Richard Jewell (2019)

Je wens is uitgekomen.

Toch wel verrassend om uitgerekend van de hand van Clint Eastwood een film te zien, die in z’n kern een ferme aanklacht is tegen de autoriteiten. De film is een gedramatiseerde reconstructie van de bomaanslag in Atlanta tijdens de Olympische Spelen van 1996. Centraal staat het onderzoek van de FBI naar een verdachte op basis van valse, voorbarige aannames en de mediahype, die dat teweeg brengt.

Een frustrerend relaas over de zwakke positie van een vermeende verdachte tegenover de intimiderende FBI én de schandaalbeluste pers en hoe het leven van een onschuldige man daardoor kapotgemaakt wordt.

Redelijke Eastwood, fijn filmpje wel, stevige middenmoter op zijn cv. Clint als regisseur is in zijn laatste films erg geïnteresseerd in de waar gebeurde verhalen over de underdog, de man die best je buurman had mogen zijn en geconfronteerd wordt met een strijd tegen de machtige instanties(zie ook Sully en The Mule). De bij mij onbekende Hauser in de cruciale hoofdrol is even wennen maar werkt uiteindelijk heel goed, omdat zijn wat niet zo makkelijk ogend acteerwerk goed past bij zijn excentriek personage. Bates als zijn emotionele moeder is weer eens een traktatie. Rockwell, Wilde en Hamm in de bijrollen doen wat ze moeten doen. Triest verhaal eigenlijk, een genuanceerde, degelijke aanklacht tegen de op hol geslagen Amerikaanse samenleving die in de jaren negentig blijkbaar al weinig verschilde met de huidige gang van zaken, maar het kijkt toch lekker weg en wordt nergens te sentimenteel. Blijft een uniek icoon, Clint Eastwood, diep respect voor deze bejaarde maar vitale man.

Goeie nauwgezette evenwichtige film in een mooi tempo. Nergens sensatie belust of sentimenteel, gewoon vakwerk van een vakman. Sterk spel van Olivia, je krijgt gelijk al enorme bedenkingen tegen haar rol in dit geheel.

Rechtlijnige en best vlotte film waarbij Eastwood in het thema van de antiheld blijft hangen, maar dat verpakt in een nogal kinderlijk betoog met een onwaarschijnlijk karikaturale FBI-agent en journaliste die de hele film lang een goudeerlijke en goedhartige Republikeinse bierbuik treiteren. De manier waarop de FBI de man probeert te framen, de roekeloze werkwijze van de journaliste, en de romantisering van de schaduwzijde van Jewell ondergraaft de geloofwaardigheid van Clint's uiteenzetting en voelt erg gekunsteld aan. Eastwood weet natuurlijk als geen ander hoe je ongecompliceerde feel good cinema moet maken, maar maakt het hier wel erg bont.

vertel gewoon wat je van de film vondt ipv dat fylosofisch gelul waar de film over gaat, sjee zeg wat een gezeik

Wat een genot, wat een plezier, om te zien hoe verguisde ijzervreter Clint Eastwood komt aanzetten met één van de meest empathische films van het jaar. Hoewel pafferige Jewell met zijn onbeholpen capriolen ipso facto op de lachspieren van de kijker zal werken, siert het Eastwood dat hij de man in zijn waarde laat. De 'progressieve' garde (ik denk aan Academy-lievelingen als Adam McKay en Craig Gillepsie) had zich sowieso niet kunnen bedwingen om deze potsierlijke vetberg in allerlei Wayans broers achtige taferelen te vernederen. Ik denk niet dat ik post-Psycho een al een film zag waar de moeder-zoon relatie van een 'mamaskindje' niet als iets toxisch en problematisch wordt voorgesteld. Integendeel, de liefde tussen Richard en zijn moeder Bobbi is hartverwarmend. Het blijkt ook van een ongeziene kwade trouw om dan te komen beweren dat de uitbeelding van de journaliste door Olivia Wilde 'sekstisch' of 'misogyn' zou zijn. Zij die komen beweren dat het personage 'slaapt met haar bronnen voor informatie', zagen de film met een bekrompen tunnelvisie en zijn niet in staat om de dubbelzinnigheid van een situatie te vatten. De personages van Wilde en Hammer zitten duidelijk verwikkeld in een soort machtsspel, iets wat we vaker zien in films van Eastwood: een alpha male en een verleidelijke sirene, gevangen in een door whisky gestuwde sadomasochistische verhouding. Niet voor niets zien we hun interactie louter aan een bartoog, bij Eastwood steeds een plek waar Eros en Thanatos elkaar ontmoeten. Kortom, die twee wouden gewoon neuken. Ten tweede fungeert de toxische lust van deze Chad & Stacy übermenschen ook als een schrijnend contrast met 33-jarige maagd Jewell ('the fat fuck lives with his mother!!!'). In een klimaat waar er met paranoïde argwaan wordt gekeken naar blanke, mannelijke, celibataire eenzaten (zie de lastercampagne naar aanleiding van de film Joker), mag het opmerkelijk heten dat uitgerekend super stud Eastwood zich kan inleven in dergelijke kneusjes.

Ik blijf het een vreselijk land vinden...

En dan te bedenken dat ik mijn fylosofische gelul bij deze film nog niet eens heb geplaatst.

Mooie film over een op het eerste gezicht simpele gast die bij nader inzien minder simpel is dan gedacht.,

Als je de OS Atlanta bewust hebt meegemaakt, en de nasleep gevolgd hebt, voel je één en ander wel aankomen, maar Eastwood weet er weer een prima degelijk drama uit te persen.

Maar wat is daar verrassend aan? Ik zie Eastwood (ken niet al zijn films overigens) juist als de man die verhalen vertelt over individuen die strijden tegen grotere machten. Dat kunnen misdaadsyndicaten zijn, maar ook autoriteiten.

Het individu staat echter steeds centraal in de films die ik van hem zie.

Ja, ook bij de Harry Calahan films gaat dit op.

Wat is Clint Eastwood toch een topper, zeer sterke film en het grijpt je echt aan ook, echt meeslepend en dat was te danken aan de goeie acteurs die hun rol heel goed speelden en geloofwaardig overbrengen.

Waargebeurde films zijn vaak goed, deze is het ook. En wat een smeerlappen die toch waren, dat ze onderzoek doen tot daar aan toe maar dat ze je er willen inluizen en mee wegkomen, zum kotsen. Gelukkig dat gerechtigheid toch heeft gewonnen.

Ook nog eens een bewijs dat die media veel kapot maakt , maar wie doet er wat aan? Niemand, het circus blijft gewoon verder draaien.

De man die ze ten onrechte hebben beschuldigd heeft niet het geluk gehad heel lang te mogen leven. RIP. Die man was een held, er hadden anders nog meer doden en gewonden geweest en wat krijg je dan, stank voor dank.

Hele sterke en aangrijpende film en chapeau voor Clint Eastwood, niet alleen een topacteur maar ook een heel goeie regisseur en vergeet niet hoe oud die man al is. Echt sterk.

The Mule en Sully zijn ook 2 toppers.

Deze film heb ik afgelopen dinsdag in de sneak preview gezien in Groningen. Ik had al gereserveerd voor morgenavond om met een vriend heen te gaan en ik had niet verwacht dat zo kort vantevoren juist deze film in de sneak zou zitten.

Deze film laat goed zien hoe smerig de media gewoon is en de FBI ging ook alles behalve netjes te werk. Ik heb me prima vermaakt met deze film.

Zowel de trailer van The Mule en deze film beiden van Clint Eastwood trokken mij erg aan en had hoge verwachtingen van de film. The Mule vond ik een mooie film maar miste toch iets... met name aan het eind... En dit gevoel bekroop mij bij deze film ook.

Richard wordt mooi neergezet als een bezeten professional maar door zijn houding en de verwachting dat een ieder de "overheid" net zo respecteert als hijzelf komt hij over als een sulletje... Het feit dat hij bij zijn moeder woont en mogelijk iets corpulent is bevestigd het stigmatiserende beeld lekker

Als eerste kom je lekker in het verhaal dat Richard vol van procedures en regeltjes is. Na de aanslag en hij wordt bestempeld als schurk ga ik een eind mee dat de overheid je maximaal op de huid zit. Het matige stuk vond ik de rol van de advocaat. Uiteraard kan het zo gelopen zijn in het echt.. maar ik miste toch enigszins de juridische strijdt tussen de advocaat en de overheid. Feitelijk heb ik hem min of meer knullig Richard zien bijstaan... en had het net zo goed een goede buurman kunnen zijn zijn kennis op heeft gedaan naar het kijken van een paar goede advocaten series.

Al met al een prima op waarheid gepasseerde weergave van het geen gebeurd is.. maar had voor de verfilming wel iets meer strijd tussen de burger/ advocaat vs de FBI mogen laten zien..

Met een magere score 7 de bios verlaten...

Eastwood levert weer een juweeltje af.

trage film zeg, over n gast die een lage IQ heeft en erin geluisd wordt

Goede verfilming van een stukje historie waarvan wij hier in het nuchtere Nederland maar weinig mee hebben gekregen denk ik. Ik niet in ieder geval. Maar in het doldwaze Amerika weten ze wel raad met een door hunzelf verzonnen woord als terrorist. Daar gaan gelijk alle stoppen los, komen alle geldwolven weer naar voren en kan het circus weer een tijdje open blijven. Perfect gecast en goed gemaakt door Clint Eastwood. Ik hoop dat we nog lang van deze man kunnen genieten.

Prachtige film van Mr Eastwood …..Never talk to cops…… als mensen leer kunnen trekken uit deze les.

Ren zo hard als je kunt.....ikke, ikke , en de rest kan @#$#@

Kreeg er wederom een zeer nare nasmaak van hoe keystone cops iemand er probeerde erbij te lappen.

Das tegenwoordig in de Media nog vaak aanwezig.....eerst schieten en daarna pas praten.

Wijn smaakt na rijping steeds beter en Mr Eastwood maakt steeds betere films.....toppie

En inderdaad ik hoop dat Mr Eastwood en nog vele mag maken.

Wist eigenlijk niet wat ik van moest verwachten

Nu : ademloos

Een film die ik niet heb willen missen

Richard Jewell is een film met een aangrijpend en onbegrijpelijk verhaal. Geen ander persoon dan Clint Eastwood weet dit soort beladen films van de nodige sfeer te voorzien. Omdat het haast onbegrijpelijk is wat er met Richard Jewell is gebeurd is het een film die qua speelduur voorbij vliegt.

Goede film, wat media kan veroorzaken en als je echt iets wil vinden, je het ook vind. Het nuchtere verstand overwint. Wat kan waarheid mooi zijn. 4.0

Aan de ene kant weet Clint prima hoe hij buitenbeentje Jewell aandoenlijk voor de dag moet laten komen - aan de andere kant heb ik naar een film gekeken waarbij de FBI vanaf seconde 1 gewoon geen zaak heeft.

Tuurlijk gaat 't erom dat ze er dan wel één creëren, met de grote vriend de media erbij als partner, waarbij het altijd om eigenbelang draait aan het einde van de rit in zo'n zaak, maar het is gewoon allemaal te simpel om goed te laten werken. Die Olivia Wilde als journalist ook; die een keer naar die telefooncel loopt te tellen en dan ineens helemaal om is van z'n onschuld. Een advocaat niet weinig bijdraagt en Jewell die op het einde zelf met een soort van grootse epiloog komt. De film baadt in simpliciteit wat dat betreft.

Aan de andere kant; fantastisch dat die ouwe Clint dit op zijn leeftijd nog weet te maken, want filmisch zit deze 'Richard Jewell' goed in elkaar en een paar scenes zijn best goed. Helaas maakt dat nog niet de indrukwekkende film waar ik op hoopte. Beetje hetzelfde gevoel als bij 'The Mule' na het zien van deze film.

Je bent niet de enige...

Mooie film dit. Ik heb daarna nog wat dingen opgezocht van Richard Jewell. Echt goed gedaan hoe hij in deze film neer is gezet. De stem en het uiterlijk lijken heel erg op de echte.

Dat de FBI geen zaak had neemt niet weg dat ze hem erin hebben geprobeerd te luizen met de media erachteraan. En het niet veel had gescheeld en het heel anders gelopen zou zijn.

Jammer dat Jewell zelf niet meer onder ons is om deze film te zien. 4,5*

Zo! Ademloos naar deze film gekeken. In 1 woord prachtig! IPaul Walter Hauser zet een prachtige naïeve goedzak neer. Qua stem en postuur deed hij mij wat denken aan Oliver Hardy. Ook John Hamm ( beetje Madman karakter ) overtuigde in zijn rol als FBI man. Olivia Wilde was grappig in haar rol van journaliste. Maar de mooiste rol was die van Kathy Bates als Richard moeder. Wat kon zij goed vreugde en verdriet spelen! Wat mij betreft Oscar-waardig! De scene dat zij er even doorheen zat en zich opsloot in haar kamer en Richard haar op een aandoenlijke wijze probeert te kalmeren gaf mij een brok in de keel.
Na het krakkemikkige Train to Paris uit 2018 heeft Eastwood zich met deze film ruimschoots gerevancheerd.
En de informatie bij de aftiteling bezorgde de volle Pathezaal toch nog een kleine schok.

Hear Hear!

[quote]BBarbie schreef:

Toch wel verrassend om uitgerekend van de hand van Clint Eastwood een film te zien, die in z’n kern een ferme aanklacht is tegen de autoriteiten.

Dit is niet de eerste keer hoor.

Hèhè, weer een lekkere film van Clint Eastwood.

Bijna een verademing na "the Mule" want dat was 3X niks

Richard Jewell, een verhaal dat verteld moest worden.