán en de schattige dwerg Villechaize in de hoofdrollen. Voor de serie gold dat als je een aflevering had gezien de volgende episodes ook zelf wel kan bedenken, hiermee vergeleken is deze film een stuk venijniger en spitsvondiger. Op zich zit het script best inventief in elkaar, alleen willen de makers tegen het eind wat te veel kwinkslagen opvoeren en krijg je even het idee naar een gedeeltelijk mislukte Harry Potter film te kijken in plaats van een wat serieuzer te nemen geheel. Weinig rilmomenten en nog minder gore waardoor het voor volwassenen aan de eindstreep wat al te kinderachtig wordt, doch als je eerlijk bent wordt het Fantasy woord uit de titel best waargemaakt. Overigens goed te merken dat dit product afkomstig is van de bedenkers van Get Out, het scenario toont hetzelfde patroon: een groep mensen komt via ogenschijnlijke alledaagsheid terecht in behoorlijk bizarre situaties, ligt aan jezelf in hoeverre je wil meegaan op die merkwaardige rit.

De eerste helft wil ik nog enig krediet geven voor het avontuur, het idee van de film en het mysterie.
Eenmaal het mysterie bekend is, begint de aftakeling van de film dat zich door trekt tot het slot. Het mysterie is gewoon ronduit belachelijk en de uitvoering van de verschillende fantasieën begint dan ook chaotische proporties aan te nemen. Nonsens in het kwadraat waarbij de uiteindelijke samenhang van heel de opzet wel heel ver gezocht is om dit dan op deze manier uit te voeren op het eiland. Een lichtpuntje is dan toch dat het slot een leuke twist heeft die je niet ziet aankomen, al kan je daar ook je vragen bij stellen.
Helaas wordt dit lichtpuntje dan ook weer helemaal te niet gedaan door een zeer flauwe uitwerking om de fantasieën te kunnen stoppen. Daarna wacht de kijker nog een onnozel slot. 3/10

Knoeierige knipoog.

De Amerikaanse hitserie uit de jaren 70 en 80 krijgt nieuw leven ingeblazen door de firma Blumhouse, bekend van de betere low-budget horrors. Niet dat je bij Fantasy Island aan een typische horrorfilm moet gaan denken; dan kom je namelijk bedrogen uit. Het is eerder een onderhoudende maar gekke genremix van actie, fantasy en avontuur geworden. Griezelig wordt het af en toe ook, maar bovenal knoeierig. Jammer, want het had zo leuk kunnen zijn.

Naast de rommelige verhaallijn, die zoveel hiaten vertoont dat je geneigd bent om de verplichte bak popcorn bijna te vergeten, wordt je regelmatig afgeleid doordat het lijkt of je naar verschillende films zit te kijken. Dat de fantasieën niet gelijk zijn ligt voor de hand, maar een beetje samenhang zou fijn zijn. De regisseur lijkt het niet te lukken. De plottwist trekt nog wat kromheid recht, maar dan is het leed al geschied. De knipoog naar Herve Villechaize doet een vervolg niet uitsluiten overigens.

**½

Met dank aan Sony Pictures Home Entertainment voor het recensie-exemplaar.

Vreselijke film. De slechtste film die ik dit jaar tot nu toe heb gezien. Wat een dom verhaal met een superslecht scenario. Ik hou best van een beetje 'fanta' en bovennatuurlijk 'gedoe'. Maar dit is echt niet mijn ding. De acteurs zijn niet om van te houden en het einde is echt werkelijk zeer vervelend. Wat zonde van mijn tijd. Ga dit echt niet kijken, want je krijgt echt een draak van een film te zien. Enige pluspunt is de filmposter. Die is nog enger en spannender dan de hele film bij elkaar.

Deze eens bekeken en vond het nog een leuke film. Een mysterieuze film die wel wist te boeien. De cast deed het ook nog goed en verder zag de film er nog goed uit.

Misschien wel de poster van het jaar . Nou aan de reviews te zien zou het maar een matige film zijn, maar hij valt me best mee. De film verloopt vlot en is misschien toch wel uniek in zijn soort. Je fantasie tot leven brengen, maar volgens de regels mag je er maar een wens fantasie hebben. Wisselen of veranderen is verboden in dit avontuurlijke spel. De leider van dit eiland was voor mij een bekende. Michael Peña die al een tijdje floreert in Narcos en The Mule. Maar ik ken hem vooral van Narcos. Dit keer in een geheel andere rol. Acteerwerk is redelijk in deze film, maar niet bijzonder. Het is een beetje het niveau van I know what u did last Summer. Al valt de horror hier hartstikke mee. Het is meer een avontuurlijk spannend spel met wat horror elementen. Of een kleine thriller. De beelden zien er goed uit en het verhaal loopt best wel goed door. Alleen het eind is wat rommelig in elkaar gezet. Ineens zien we dan wat veranderingen die we wellicht niet hadden verwacht. Dit komt niet helemaal lekker uit te verf en hierin schiet de film wat door. Toch heb ik me best leuk vermaakt in Fantasy Island die in de verte mij deed lijken op Turistas uit 2006 al had die film een andere insteek. Maar persoonlijk houd ik wel van dit soort films.

In de extra's zien we alleen wat verwijderde scenes. Daarbij zat een hele interessante tussen. In de grot met al die briefjes had van mij best in de film gemogen.

Fantasy Island is best mooi gemaakt, maar kennelijk wilde ze er geen echte spannende horror van maken. Op e.o.a. manier mis je net dat beetje lef wat in deze film best had gemogen. Kennelijk moest de film een breder publiek trekken. Wat ik ook altijd een beetje jammer vind zijn de gasten die weer tot leven komt.

Film 3.0
Beeld 4.0 (soms iets te felle kleuren)
Geluid 4,0
Extra's 3.0

Matige film met bagger acteerwerk

“The problem with having it all is that usually someone else wants it too.”

‘Blumhouse’ weet het al enige tijd niet meer echt fantastisch te doen in mijn ogen, vrij doorsnee horrorverhalen en vaak niet interessant. Toen ze met ‘Happy Death Day’ aankwamen zetten was mijn interesse best wel weer gewekt, dat zijn aardig leuke films. Wanneer deze film dan ook werd geïntroduceerd was ik eigenlijk wel onder de indruk, de film kent een vrij leuke trailer, het plot was interessant en ook de cover zag er erg goed uit. Met zulke namen in de cast kon het bijna niet meer fout gaan, tot de film eigenlijk zo’n dertig minuten bezig was en eigenlijk dat totale beeld volledig verdween.

Het is al snel duidelijk en iets wat mij eigenlijk de gehele film in de weg zit: de film is erg rommelig. We volgen verschillende soort personen in deze film zoals boven mij al vermeld werd. Maar als we dan met één iemand bezig zijn (neem bijvoorbeeld ‘Gwen Olsen’ gespeeld door ‘Maggie Q’) dan zijn we daar nog niet mee klaar of we belanden vrij hectisch in een nieuwe scène met een ander personage. Dit gebeurt niet één keer, dit gaat eigenlijk zo de hele film wel door. Iets wat ik echt heel erg irritant vind is dat wanneer de regisseur geen rust neemt in zijn films maar constant door beukt. Voor sommige films is dit goed en leuk maar, niet alle films werken lekker smooth op die manier.

Dan heb je ook nog een vrij bekende cast die qua acteerprestaties toch wel erg ondermaats acteren, het leek meer een vrije tijds film die ze maar even snel in speelden of ‘Jeff Wadlow’ had niet zulke hoge eisen. Er werd erg geadverteerd met ‘Michael Peña’ die uiteindelijk bij niet te zien was in de film, op een paar introductie plekken na was hij als manager toch vrijwel uit beeld. De pijlen waren het meest gericht op ‘Maggie Q’ die soms ook wel echt wat povertjes naar voren kwam, en echt geen goed werk afleverde.

Het verhaal is dan ook wel erg krom. We volgen in het begin dus de verschillende mensen met ieder hun eigen fantasie die ze graag uit willen laten komen. Dit gebeurt ook, en eenieder komt stukje bij stukje bij hun gewenste fantasie. En dat loopt in het begin vlekkeloos, iedereen krijgt wat hij/zij wil en dat is vrij positief. En dat is nog wel redelijk om te volgen, de typische stereotypes zijn dan soms wel wat minder, het verhaal van eenieder is eigenlijk wel voorspelbaar.

Daarna zakt de film eigenlijk steeds verder weg en zeker de laatste dertig minuten ongeveer waren compleet ruk met wel vijf plot twists achter elkaar, over chaotisch een film kijken was dit er wel één van. Je wist op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer te vinden en dat was wel echt jammer, omdat de film de gehele film nog vrij stabiel verliep ondanks de wat minpunten, dit heeft voor mij toch wel echt de film verpest.

En dan blijkt wederom een ‘Blumhouse’ productie niks te zijn, een ware tegenvaller en dat vond ik jammer omdat ik best wel wat hoop had bij deze film. De buitenkant ziet er mooier uit dan wat de film inhoudelijk te bieden heeft.

1.5*

Niet goed maar zeker ook niet slecht zoals meerdere kritieken zou doen vermoeden. Verhaal is soort van remake uit de jaren 70. Hoewel de horror best ver te zoeken was, was hij wel spannend. De vele twisten maakten het soms onoverzichtelijk, maar dat was niet storend. Wel de acteerprestaties van sommige acteurs was tenenkrommend. Uitzondering was Maggie Q wat mij betreft. Mooie vrouw die een prima prestatie levert. Voor mij 2,5* waard.

Jeetje....... Wat enorm slecht..!

Dat er hier nog een gemiddelde van bijna 2,5* voor wordt gegeven....

Het verhaal leek leuk, maar wat enorm slecht en spanningsloos uitgewerkt.

Erg slecht geacteerd (ook Maggie Q), ingrijpende gebeurtenissen werden zonder een moment geshockeerd of emotioneel te worden voor feit aangenomen om vervolgens verder te gaan.

Q en Pena waren totaal niet overtuigend, ze kunnen echt veel beter dan dit. De rest was bar slecht en niet serieus te nemen.

Erg slechte stetting, een decor moet je doen geloven dat ze wekelijk zijn daar waar ze spelen, het moet er niet uit zien als een decor

De zogenaamde horror effecten waren geen seconde eng, griezelig of spannend, ze waren wel erg nep

Het verhaal was buiten de slechte acteerprestaties ook zo warrig dat de plotwendingen totaal geen effect hadden.

Als je van smakeloze films houd zonder inhoud moet je deze film zeker kijken.

Heb je ook maar de minste verwachtingen, sla hem dan over en kijk wat beters!

0,5*

De film heeft meer tijd gestoken in het verhaaltje dan in de uitwerking. En helaas is dat verhaaltje dan weer slecht uitgewerkt in een boeiend script. Misschien was dit een goed idee op café en als je de film kort samenvat lijkt het wel iets voor een film, maar eens verfilmd werkt het toch niet. Slecht is het op zich niet, je geeft al wat meer krediet bij dit genre. Zolang het maar entertaint. Maar het is gewoon vrij saai eigenlijk. De film miste de nodige kruiden om echt interessant te zijn.

Fantasy Island

Door de lage scores vermeed ik deze film eigenlijk, tot vanavond. Hij stond nog op prime en wist verder toch niet wat te kijken, dus maar aan Fantasy Island begonnen. Ondanks het slechte acteren van sommige acteurs viel het voor de rest wel mee. Ik had het erger verwacht, maar vond de film toch wel entertainment genoeg om er een voldoende voor te geven.

3 sterren.

Interessante horror film. Alhoewel het niet echt een typische doorsnee horror film is, viel hij zeker niet tegen. De eerste helft kan beter als thriller gezien worden. De tweede helft was meer horror gerelateerd. Echter was er teveel drama aanwezig. Sommige personages boeiden mij ook helemaal niets; personages zoals Maggie Q als in de rol van 'Gwen Olsen'. Maar goed, de plot was voor het genre horror zeker niet slecht en nog best wel origineel. Mooie visuele locaties ook.

3.5/5

Ik houd het kort omdat ik de film niet heb uitgekeken en vrij snel heb uitgezet: overacting, flauwe humor, héél cliché, slecht acteerwerk. Dat was voor mij voldoende om te stoppen met kijken. 1 ster.

Het begint allemaal nog wel aardig met een intrigerende opzet, mooie lokaties en een veelbelovende rol van Michael Peña, maar de personages zijn stuk voor stuk zó eendimensionaal dat ze gewoon irritant worden, hun wederwaardigheden laten me daardoor volstrekt koud, en door de chaotische in-wiens-fantasie-zitten-we-nou-eigenlijk-complicaties vervliegt mijn interesse definitief. Interessantere personages en een minder gelikte cast hadden hier misschien nog wat van kunnen maken, maar zelfs Mr Roarke blijft uiteindelijk een fletse verschijning.