Eli (2019)

Hij leek mij veel langer te duren dan dat ik hier zie staan.
Toch wel verassende film, met een ander eind dan ik had verwacht.
Het is en blijft lang allemaal hysterisch, maar bleef toch wel met een paar vragen achter hoe de vork nou precies in de steel zat.
Maar dat kwam misschien omdat ik het net iets te lang ( vond) duren en mijn aandacht minder werd.

Hoe / waarom was moeder b.v. zwanger geworden en hoe is zij in contact gekomen met de duivel ?, omdat zij een kind wou, maar niet kon krijgen en dit de voorwaarde was ?
Of waarom dat hele verzonnen verhaal dat hij allergisch was ? dat was ook allemaal onnodig geweest ? en hoe zijn zij in contact gekomen met die nonnen, want al die andere dode kinderen hadden dezelfde geschiedenis/afkomst, dus was dat een kwestie van wat google ? en die dode kinderen moet toch ook geregistreerd worden

enfin misschien allemaal teveel denkwerk voor een film, maar het keek allemaal lekker weg.
En fijn Kelly Reilly weer eens gezien te hebben .

bjerik76

Dat vond ik dus ook, maar als je dat vooraf gezien had was het niet meer zo verrassend geweest. Misschien hadden ze aan het eind een soort flashback kunnen geven.

DoctorMovie

Nou ja lezen dan, maar in ieder geval in een standaard film met geesten zijn geesten altijd het kwaad en in dit geval dus niet.

Foy does it again.

Sinister 2 nog (steeds) niet gezien, maar Citadel (2012) was sfeervol en gritty genoeg om nieuwsgierig te worden naar Eli, het nieuwste werk van Ciarán Foy, vers op Netflix. De link met Flanagan betreft producer Trevor Macy (Oculus, Ouija, Haunting of Hill House), die in Foy de juiste kandidaat zag om dit Black List Script (blijkbaar een jaarlijkse lijst van populairste scripts-die-nog-niet-in-productie-zijn) te verfilmen. Het script zelf is weer afkomstig van mensen die ook The Autopsy of Jane Doe geschreven hebben, en achteraf was dat misschien de grootste hint geweest.

Want met (ogenschijnlijk) meer budget en een (ogenschijnlijk) klassiekere opzet, leek de nieuwe Foy vooral af te stevenen op een solide spookhuisfilm, ook getuige het zaklamp-geestverschijning-gehalte van de trailer. Natuurlijk, de aandoening van kleine Eli geeft een specifieke angle aan het verhaal maar dat leek vooral een excuus voor het bezoeken van dit excentrieke landhuis, dat nu dient als modern medisch behandelcentrum, maar de allure heeft van een Victoriaans gekkenhuis.

En zo vangt de film ook aan: klassieke donkere gangenstelsels, nachtelijke rumoer, medische behandelingen die niet helemaal pluis lijken en een handvol schimmige verschijningen in zaklamp-zoeklicht. Een beetje Cure For Wellness, The Devil's Backbone en de bezoekjes van het meisje doen ook aan Let The Right One In denken. Aan verschillende personages zit wel een luchtje, maar Foy weet met een strakke regie te voorkomen dat je te vroeg in zijn kaarten kijkt. En hoewel Eli niet de meest voor de hand liggende protagonist is, met zijn auto-immuunziekte, bubbel-leven en zijn plastic anti-infectiepak, begin je middels een paar effectieve scenes toch in te voelen met de jongen en mee te liften op zijn achterdocht. Iets klopt er niet.

Het laatste half uur tilt de film dan boven de generieke spookhuisfilm uit en geeft blijk van de subtiele mix van subgenres die het geheel eigenlijk al die tijd al was. In de uitvoering misschien wat gelikt en met een kleine overdaad aan CGI die niet altijd even pretty is, maar met toch een paar indrukwekkende momenten, effectieve spanning en bovendien een fijn einde. Shotwell, die Eli speelt, schijnt de eerste castingkeuze te zijn geweest, waar de rest omheen gebreid is en hoewel het geen natuurtalentje is, weet ook hij op sommige momenten sterk uit de hoek te komen. Staat of valt de film natuurlijk wel een beetje bij, met zo'n sterke focus.

Een redelijk eigenzinnig script, maar vooral een strakke regie van Foy die dit tot een goed einde weet te brengen. Sfeervol in de klassiekere scenes, en vanaf daar een verbazingwekkend sterke uitwerking. 4*

Gister gekeken... verrassend einde! ?

Zo ken ik er nog wel meer. Ik vind dit ook een leuke Disney film, want het is niet een kwestie van begrijpen. Maar wat ik ervan vind. Deze film schaart zich goed tussen The Lion King en Toy Story 4 eerder dit jaar.

Zo werkt het natuurlijk niet. Je noemt het een film over geesten, terwijl het geen geesten zijn. Maar oké, de opzet is er wel naar. Als je het dan enkel op die manier wil kwalificeren dan moet je dat doen. je mist alleen wel de clue van de film op deze manier

Ik vind het inderdaad ook wel een Disney geest film, beetje griezelen op de bank met de kids, ranja's, biertjes en chips, heerlijk ?

Ja? Een 7 is net goed genoeg. een 6-6,5 is een matige voldoende.

'Een 7 is net genoeg', hahahahaha. Ik waardeer het in ieder geval wel dat je de lat erg hoog legt!

Is het huis in Eli hetzelfde huis als Hill house?

verassend verhaal voor mij met een bizonder onverwacht plot. alhoewel er aan t eind wat schortte ..

toch best een goede film!

toen ik bij het eind stuk was aangekomen dacht ik : what the fuck?? hoe dan.. en nog snap ik sommige dingen niet helemaal.. je moet wel goed opletten.

matige horror.. maar ik hou van verassingen. zonder trailer deze gezien.. krijgt een mooie 3 ster. hoewel het laatste minuut(en) voor mij wat teleurstellend was.

acteerwerk van Eli is goed te noemen. het was nergens slecht...

leuk voor een zaterdag avondje met een bak popcorn en een biertje

Ongelooflijk irritant ventje die Eli. Op het einde begrijp je ook waarom.

Tja, maar al die kids in Amerikaanse films zijn van die vroegrijpe, irritante gastjes en dat was alleen in Home Alone leuk.

Fijne Foy.

Toch lijkt het steeds iets achteruit te gaan met z'n films. Ook deze is weer een klein stapje terug van Sinister 2. En dat zit hem dan eigenlijk vooral in het middenstuk van de film, waar Foy toch net iets té makkelijk doorheen blaast.

De intro is best interessant. Boeiend gegeven, niet meteen super origineel maar als aanzet toch weer net wat anders dan menig ander horror. Maar uiteindelijk komt iedereen in een afgelegen landhuis terecht en moet er weer wat afgespookt worden. Die scenes vond ik net wat te lui. Té bekende camera trucjes (wegdraaien en weer terugkomen) en scares die eigenlijk niet echt veel impact hadden. Dit had toch echt wat beter gemoeten.

Gelukkig heeft de film nog wel een leuke eindtwist in de kast zitten. Voegt gelukkig wat toe aan de film, kwam qua horror ook wel iets beter uit de verf dan het middendeel. Verder is Foy een bekwaam regisseur en brengt hij alles sfeervol in beeld, alleen jammer dat de film halverwege een beetje inzakte. Laten we hopen dat de dalende lijn hier nu stopt, want aan talent ontbreekt het hem niet.

3.0*

Een film met een aardig acterend ventje en een leuke twist aan get einde.verder niet super bijzonder....3 stars.

Zat te twijfelen tussen de 3 en 3.5 toch hoger afgerond door de twist. Vond de twist niet echt logisch maar beter dan een typisch horror tje verder vond ik Eli echt goed acteren en de spanning zat er goed in.

Waar heb ik nu naar zitten kijken? Film heeft een aantal goede dingen in zich maar vond de opbouw ondermaats. De wisseling op het einde had eerder gemogen, waarschijnlijk gaat men voor een tweede deel. Daar heb ik wel oren naar, deze film heeft teveel tijd genomen om Eli te introduceren. Het gegeven van het verhaal is wel aantrekkelijk. Voor nu 2,5**.

Prima vermaak voor anderhalf uur.

Redelijke film, begint een beetje traag maar eindigt met een leuke plot twist.
Al begrijp ik het einde nog niet helemaal.
was die vader nou een duivel en zat dat ook in het kind?

Redelijke film. Heb me wel vermaakt. Plot twist aan het einde was wel leuk.

Eindelijk weer een horrorfilm met mooie griezelmomenten. Helaas wilde het script niet goed meewerken en riep het meer vragen dan antwoorden. Hoe is de allergie bij Eli ontstaan, welke pact met de duivel sloot zijn moeder en welke rol had zijn vader daarin? Hoe zat het met zijn overleden half broertjes en zusje? Wat was de functie van de behandeling in een soort spookhuis kliniek? Deze logica ontbrak me. Ergens wel een soort The Omen gedachte over de film. Zou in een vervolg uitgewerkt kunnen worden. Wat zou Eli betekenen voor de mensheid?

Ik vond het concept van de film best vernieuwend. Ik merkte dat ik echt met Eli meeleefde, en aan het eind werd opeens duidelijk dat hij juist het 'slechte' zou moeten zijn, namelijk de zoon van de duivel.
Wel zaten er wat dingen in die naar mijn mening iets te snel gingen of die te onduidelijk uitgewerkt werden. Maar wellicht dat een deel twee dat nog zal ophelderen. Ik zou best geïnteresseerd zijn in een vervolg waarin Eli zijn halfbroers en -zussen ontmoet, en natuurlijk zijn vader.

Een Netflix film over een jongetje met een auto-immuunziekte, die in een privé hospitaal wordt opgenomen, alwaar het niet pluis is. Dat klinkt niet heel opwindend. De verwachtingen zijn op voorhand laag. Temeer daar ik weet dat de film kort in de bioscopen te zien is geweest en daar niet heel succesvol was. Mee eens, dat dit feit niet zaligmakend is, maar we hebben het hier wel over Netflix natuurlijk. In mijn geval is dan achterdocht over de kwaliteit van de film snel geboren.

Na afloop is er optimistisch nieuws! Het valt allemaal gelukkig wel mee, constateerde ik redelijk opgewekt. De film is geen hoogvlieger, maar is absoluut redelijk vermakelijk.

De film heeft een solide aanloop. In korte scènes wordt het zielige leven van de jongen getoond. Een leven getekend door spotternij en kwetsuren. Hiermee wordt de kijker op een goedkope manier uitgenodigd om met het jongetje te sympathiseren. Ach, ik geef het toe. Deze cynicus deed dat.

Het hospitaal is als locatie voor een horrorfilm niet verkeerd. Een groot en oud landhuis gelegen op verre afstand van de bewoonde wereld. Mysterieus en imposant. Schemerig interieur. Lange gangen. Geheimzinnige kamers. Onbestemde geluiden. Zeer sfeervol.

De gebeurtenissen zijn die welke je kunt verwachten in een film die zich in een spookhuis afspeelt. Vage schimmen, een spookverschijning, een mysterie en natuurlijk de jumpscare. Dat laatst genoemde middel werd wel wat overmatig ingezet naar mijn mening. Telkens als de jongen ’s nachts zijn kamer verlaat gebeurt er wel iets om van te schrikken. Vaak gaat dat iets gepaard met geknal en gebonk. Schrik gegarandeerd. Het is een beetje gemakkelijk scoren.

Het onderliggende mysterie is boeiender. Het is leuk verpakt en maakt nieuwsgierig. De wendingen die het verhaal in de eindfase neemt om het mysterie bloot te leggen, zijn allesbehalve voorspelbaar. Ik denk trouwens dat het erg van je stemming afhangt of je de ontrafeling van het mysterie als verrassend en creatief zult ervaren dan wel als onzinnig en flauw. Beide opties zijn mogelijk. Mijn stemming was dusdanig welwillend dat ik met de loop van de gebeurtenissen wel kon meegaan.

Die welwillende houding bepaalt dat de weegschaal net naar de positieve kant omslaat.

Ik vond het een aardige film

Begon nogal traag en vrij voorspelbaar, vervelende personages ook, maar weet naar het einde toch aardig te verrassen. Prima Netflixfilmpje toch wel.

Ik heb hem net op Netflix gekeken maar daar stond bij 6+, dus ik had het hele “horror” gedeelte niet verwacht

Heb je toch erlangs gekeken. Staat gewoon 16.

Hoewel ik geen liefhebber ben van horror, toch gekeken. Het is Netflixfilm, dus wat kan er erg aan zijn. Maar ik moest toch een paar keer schrikken.

Het verhaal zat aardig in elkaar. Ook wel een paar open einden en vreemde dingen (zoals dat ruimtepak). Verrassend einde.

Het acteren vond ik redelijk. Al kreeg ik wel allergische reacties bij de vader en de moeder van Eli.

Ah er zijn weer wat eerder gebruikte thema's creatief met elkaar verbonden. Resultaat pakt behoorlijk positief uit. Effectieve horror over een jongetje dat behandelt wordt voor zijn auto-immuun-ziekte. Deze direct-to-Netflix levert en mag zeker mee met het (te kleine) rijtje geslaagde horrorfilms uit de 21ste eeuw.