Spirits in the Forest (2019)

Aan het begin van de film wordt je al gewaarschuwd; dit is geen gewone concertregistratie. Zes fans van over de hele wereld worden geportretteerd. Fans met een verhaal. Echter dusdanig fragmentarisch in beeld gebracht dat ik niet echt een band met ze krijg. Wat overblijft is een lekkere snack voor tussendoor van mooie beelden en lekkere muziek. Niet meer en niet minder.

Als hele grote DM fan is deze film zeker de moeite waard,de fans die worden gevolgd zijn mensen met een verhaal en zeker niet standaard.er is echter 1 aanmerking op de film: hij is v éél te kort.......4 stars.

Persoonlijke Jezus

Deels concertregistratie, deels talking fan-heads.

De 6 persoonlijke verhalen van fans over de hele wereld (o.a. Roemenië en Mongolië) die uitleggen wat voor impact de band op hun levens heeft gehad is wel aardig en soms ontroerend. Dat vermengd met beelden van een concert in Berlijn maakt het geheel echter wel wat rommelig.

De band zelf komt overigens helemaal niet aan het woord.

Hoe dan ook, je krijgt als fan wel zin om weer eens naar een concert te gaan en met de armen in de lucht van links naar rechts mee te zwaaien op Never Let Me Down Again. Dat is altijd wel een kippenvelmoment als het gehele publiek daarin meegaat.

Nog even een aandachtspuntje: De laatste zin in de synopsis / samenvatting "....Daarnaast wordt er een blik geworpen op de geschiedenis van de band" daar was in de film geen sprake van. Dat gedeelte zou wat mij betreft aangepast moeten worden.

Na 30 minuten naar totaal oninteressante talking heads te hebben gekeken en 2 minuten concertopnames, ben ik uit de bios vetrokken. Echt waardeloos dit.

Depeche Mode. Dat is I Just Can't Get Enough en de commerciële hit People are People. Hebben ze daarna nog meer muziek gemaakt?

Een stuk of 10 albums. Verder zijn die twee hitjes niet echt kenmerkend voor hun oeuvre.

Depeche Mode - MusicMeter.nl

Ik had zomaar een liefhebber van ze kunnen worden. In de eighties koos ik voor The Smiths, The Cure, Siouxsie, The Sisters of Mercy... Daar had zomaar ook Depeche Mode en Echo and the Bunnymen bij kunnen zitten, maar die gleden gek genoeg langs mij heen. Misschien tijd om een archeologisch muziekonderzoek te doen.

Goede band hoor. Duik er maar ik. Al zou ik niet bij deze docu beginnen... ????

Ik heb ooit gelezen dat voor de single People are People gebruik werd gemaakt van samples van de Einstuerzende Neubauten. Kijk, dat geeft Depeche Mode wat mij betreft natuurlijk al een grote pluim. Ik zal eens wat opvragen bij de Enschedese Muziekbibliotheek.

Bands worden alleen beter na een slecht debuut, maar na verloop van tijd worden ze eigenlijk altijd minder. Niet per se slechter, maar vaak herhalen ze zichzelf of proberen ze wanhopig en onsuccesvol te vernieuwen.

Ben benieuwd.

Violator is toch wel een tamelijk epic album.

Gistermiddag dan eindelijk deze mooie muziek docu kunnen zien en ik moet zeggen dat ik me prima vermaakt heb. Sterker nog ,ik vond het leuk gedaan en een keer wat anders dan de standaard concert registraties die je normaal zou verwachten.

Nu ben ik groot fan van DM dus is het lastig om echt objectief te blijven.

De docu gaf mijn inziens een leuk inkijkje bij 6 fans, met wat de muziek voor hun betekende en hoe het hun levens heeft beïnvloedt. Nu heb ik ze afgelopen jaren min 2x per tour mogen zien en zo ook tijdens de laatste Spirit tour, dus voor mij was het ook weer een feest der herkenning.

Wat dat betreft heeft Anton Corbijn weer wat moois aan de fans van DM geschonken, al kijk ik nog steeds uit naar de volledige concert registratie om straks vol op de speakers te zetten!

check dan ff ook Fad Gadet ! hierbij stond DM in hun beginjaren in het voorprogramma en naarmate ze groter werden werd het andersom

Fad Gadget hoort zeker in dat rijtje thuis (met nog minimaal 50 andere artiesten, maar goed). Beide zijn pioniers die duidelijk hun stempel hebben gedrukt op de evolutie van elektronische muziek.

Enorm van genoten eigenlijk.

Had ik aanvankelijk niet echt verwacht na de opzet van de concertfilm door te hebben. Maar de megafans en laatste concert combineren bleek toch verrassend leuk.

Fantastisch vooral die Colombiaanse kids. Hoe gaaf als je zo je muziekliefde met hen kan delen.

Wat mij betreft met afstand de slechtste plaat die ze hebben gemaakt.

Erg poppy, vrolijk en commercieel.

Net als Faith No More's 'Easy' heel bekend, maar niet in 1 lijn met de rest.

Ga hem vanavond kijken.

Die dansjes van Dave Gahan

Corbijn en Depeche Mode.

Ik vraag me nog steeds wel eens af of ik zonder de invloed van Corbijn ook zo onder de indruk was geweest van Depeche Mode. En andersom net zo goed. Toch nogal onlosmakelijk met elkaar verbonden - wie krijgt niet automatisch de clips in zijn hoofd als hij de muziek hoort. En andersom ook, al gebeurt dat wat minder makkelijk.

Het idee van deze film is misschien niet heel nieuw, maar het begin is zeker erg sterk. Het schattig aandoenlijke meiske uit Mongolie dat speciaal voor een concert naar Berlijn reist - en de gescheiden vader uit Bogota daar meteen achteraan. Toch blijft dat niveau niet constant, en niet alle zes verhalen komen er even sterk uit - gaandeweg de film verschuift de aandacht ook steeds meer naar de muziek, en blijft daar aan het eind een beetje op steken. Geeft dat? welnee, het gaat tenslotte om de band, en hoe interessant alle verhalen ook zijn, die vergeet je toch eerder dan de muziek - net zoals dat in het echt gaat met mensen die je tijdens een concert tegenkomt. Corbijn propt dat proces gewoon in een uurtje of anderhalf, in plaats van de paar weken.

ik denk dat die geschiedenis komt vanuit de 6 fans? - hoe en waarom hun fans zijn geworden?.. dat heeft bij hun een geschiedenis gehad, een impact op hun levens... wat je in het begin zelf al zegt: De 6 persoonlijke verhalen van fans over de hele wereld (o.a. Roemenië en Mongolië) die uitleggen wat voor impact de band op hun levens heeft gehad

Die man uit Roemenië had zelfs engels zelf geleerd van de teksten op oude DM cassette bandjes.. De vrouw in USA was er mee opgegroeid, en DM's muziek aan haar kinderen gegeven, en dan die andere vrouw uit Frankrijk kon alleen nog maar DM herinneren nadat ze die ongeluk had (op een brommer?)... hun geschiedenis en hoe ze DM zijn gaan waarderen is wat Anton Corbijn erg knap heeft gebruikt in en voor deze deze film, zo dat het niet nog zo'n concert film was?

De fans van DM gaan toch naar concerts of hun muziek kopen.. dit was een andere manier om die hele DM fascination te laten zien.